Teresa Syta
Teresa Syta

Teresa Syta (z d. Łagowska)

(ur. 1957)

 

Urodziła się 27 września 1957 roku. Od dzieciństwa mieszka w Rybnicy w gminie Susiec (na Roztoczu). Posiada wykształcenie wyższe magisterskie (administracja) oraz podyplomowe (bezpieczeństwo i higiena pracy oraz legislacja samorządowa). Pracuje zawodowo jako urzędnik samorządowy. Wiersze pisze od 17. roku życia, z mniejszymi i większymi przerwami (przeważnie do szuflady). Debiutowała w czerwcu 1986 roku utworem Jeden wiersz, który otrzymał wyróżnienie w Turnieju Jednego Wiersza zorganizowanym przez Wojewódzki Dom Kultury i Klub Literacki w Zamościu. Kilkanaście jej wierszy było drukowanych w prasie, między innymi w „Rewizjach Tomaszowskich” i w „Kurierze Lubelskim”. W 2013 roku dwa utwory – Mojej ziemi ojczystej i Garść ojczyzny – wyróżniono w Konkursie na Wiersz Patriotyczny im. Władysławy Milczarek, zorganizowanym przez Polish American Poets Academy (Wellington, New Jersey, USA). Debiutancki tomik wierszy – Czar Roztocza. Lato. Jesień – ukazał się w 2014 roku. Druga część tego cyklu poetyckiego – Czar Roztocza. Zima. Wiosna – została opublikowana w 2017 roku. Jej wiersze znalazły się w antologiach:

– wydanych przez Polish American Poets Society: W łańcuchy zakute marzenia (2013), Jeszcze nie jest za późno (2014), Mój Ty ziemski aniele (2014), W trawach wiatr dni moje wygrywa (2015);

– wydanych przez Centrum Kultury w Lublinie: znane słowa dźwięki przetworzone (2014), wysnute... w zamkniętą formę (2015), z niecierpliwością ostatecznej formy (2016).

Najbliższe w uprawianiu poezji są dla niej tematy związane z przyrodą i psychologią. Wszystko, co piękne i warte zapamiętania, utrwala w wierszach, ponieważ twierdzi, że poezją jest całe życie człowieka. Zachęca do czytania wierszy. One potrafią budzić drzemiącą wiarę we własne siły, przypinać skrzydła marzeniom oraz uczyć nas chodzić po świecie niczym kot po płocie.