Godlo Norbertinum
Strona główna

Serie Wydawnicze

ALLEGRO FacebookLogo, 1,6kB

Serie wydawnicze

Duchowieństwo polskie w więzieniach, łagrach i na zesłaniu w ZSRR

Redaktor serii: Roman Dzwonkowski SAC

Prezentuje ona wspomnienia duchownych represjonowanych przez władze sowieckie za swą działalność duszpasterską. Są to unikalne świadectwa trudnej posługi kapłańskiej, znaczonej odwagą, poświęceniem, nierzadko heroizmem, ukazujące też losy Polaków dotkniętych tragedią zsyłek, prześladowanych za wyznawaną wiarę i przynależność narodową. Opiekę merytoryczną nad serią sprawuje jeden z największych autorytetów w zakresie problematyki wschodniej - prof. dr hab. Roman Dzwonkowski SAC. Seria została doceniona przez Stowarzyszenie Wydawców Katolickich nagrodą „FENIKS” za 2002 rok.

Tom I

okladka
KUP
Cena: zł 22,00
  • Ks. Tadeusz Fedorowicz
  • Drogi Opatrzności
  • ISBN 978-83-7222-430-9
  • ISSN 1230-1795
  • Lublin 2011
  • Wydanie VII
  • 266 s., 12 s. il., mapa
  • Format 147 x 205 mm
  • Cena: zł 22,00
  • Oprawa miękka klejona

  • Przedmowa: Józef kard. Glemp, Roman Dzwonkowski SAC

Relacja z zesłania do Kazachstanu autorstwa ks. Tadeusza Fedorowicza zapoczątkowała serię wydawniczą „Duchowieństwo polskie w więzieniach, łagrach i na zesłaniu w ZSRR”. Ks. Fedorowicz na własną prośbę w 1940 r. został deportowany na Syberię, a następnie do Kazachstanu, by pełnić wśród wywiezionych na „nieludzką ziemię” Polaków swą kapłańską posługę. Dał świadectwo człowieczeństwa w najbardziej nieludzkich okolicznościach i bezkompromisowego zawierzenia Opatrzności. Jego podążanie za głosem wewnętrznej Prawdy było nacechowane heroizmem; łączył chrześcijański optymizm z niebywałą otwartością duchową. Ojciec Święty Jan Paweł II w swej książce nazwał go „swym kierownikiem duchowym, któremu wiele zawdzięcza”.

Głosy o książce

Niech mi wolno wspomnieć w tym miejscu znaną w Polsce postać ks. Tadeusza Fedorowicza, któremu osobiście wiele zawdzięczam jako kierownikowi duchowemu. Ks. Fedorowicz, będąc młodym kapłanem Archidiecezji Lwowskiej, zgłosił się do swojego arcybiskupa z prośbą o pozwolenie, aby mógł wyjechać z transportem Polaków deportowanych na Wschód. Arcybiskup Twardowski udzielił zezwolenia i ks. Tadeusz Fedorowicz mógł spełnić te kapłańską misję wśród rodaków rozsianych na terenach Związku Radzieckiego, a zwłaszcza w Kazachstanie. Niedawno opisał tę swoją tragiczną epopeję w ciekawej książce.

JAN PAWEŁ II, „Dar i Tajemnica”

Przypominam także ks. Tadeusza Fedorowicza, którego znam osobiście, i który wynalazł nowa formę duszpasterstwa deportowanych. Nawet jego książkę mam tu ze sobą.

Fragm. homilii Ojca Świętego JANA PAWŁA II, (24.09.2001 r., Astana, Kazachstan)

Kiedy dowiaduję się o śmierci księdza Tadeusza Fedorowicza, myślę, że te wymagające słowa Pana Jezusa znalazły właśnie swoje wypełnienie. Odszedł dobry pasterz, który w kapłaństwie każdego dnia z gorliwością oddawał swe życie za owce. A przecież był taki moment w jego historii, w którym okazał gotowość na cierpienie i śmierć, gdy jako ksiądz Archidiecezji Lwowskiej, wiedziony pasterską troską, dobrowolnie dołączył do zesłańców wywożonych z tego miasta do dalekiego Kazachstanu. Nie mogłem nie wymienić tego czynu księdza Tadeusza i jego pionierskiej posługi wśród deportowanych, gdy nawiedzałem tej kraj. Był pełnym mądrości kierownikiem duchowym wielu poszukujących doskonałości chrześcijańskiej, długoletnim opiekunem duchowym całego dzieła Lasek, wielkim przyjacielem niewidomych i wszystkich, którzy tam przyjeżdżali. Sam wielokrotnie korzystałem z jego kapłańskiej mądrości i szczerej przyjaźni. Wiele mu zawdzięczam. Dziś podczas Mszy św. dziękowałem Bogu za to dobro i polecałem Jego miłosierdziu dusze księdza Tadeusza. Niech Chrystus Najwyższy Pasterz da mu niewiędnący wieniec chwały!

Telegram Ojca Świętego Jana Pawła II do Matki Noemi Wróbel,
w związku ze śmiercią ks. Tadeusza Fedorowicza,
Klasztor Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża w Laskach,
Watykan, 28.06.2002 r.

W ostatnią sobotę czerwca [2002] na cmentarzu w podwarszawskich Laskach został pochowany ksiądz Tadeusz Fedorowicz. Zwyczajny ksiądz, a zarazem ktoś bardzo ważny dla setek, pewnie tysięcy osób. Dla wielu duchownych podopiecznych był Wujem, dla kardynałów Ojcem, a dla Jana Pawła II godnym największego zaufania przyjacielem i spowiednikiem. Ewa K. Czaczkowska, „Rzeczpospolita”, 13-14.07.2002 r.

O wszystkich swoich cierpieniach i trudnościach, o tym, że był tak głodny i tak wychudł, że na twardym krześle nie mógł siedzieć, pisze bez cienia goryczy, jakby opisywał zjawiska klimatyczne, a nie bolesne skutki działania ludzkiego. Natomiast o dobrych ludziach, o dobrych spotkaniach, o ludziach, którzy mu pomagali, pisał z wielką życzliwością, radością i dziękczynieniem. Zadziwia brak jakiejkolwiek goryczy we wspomnieniach o oficerach śledczych. Prawdziwie był wobec nich świadkiem, dlatego miał prawo powiedzieć do mnie: Jeśli musisz tam iść, to pamiętaj, że jesteś tam posłany przez Boga.

Bp Bronisław Dębowski, „Tygodnik Powszechny”, 7.07.2002 r.

[...] W tym czasie, nie pamiętam dnia, miałam wizytę jedną z najważniejszych w moim życiu. Odwiedził mnie ksiądz Tadeusz Fedorowicz, który czasami przychodził w różnych sprawach pomocy. Gdy mu otworzyłam drzwi, uderzył mnie wyraz jego twarzy, spokojny, prawie radosny, nawet promienny jakby jakimś wewnętrznym szczęściem. Dziwny to był kontrast z otaczającym nas wówczas cierpieniem.
Przyszedłem się pożegnać.
A dokąd Ksiądz jedzie?
Nie wiem.
Usiadł i wyjął z jednej kieszeni mały kryształowy kieliszek. To z domu - powiedział z uśmiechem. Z drugiej kieszeni wyjął malutką książeczkę, w której minimalnymi literkami były wypisane teksty stałych części mszy. Zrozumiałam.
Wiedziałam, że księża starają się wcisnąć do wagonów w chwili odjazdu na wschód, że strażnicy pilnują, by to uniemożliwić, ale, że się czasem udaje. Mój gość mówił, że z władzą duchowną już swój wyjazd uzgodnił, że ma nadzieję, iż mu się uda wskoczyć do ruszającego już wagonu. Liczył, że to nastąpi w najbliższych dwóch dniach. Prosił o modlitwę by mu się udało. Wyszedł, żegnając się z uśmiechem i blaskiem w oczach. Gdy zamknęłam za nim drzwi, miałam wrażenie, że smuga światła po nim pozostała.
Wyjechał wkrótce potem.

To się działo 11, 12, 13 lutego 1940 roku w całej wschodniej Polsce. Mniej więcej dziesięć dni potem miejscowe władze ZWZ były już w posiadaniu wiadomości, wedle których wywieziono wówczas około miliona chłopów polskich. Obliczenie to później okazało się dość ścisłe.

Karolina Lanckorońska, Wspomnienia wojenne. 22 IX 1939-5 IV 1945

O Autorze
Ks. Tadeusz Fedorowicz (1907-2002), absolwent prawa na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie (1929), kadet Szkoły Podchorążych Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Święcenia kapłańskie przyjął w 1936 r., w 1940 r. dobrowolnie wyjechał z transportem Polaków zesłanych w głąb ZSRR. Przebywał najpierw w obozie pracy w Republice Maryjskiej, a następnie pełnił obowiązki duszpasterskie wśród ludności wywiezionej do Kazachstanu. Aresztowany w 1943 r. spędził cztery miesiące w więzieniu w Semipałatyńsku. Od kwietnia do listopada 1944 r. był kapelanem IV Dywizji I Armii Polskiej w ZSRR. Zwolniony z wojska z powodów „politycznych”, pracował jako duszpasterz najpierw w Zakładzie dla Ociemniałych w Żułowie na Lubelszczyźnie, a od 1947 r. w Laskach, gdzie przebywał aż do śmierci. Pełnił funkcję ojca duchownego najpierw w seminarium lwowskim, później w klasztorze bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej oraz seminarium warszawskim.

Nagrody:

1992 - Nagroda Historyczna im. Jerzego Łojka dla ks. Tadeusza Fedorowicza za książkę Drogi Opatrzności.
2002 - Feniks 2002 (Nagroda Stowarzyszenia Wydawców Katolickich) za serię „Duchowieństwo polskie w więzieniach, łagrach i na zesłaniu w ZSRR”.

Polecamy również książeczkę autorstwa ks. Tadeusza Fedorowicza Błogosławieństwa dla tych, którzy mają trochę zmysłu humoru i szukają mądrości.

Tom II

okladka
KUP
Chwilowo niedostępna
  • ks. Stanisław Ryżko
  • Trzeba zostać
  • Wydanie I
  • ISBN 83-86837-81-0
  • ISSN 1230-1795
  • Lublin 1999
  • 369 s., 60 s. il. czarno-białych
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Przedmowa: bp Władysław Jędruszuk, Roman Dzwonkowski SAC

Pamiętnik kapłańskiej posługi ks. Stanisława Ryżki, realizowanej w najtrudniejszym dla katolicyzmu okresie - prześladowania religii. Po aneksji wschodnich ziem do Polski, pomimo rysującej się przed nim możliwości powrotu do Polski, pozostał ze swoimi parafianami, sprawując wbrew zakazom swoją duszpasterską posługę, za co został zesłany do obozów pracy w Omsku i Ekibastuz. Jego, opisywane krok po kroku, przeżycia i losy pozwalają nam zobaczyć gesta Dei - działania Boże wśród ludzi w niezwykle skrajnych warunkach. Cenne świadectwo dorastania do Chrystusowego kapłaństwa przez cierpienie, ukazujące postawę zaufania i pokory wobec niezbadanych dróg Opatrzności. Te zapiski są również głosem świadka historii, istotnym źródłem historycznym dla badaczy, przechowują bowiem nazwiska duchowieństwa polskiego, litewskiego, łotewskiego, ukraińskiego i innych, nazwiska urzędników wyznaniowych uprawiających represyjną politykę wobec Kościoła, daty i miejsca urzędowych spotkań z nimi.

O Autorze
Ks. Stanisław Ryżko, (1910-1984), ur. we wsi w Brzóze w pow. Mińsk Mazowiecki, w rodzinie rolniczej, jako najstarszy z ośmiorga rodzeństwa. W 1920 r. rozpoczął naukę w Gimnazjum im. Romualda Traugutta w Brześciu nad Bugiem. Pierwszą jego placówką był wikariat w Nowogródku. Po 4 latach, w 1938 r. został skierowany do Pińska, gdzie pełnił funkcję prefekta szkół podstawowych i zawodowych. W tym samym roku otrzymał nominację na proboszcza parafii Horodyszcze koło Pińska. W okresie okupacji sowieckiej był nękany przez NKWD. 29 IV 1949 r. został aresztowany i po 4 miesiącach uciążliwego śledztwa skazany na 25 lat obozu pracy, 5 lat pozbawienia praw obywatelskich i konfiskatę mienia. Po śmierci Stalina został zwolniony z łagru. Pozostał wśród katolików na Białorusi. Objął parafię w Łahiszynie koło Pińska. Nie mógł wygłaszać kazań poza swoją parafią, nie mógł pójść do szpitala do chorego ani odprawić pogrzebu. W bardzo trudnych dla działalności duszpasterskiej czasach przepracował w Łahiszynie 28 lat, do czasu swojej śmierci 1XII 1984 roku.

Tom III

okladka
KUP
Cena: zł 11,00
  • Hilary Marcin Wilk OFMCap
  • Ty nie zginiesz
  • ISBN 83-7222-130-8
  • ISSN 1230-1795
  • Lublin 2002
  • 263 s., 8 s. il. czarno-białych
  • Format 147x205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Przedmowa: bp Stanisław Padewski OFMCap, Roman Dzwonkowski SAC

Słowa zawarte w tytule wspomnień zostały wypowiedziane prywatnie do Autora przez sędziego i prokuratora, przed ogłoszeniem przez nich wyroku w procesie w Kopajgrodzie. Później widzimy o. Hilarego w łagrze Inta (Republika Komi, północny wschód europejskiej części ówczesnego ZSRR), gdzie odbywał karę za duszpasterską działalność, uznaną przez władze sowieckie za zagrażającą bytowi państwa radzieckiego. Sugestywna opowieść, pełna historycznie ważnych faktów; z tego punktu widzenia najistotniejsza jest relacja z duszpasterskiej posługi na Wołyniu w latach 1944-1946, następnie na Podolu w okresie 1953-1959. O. Hilary, pytany nieraz, dlaczego dotąd nie zostały opublikowane jego wspomnienia, odpowiadał: " Zastrzegłem sobie, by ukazały się dopiero po mojej śmierci, a to ze względu na mój rodzaj humoru w sytuacjach ludzkiej głupoty i sowieckiego cynizmu w odniesieniu do ludzi inaczej myślących".

O Autorze
Hilary Wilk, ur. w 1917 r. w Zielonce, par. Raniżów koło Rzeszowa. W 1935 r. wstąpił do zakonu Kapucynów w Sędziszowie Małopolskim, studia teologiczne ukończył w Krakowie i tam w 1942 r. przyjął święcenia kapłańskie. Swoją pierwszą pracę duszpasterską podjął w par. pw. św. Franciszka z Asyżu na Zamarstynowie we Lwowie; stąd w 1944 r. wyjechał do pracy na Wołyniu, na terenie diecezji żytomierskiej. Pracował w dawnych parafiach diecezji żytomierskiej: w Uszomierzu, Emilczynie, Olewsku, Barasze i innych, po uwolnieniu z łagru w kwietniu 1953 r. w historycznym Barze na Podolu. Jesienią 1998 r. przyjechał do Polski dla poratowania zdrowia i zmarł w Szpitalu Górniczym w Bytomiu 31 grudnia w ostatnich godzinach tego roku.

Tom IV

okladka
KUP
Cena: zł 11,00
  • Wacław Sęk SJ
  • Proboszcz z gorącego pogranicza
  • ISBN 86-86837-83-7
  • ISSN 1230-1795
  • Lublin 2002
  • 151 s.
  • Format 147x205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Przedmowa: bp Stanisław Padewski OFMCap, Roman Dzwonkowski SAC

Wspomnienia o. Wacława Sęka odbiegają nieco od tematyki wyznaczonej tytułem naszej serii. Dotyczą bowiem działalności duszpasterskiej jezuity, który jako młody kapłan rozpoczął swoją posługę na okupowanej przez Niemców Białorusi. Ze względu na wartość historyczną tego świadectwa przetrwania wśród szalejącego terroru i pełnego najwyższej determinacji poświęcenia warto włączyć je do grona relacji obrazującej losy duchowieństwa dotkniętego pożogą wojny. Barwny opis pozbawiony jednak upiększeń, liczne postaci duszpasterzy i partyzantów, humor i współczucie, ludzkie dramaty - wszystko to tworzy niepowtarzalny obraz przedwojennego wschodniego pogranicza i posługi kapłańskiej w niekiedy ekstremalnie trudnych warunkach.

O Autorze
Wacław Sęk SJ, ur. w 1909 w Dąbrówce, par. Srock, diec. łódzka; święc. 1935, Lublin, zm. 1998, Gdynia). Do zakonu wstąpił w 1924 r., w latach 1937-1941 pracował jako prefekt w gimnazjum w Wilnie. Lata 1941-1946 to okres pracy na Kresach (parafie: Baturyn - do maja, następnie Oborek i Raków). Po powrocie do kraju w 1946 r. krótko pracował w jezuickiej placówce w Toruniu, następnie w Piotrkowie Trybunalskim. W latach 1949-1950 był duszpasterzem akademickim w Szczecinie, następnie superiorem i proboszczem. Gdy w 1955 r. komunistyczne władze usunęły jezuitów ze Szczecina, uczył j. łacińskiego jezuickich kleryków w Poznaniu. Od 1967 r. był superiorem i proboszczem na placówce przy ul. Narbutta w Warszawie, od 1972 r. w Toruniu. W 1986 r. przeniósł się do Łodzi, a w 1990 r. do Gdyni, gdzie był ojcem duchownym, a później rezydentem.

Tom V

okladka
KUP
Cena: zł 15,00
  • Ks. Wincenty Ilgin
  • Wspomnienia kapłana z Sołówek. Jak to było w raju bolszewickim. Charków - Sołówki - Piniega - Moskwa - Warszawa (1917-1933)
  • ISBN 83-7222-233-9
  • ISSN 1230-1795
  • Lublin 2006
  • 132, [1] s., 6 il. czarno-białych
  • Format 147x205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Przedmowa: ks. prof. dr hab. Roman Dzwonkowski SAC

Wstrząsające świadectwo kapłana, który przeżył piekło jednego z najcięższych i mrocznych łagrów na Wyspach Sołowieckich zamienionych przez władze sowieckie na golgotę duchowieństwa - tam bowiem kierowano duchownych katolickich i prawosławnych. Cenna, wiarygodna i rzetelna relacja, dokumentująca walkę systemu totalitarnego z religią i duchowieństwem katolickim oraz prawosławnym w okresie międzywojennym w Rosji Sowieckiej, obejmuje lata 1917-1933. Z faktograficzną dokładnością naświetla wiele nieznanych kwestii w najnowszej historii Kościoła katolickiego w Rosji, jak choćby funkcjonowanie diecezji charkowskiej w atmosferze sowieckiego terroru. Autor przeprowadza bardzo wnikliwą analizę metod działania komunistycznego aparatu ucisku, a później analizę mechanizmów funkcjonowania sowieckiego systemu łagrowego na Sołówkach. Warte uwagi są polityczno-ekonomiczne i religijno-moralne rozważania o istocie bolszewizmu i sowieckiego reżimu, które cechuje błyskotliwość intelektualna, trzeźwy realizm, krytycyzm w ocenach pewnych zdarzeń historycznych i trafność spostrzeżeń, na podstawie których Autor już wtedy zdołał przewidzieć upadek Związku Radzieckiego.

Aresztowania księży przybrały w 1930 r. masowy charakter. Pozostali księża wszyscy prawie w podeszłym wieku, schorowani, zmęczeni fizycznie, musieli albo pozostać w jednym miejscu, albo wywijać się z sieci rozmaitych zarządzeń administracyjnych, utrudniających posługi religijne. Z mieszkań kościelnych dawno już zostali wysiedleni, zmuszeni do tułaczki po wynajętych pokojach, nieraz daleko od kościoła. [...] W Rosji Sowieckiej każdy obywatel pozostający na wolności żył w ciągłym strachu, czy w nocy nie zostanie aresztowany, a cóż dopiero mówić o kapłanach. W każdej chwili musieli być przygotowani na więzienie, na deportację.

Do pracy fizycznej zapędzano nas, biuralistów, nieczęsto, zwykle w niedziele na tak zwane udarniki. Na ogół prace fizyczne, wykonywane przeważnie w lasach, były bardzo ciężkie. Ci, którzy albo z lenistwa, albo z natury nie byli zdolni do ciężkiej pracy w lasach, nie wypełniali swych zadań. Mało tego, że byli pozbawieni niezbędnej porcji chleba, to jeszcze karano ich: nie wpuszczano na noc do baraków, musieli stać na mrozie, a często na pniu w lesie pod kontrolą czekisty. Zdarzały się przypadki śmierci w wyniku zamarznięcia albo przeziębiania, i po krótkiej chorobie, zgonu. Ci, którzy nie byli w stanie wypełnić zadań w lesie, by uniknąć niechybnej śmierci chwytali się ostateczności. Własnoręcznie kaleczyli się, najczęściej pozbawiając się kilku palców u rąk, nóg lub nawet odrąbując całą pięść, by nie dostać się na prace do lasu.

Bardzo ciężko pracowało się również przy wydobyciu torfu, po pas w błocie i wilgoci, więc więźniowie podupadali na zdrowiu, chorowali na szkorbut, reumatyzm. Na Sołówkach była słynna góra, zwana Siekierką. Tam wysyłani byli ci, którzy w obozie zawinili czymkolwiek lub źle się prowadzili, np. kradli, dokonywali nadużyć. Ich los był godny politowania. Umieszczano tych przestępców w byłej cerkwi, nie ogrzewanej pustej, pod samym sufitem, na drągu przeciągniętym przez całą jej szerokość. Musiał ów nieszczęśliwy jak niebieski ptak siedzieć na drążku, starając się utrzymać równowagę. Jeśli zaś tracił takową lub dostawał zawrotu głowy, juści padał na dół trupem. Dla tych więźniów, którzy byli niepoprawni, wyszukiwano rozmaitego rodzaju tortury i męczarnie, by pozbyć się wydatków na uśmiercanie.

ks. Wincety Ilgin, fragmenty wspomnień

Tom VI

okladka
KUP
Cena: zł 20,00
  • Ks. Michał Woroniecki CM
  • „Powierz Panu swą drogę”
    W łagrze Dżezkazgan Rudnik (1949–1956)
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-458-3
  • ISSN 1230-1795
  • Lublin 2011
  • 194 s., 16 s. il. czarno-białych
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Książka przedstawia dzieje zsyłki do sowieckiego łagru ks. Michała Woronieckiego – misjonarza, prowadzącego duszpasterstwo po II wojnie światowej we Lwowie i okolicach. Autor wiernie relacjonuje motywy i sposób swego aresztowania, śledztwo i stawiane mu zarzuty, absurdalny „sąd”, wyrok skazujący na 25 lat łagrów, drogę do łagru Dżezkazgan Rudnik w Kazachstanie, późniejsze przeniesienia do innych oddziałów, wreszcie uwolnienie w 1956 r. Opisuje warunki życia w poszczególnych otdielienijach obozu, rodzaj pracy wykonywanej przez więźniów, wzajemne relacje, kontakty z wolnym światem. Szkicuje też sylwetki ludzi – zarówno łagierników, funkcyjnych, jak i bliskich, wspierających zakliuczonnych poprzez listy i paczki. Jesteśmy świadkami świąt obchodzonych w obozie, a także działań duszpasterskich – sprawowania potajemnych Eucharystii i sakramentu pokuty przez wielu kapłanów, skazanych przez sowietów na „poprawcze obozy pracy”.
Relację ubogacają liczne listy i fotografie z miejsc zsyłki. Tekst wspomnień został zaopatrzony w przypisy tłumaczące rosyjskie skróty i objaśniające ich zawartość, jak również przybliżające nazwy wspominanych miejscowości. Liczne nazwy rosyjskojęzyczne, używane przez autora (i objaśnione), nadają książce posmak autentyzmu i pozwalają odczuć klimat tamtych wydarzeń.

Pierwszą Mszę Świętą odprawiłem w kopalni miedzi Kriesto Zapad 100 metrów pod ziemią dnia 17 marca 1954 roku na nocnej właśnie zmianie. Z łagru brałem ze sobą rzeczy potrzebne do odprawienia: mszał, kielich (bardzo mały), patenkę, którą mi wykonał swego czasu Henio Dziurbejko z Grodna, kiedy pracowałem na powierzchni kopalni Pokro, i inne potrzebne drobiazgi, jak: wino, opłatki. O godzinie 3 w nocy zaściełałem mały obrusik, kładłem krzyż, mszał rękopiśmienny, przygotowywałem mały kielich wytoczony z nierdzewnej stali według mego rysunku, opłatek, wino i wodę w małych buteleczkach czy naczynkach. Drzwi wejściowe zamykałem na „kruczek”, by nie było nagłego wtargnięcia do „kaplicy” w czasie Świętej Ofiary.
(...)
Msze Święte, których odprawiłem ogółem 148 w kopalni miedzi nr 3 – Kriesto Zapad, w Dżezkazganie, w podziemiu, ceniłem dodatkowo i z tej okoliczności, że nigdzie w kopalni całego ZSSR nie odprawiano Eucharystii. Mnie przypadł ten zaszczyt być pierwszym. O tym byłem jakoś przekonany w tym czasie. Każdą intencję zamówioną czy własną skrzętnie zapisywałem.

Ks. Michał Woroniecki CM, fragmenty wspomnień

Głosy ocalonych

Redaktorzy serii: Władysław Panas, Romuald Jakub Weksler-Waszkinel, Sławomir J. Żurek

Seria gromadzi relacje Żydów ocalałych z Holocaustu. Autorzy, rozsiani po całym świecie, nierzadko u kresu swego życia, zdobywają się na bolesny trud zaświadczenia o losach własnych i narodu skazanego przez hitlerowców na zagładę. Z tych „odsłon pamięci” wyłania się obraz niezwykle żywy, autentyczny, dopełniający jednostkowym losem ciemną panoramę czasu Holocaustu. Serii patronuje grono znawców problematyki żydowskiej w kulturze polskiej, m.in. ks. prof. Romuald Jakub Weksler-Waszkinel oraz dr Sławomir J. Żurek (wcześniej cieszyliśmy się obecnością w tym gronie zmarłego w 2004 roku prof. dr. hab. Władysława Panasa).

Tom II

okladka
Nakład wyczerpany
  • Sabina Rachel Kałowska
  • Uciekać, aby żyć
  • ISBN 83-7222-024-7
  • ISSN 1508-5228
  • Lublin 2002
  • 297 s., 20 s. il. czarno-białych
  • Format 125 x 195 mm
  • Cena: zł 20,00
  • Oprawa miękka klejona

Historia życia Sabiny Rachel Kałowskiej pełna jest dramatycznych zdarzeń, nieprawdopodobnych ocaleń. Zapis wędrówki i tułaczki przez życie, na którym zaważyły wydarzenia i procesy dziejowe naszego stulecia. Pamięć o własnej historii i dziejach bliskich nie została przysypana upływem lat, domagała się natomiast rejestracji w słowie pisanym, jakby wyrzucenia z siebie i pozostawienia innym. Wspomnienia cechuje szlachetny rys stosunku Autorki wobec wydarzeń i postaw ludzkich. Nawet te najbardziej bolesne, najbardziej upokarzające nie niosą w sobie nienawiści, nie rodzą jej. Na tle różnorodnej literatury wspomnieniowej osób ocalonych z holocaustu historia wyjątkowa i szczególna ze względu na warstwę dramaturgiczną: dokonywane wybory, wiarygodność faktograficzną, pamięć fotograficzną zdarzeń i sytuacji, prostotę przekazu. Kałowska z ogromną starannością odnotowuje gesty, zdarzenia, relacje międzyludzkie, których była obserwatorem, świadkiem i uczestnikiem: codzienność żydowskiego środowiska małopolskiego Jędrzejowa, żydowsko-polskie relacje - dobre i złe - w Polsce przedwojennej, dramat „ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej”: wojna 1939 r., okupacja, getto jędrzejowskie, zagłada całej rodziny.

Tom III

okladka
Nakład wyczerpany
  • Artur Schneider
  • Jak ścigane zwierzę
  • ISBN 83-7222-145-6
  • ISSN 1508-5228
  • Lublin 2003
  • 305 s., 8 s. il. czarno-białych
  • Format 125 x 195 mm
  • Cena: zł 20,00
  • Oprawa miękka klejona

Wspomnienia dokumentujące losy polskich Żydów i równocześnie najnowszą historię Polski, w której losy Polaków i Żydów wciąż się splatają - czasem w okolicznościach bardzo bolesnych, czasem także i pięknych. Jest to niezwykłe świadectwo pomocy niesionej Żydom przez Polaków, Ukraińców, Czechów, nawet Niemców. Autobiografia autorska przeniknięta jest dramatycznymi zdarzeniami, stanowi zapis wojennej ucieczki i wędrówki po Wschodnich Kresach Rzeczpospolitej, której szlak wiódł przez Lwów, Krzemieniec, Winnicę, Berdyczów, Dubno.

Tom IV

okladka
Nakład wyczerpany
  • Jerzy Lando
  • Po obu stronach muru
  • ISBN 83-7222-158-8
  • ISSN 1508-5220
  • Lublin 2004
  • 259 s.
  • Format 125 x 195 mm
  • Cena: zł 20,00
  • Oprawa miękka klejona

Pamiętnik ten jest ważną pozycją w dziejach warszawskiego getta i Powstania Warszawskiego. Jest to relacja świadka najstraszniejszych wydarzeń w historii narodu żydowskiego, doświadczenie bolesnego dorastania, permanentnie zawieszonego między życiem i śmiercią. Jerzy Lando w chwili wybuchu wojny miał szesnaście lat i mieszkał w Łodzi. Wraz z rodziną został wywieziony do Krakowa, później do Warszawy. Niezapomnianym opisem jest święto Paschy z początków 1940 r., także założenie i początki istnienia warszawskiego getta. Po ucieczce z getta doświadczył życia w ukryciu, wędrówki z miejsca na miejsce zawsze pod groźbą rozpoznania, zdrady, wydania w niemieckie ręce. Przemierzając wraz z Autorem szlak jego ucieczki, będącej walką o ocalenie, udziela się nam to dramatyczne napięcie. Atutem tej przejmującej opowieści jest jej ekspresyjność, a równocześnie spokój, możliwy do osiągnięcia dzięki odległej perspektywie czasowej. Jedno z nielicznych świadectw tamtego mrocznego i okrutnego czasu, bogaty materiał naukowy dla historyków, nauczycieli i studentów na całym świecie.

Tom V

okladka
Nakład wyczerpany
  • Ilona Flutsztejn-Gruda
  • Byłam wtedy dzieckiem
  • ISBN 83-7222-179-0
  • ISSN 1508-5220
  • Lublin 2004
  • 148 s.
  • Format 125x195 mm
  • Cena: zł 18,00
  • Oprawa miękka klejona

Propozycja wyróżniająca się na tle literatury wspomnieniowej z serii "Głosy Ocalonych". W centrum autorskiego przekazu znalazły się losy rodziny Flutsztejnów, którym udało się uniknąć tragicznych doświadczeń ofiar holocaustu. Przewidując niebezpieczeństwo, podjęli ryzyko ucieczki na Wschód. Pełna dramatycznego napięcia i niebezpiecznych przygód podróż przez granicę ukraińską, następnie litewską, różne miasteczka Związku Radzieckiego, osiągnęła swój kres w Uzbekistanie. W relacji dorastającej, wrażliwej dziewczynki fascynacja egzotyką tego miejsca, otwartość na inspirację nowej kultury łączy się z bólem niezrozumienia bezsensownego świata dorosłych, którzy "grają" w wojnę. Wzruszająca opowieść, w której doświadczenia życia w skrajnym ubóstwie, wegetacji, odhumanizowanej walki o pokarm, degrengolady zaważyły na przyszłości dorosłej już osoby.

Tom VI

okladka
KUP
Cena: zł 17,00
  • Józef Rozewicz
  • Wszystko zależy od przypadku
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-383-9
  • ISSN 1508-5228
  • Lublin 2009
  • 227 [2] s. 8 s. il.
  • Format 125 x 195 mm
  • Oprawa miękka klejona

Wspomnienia z „przypadkowych” czy - inaczej mówiąc - rządzonych różnymi zbiegami okoliczności ścieżek życia, którymi los prowadził Autora. Józef Rozewicz, urodzony w Wieliczce w 1930, w pierwszym dniu II wojny światowej ewakuował się do Lwowa, skąd w czerwcu 1940 został wywieziony wraz z rodziną do Maryjskiej Autonomicznej Republiki w północnej Rosji. W 1944 powrócił do Polski. Po odbyciu studiów na Politechnice Śląskiej w Gliwicach i otrzymaniu dyplomu magistra inżyniera mechanika został pracownikiem naukowym i uzyskał stopnie doktora i docenta habilitowanego nauk technicznych.

Zachęcony do emigracji przez antysemicką politykę Gomułki, w 1968 wyjechał do Izraela, a następnie osiedlił się w Wielkiej Brytanii, gdzie był pracownikiem naukowym uniwersytetu w Oksfordzie oraz głównym specjalistą w przedsiębiorstwach projektowania i budowy zakładów energetycznych i petrochemicznych. Opublikował ponad 45 artykułów w czasopismach naukowych i technicznych. Obecnie mieszka w Londynie.

Wspomnienia Rozewicza w interesujący sposób ukazują ludzkie losy, wpisane w „wielką historię dziejów”, i sugestywnie oddają atmosferę tamtych lat i wydarzeń.

Z nieludzkiej ziemi

Z dwiema powyższymi koresponduje seria „Z nieludzkiej ziemi”, ukazująca relacje Polaków zesłanych w czasie drugiej wojny światowej lub po tzw. wyzwoleniu w głąb ZSRR. Za tę serię w 2005 roku otrzymaliśmy ponownie nagrodę „FENIKSA”.

Tom I

okladka
KUP
Cena: zł 28,00
  • Grażyna Jonkajtys-Luba
  • „...was na to zdies' priwiezli, sztob wy podochli”
    Kazachstan 1940–1946
  • Wydanie III zmienione i uzupełnione
  • ISBN 978-83-7222-432-3
  • ISSN 1508-7956
  • Lublin 2012
  • 312, [5] s., 16 s. il., mapa
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miekka klejona

2002 – nagroda za najlepszą książkę wspomnieniową, ufundowana przez Marię Ginter
2005 – nagroda „Feniks” dla serii „Z nieludzkiej ziemi”

Książka przedstawia losy Rodziny Jonkajtysów, która w nocy 13 kwietnia 1940 r. została deportowana do Północnego Kazachstanu. Wywózka od pierwszej chwili była dla nich wyrokiem śmierci: „was na to zdies’ prywiezli, sztob wy podochli”. Rodzina Jonkajtysów przez sześć lat zesłania na „nieludzkiej ziemi” doświadczała cierpień fizycznych i psychicznych, brutalnego sowieckiego totalitaryzmu, dążącego do pozbawienia ich tożsamości narodowej, godności i człowieczeństwa. 30 marca 1946 r. Jonkajtysowie powrócili do Kraju.
Oprócz tekstu wspomnień, książka zawiera Aneksy, w ramach których opublikowano: artykuł przybliżający tematykę zsyłek, fragment audycji Radia „Wolna Europa” omawiającej wspomnienia, poezję patriotyczną (Artur Oppman, Feliks Konarski, Marian Jonkajtys), korespondencję z Kazachstanu, jaką Jonkajtysowie prowadzili z rodziną w Polsce, biogramy członków rodziny Jonkajtysów, zbiór rodzinnych fotografii sprzed wojny i po powrocie z zsyłki.

„Zostaliście przesiedleni zgodnie z prawem i wyrokiem. Nie ma podstaw do zmiany decyzji!” Po takiej odpowiedzi nic nie pozostawało kobietom, tylko zdać się na wyroki Opatrzności. [...]
Najbardziej interesujące opisy w książce to te, które w drobiazgowy sposób ukazują twardą walkę tych dzielnych kobiet i dziewczyn z twardym losem. Na przykład – jak autorka, imając się różnych zajęć, aby wspomóc rodzinę, nauczyła się murować piece, a nawet została kołchozowym zdunem. Tak prozaiczna rzecz jak lepienie pieców staje się pod jej piórem sprawą niezwykłej wagi i urasta do rangi symbolicznej. W czasie czytania tej książki powoli zżywamy się z całą rodziną Januszkiewiczów, przenosimy się z izby do izby, z kołchozu do kołchozu, patrzymy, jak po każdej przeprowadzce wieszają nad drzwiami krzyż, stawiają miniaturowe popiersie Marszałka Piłsudskiego, wieszają emblemat narodowy – Białego Orła wyszytego na jedwabiu, jak przygotowują się uroczyście do obchodzenia świąt katolickich, śpiewają pieśni religijne i patriotyczne, uczą dzieci historii ojczystej i literatury. I to wszystko w warunkach urągających najprostszym wymaganiom człowieka cywilizowanego, wśród ciągłej walki z insektami, głodem, mrozem, chorobami. Przecież nawet zapałek przeważnie nie było i ogień trzeba było zdobywać za pomocą krzesania.

(Fragment audycji Radia „Wolna Europa” pod tytułem Panowie z Polszy w Kazachstanie, omawiającej wspomnienia Grażyny Jonkajtys-Luby, wydane w 1981 r. przez Instytut Literacki w Paryżu, pod pseud. Maria Januszkiewicz. Audycję nadano zimą 1984 r.)

O Autorce
Grażyna Jonkajtys-Luba, ur. 1922 r. w Augustowie, w rodzinie nauczycielskiej. W dniu wybuchu II wojny światowej była uczennicą klasy maturalnej miejscowego liceum ogólnokształcącego. We wrześniu 1939 r. najstarszy jej brat, Bronisław, uczeń Szkoły Podchorążych Piechoty, został zastrzelony przez bolszewików w czasie próby przejścia w grupie żołnierzy polskich na Litwę. Ojciec jej, Hieronim Jonkajtys, aresztowany przez NKWD w październiku 1939 r., zaginął bez wieści w więzieniach ZSSR. Wraz z matką i rodzeństwem w kwietniu 1940 r. została deportowana do Północnego Kazachstanu. W ciągu 6 lat zesłania wykonywała różne prace polowe w kołchozie: wyrabiała cegły, pasła świnie, a przede wszystkim murowała piece i remontowała budynki kołchozowe.
Po powrocie do Kraju w 1946 r., w październiku rozpoczęła studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Pracowała w warszawskich biurach projektów, kilka lat spędziła na pracy w ramach kontraktu „Polservice’u” w Ghanie i w Nigerii. Od 1990 roku często przebywała w Nowym Jorku, gdzie pracowała jako wolontariusz w Instytucie Józefa Piłsudskiego oraz w Stowarzyszeniu Weteranów Armii Polskiej w Ameryce; urządzała wystawy, wygłaszała odczyty oraz publikowała w miejscowej prasie polonijnej artykuły o problematyce syberyjskiej oraz o zabytkowej architekturze polskiej. Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi RP, Medalem „Merentibus” Instytutu Józefa Piłsudskiego, Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi RP, Krzyżem Sybiraka. Od wielu lat w Polsce włącza się w działalność społeczną na rzecz utrwalania pamięci i tradycji narodowej – odznaczona Medalem „Pro Memoria” oraz Krzyżem Obrońców Kresów Wschodnich II, współpracuje – w ramach zachowania pamięci historycznej – ze szkołami imienia Sybiraków w Augustowie oraz z Archiwum Akt Nowych.

Tom II

okladka
Nakład wyczerpany
  • Kazimierz Cybulski
  • Przerwany bieg życia
    Syberyjskie wspomnienia nastolatka
  • Wydanie III
  • ISBN 83-7222-115-4
  • ISSN 1508-7956
  • Lublin 2002
  • 54 s.
  • Format 147 x 205 mm
  • Cena: zł 5,00
  • Oprawa miękka klejona

Literacki zapis losów polskiej rodziny, deportowanej przez władze sowieckie na Syberię. Niewzruszona wiara w dobroć Bożej Opatrzności, modlitwa i po prostu wola życia pozwoliły przetrwać tej rodzinie, chociaż najstarsza siostra K. Cybulskiego, 15-letnia Hela, na Syberii osiągnęła kres ziemskiej pielgrzymki. Zdarzenia i przeżycia, związane z pobytem na nieludzkiej ziemi, na której nawet „skarga zamarła”, stanowi kanwę tej niezwykłej książki.

O Autorze
Kazimierz Cybulski, ur. w Medyce, k. Przemyśla. 10 lutego 1940 r. wraz z matką i dwiema siostrami wywieziony został przez sowieckie władze na Syberię. W marcu 1942 r. przybył z matką i młodszą siostrą do Teheranu (starsza siostra zmarła na Syberii). Stamtąd przewieziony został do Masindi w Ugandzie, gdzie ukończył Polskie Gimnazjum na uchodźstwie (1943). Od maja 1944 r. służył w Polskich Siłach Zbrojnych w Egipcie, a następnie w Podchorążówce Artylerii w II Korpusie we Włoszech. w 1946 r. przybył wraz z II Korpusem do Anglii, gdzie ukończył Liceum Budowlane (1948) oraz Studia w Leeds College of Technology (1953). W 1955 r. wyemigrował z rodziną do USA (Kalifornia), gdzie przebywa do dziś. Członek Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie oraz Polskiego Instytutu Naukowego w Ameryce. Autor tomików wierszy: Trzy drogi (1982) i Głos niemy (1986), Wymiar czasu (1995), W cieniu życia (1995), Ślady pamięci (1999), a także wielu artykułów, komentarzy publikowanych w czasopismach polonijnych.

Tom III

okladka
KUP
Cena zł 15,00
  • Szczepan Wiesław Nalepiński
  • Syberyjski szlak
  • Wydanie II
  • ISBN ISBN 83-7222-182-0
  • ISSN 1508-7956
  • Lublin 2004
  • 145 s.
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Przedmowa: Barbara i Tadeusz Kołacińscy

Wstrząsające świadectwo, kreślące obraz 5 lat zsyłki (1941-1946) Marii Nalepińskiej i jej siedmiorga dzieci w wieku od 6 tygodni do 16 lat. Autor wspomnień w chwili aresztowania był 15-letnim chłopcem: w jego już ukształtowanej świadomości zachował się więc obraz wypełniony szczegółami zdarzeń i towarzyszących im przeżyć: długie lata tułaczki i wyczerpującej pracy w skrajnie trudnych warunkach okolic Nowosybirska, Tomska i stepów nad Donem. Heroiczna walka o przetrwanie, a także wbrew wszelkim zdarzeniom podtrzymywana nadzieja na odzyskanie wolności i powrót do ojczyzny pozwoliły rodzinie zachować się przy życiu i w efekcie historycznych ustaleń powrócić do rodzinnego gniazda. Wspomnienia Autora z okresu wstąpienia do wojska uzupełnione zostały relacjami rodzeństwa, które rozproszone w poszukiwaniu sposobów na przetrwanie, dało niezwykle ciekawe i przejmujące świadectwo „dziecięcej” zsyłki.

Tom V

okladka
Nakład wyczerpany
  • Narymska zsyłka
    Antologia relacji zesłańczych
  • ISBN 837222-150-2
  • ISSN 1508-7956
  • Lublin 2003

  • T. 1: 481 s., 70 s. il. czarno-białych

  • T. 2: 337 s., 44 s. il. czarno-białych

  • Format 170 x 240 mm
  • Cena: zł 80,00
  • Oprawa miękka klejona

Monumentalna praca, przedstawiająca świadectwa polskich zesłańców w latach 1941-1944 do Okręgu Narymskiego (leżącego na północ od Tomska w Związku Radzieckim). Książka jest rezultatem 12-letniej pracy: zbierania materiałów, spisywania relacji, redagowania tekstu. Całość ilustrowana fotografiami, mapami, tabelami i wykazami zesłańców jest świadectwem ogromnej pracy kwerendalnej, a zarazem znakomitym dopełnieniem relacji 124 zesłańców. Nikt dotychczas nie przedstawił tak skompletowanego wykazu zesłańców jednego okręgu, nikt nie zdobył się na tak obszerny zbiorowy dokument oskarżenia w imieniu ofiar stalinizmu. W literaturze poświęconej deportacjom Polaków w ZSRR pozycja wyjątkowa i bardzo ważna, przysłuży się też sprawie przygotowania pełnej syntezy zesłańczych losów.

Tom VI

okladka
Nakład wyczerpany
  • Alina Siomkajło
  • Widma przeszłości
  • ISBN 83-7222-205-3
  • ISSN 1508-7956
  • Lublin 2004
  • 87 s.
  • Format 147 x 205 mm
  • Cena: zł 7,00
  • Oprawa miękka klejona

Przedmowa: Roman Dzwonkowski SAC

Droga krzyżowa Polaków przymusowo skazywanych w latach 1940-1941 na pobyt w ZSRR stanowi tło historyczne wspomnień 12-letniej Stanisławy Siomkajło, wywiezionej do Kazachstanu 11 lutego 1940 r. razem z rodzinami i rodzeństwem. Bolesne wyrwanie z domu i własnego kraju, koszmarna podróż w nieznane zimą w bydlęcych wagonach, walka o przeżycie, śmierć rodziców, siostry, brata, uwolnienie z zesłania w wyniku tzw. amnestii, podróż na "barżach śmierci" rzeką Amu-darią w grudniu 1941 r., wyjście z ZSRR wiosną następnego roku i postój w morderczym klimacie Iranu, pobyt w Afryce i przyjazd do Anglii - te dramatyczne zdarzenia zanotowała po latach jej bliska krewna, Alina Siomkajło.
Polecamy również książkę Aliny Siomkajło Stan edukacji i oświaty polonijnej w Wielkiej Brytanii

O Autorce
Alina Siomkajło, historyk i krytyk literatury, badacz emigracji polskiej, lektor języka polskiego. Absolwentka filologii polskiej KUL, w latach 1967-1973 asystent prof. Cz. Zgorzelskiego przy Katedrze Historii Literatury Polskiej KUL. Doktoryzowała się w 1978 r. na Uniwersytecie Warszawskim. Adiunkt w Instytucie Programów Szkolnych Ministerstwa Oświaty i Wychowania (1979-1980) i w Zakładzie Historii Literatury Polskiej UMCS (1982-1985). Od 1985 r. przebywa w Wielkiej Brytanii. Wykładała w Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie, prowadziła kursy literackie w środowisku polskiego Londynu. Autorka książek: Ewolucja epigramatu (od początków Romantyzmu w Polsce), 1983; Mała Muza. Od Reja do Leca. Antologia epigramatyki polskiej, 1986, oraz ponad 300 publikacji naukowych i popularnych w krajowych i emigracyjnych wydawnictwach.

Tom VII

okladka
Chwilowo niedostępna
    Wanda Lidia Smereczańska-Zienkiewicz, Witold Jan Smereczański
  • Krajobraz niewoli
    Wspomnienia z Kazachstanu
  • ISBN 83-7222-235-5
  • ISSN 1508-7956
  • Lublin 2005
  • Wydanie I
  • 127 s., 8 s. il. czarno-białych
  • Format 147 x 205 mm
  • Cena: zł 15,00
  • Oprawa miękka klejona

Przedmowa: Zygmunt Piotr Mańkowski

Dwugłos rodzeństwa, które w młodości doświadczyło losu zesłańców do Kazachstanu. 13 kwietnia 1940 r. zostali wraz z matką zmuszeni przez władze sowieckie do opuszczenia ich rodzinnego miasta, Sokala, i deportowani w głąb ZSRR. Jako rodzina oficera Wojska Polskiego, ukrywającego się w Warszawie po ucieczce z oflagu, przeżyli gehennę zsyłki Polaków zamieszkałych na terenach Kresów Wschodnich Rzeczypospolitej. W relacjach Wandy i Witolda Smereczańskich uderza wyczulenie na specyfikę miejsc i ludzi - zesłańczego otoczenia. Świadectwo codziennego, heroicznego trudu przetrwania uzupełnione zostało cennymi obserwacjami zarówno obyczajów i zachowań miejscowej ludności, jak i przyrody w dużym stopniu współdecydującej o losie deportowanych.

O Autorach
Wanda Lidia Smereczańska-Zienkiewicz, ur. 14 lutego 1922 r. na Węgrzech, do 1935 r. mieszkała we Lwowie, później, do czasu deportacji, w Sokalu, była uczennicą miejscowego Liceum im. A. Malczewskiego. Po powrocie z zesłania studiowała w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. Od 1952 r. była wieloletnią urzędniczką w przedsiębiorstwach handlu zagranicznego w Warszawie. Zmarła 10 kwietnia 1997 roku.
Witold Jan Smereczański, ur. 27 stycznia 1928 r. we Lwowie. Po powrocie z zesłania w trybie przyspieszonym ukończył gimnazjum i liceum w Jeleniej Górze, a w 1953 r. studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, potem podjął pracę w administracji państwowej.

Tom VIII

okladka
KUP
Cena: zł 22,00
  • Jan Onoszko
  • Syberia - moje dzieciństwo
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-338-8
  • ISSN 1508-7956
  • Lublin 2008
  • 132, [3] s., 8 s. il.
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Autor wspomina swe dziecięce lata, których znaczną część spędził na Syberii. Był to okres II wojny światowej. Kresy Wschodnie Rzeczypospolitej zostały zajęte przez wojska sowieckie. Autor z bratem zostali odłączeni od rodziny i wywiezieni do Kazachstanu. Tam umieszczono ich w sierocińcu, gdzie przebywali w niezwykle trudnych warunkach. Odnalazła ich druga matka i po usilnych staraniach wydobyła z beznadziejnej sytuacji. Dziecięce i młodzieńcze lata małych wygnańców upływały w ciągłym trudzie i niedostatku, z piętnem zesłańców za rzekomo popełnione winy. Jednak autor, będąc dzieckiem, traktował swój popyt na Syberii nie tylko jako represję, lecz również jako okazję do przygód, niekiedy strasznych i niebezpiecznych, a niekiedy śmiesznych i radosnych.

Tom IX

okladka
KUP
Cena: zł 22,00
  • Bronisława Danuta Ciebiera
  • Pamiętnik z Sybiru
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-418-7
  • ISSN 1508-7956
  • Lublin 2010
  • 203 s., 24 s. il.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa oprawa miękka klejona

Wstęp: Irena Paterek
Rysunki: Bronisława Danuta Ciebiera

Oto Pamiętnik z Sybiru – pamiętnik mojej kochanej Mamy, która została wywieziona wraz ze swoimi rodzicami w lutym 1940 roku. Miała wtedy ukończone 17 lat i gdyby nie wojna, uczęszczałaby do 4 klasy gimnazjum.
Zaczęła pisać swój pamiętnik jeszcze w podróży, na postojach i noclegach. Zbierając do węzełka dobytek, który kazano spakować w kilkanaście minut w ową pamiętną noc wysiedlenia, zabrała swoje podręczniki do 4 klasy i kilka zeszytów. W nich zaczęła spisywać swoje wrażenia i obserwacje, nazwy miast, wydarzenia.
Późniejsze notatki były robione na kawałkach papieru z różnych opakowań, na odwrotnych stronach jakichś druków, gdyż o zeszyt w dalekiej Azji było trudno. Część wspomnień została dopisana już po powrocie do Polski. [...]
Oprócz wartości dokumentalnej pamiętnik ten prezentuje też pewien poziom literacki. Jest autentyczny, pisany przez dziewczynę młodą, wrażliwą, inteligentną, której wojna nie pozwoliła skończyć szkoły i kazała najpiękniejsze lata życia – 17–23 spędzić na zsyłce. [...]
Mimo rozpaczy z powodu wygnania z rodzinnego domu, ciężkich warunków, chorób, nędzy i głodu jest tu wiele radości życia, zachwytu nad pięknem przyrody, przyjaźni i ciepła dla dobrych, spotkanych na zesłaniu ludzi; po prostu młodość, świeże spojrzenie, ciekawość świata.
W pamiętniku zachowały się autentyczne rysunki i obrazki malowane przez moją Mamę czym się dało w tajdze; w kołchozie na kawałkach pożółkłego papieru, na których na odwrotnej stronie widnieją jakieś rosyjskie napisy i wykazy.
Są też dwa zeszyciki z piosenkami polskimi i rosyjskimi, zszyte z kartek różnego pochodzenia.
W pierwszej wersji pamiętnik był pisany dziwnym fioletowym atramentem albo ołówkiem kopiowym. Zachowało się też kilka zdjęć robionych z miejsc zsyłki oraz fotografii ofiarowanych przez kogoś z napotkanych tam ludzi, często z podpisem: „Danusi na dobruju pamiat`”. Do jednego egzemplarza pamiętnika dołączyłam oryginały obrazków i rysunków, w pozostałych są odbitki.

Fragm. Wstępu

Tom X

okladka
KUP
Cena: zł 11,00
  • Wacław Jaroszyński
  • 33 miesiące zesłania na Uralu
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-424-8
  • ISSN 1508-7956
  • Lublin 2010
  • 60, [6] s.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Książka opowiada o życiu w GUŁ-agach, o pracy Autora w kopalniach i w syberyjskiej tajdze. Znajdujemy tu opisy codziennej, ciężkiej pracy, sposobu traktowania więźniów, warunków żywieniowych, mieszkaniowych i sanitarnych, wspomnienia czasu wypoczynku, spotkań ze współwięźniami, chwil tęsknoty...

Na dole pobieraliśmy lampy górnicze i pod wodzą sowieckich sztygarów rozchodziliśmy się po pod-ziemnych korytarzach. Pobieraliśmy też oskardy do kucia ścian węglowych. Pracujący przy obudowie wyrąbanych korytarzy dostawali piły i siekiery.Początkowo przeznaczono mnie do „kriepienia” – obudowywania węglowych korytarzy drewnem. Byłem więc „kriepilszczykiem”. Trójka nas – „kriepilszczyków” przy pomocy piły i siekiery przygotowywała sosnowe belki, tzw. „stanki”, które wkopywało się w chodnik po jego obu stronach. U góry na owe dwa „stanki” umieszczone naprzeciwko siebie wpasowywało się belkę poprzeczną.

Fragm. książki

O Autorze
Wacław Jaroszyński, ur. 16.07.1919 r. w Górze Grabowcu (pow. Hrubieszów). Podczas II wojny światowej uczestniczył w konspiracyjnym ruchu oporu, dostarczając komunikaty z nasłuchu radiowego. Zaprzysiężono go w styczniu 1940 r. W organizacji niepodległościowej nosił pseudonim „Lis”. 6.12.1944 r. został aresztowany w Skierbieszowie i wywieziony do łagrów na Uralu. Przebywał w obozach pracy: Nagorna, Samoswiet, Kruticha, Kostoucha, Rież, w których spędził 33 miesiące. Do Polski powrócił w listopadzie 1947 r. Jest autorem licznych artykułów w prasie dotyczących dziejów ziemi hrubieszowskiej i losów jej mieszkańców. Wydał także książki: Siedem wieków Grabowca (1991), Łuny nad Huczawą i Bugiem. Walki oddziałów AK i BCh w Obwodzie Hrubieszowskim w latach 1939–1944 (wraz z B. Kłembukowskim i E. Tokarczukiem, 1992), Władysława Czachórskiego żywot i sprawy (2004).
W 1989 r. został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski. W 2005 uhonorowano go Krzyżem Zesłańców Sybiru – nowym odznaczeniem, nadawanym przez Prezydenta Rzeczypospolitej osobom więzionym po II wojnie światowej w łagrach na Syberii. Dziękując za odznaczenie, powiedział w imieniu całej grupy uhonorowanych Sybiraków: „Ten krzyż będzie nam przypominał lata poniżenia i ciężkiej pracy w tajdze i kopalniach, [...] lata głodu i udręki. Ale będzie też nas napełniał chlubą i dumą. Zapewniam, że resztę naszego życia poświęcimy dla piękna i dobra Świdnika i kraju”.

Tom XI

okladka
KUP
Cena: zł 16,00
  • Tadeusz Pietkiewicz
  • Ju-651.
    Więzień łagrów Workuty
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-446-0
  • ISSN 1508-7956
  • Lublin 2011
  • 137, [1] s., 8 s. il. czarno-białych
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Wstęp: Danuta Terpiłowska

Pragnę przekazać do rąk Czytelników wspomnienia mego Taty. Dziś jest on już starszym człowiekiem. Mówi o sobie: „Jestem człowiekiem szczęśliwym, jestem człowiekiem”. Te słowa, tak proste w swym wyrazie, a tak pełne godności i ogromnej siły duchowej, ukazują całą jego ludzką wielkość, zadziwiają, wręcz imponują. Pisze to człowiek, który został skazany na karę śmierci. Wyrok ten dzięki dekretowi gen. Malinowa, który wszedł do rządu po śmierci Stalina, został zmieniony na 10 lat katorgi w dalekich rejonach Związku Sowieckiego. Ojciec spędził 9 lat i jeden miesiąc w sowieckim obozie karnym w Workucie, z którego raczej się nie wraca... Ponadto rok był już nie więźniem, ale zesłańcem na Syberii. To też niełatwy los... To wszystko nie załamało i nie złamało ducha w moim Tacie. „Zwyciężyłem!” – kończy swoje wspomnienia, nie bez radości i słusznej dumy, nie bez pewnego zadowolenia ze swego, tak przecież pełnego doświadczeń życia.
Mój Ojciec potrzebował pomocy, by uporządkować i spisać swoje wspomnienia z tamtych lat, z pobytu „na nieludzkiej ziemi”. Cóż bardziej naturalnego niż to, że tej pomocy podjęła się jego córka? Przez długi czas słuchałam jego „gawęd”. Starałam się odczuć atmosferę tamtych dni, zrozumieć przeżycia Taty i jego towarzyszy niedoli...
Powstała książka będąca opisem warunków życia i pracy łagierników, wśród których był mój Tata. Ale to nie tylko i nie tyle sucha, kronikarska relacja; jest to bardziej odbicie myśli, odczuć, czynów, przeżyć i całego człowieczego „mikroświata” mego Ojca.

fragm. Wstępu

Jestem człowiekiem szczęśliwym. Wiem, jak szczęście smakuje, bo wiem również, jak smakuje nieszczęście. Byłem tak jak biblijny Hiob: pozbawiony wszystkiego, nie tylko majątku i rodziny, nie tylko wolności, godności i prawie że życia. Byłem też pozbawiony tego wszystkiego, co do wszystkich należy: słońca, wiosny i jesieni, głośnego śmiechu kobiet i gaworzenia dzieci, nadziei, przeszłości i przyszłości. Byłem pozbawiony mojego języka rodzinnego, wspomnień o ojczyźnie i samej ojczyzny. Odmawiano mi prawa do bycia Polakiem, odmawiano mi prawa do bycia człowiekiem, odmawiano mi prawa do bycia czymś więcej niż numerem.
A jednak to wszystko, co mi zabrali, odzyskałem. Jestem silny i silny już zostanę. Jestem zwycięzcą i chcę z tego faktu czerpać radość. Widzę i rozumiem rzeczywistość, jaka mnie otacza, i cały czas chcę się z nią mierzyć. Mam swoje lata i stoję na progu śmierci, ale patrzę jej prosto w oczy. Jestem człowiekiem szczęśliwym, jestem człowiekiem.

Z Prologu

O Autorze
Tadeusz Pietkiewicz urodził się w 1928 roku na Wileńszczyźnie. W 1944 roku został aresztowany i skazany na karę śmierci, którą zamieniono – „w drodze łaski” – na 10 lat łagrów. W obozie w Workucie spędził 9 lat, pracując w kopalni. Następnie musiał się osiedlić na Syberii, gdzie przebywał rok. Do Polski wrócił w 1956 roku.

Tom XII
okladka
KUP
Cena: zł 22,00
  • Mieczysława Łysik
  • Wspomnienia z Sybiru 1940-1946
  • ISBN 978-83-7222-506-1
  • ISSN 1508-7956
  • Lublin 2013
  • Wydanie I
  • 137, [2] s. + 19 s. fot.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

O książce
10 lutego 1940 r. Mieczysława Malawska jako ośmioletnie dziecko została wraz z matką i możliwym do uniesienia dobytkiem aresztowana i przetransportowana ze wsi Sarańczuki w powiecie tarnopolskim na stację kolejową w Potutorach. Stąd bydlęcymi wagonami, wypełnionymi kobietami, dziećmi i starcami, trafiły w głąb Syberii, do permskiej obłasti, do posiołku Janczer. Tak rozpoczęła się trwająca 6 lat zesłańcza odyseja matki i córki, opisana w książce w niezwykle żywych obrazach pamięci. Dojrzewanie w tak skrajnie trudnych warunkach było z konieczności przyspieszone i pozbawione naturalnych osłon domowego ogniska. Jednak bliskość Matki (której Autorka poświęca swoją książkę), tak kruchej i osłabionej chorobami, ale jednocześnie zaradnej i bohaterskiej w ochronie wartości człowieczeństwa, stanowiła źródło siły do niesienia codziennych ciężarów przekraczających możliwości zaledwie kilkunastoletniej dziewczyny. To niezwykłe i piękne świadectwo zwycięskiej woli przetrwania w obliczu szalejących totalitaryzmów.

„[...] od wczesnej wiosny do późnej jesieni chodziło się wyłącznie boso. Przypominam sobie, jaka to była katorga chodzić boso po leśnym podłożu, by zbierać grzyby i jagody. Człowieka wszystko kłuło w stopy, aż w głowie świdrowało. Gdy były jakieś gałgany, to nogi się w nie owijało. Chodziło się boso aż do przymrozków, a nawet jak szron osiadł już na trawie. W takie to jesienne, oszronione przymrozkiem poranki chodziłam boso po zupę do stołówki, do odległego o trzy–cztery kilometry Nikitkina. Stopy aż pękały od przymrozku, a oszronione trawy zdzierały skórę ze stóp. Czasami ból aż wyciskał łzy z oczu. Co jakiś czas ratowałam się przed tym zimnem. Przykucałam, robiłam na stopy siusiu i w ten sposób ciepłym moczem ogrzewałam sobie na moment zaczerwienione i zsiniałe z zimna stopy. I aż cud, nic mi nie było, nie zaziębiałam się, nie chorowałam na nerki”.

Fragment książki

„[...] na przeciwległym, płaskim brzegu rósł inny opał, przedmiot marzeń każdego mieszkańca. Była to roślina wieloroczna o nazwie, jakiej tam używano, „Boże drzewko”. Roślina stepowa, do półtora metra wysokości, rosnąca kępami, o drewnowatych łodyżkach i liściach podobnych do liści kopru, silnie pachnąca, podobnie do piołunu. To „Boże drzewko” nie łamało się ręcznie jak zwykle suche burzany, lecz wyrąbywano je siekierą tuż u nasady łodygi. Układało się je w duże wiązki, wiązało sznurkiem i nosiło na plecach. Wiązki nie mogły być jednak wielkie, bo łodygi były wilgotne i ciężkie. Taka średnia wiązka miała wielkość dużego snopa, w którym łodygi były układane pęczkami naprzemiennie w obie strony, aby zachować równowagę wiązki. Wypady po to „Boże drzewko” robiło się jedynie w zimie, kiedy można było przejść po lodzie. Chodziliśmy po tę zdobycz grupami, bo wśród tych zarośniętych burzanem obszarów grasowały i ukrywały się olbrzymie stepowe wilki – w lecie można się było ich nie bać, w zimie natomiast stanowiły groźne niebezpieczeństwo. Przed grupami ludzi czmychały jednak w głąb zarośli i nie ujawniały się. I właśnie przez te burzany „Boże drzewka” omal dwukrotnie nie postradałam życia. Kiedy już szłam na ten wyrąb z siekierą, chciałam przygotować jak największą wiązkę, aby mieć chociaż na jeden dzień zapasu i choć jeden dzień w tygodniu odpocząć od noszenia burzanów. Narąbałam więc kiedyś tego chwastu taką wiąchę, że ledwo mi ją inni podali na plecy. Wiązka ciążyła jak kamień, uginałam się pod nią jak pod krzyżem, ale szłam przed siebie. Doszłam do brzegu rzeki i weszłam na przyprószony śniegiem lód. W miejscu, gdzie się znalazłam, już prawie na środku rzeki, prąd wody, jak się okazało, był bardzo wartki i lód cieniutki jak tektura. W pewnym momencie poczułam, że lód pod jedną nogą pękł i nogą wpadłam do wody. Pod drugą nogą też się załamał i zanurzyłam się po pas w wodzie. Rękami z całej siły uczepiłam się leżącej nad brzegiem tej niespodziewanej przerębli wiązki burzanów. Była duża, miała szerokie pole nacisku i dlatego nie załamała lodu. Czułam, jak wiry wodne usiłują mnie wciągnąć pod lód. Zaczęłam krzyczeć. Z brzegu pośpieszono mi na pomoc. Polecono, abym, opierając się na wiązce, usiłowała wynurzyć się z wody, ale abym nie stawała, a pozostała na leżąco. Zrobiłam tak, uratowała mnie ta zbawcza wiązka. Leżałam na lodzie. Rzucono mi na odległość sznury i ściągnięto w pozycji leżącej, razem z moją wiązką, na ląd. Mróz ścinał na mnie mokrą odzież i buty, a był srogi, chyba minus trzydzieści stopni. Wkrótce zamieniłabym się w sopel lodu. Jednak przy ludzkiej pomocy doczłapałam do domu, przechodząc przez rzekę w innym miejscu. Kiedy matka wróciła ze szkoły, leżałam już w pościeli z wysoką gorączką. Przez kilka dni byłam nieprzytomna. Burzany na opał przynosili po troszkę moi znajomi, koledzy i koleżanki. Później wylizałam się i wszystko wróciło do normy”.

Fragment książki

O Autorce
Mieczysława Irena Łysik z d. Malawska – urodziła się 16 stycznia 1932 r. we wsi Albigowa (pow. Łańcut, obecnie woj. podkarpackie). Jej rodzice – Mieczysław Jan Malawski i Maria Malawska z d. Pikulicka – byli nauczycielami. Matka była rodowitą lwowianką, a we wczesnym dzieciństwie zamieszkała wraz z rodzicami w Przemyślu (dziadek autorki pracował na austriackiej kolei), gdzie spędziła młodość i ukończyła Seminarium Nauczycielskie ss. Benedyktynek. Ojciec autorki urodził się w Złoczowie (woj. tarnopolskie). W 1920 roku nabył gospodarstwo we wsi Sarańczuki (pow. Brzeżany, woj. tarnopolskie), gdzie pracował jako nauczyciel i kierownik szkoły dla miejscowych ukraińskich dzieci i gdzie zamieszkała rodzina Malawskich. Był też oficerem rezerwy. Jesienią 1939 r., po zajęciu tych terenów przez Armię Czerwoną, schronił się u siostry żony w Przemyślu, aby uniknąć aresztowania. W Sarańczukach pozostała autorka i jej matka Maria Malawska, nauczycielka w szkole ukraińskiej. 10 lutego 1940 r. Maria Malawska i jej córka zostały aresztowane, a następnie zesłane do posiołku Janczer w permskiej obłasti na Syberii, gdzie spędziły 4 lata. Mieczysław Malawski, zaniepokojony brakiem wiadomości od żony, powrócił do Sarańczuk, gdzie został aresztowany przez NKWD i uwięziony. Zwolniony po serii przesłuchań, wkrótce zmarł z wycieńczenia i chorób. W maju 1944 r. Maria Malawska razem z córką zostały przewiezione wraz z transportem innych Polaków na południe, na stepy, do wsi Górianowka w okolicach Saratowa. Stamtąd 25 marca 1946 r. zostały repatriowane do Polski. Osiedliły się w ówczesnym województwie szczecińskim, we wsi Wołowiec; w pobliskim Nowogrodzie (obecnie Nowogard) autorka ukończyła szkołę podstawową i średnią. W 1952 r. rozpoczęła studia na Politechnice Warszawskiej, przerwane z powodu choroby i śmierci matki w sierpniu 1953 r. Podjęła pracę w biurze projektów, kończąc w tym czasie dwuletnie studium architektoniczno-budowlane. W 1987 r. odeszła na emeryturę. Wspomnienia z Sybiru są zapisem jej syberyjskiej odysei, hołdem złożonym Rodzicom, szczególnie Matce, za ocalenie i towarzyszenie w trudnej szkole życia.

Tom XIII
okladka
KUP
Cena: zł 24,00
  • Henryk Kanikuła
  • Kurhan Polki
  • ISBN 978-83-7222-509-2
  • ISSN 1508-7956
  • Lublin 2013
  • Wydanie I
  • 207, [1] s. + 8 s. fot.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Książka dotowana przez Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

O książce
Jest to opowieść o losach rodziny Kanikułów rozproszonej wskutek wojny po rozległych obszarach Syberii i Kazachstanu. Autor, jako najmłodszy z rodzeństwa, został razem z bratem i matką wywieziony do północnego Kazachstanu, gdzie w nieogarnionej pustce stepów zostali, wraz z innymi deportowanymi, pozostawieni swojemu losowi, stając w obliczu śmierci głodowej, pozbawieni jakichkolwiek środków do życia poza sprzętami i jedzeniem naprędce zabranymi z domów rodzinnych. Ratunkiem dla nich okazała się zgoda mieszkańców jednej z wsi zesłańczych, Koreańczyków, na współosiedlenie się Polaków. Mając dach nad głową, Polacy rozpoczynają nowe życie w warunkach sowieckiej niewoli.
Książka opisuje ten zesłańczy świat z perspektywy dorastającego chłopaka, który stara się zorganizować życie swoje i rodziny na miarę pojawiających się możliwości. Ważnym elementem tej historii jest przyjaźń z Kazachem, który wprowadza autora w tajniki przetrwania w stepie. Praca przy koniach pozwala autorowi nawiązać przyjaźnie z koreańskimi współzesłańcami i dobrze wykorzystywać potrzeby i zaufanie kierownictwa kołchozu.
To ciekawa, wartka, dynamiczna opowieść, pozwalająca odczuć trudny, ale i pełen wiary w ocalenie los zesłańców. Jednocześnie mówiąca o trwałych śladach Polaków na nieludzkiej ziemi.

W dzień czasem na bezchmurnym niebie pojawił się piękny ptak, prawdopodobnie jastrząb, i zataczał koła nad nami. Innej żywej istoty przez te dwa dni nie widziałem. Leżąc w tej po pas wysokiej trawie, byłem zapatrzony w błękit nieba i szybującego ptaka. „Orle mój, sokole, władco tego stepu! Weź mnie na swe skrzydła i ponieś, hen, daleko, do mojej Ojczyzny, tam, gdzie moje miejsce na tej ziemi, bo ta kazachska ziemia jest dla mnie obcą, przeklętą i niewolniczą. Przestworza te, nieprzebyty busz aż po nieboskłon to twoje królestwo i o ile przyjdzie mi tu zostać, będziesz moim towarzyszem aż do moich ostatnich dni. I choć wiem, że nie użyczysz mi swych skrzydeł, wciąż będę żył nadzieją, że grób mój będzie na mojej ojczystej ziemi, a nie tutaj jako kurhan skazańca Polaka”.
Po przebudzeniu z tej głębokiej zadumy głośno wypowiedziałem:
– Jakże ci zazdroszczę twojej wolności, mój ptaku! Chciałbym się stąd wyrwać, latać, uciec.
Teraz już było wiadomo, że cała nasza grupa zdana jest na ten sam los. Było nas dwanaście rodzin, zapamiętałem nazwiska tylko niektórych: Boruch, Skawińscy, Górska i starszą panią – matkę poznańskiego biskupa. Druga grupa siedziała oddzielnie.
W czasie głośno odmawianej modlitwy już nie było widać łez – zostały one wylane w ciągu tych pięciu tygodni naszej jazdy. Nadeszło uspokojenie, czas na ustalenie, co dalej czynić. Bóg daje ci siłę ducha, a działanie należy do ciebie, samo nic nie przyjdzie! Wszyscy aż nadto wiedzieliśmy, że wytrwałość i cierpliwość prowadzi do celu, że to jedynie nam zostało.

Fragment książki

O Autorze
Henryk Kanikuła urodził się w 1925 r. na Kresach Wschodnich w rodzinie żandarma-policjanta. Wychowany w duchu wiary i patriotyzmu, rozmiłowany w ziemi wołyńskiej, gdzie spędził swoje dzieciństwo i młodość. Po przeszło trzyletnim pobycie na deportacji w stepach północnego Kazachstanu, jako dezerter z Armii Czerwonej, a jednocześnie ochotnik „Kościuszkowiec” Ludowego Wojska Polskiego w Riazaniu razem z frontem powrócił do kraju. W 1952 r. zaliczył wieczorowe studia ekonomiczne w Katowicach; przez kilkanaście lat piastował kierownicze stanowiska w różnych przedsiębiorstwach. W latach 1973-1981 pracował w Hucie Katowice, gdzie również był stałym korespondentem tygodnika „Głos Huty Katowice”, publikując na jego łamach relacje i wspomnienia kombatantów różnych ugrupowań. Był także współredaktorem „Radia Studia”.
Kurhan Polki jest jego pierwszą książką. Jej tytuł nawiązuje do grobu zmarłej na zesłaniu matki biskupa poznańskiego; grób ten pozostał jako nieznany kurhan na dalekiej syberyjskiej ziemi.

Zakonnice polskie na Kresach Wschodnich i na Syberii 1939-1956

Redaktor serii: Roman Dzwonkowski SAC.

Tom I

okladka
KUP
Cena: zł 14,00
  • S. Kazimiera Wirgowska
  • „Ojczyzno moja, gdzie jesteś?” Wspomnienia z Łucka 1939-1945
  • ISBN 978-83-7222-365-4
  • Lublin 2009
  • 72, [5] s., 8 il
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Wspomnienia s. Kazimiery Wirgowskiej ukazują ofiarną pracę i losy kilkuosobowej grupy bezhabitowych zakonnic – pracujących w szpitalu w Łucku na Wołyniu w najcięższym w całej historii tej krainy okresie – na tle dramatycznych i tragicznych wydarzeń spowodowanych toczącą się wojną, często w warunkach elementarnych braków pod każdym względem. Wspomnienia mają dużą wartość poznawczą i dokumentacyjną, przedstawiają obraz Kościoła w diecezji łuckiej oraz jego działalność duszpasterską i charytatywną w trudnych warunkach okupacji na przemian sowieckiej i niemieckiej. Ukazują strukturę kościelną diecezji łuckiej oraz sylwetki kapłanów sprawujących z poświęceniem i narażeniem życia swą posługę, szczególną uwagę zwaraca postać ks. Władysława Bukowińskiego oraz jego zaangażowanie w działalność charytatywną i różne formy pomocy dla parafian i uchodźców. Autorka, obdarzona zmysłem obserwacji i talentem narracji, opisała piękne postawy moralne ludzi różnych nacji, wyznań i religii w sytuacjach granicznych, wymagających odwagi, poświęcenia, a często prawdziwego heroizmu, podnoszące na duchu.

Wspomnienia s. Kazimiery Wirgowskiej służą również przypomnieniu i poznaniu tragicznych losów tej części narodu polskiego, która zamieszkiwała dawne Kresy Wschodnie Rzeczypospolitej i Wołyń. Ich lektura będzie dla każdego czytelnika interesująca, często wzruszająca, ale i wzbogacająca pod względem intelektualnym i duchowym.

Mistrzowie

Seria prezentuje wspomnienia luminarzy polskiej humanistyki. W jej ramach udało nam się zachować ostatnie głosy prof. Czesława Zgorzelskiego oraz prof. Ireny Sławińskiej.

Tom II

okladka
KUP
Cena: zł 13,00
  • Irena Sławińska
  • Szlakami moich wód...
  • ISBN 83-7222-177-4
  • ISSN 1895-0868
  • Lublin 2004
  • 215 s., 56 s. il. czarno-białych
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Przedmowa: abp Józef Życiński, Marian Maciejewski

Ostatnia książka profesor Ireny Sławińskiej, odkrywająca przed nami dotąd nieznane oblicze uczonej: bardzo prywatne, a przy tym pogłębiające już to, które wydawało nam się znane: doświadczenie tułaczki związane z okresem I wojny światowej, najazdem bolszewików, przejmujące wspomnienie z czasów II wojny światowej. Opowiadania zawarte w książce, nawiązujące do tych przeżyć, mają znamienny charakter: są przypowieściami o życiu i śmierci, utraconym chlebie, odzyskiwanej nadziei. Bez niechęci, a niekiedy z humorem pisze Autorka o "minionej epoce PRL". Umiejętność zachowania dystansu do okresu „zniewolonych umysłów”, któremu nigdy nie uległa, zachowując autonomię w zamian za brak przywilejów, orderów, państwowych stypendiów, intratnych posad i gaż, ma chyba też swoje źródło w umiłowaniu życia prostego w poczuciu harmonii z naturą i zdrowym rozsądkiem.

Tom III

okladka
KUP
Cena: zł 12,50
  • Andrzej Biernacki
  • Zatajony artysta
    O Wacławie Borowym 1890-1950
  • ISBN 83-7222-242-8
  • ISSN 1895-0868
  • Lublin 2005
  • 473, [2] s., 8 il. czarno-białych
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Książka jest pierwszą w polskiej humanistyce próbą tak szerokiego i całościowego spojrzenia na osobę i dzieło Wacława Borowego. Jest swego rodzaju zbiorową monografią uczonego, na którą złożyły się głosy jemu współczesnych luminarzy polonistyki oraz wybitnych jego uczniów i współpracowników. Wśród autorów znaleźli się m.in.: Karol Wiktor Zawodziński, Konrad Górski, Juliusz Kleiner, Wiktor Weintraub, Kazimierz Wyka, Henryk Elzenberg, Michał Głowiński, Czesław Zgorzelski, Zofia Stefanowska, Zdzisław Najder, Zygmunt Lichniak, Tadeusz Makowiecki - w sumie 44 szkice i wspomnienia, prezentujące wszechstronne i wieloaspektowe podejście do osoby „Zatajonego artysty” (określenie K.W. Zawodzińskiego). Rozdział wstępny prezentuje pięć obszernych artykułów napisanych po śmierci W. Borowego. Dalsze części książki ukazują Borowego jako historyka i teoretyka literatury, bibliotekarza i krytycznego czytelnika. Prezentują wspomnienia uczniów Profesora oraz dyskusję wokół jego książki „O poezji polskiej w wieku XVIII”.

Tom IV

okladka
KUP
Cena zł 28,00
  • Poznawać (więc kochać!). O Danucie Paluchowskiej
  • redakcja: Agata Seweryn, Dariusz Seweryn
  • ISBN 978-83-7222-397-5
  • Lublin 2010
  • 434 s., 9 s. il.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Książka jest pokłosiem spotkania poświęconego Danucie Paluchowskiej, które odbyło się w KUL 8 kwietnia 2008 r., w kontekście pierwszej rocznicy śmierci Uczonej. Zawiera wypowiedzi uczestników, ale również teksty nadesłane później przez grono współpracowników i przyjaciół. Osobną część tomu stanowi antologia studiów i szkiców Danuty Zamącińskiej, dotychczas rozproszonych w licznych czasopismach naukowych i pracach zbiorowych, mająca na celu ułatwienie czytelnikom korzystania z tych wybitnych prac. Wśród nich znalazły się teksty młodzieńcze: recenzje poświęcone Słowackiemu oraz szkice na temat liryki Gałczyńskiego, oraz komentarze filologiczno-biograficzne z prac edytorskich. Dodatkowo w tomie zamieszczono mowy wygłoszone na pogrzebie Danuty Paluchowskiej.

Mój wiek XX

okladka
KUP
Cena: zł 20,00
  • Alina Gutry
  • Wojenne dziedzictwo
  • ISBN 978-83-7222-506-1
  • Lublin 2013
  • Wydanie I
  • 157 s. + 16 s. il.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

O książce
Są to wspomnienia z wojennego dzieciństwa, w których zawarta jest kwintesencja dziecięcej naiwności (na przykład kłótnia ze św. Mikołajem), które na tle tragicznych wydarzeń okupacyjnych mogą się wydawać infantylne, ale równocześnie pokazują, jak w tych strasznych czasach funkcjonowała przeciętna polska rodzina.
Prawdziwe wydarzenia wojenne są relacjonowane bezpośrednio przez moich rodziców: Mamę, dźwigającą ciężar utrzymania swego domu, dzieci, uwięzionego męża i pracy, w którą była zaangażowana, oraz Ojca, z jego potwornymi przeżyciami związanymi z półrocznym katowaniem przez gestapo i półtorarocznym pobytem w obozach. Różne emocje towarzyszyły mi podczas opisywania tych zdarzeń, o które w jakiś sposób jako dziecko także się otarłam.

Alina Gutry, fragm. Wstępu

Wojenne dziedzictwo to opowieść o losach rodziny Pawlikowskich, począwszy od początków XX wieku, po lata 60. Poświęcona jest pamięci ojca autorki, Bolesława Pawlikowskiego (1901–1987), pseudonim „Ostroga”, obrońcy Polski w 1920 roku, przodownika Policji Państwowej w Kłobucku, komendanta Podobwodu Kłobuckiego Armii Krajowej w latach 1943–1944, komendanta Obwodu Armii Krajowej Kłobuck-Krzepice. Był więźniem niemieckiego obozu koncentracyjnego Gross-Rosen. Podczas ewakuacji obozu w 1945 roku uciekł z transportu więźniów. Po wojnie aresztowany przez UB, w 1949 roku uwolniony, następnie na własny wniosek zrehabilitowany przez W. Gomułkę. Zamieszkał wraz z rodziną we Wrocławiu, pracując przez kilka lat w Zakładzie Energetycznym, po czym przeszedł na emeryturę. Umarł w 1987 roku, przeżywszy swoją żonę Jadwigę o 11 lat.

Autorka o sobie i o książce
Szkołę średnią ukończyłam we Wrocławiu. Tam również rozpoczęłam studia na Akademii Medycznej. Ukończyłam je w Zabrzu, na Śląskiej Akademii Medycznej, na Wydziale Stomatologii. W zawodzie przepracowałam ponad czterdzieści lat. Pierwsze dwa lata pracy spędziłam w Strzegomiu, po czym wraz z mężem i dzieckiem przenieśliśmy się do Katowic, gdzie mieszkam do dzisiaj. Od kilku lat jestem na emeryturze. Czas wolny staram się wypełniać zgodnie z moimi zainteresowaniami (literatura, podróże itp.).
W ostatnim roku pochłonęło mnie spisywanie wspomnień, które w postaci niniejszej książki oddaję w Państwa ręce. Jej tematem są losy mojej rodziny, które chciałabym uchronić od zapomnienia. Jest to historia osobista, ale zarazem wspólna dla pokoleń, które przeżyły XX wiek. Głównymi jej bohaterami są moi Rodzice, których los, spleciony z moim i brata, ukształtowały trudne dzieje Polski w ubiegłym stuleciu. W jakimś stopniu przecież do tej pory wszyscy dźwigamy brzemię „wojennego dziedzictwa”...

okladka
KUP
Cena: zł 18,00
  • Edward Józef Górski
  • Życiorys syna partyzanta
  • ISBN 978-83-7222-507-8
  • Lublin 2013
  • Wydanie I
  • 89, [2] s., 6 s. il.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

O autorze i o książce
Edward Józef Górski – urodzony 18 marca 1940 roku w miejscowości Kozarów jako syn Bolesława i Marianny z domu Brożek. Ze względu na konspiracyjną działalność ojca, w lipcu 1946 roku wraz z całą rodziną miał zostać wywieziony na Syberię. Na liście do wywózki zostali umieszczeni przez miejscowych członków KPP. Do zesłania jednak nie doszło, ponieważ ojciec nie nocował w domu, a matka zdołała uciec przed funkcjonariuszami NKWD. Edward Górski wraz z bratem zostali w domu, gdzie byli przetrzymywani przez dobę. Wieczorem matka wróciła po chłopców i zdołała ich wykraść z obstawionego domu. Następnie rodzina ukrywała się w Urzędowie, a później w Ułężu, u sióstr ojca.
Jako sześciolatek Edward Górski uczęszczał do szkoły podstawowej na granicy Ułęża i Sobieszyna pod przybranym nazwiskiem Józef Podgórski. Po amnestii w 1947 roku rodzina powróciła na Kozarów i do rodowego nazwiska. Szkołę podstawową Edward Górski ukończył w 1953 roku w Metelinie. Od 1956 roku uczęszczał do szkoły zawodowej w Karczmiskach, a następnie, od drugiej klasy, w Jaworze. Nauka w szkole średniej była dla niego wówczas niemożliwa ze względu na zapis w zaświadczeniu z ZMP: „W związku z tym, że ojciec jest przeciwny władzy ludowej, nie należy syna kształcić”.
W 1959 roku rozpoczął naukę w technikum we Wrocławiu, które ukończył w 1962 roku. W tym samym roku zdał egzamin na studia, a po ich ukończeniu w 1967 roku rozpoczął pracę w Wytwórni Sprzętu Mechanicznego w Bielsku-Białej (późniejszej Fabryce Samochodów Małolitrażowych), gdzie przepracował 10 lat. W 1977 roku powrócił na Lubelszczyznę. Pracował w Lublinie, Goraju Lubelskim i Biłgoraju, dochodząc do stanowiska Dyrektora Zakładów Przemysłu Metalowego w Biłgoraju z woli strajkujących pracowników, jednak w lutym 1982 roku ówczesny wojewoda zamojski Stanisław Peterwas zawiesił go w czynnościach z powodu „nieuznawania kierowniczej roli PZPR”. Założył własną firmę, którą prowadził przez 30 lat.
Życiorys syna partyzanta ukazuje koleje jego życia określone w dużej mierze niepodległościową działalnością ojca. To nieprawdopodobne, ale cień „wroga ludu” wciąż towarzyszy publicznym i zawodowym działaniom Edwarda Górskiego.

Lubelska Biblioteka Staropolska

Tom I

okladka
KUP
Cena: zł 5,00
  • Żale nagrobne na śmierć Jana Kochanowskiego w Lublinie 22 sierpnia 1584 roku przez Sebastiana Klonowica, Andrzeja Trzecieskiego i innych autorów napisane i w 1585 roku razem wydane
  • ISBN 83-7222-196-0
  • ISSN 1895-0876
  • Lublin 2004
  • Wydanie I w tej edycji
  • 100 s.
  • Format 147 x 220 mm
  • Oprawa miękka klejona

Przedmowa: Stefan Nieznanowski, Ryszard Montusiewicz
Opracowanie: Ryszard Montusiewicz

I tom serii "Lubelska Biblioteka Staropolska", gromadzący utwory żałobne, powstałe dla uczczenia pamięci Jana Kochanowskiego zmarłego w Lublinie w sierpniu 1984 roku. Głównym tekstem zbioru są Żale nagrobne Szymona Klonowica - wójta i burmistrza Lublina, utalentowanego poety, prawie zapomnianego. Otwarcie serii tym tomem w 2004 r. podyktowane zostało 420. rocznicą śmierci Jana z Czarnolasu, największego poety Słowiańszczyzny XVI w. i jednego z najwybitniejszych twórców renesansowej Europy, który potrafił połączyć uniwersalizm kultury śródziemnomorskiej z elementami narodowymi.

Dzieło ukazuje specyfikę warsztatu poetyckiego Klonowica. Ujawnia bogaty wachlarz sposobów komponowania, wykorzystuje swoją bogatą erudycję mitologiczną i historyczną oraz wiedzę o literaturze greckiej i rzymskiej, sięga do wiedzy potocznej. Utwory posiadają duże walory rytmiczne, charakteryzuje je sprawność warsztatowa, rubaszność i sarkazm.

GŁOSY O KSIĄŻCE:

Antologia zasługuje na przyjęcie przez badaczy i miłośników Kochanowskiego z pełnym uznaniem, podziwem dla dużego wysiłku. Dobór świadczy o znajomości przedmiotu. Wydobycie z zapomnienia niektórych tekstów trzeba uznać za prawdziwe osiągnięcie.

prof. dr hab. JERZY STARNAWSKI, Łódź

Obszerna, starannie wydana i rzeczoznawczo nader użyteczna książka zasługuje stanowczo na uwagę, nie tylko tzw. specjalistów, ale również nauczycieli oraz w ogóle odbiorców-czytelników.

prof. dr hab. TADEUSZ ULEWICZ, UJ, Kraków

Jest to wysiłek pionierski, wydawca dotarł do wielu tekstów, o których istnieniu nawet nie wiedzieliśmy.

prof. dr hab. STANISŁAW FITA, KUL

Tom II

okladka
Nakład wyczerpany
  • Hymny na Święta Panny Naświętszej Piotra Cieklińskiego w Zamościu w Drukarnii Akademiej roku 1600
  • Wydanie I
  • ISBN 83-7222-239-8
  • ISSN 1895-0876
  • Lublin 2005
  • 57, [2] s.
  • Format 147 x 220 mm
  • Cena: zł 12,00
  • Oprawa miękka klejona

Wprowadzenie i opracowanie Ryszard Montusiewicz

Hymny na święta Panny Naświętszej Piotra Cieklińskiego, drugi tom „Lubelskiej Biblioteki Staropolskiej”, przypominają religijną twórczość mało dziś znanego humanisty działającego w środowisku XVI-wiecznego Zamościa. Ciekliński był dyplomatą, bliskim współpracownikiem kanclerza Jana Zamoyskiego, uczestnikiem starań o utworzenie Akademii Zamojskiej, twórcą pierwszej polskiej komedii Potrójny z Plauta, swobodnego przekładu łacińskiego Trinummusa (III/II wiek p.n.e.). W 1600 r. Ciekliński wydał w drukarni Akademii Zamojskiej Hymny na święta Panny Naświętszej. Tomik ten przynosił nowy typ liryki maryjnej, spopularyzowany następnie w XVII wieku. Autor hymnów kładzie nacisk na emocjonalne przeżywanie prawd maryjnych, buduje specyficzny otok czułości wobec Maryi i Jej roli w Odkupieniu. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że cykl swych własnych hymnów maryjnych poprzedził Ciekliński tekstem Bogurodzicy. Unikat pierwodruku Hymnów na święta Panny Naświętszej, własność Biblioteki Ordynacji Zamoyskich, spłonął wraz z całym księgozbiorem w Powstaniu Warszawskim. Wcześniej, w 1938 r., wydał je prof. Stanisław Łempicki w „Tece Zamojskiej”. Hymny Piotra Cieklińskiego ukazują staropolską tradycję duchowości maryjnej i jeden ze śladów bogatego życia kulturalnego ówczesnego Zamościa.

Problemy Frazeologii Europejskiej

Tom IV

okladka
KUP
  • Problemy frazeologii europejskiej
    Tom IV
  • ISBN 83-7222-086-7
  • ISSN 1643-0239
  • Lublin 2001
  • 100 s.
  • Format 170 x 240 mm
  • Cena: zł 16,00
  • Oprawa miękka klejona

Redakcja: Andrzej M. Lewicki

Seria "Problemy frazeologii europejskiej" stanowi dorobek zespołu badaczy skupionych w Komisji Frazeologicznej Komitetu Językoznawstwa PAN. Reprezentuje różnorodność tematów i postaw metodologicznych, właściwą temu zespołowi.

Tom otwiera rozprawa Anny Pajdzińskiej O znaczeniu związku frazeologicznego, pisana z pozycji kognitywistycznych. Procesy kształtowania się nowych związków frazeologicznych w publicystyce przełomu XX i XXI w. pokazuje rozprawa Grażyny Majkowskiej. Wykazanie, że aktualne (materiał zebrany w 1999 r.) problemy społeczne odbijają się w języku zainteresuje zarówno dziennikarzy, jak i nauczycieli, chcących wzbogacić materiał przedstawiany na lekcjach języka polskiego. Również współczesnych innowacji w użyciu ustalonych połączeń wyrazowych dotyczy artykuł Bożeny Rejakowej, która analizuje użycie przysłów w tekstach o modzie. Artykuły Alicji Nowakowskiej i Urszuli Szyszko przedstawiają występowanie w składzie frazeologizmów wyrazów z określonych grup znaczeniowych. Nowakowska omawia nazwy roślin w wyrażeniach porównawczych, a Szyszko związki frazeologiczne zawierające nazwy używek (napojów alkoholowych, wyrobów tytoniowych, kawy). Literaturoznawców zainteresuje artykuł Anny Licy o innowacjach w użyciu frazeologizmów w prozie Wacława Berenta. Wyraźnie do nauczycieli adresowany jest artykuł Katarzyny Mosiołek-Kłosińskiej i Anny Ciesielskiej omawiający koncepcję leksykograficzną słownika frazeologicznego dla młodzieży W kilku słowach, wydanego przez PWN. Anatolij Ivczenko, badacz z Charkowa wykazuje, że w zasobie frazeologicznych języków słowiańskich zachowały się ślady obrzędów inicjacji, występujących w przedchrześcijańskiej Słowiańszczyźnie.

Tom V

okladka
KUP
  • Problemy frazeologii europejskiej
    Tom V
  • ISBN 83-7222-134-0
  • ISSN 1643-0239
  • Lublin 2001
  • 96 s.
  • Format 170 x 240 mm
  • Cena: zł 16,00
  • Oprawa miękka klejona

Redakcja: Andrzej M. Lewicki

Rozprawom, zebranym w tomie V z serii "Problemy frazeologii europejskiej", towarzyszy różnorodność tematyczna; oprócz opracowań filologicznych czytelnik znajdzie tu ujęcia strukturalne i kognitywne. Praca oddaje polifoniczny klimat, jaki często towarzyszy posiedzeniom badaczy Komisji Frazeologicznej. Wojciech Chlebda w eseistycznej formie ujmuje problemy dotyczące słabo zbadanych zakresów frazeologii i idiomatyki. Maciej Grochowski omawia wielowyrazowe jednostki języka, nie mające funkcji nominatywnej, ale pełniące funkcje syntaktyczne lub modalizujące. Problemy podejmowane w tym artykule, jak dotąd, nie zostały podjęte przez frazeologów. Ewa Jędrzejko pokazuje, jak istotne źródło dla poznania dziejów kultury stanowi frazeologia. Katarzyna Mosiołek-Kłosińska koncentruje się na dynamizmie zasobu frazeologicznego. Stanisław Prędota donosi o ważnym odkryciu bibliograficznym z zakresu paremiologii. Historyczne aspekty frazeologii znajdują odbicie w pracach Jerzego Tredera i Alicji Nowakowskiej.

Tom VI

okladka
KUP
  • Problemy frazeologii europejskiej
    Tom VI
  • ISBN 83-7222-198-7
  • ISSN 1643-0239
  • Lublin 2004
  • 101 s.
  • Format 170 x 240 mm
  • Cena: zł 16,00
  • Oprawa miękka klejona

Redakcja: Andrzej M. Lewicki

Tom VI przynosi studia koncentrujące się na problemach z dziedziny lingwistyki i historii kultury Środkowo-Wschodniej Europy. Cykl rozpraw prezentowanych w tym tomie ukazuje wyraźne zainteresowanie badaczy związkami frazeologii i kultury. Nurt ten reprezentują metodologiczne postawy badawcze w artykułach: Frazeologia w międzyludzkiej przestrzeni komunikacyjnej prof. Wojciecha Chlebdy, Ślady Rumunów w polskiej frazeologii dr Joanny Porawskiej, Wyrażenia i przysłowia z komponentem wart -warto - wartość. Przyczynek do poznania hierarchii wartości Polaków dr hab. Anny Tyrpy, Środki płatnicze w polskich i słowackich schematach wyobrażeniowych prof. Bożeny Rejakowej. W studium prof. Chlebdy znajdujemy m. in. rewelacyjną informację o istnieniu gestów i innych środków kinetyczno-proksemicznych, które towarzyszą użyciu niektórych frazeologizmów - tego nie uwzględnia żaden z istniejących słowników. Do problemów motywacji frazeologizmów nawiązuje w ujęciu kognitywnym praca dr Doroty Polowniak-Wawrzonek Metafora działania celowe, rywalizacja to walka zbrojna w polskiej frazeologii. Materiałowy charakter ma praca Doroty Adamiec Frazeologia w "Słowniku języka polskiego XVII i I połowy XVIII wieku". Pozwala ona ocenić znaczenie, jakie będzie miał słownik (jedno z najważniejszych przedsięwzięć leksykograficznych XXI w.) w poznaniu polskiej frazeologii. Przy czytaniu tego studium uświadamiamy sobie, jak wiele ustalonych wyrażeń i zwrotów frazeologicznych zostało zapomnianych, a także jak wiele powstało później.

Tom VII

okladka
KUP
  • Problemy Frazeologii Europejskiej
    Tom VII
  • Wydanie I
  • ISBN 83-7222-252-5
  • ISSN 1643-0239
  • Lublin 2005
  • 87 s.
  • Format 170 x 240 mm
  • Cena: zł 16,00
  • Oprawa miękka klejona

Redakcja naukowa: Andrzej Maria Lewicki

Tom VII Problemów Frazeologii Europejskiej gromadzi prace z zakresu frazeologii i paremiologii polskiej, wschodniosłowiańskiej, francuskiej, niderlandzkiej i angielskiej. Autorami są najwybitniejsi badacze frazeologii: Dariusz Bralewski, Magdalena Lipińska, Grzegorz Szpila, Stanisław Koziara, Leon Zaręba, Iwona Kosek, Stanisław Prędota.
Książka zawiera teksty teoretycznych referatów Dariusza Bralewskiego (romanisty) i Grzegorza Szpili (anglisty), poświęcone przysłowiom jako elementom zasobu frazeologicznego. Zagadnienie, czy przysłowia są częścią zasobu frazeologicznego języka, czy też należą do szerokiego zasobu tekstów utrwalonych w kulturze, jest ciągle jeszcze przedmiotem dyskusji. Dla tego tomu udało się pozyskać głos Magdaleny Lipińskiej (autorki książki L'equivalence des proverbes polonais et des proverbes francais, Łódź 2004). Warto odnotować, że Stanisław Prędota w tym tomie donosi o krytycznym wydaniu Duytsche Adagia z 1550 r., z pierwszego zbioru przysłów niderlandzkich, który zawiera objaśnienia frazeologizmów i przysłów niderlandzkich. Do dziś zachowały się na świecie jedynie 2 egzemplarze tego dzieła.
Stanisław Koziara wskazuje na problemy pojawiające się przy wyodrębnianiu biblizmów. Leon Zaręba omawia pole związane z pojęciem pieniądza we frazeologii francuskiej i polskiej. Podobny zakres frazeologii omawia w Problemach Frazeologii Europejskiej w tomie VI Bożena Rejakowa („Środki płatnicze w polskich i słowackich schematach wyobrażeniowych”). Iwona Kosek przeprowadza strukturalną analizę wyrażeń rzeczownikowych, przede wszystkim ze względu na możliwość tworzenia gramatycznych form liczby.
Tom VII Problemów Frazeologii Europejskiej będzie interesujący nie tylko dla lingwistów, badaczy frazeologii, ale również dla zainteresowanych paremiologią. Publikację tę polecamy wszystkim polonistom, szczególnie nauczycielom języka polskiego, dostarcza bowiem cennych materiałów do dydaktyki szkolnej.

Spis artykułów:

  • Andrzej Maria Lewicki, „Słowo wstępne”
  • Dariusz Bralewski, „Czy przysłowie jest jednostką języka?”
  • Magdalena Lipińska, „Głos w dyskusji dotyczącej referatu dr. D. Bralewskiego”
  • Grzegorz Szpila, „W poszukiwaniu kontekstów paremicznych”
  • Stanisław Koziara, „Uwagi w sprawie źródeł oraz selekcji zasobu polskich frazeologizmów biblijnych”
  • Leon Zaręba, „Pole frazeologiczne pojęcia «pieniądz» w ujęciu konfrontatywnym polsko-francuskim”
  • Iwona Kosek, „O wyrażeniach frazeologicznych typu «singulare» i «plurale tantum»”
  • Stanisław Prędota, „O wydaniu krytycznym «Duytsche adagia» (1550) Szymona Andriessoona”

Tom VIII

okladka
KUP
  • Problemy Frazeologii Europejskiej
    Tom VIII
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-314-2
  • Lublin 2007
  • 131 s.
  • Format 170 x 240 mm
  • Cena: zł 16,00
  • Oprawa miękka klejona

Redakcja naukowa: Andrzej Maria Lewicki

Tom VIII z serii Problemy Frazeologii Europejskiej prezentuje nowe badania w zakresie frazeologii polskiej i frazeologii porównawczej. Szczególnie polecamy go nauczycielom języka polskiego i języków obcych oraz młodym badaczom. Książka zawiera prace syntetyczne profesorów: Leona Zaręby i Grzegorza Szpili na temat badań w zakresie frazeologii porównawczej języków europejskiech, Andrzeja M. Lewickiego - dorobku polskiej frazeologii w okresie ostatniego ćwierćwiecza, i Wojciecha Chlebdy - nowych perspektyw badań frazeologicznych związanych z wprowadzeniem pojęcia „odtwarzalnych wielowyrazowców” i postulatu analizy frazeologii jako składnika „zachowań mownych”, a więc analizy fonicznej strony frazeologii mówionej, tj. opisu intonacji i właściwości akcentowych jednostek frazeologicznych oraz ich powiązania z gestykulacją.
Praca Macieja Grochowskiego, znanego badacza nieodmiennych części mowy, przynosi nowe spojrzenie na partykuły jako swoiste związki frazeologiczne.
Artykuł Magdaleny Lipińskiej o priamelach francuskich wnosi istotny wkład do przysłowioznawstwa, omawiając ten szczególny typ przysłów reprezentowany również w polskich przysłowiach.
Tom zawiera dwa studia na temat porównań frazeologicznych: pracę dr hab. Agnieszki Spagińskiej-Puszak o frazeologicznych porównaniach w językach chorwackim i polskim oraz nieco kontrowersyjne studium Joanny Zauchy o podstawach teoretycznych wyróżniania porównań frazeologicznych.
Prof. Stanisław Prędota kontynuuje swoje badania nad dawnymi zbiorami przysłów polskich zestawianych z przysłowiami języków germańskich. Jego studia ukazują, jak istotne dla Rzeczypospolitej Obojga Narodów, obejmującej przecież Prusy i Inflanty, było współdziałanie polskiej i niemieckiej kultury.

Spis artykułów:

  • Andrzej Maria Lewicki, Słowo wstępne.
  • Andrzej Maria Lewicki, Rozwój frazeologii polskiej w ostatnim ćwierćwieczu
  • Wojciech Chlebda, Mały prywatny katalog pilnych zadań frazeologicznych
  • Leon Zaręba, Grzegorz Szpila, Problemy frazeologii konfrontatywanej w perspektywie leksykograficznej na przykładzie języka francuskiego
  • Joanna Zaucha, W poszukiwaniu funkcjonalnej zależności między składnikami w obrębie porównań standardowych
  • Agnieszka Spagińska-Puszak, Uwagi o frazeologizmach komparatywnych (w aspekcie chorwacko-polskim)
  • Maciej Grochowski, Partykuły właściwe w postaci związków frazeologicznych. Wprowadzenie do opisu
  • Magdalena Lipińska, Cechy definicyjne francuskich priameli
  • Stanislaw Prędota, O przysłowiach w Compendium S.J. Malczowskiego
  • Jolanta Ignatowicz-Skowrońska, Valerij M. Mokijenko, Koncepcja leksykograficzna Rosyjsko-polskiego słownika nowej frazeologii rosyjskiej

Tom IX

okladka
KUP
Cena: zł 16,00
  • Problemy Frazeologii Europejskiej
    Tom IX
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-467-5
  • ISSN 1643-0239
  • Lublin 2012
  • 131 s.
  • Format 170 x 240 mm mm
  • Oprawa miękka klejona

Redakcja naukowa: Andrzej Maria Lewicki

Słowo wstępne: Andrzej M. Lewicki

Przedstawiany zbiór rozpraw jest pokłosiem pracy Komisji Frazeologicznej Komitetu Językoznawstwa PAN. Wyraźnie zarysowujący się nurt badań nad biblizmami reprezentują dwie rozprawy: Stanisława Koziary Tradycyjna frazeologia biblijna a nowe przekłady Pisma Świętego w języku polskim i Mariusza Krajcarza O różnicach pomiędzy niderlandzkimi i polskimi frazeologizmami pochodzenia biblijnego. Prof. dr hab. Stanisław Koziara od wielu lat prowadzi badania nad językiem polskich przekładów Pisma Świętego, jest autorem kilku książek i kilkudziesięciu artykułów poświęconych tej problematyce. Artykuł, prezentowany w tomie 9, został przedstawiony na posiedzeniu Komitetu Językoznawstwa PAN jako szczególnie ważny dla współczesnej polszczyzny religijnej.

Artykuł dr. Mariusza Krajcarza, ucznia prof. Stanisława Prędoty, wpisuje się w nurt konfrontatywnego spojrzenia na frazeologię biblijną w językach współczesnej Europy.

Rozprawy prof. dr hab. Magdaleny Danielewiczowej i dr hab. Jolanty Ignatowicz-Skowrońskiej dotyczą leksykograficznego opracowania frazeologizmów. M. Danielewiczowa porusza niezwykle ważny, a w dotychczasowym dorobku leksykograficznym pomijany, problem opisu miejsca niektórych wielowyrazowych jednostek języka w strukturze tematyczno-rematycznej wypowiedzi i systemowego przyjmowania przez nie lub nieprzyjmowania akcentu zdaniowego. J. Ignatowicz-Skowrońska koncentruje się na problemach definiowania niektórych wieloznacznych jednostek języka na przykładzie kłuje w oczy i wdowi grosz, wykazując, że jakkolwiek definiowanie znaczeń frazeologizmów powinno być efektem analizy zamieszczonych w danym słowniku przykładów użycia tych jednostek. W definicjach pojawiają się komponenty znaczeniowe, których nie ma w żadnym z przytaczanych przykładów, a pomija się oczywiste komponenty semantyczne występujące w tych przykładach.

Studium dr Doroty Połowniak-Wawrzonek Frazeologizmy współczesnej polszczyzny motywowane sytuacją walki (zbrojnej) jest próbą kognitywnego opisu zastosowania metafor z domeny walki zbrojnej do kształtowania tekstów z różnych dziedzin.

Dr hab. Magdalena Lipińska analizuje mechanizmy komizmu polskich priameli, tj. przysłów typu: Krawiec bez spodni, szewc bez butów chodzi. W celu wykrycia, na czym polega ich komizm, stosuje analizę semiczną ukształtowaną przez francuskiego semantyka François Rastiera. M. Lipińska wykazuje, że efekt humorystyczny w priamelach wynika z kontrastu lub powtórzenia semów.

om zamyka praca dr Joanny Porawskiej Słownik związków frazeologicznych jako opis mentalności, będąca nie tyle recenzją, ile raczej omówieniem i rozważaniami na kanwie słownika Pînă-n pînzele albe Steliana Dumistrăcela. Rzecz powinna zainteresować przede wszystkim kulturoznawców, ponieważ język rumuński znany jest nielicznym spośród nich, a S. Dumistrăcel zajmuje się badaniem języka z perspektywy uniwersalizmu kulturowego, któremu Eugen Coşeriu przyznaje „najliczniejsze związki ze sposobem istnienia człowieka, z jego działaniem”. Słownik ten filologowi, tłumaczowi, czy też antropologowi kultury umożliwi prześledzenie wędrówki motywów mentalnych, przedstawiając specyfikę frazeologii w ukazywaniu umysłowości Rumunów, przy uwzględnieniu wpływów innych języków i kultur, obecnych na terenie Rumunii.

Spis artykułów:

  • Stanisław Koziara ( Kraków): „Tradycyjna frazeologia biblijna a nowe przekłady Pisma Świętego w języku polskim” / 9
  • Mariusz Krajcarz (Poznań): „O różnicach pomiędzy niderlandzkimi i polskimi frazeologizmami pochodzenia biblijnego” / 23
  • Magdalena Danielewiczowa (Warszawa): „O pewnym ważnym typie informacji leksykograficznej nieobecnej w słownikach” / 51
  • Jolanta Ignatowicz-Skowrońska (Szczecin): „Definiowanie związków frazeologicznych a opis ich zmienności znaczeniowej (na materiale współczesnych zbiorów frazeograficznych)” / 63
  • Magdalena Lipińska (Łódź): „Komizm słowny w polskich priamelach” / 71
  • Dorota Połowniak-Wawrzonek (Kielce): „Frazeologizmy współczesnej polszczyzny motywowane sytuacją WALKI (ZBROJNEJ)” / 89
  • Joanna Porawska (Kraków): „Słownik związków frazeologicznych jako opis mentalności (na przykładzie rumuńskiego opracowania Pînă-n pînzele albe Steliana Dumistrăcela)” / 125

Ibidem

„Ibidem” jest rocznikiem, w którym studenci Historii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II prezentują swoje wyniki badań naukowych. W latach 2003-2006 ukazały się trzy tomy. W roczniku figurują cztery stałe działy. W dziale "Artykuły" zamieszczane są publikacje o różnorodnej tematyce, zarówno pod względem tematycznym, jak i chronologicznym. W "Materiałach" młodzi badacze, poprzez komentowanie źródeł, ukazują istotę pracy historyka. W roczniku zamieszczane są ponadto artykuły w ramach dwóch pozostałych działów: "Recenzje i omówienia", prezentują nowości wydawnicze, głównie z zakresu historii, "Kronika", daje czytelnikowi panoramę działalności Koła Naukowego Historyków Studentów KUL JP II.

Tom I

okladka
  • „Ibidem. Rocznik Koła Naukowego Historyków Studentów KUL”, t. I
  • ISBN 83-7222-170-7
  • ISSN 1732-6621
  • Lublin 2003
  • 166 s.
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Artykuły

  • J.K. Cybulak, K. Kołodziejczyk, „Przydatność zasobu Archiwum Państwowego w Lublinie - Oddział w Kraśniku do badań genealogicznych”.
  • P. Dąbrosz, „Miejsce Polski w Europie według Adama Jerzego Czartoryskiego na podstawie pism z lat 1776-1815”.
  • M. Baranowski, Ordery i sztandary wojsk Księstwa Warszawskiego
  • S. Kuczek, „Wojciech Sowiński (1805-1880). Szkic do portretu kompozytora”.
  • D. Keller, „Wydział Kolejowy Naczelnej Rady Ludowej na Górnym Śląsku (1921-1922)”
  • Ł. Mulak, „Wojna U-bootów 1939-1945 - co pozostało?”
  • K. Zieliński, „Analiza posttotalitarnej rzeczywistości Europy Środkowo-Wschodniej w świetle metodologii postkolonialnej krytyki”.

Materiały

  • „Wykaz ważniejszych linii kolejowych normalnotorowych zbudowanych w Polsce w latach 1918-1939”, oprac. D. Keller

Recenzje i omówienia

  • „Karta”, 38 (2003) - J.K. Cybulak

Kronika

  • „Kalendarium działalności Koła Naukowego Historyków Studentów KUL (listopad 2001-listopad 2003 r.)”, oprac. Sz. Kowalik

Tom II

okladka
  • „Ibidem. Rocznik Koła Naukowego Historyków Studentów KUL”, t. II
  • ISBN 83-7222-213-4
  • ISSN 1732-6621
  • Lublin 2004
  • 188 s.
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Artykuły

  • P. Sokołowski, „Elementy architektoniczne w herbach miast Mazowsza do 1975 r.”
  • M. Baranowski, „Jak rodzili się bohaterowie? Czynniki kształtujące postawy żołnierzy epoki napoleońskiej. Zarys problematyki”
  • D. Keller, „Działalność inwestycyjna województwa śląskiego w sferze kolei lokalnych - przyczynek do monografii”
  • Ł. Mulak, „Akcje bojowe żołnierzy AK przeprowadzone w majątkach Kozienice Dolne (16 III 1944) oraz we Wrzolowie i Zagłobie (24 IV 1944)”
  • Sz. Kowalik, „Kilka uwag do biografii Karola Zbyszewskiego (1904-1990)”
  • P. Dąbrosz, „To Francyja, Panie...”

Materiały

  • „Referaty Koła Naukowego Historyków Studentów KUL z okresu międzywojennego”, oprac. J.K. Cybulski, M. Kowal
  • „Wojskowa organizacja górnośląskich kolejarzy w dokumentach (1920-1921)”, oprac. D. Keller

Recenzje i omówienia

  • B. Pokropiński, „Kolej górecka”, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 2002 (Warszawskie Koleje Dojazdowe, t. 2) - D. Keller

Kronika

  • „Sprawozdanie z Ogólnopolskiej Konferencji Studentów Historyków Wojskowości, Gdańsk, 21-22 lutego 2004 r.” - Ł. Mulak

Tom III

okladka
  • „Ibidem. Rocznik Koła Naukowego Historyków Studentów KUL”, t. III
  • ISBN 83-7222-273-8
  • ISSN 1732-6621
  • Lublin 2006
  • 144 s.
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Artykuły

  • A. Brzeska, „Klejnoty w wyprawie ślubnej Katarzyny Jagiellonki (1562)”
  • A. Olkowicz, „Arystokratka polska w podróży po Europie”
  • D. Keller, „Związek Kolejarzy Zjednoczenia Zawodowego Polskiego na Górnym Śląsku do czasu wybuchu III powstania (1919 - maj 1921)”

Materiały

  • „List Winstona Churchilla do matki. Kuba, 6 grudnia 1895 roku”, oprac. M. Chrapowicki
  • „Ewidencja Kompanii Ozdrowieńców w Lublinie (Genesenen-Kompanie Lublin) w latach 1942-1944)” - wybór źródeł, oprac. Ł. Mulak
  • „Uzupełnienie do tekstu zamieszczonego w tomie II rocznika ?Ibidem?”, oprac. K. Cybulak

Recenzje i omówienia

  • „Obyczaje w Polsce. Od średniowiecza do czasów współczesnych”, red. A. Chwalba, Warszawa 2006 - A. Stolarz

Kronika

  • „Sprawozdanie z konferencji naukowej PRL - życie ściśle kontrolowane, Katolicki Uniwersytet Lubelski JP II, 23 listopada 2005 r.” - J. Dudek, J. Rycerz
  • „Sprawozdanie z działalności Sekcji Historii Wojkowości” - A. Gładysz
  • „Dzieje i kultura Europy Środkowowschodniej” - Z. Piłat
  • „Kalendarium działalności Koła Naukowego Historyków Studentów KUL JP II (listopad 2004 - listopad 2005 r.)”, oprac. J. Dudek

Tom IV

okladka
  • „Ibidem. Rocznik Koła Naukowego Historyków Studentów KUL JP II”, t. IV
  • ISBN 978-83-7222-299-2
  • ISSN 1732-6621
  • Lublin 2006
  •  132 s.
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Artykuły

  • A. Kmieć, „Stół królewski Jadwigi i Władysława Jagiełły w świetle rachunków podrzędztwa krakowskiego z 1394 r.”
  • K. Sypek, „Dokumenty w relacji Jana Długosza o soborze bazylejskim (1434-1450)”
  • A. Brzeska, „Vestes exteriores, vestes interiores. O modzie na polskim dworze królewskim w świetle inwentarzy wypraw ślubnych z XV i XVI w. ”

Materiały

  • „Statuty Koła Historyków Studentów KUL z okresu międzywojennego”, oprac. A. Gładysz
  • R. Jarosz, „Wezwania parafii diecezji warszawsko-praskiej w roku 2002”

Recenzje i omówienia

  • „Michel Pastoureau, Średniowieczna gra symboli”, Warszawa 2006 (Horyzonty Cywilizacji) - A. Stolarz

Kronika

  • „Sprawozdanie z XIV Ogólnopolskiego Zjazdu Historyków Studentów we Wrocławiu” - M. Chrapowicki
  • „Sprawozdanie z dnia Kultury Średniowiecznej: Średniowiecze odrodzone” - Jakub Stasiuk
  • „Sprawozdanie z działalności sekcji Historii Wojskowości w roku 2006” - A. Gładysz
  • „Kalendarium działalności Koła Naukowego Historyków Studentów KUL (grudzień 2005-grudzień 2006 r.)”, oprac. A. Stolarz i A. Gładysz

Tom V

okladka
  • „Ibidem. Rocznik Koła Naukowego Historyków Studentów KUL JP II”, t. V
  • ISBN 978-83-7222-336-4
  • Lublin 2008
  •  190 s.
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Artykuły

  • D. Chraniuk, „Zagraniczni korespondenci królowej Bony w latach jej pobytu w Polsce (1518-1566)”
  • A.Konopka, „Problem unii polsko-litewskiej w listach króla Zygmunta Augusta do Radziwiłłów”
  • M. Markowski, „Rok 1809 w Lublinie (od wkroczenia wojsk księcia Józefa do włączenia do Księstwa Warszawskiego)”
  • M. Czacharowski, „Zaopatrzenie materiałowe 9. Pułku Piechoty Legionów Armii Krajowej przez lotnictwo aliantów zachodnich wiosną 1944 roku na Zamojszczyźnie”

Materiały

  • K. Skowroński, „Babiloński atlas nieba na podstawie Mul.Apin

Recenzje i omówienia

  • U. Eco, Historia brzydoty, Poznań 2007 - A. Stolarz
  • D. Milewski, Wyprawa na Suczawę 1653, Zabrze 2007 (Bitwy / Taktyka, t. 16) - A. Gładysz

Kronika

  • „Śp. Profesor Eugeniusz Wiśniowski oczami studenta” - M. Baranowski
  • „Sprawozdanie z sesji naukowych dotyczących historii regionalnej” - D. Lipska
  • „Sprawozdanie z konferencji naukowej Tajemnice Opatowa w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II, Lublin, 25 maja 2007 r.” - A. Lis
  • „"Hiszpańskie" konferencje w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II w roku 2007” - J. Pożarowszczyk
  • „Sprawozdanie z działalności Sekcji Historii Wojskowości w roku 2007” - A. Gładysz
  • „Mogiła żołnierzy Września w Zielonem” - A. Mostowski
  • „Systemy Informacji Geograficznej. Nowa specjalizacja dla studentów historii KUL” - B. Szady
  • „Kalendarium działalności Koła Naukowego Historyków Studentów KUL Jana Pawła II (styczeń 2007 - grudzień 2007 r.)” - oprac. D. Lipska i A. Gładysz

Tom V

okladka
  • „Ibidem. Rocznik Koła Naukowego Historyków Studentów KUL JP II”, t. VI
  • ISBN 978-83-7222-377-7
  • ISSN 1732-6621
  • Lublin 2009
  •  270, [1] s..
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Artykuły

  • S. Długoborski, „«Pokonałem go, zabrałem ze sobą jako bogów». Sakralne trofea wojenne władców asyryjskich”
  • Ł. Kozicki, „Aristeas z Pokonnezu na krańcach świata”
  • M. Sobolewska, „Resakralizacja świątyni w 1 Mach 4,36-59”
  • G.W. Majewski, „Proces nieszawski husytów (1480) w świetle dokumentacji kościelnej - morfologia, struktura i treść zeznań”
  • P. Krotla, „Prace budowlane w królewskich Rakowicach i Zwierzyńcu w latach trzydziestych XVI wieku”
  • K. Goluch, „Żydzi w dokumentach Metryki Koronnej w czasach panowania króla Zygmunta Augusta”
  • P. Kusz, „Wątek ukraiński w biografii profesora Stanisława Łosia”
  • D. Chraniuk, „Włosi na froncie wschodnim w oczach Niemców”
  • J. Mamcarczyk, „Działalność Stefana Kieślowskiego w Związku Kompozytorów Polskich w latach 50. i 60. XX wieku”

Materiały

  • „Sytuacja w Królestwie Polskim i Galicji po podpisaniu traktatu brzeskiego 9 lutego 1918 roku oczami studenta Politechniki Warszawskiej” - oprac. S. Roda”

Recenzje i omówienia

  • E. Kowecka, W salonie i w kuchni. Opowieści o kulturze materialnej pałaców i dworów polskich w XIX wieku, Poznań - A. Stolarz

Kronika

  • „Sprawozdanie z XVI Ogólnopolskiego Zjazdu Historyków Studentów w Krakowie” - S. Roda
  • „Relacja z sesji naukowej Władza i władca na starożytnym Bliskim Wschodzie” - S. Gralewski
  • „Sprawozdanie z konferencji Gorąca Historia Zimnej Wojny” - M. Wolski
  • „Kolejny rok z działalności Sekcji Historii Wojskowości” - A. Gładysz
  • „«Wiedza o polityce», specjalizacja na studiach historycznych pierwszego stopnia” - J. Chachaj
  • „Kalendarium działalności Koła Naukowego Historyków Studentów KUL Jana Pawła II (styczeń - grudzień 2008 r.)” - oprac. D. Lipska i A. Gładysz

Archiwum obywatela PRL-u

okladka
KUP
  • Norbert Wojciechowski
  • Archiwum obywatela PRL-u
    Zeszyt I
    Dowcipy – kawały – witze – anegdoty
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-422-4
  • Lublin 2010
  • 31 s.
  • Format 100 x 140 mm
  • Cena zł 5,00
  • Oprawa miękka szyta

Nie wiadomo, dlaczego dziś w niepodległej Polsce brakuje skondensowanego humoru politycznego. Rozwlekłe skecze, prezentowane zarówno w telewizji publicznej, jak i komercyjnej, są po prostu nudne. A ludzie się śmieją – bo już można... Wolność słowa przepoczwarzyła się w wolność do śmiechu... Stąd przekorna refleksja, że w czasach dyktatury komunistycznej, gdy przejawy humoru politycznego były tropione i tępione (miały miejsce aresztowania, a nawet uwięzienia) – śmiech, humor, dowcip, kawał i anegdota były czymś pożądanym i stanowiły oazę wolności dla zniewolonego społeczeństwa. Była to jedna z wielu broni, która ratowała przed uleganiem rozpaczy i świadczyła o głębokim optymizmie i niesłychanej żywotności Narodu. Pomagała też zachować wiarę w odzyskanie wolności i niepodległości.

Fragm. wstępu

O Polsce z daleka

okladka
KUP
Cena: zł 20,00
  • Tadeusz Wyrwa
  • „Czarnego poloneza” ciąg dalszy...
    Powtórka z historii
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-431-6
  • Lublin 2011
  • 232 s.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Zgodnie z tradycją, a często i kontrowersyjną maksymą: historia jest mistrzynią życia (magistra vitae est), jedno nie ulega wątpliwości – znajomość dziejów jest niezbędna do zrozumienia teraźniejszości i wyciągnięcia odpowiednich wniosków z tego, co w tych dziejach było zarówno złego, jak i dobrego. Wówczas można byłoby powiedzieć, że historia stanowi pewnego rodzaju klucz do przyszłości. Istotne jest zwłaszcza to, w czyich rękach znajdują się, czy też powinny się znajdować, „klucze”. Ironia losu polega na tym, że w dużym stopniu ciągle aktualne są rozmaite „wytrychy”, którymi trzeba się posługiwać w dochodzeniu do prawdy.

fragm. Słowa wstępnego

Spis treści

  • Słowo wstępne
  • I. W pogoni za narodową autoterapią elit
  • II. W potrzasku walki. O nowe oblicze kultury
  • III. Na styku literatury i historii humanistycznej z socjalistyczną
  • IV. Ze schyłkowego dorobku twórczości pisarzy wojennych
  • V. „Musimy wytrwać”. Wybór korespondencji Józefa Garlińskiego z Tadeuszem Wyrwą
  • VI. Z korespondencji Zdzisława Jagodzińskiego z Tadeuszem Wyrwą
  • VII. Z korespondencji pisarzy polskich z Kazimierzem Wierzyńskim
  • VIII. Fragmenty z emigracyjnego (i nie tylko) życia kompozytora Romana Palestra
  • IX. Z odtwarzanych dziejów „polskiego Londynu”
  • X. Epizody z dziejów żołnierza polskiego czasu II wojny światowej
  • XI. Kapitulacja wojska i ducha polskiego
  • XII. Pokoleniowe dwugłosy
  • XIII. Przemówienie na uroczystość przyznania autorowi tytułu doktora honoris causa Uniwersytetu Łódzkiego
  • XIV. „Wytrwać, by zwyciężyć”. Z myśli Augustyna Jakubisiaka
  • Indeks osób

O Autorze
Tadeusz Wyrwa (1926–2010), wybitny polski pisarz emigracyjny, historyk i politolog. Podczas II wojny światowej był żołnierzem Podziemia na Kielecczyźnie: najpierw łącznikiem, następnie partyzantem w oddziale kpt. Józefa Wyrwy („Furgalski”, „Stary”). W 1947 r. przedostał się do Niemiec Zachodnich. Po dwuletnich studiach prawniczych w Kilonii wyjechał do USA. Od 1952 r. przebywał w Hiszpanii: w Madrycie ukończył studia uniwersyteckie i otrzymał stopień doktora nauk politycznych (1958 r.). W 1960 r. osiadł we Francji, gdzie poświęcił się pracy naukowej. W latach 1963–1968 uzyskał trzy doktoraty w zakresie: nauk politycznych na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie w Londynie (1960 r.); prawa na Uniwersytecie Paryskim (1963 r.) oraz Lettres et Sciences Humaines na Sorbonie (1968 r.). Pracował w Centre National de la Recherche Scientifique, gdzie awansował do stopnia dyrektora studiów (profesora uniwersytetu). Współpracownik „Kultury” i „Zeszytów Historycznych”, autor kilkunastu książek i licznych artykułów w językach polskim i francuskim, członek kilkunastu stowarzyszeń, laureat nagród: paryskiej „Kultury”, Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie, Polskiej Fundacji Kulturalnej im. E. Raczyńskiego oraz Nagrody im. Jerzego Giedroycia.

okladka
KUP
  • Rosa Bailly
  • Miasto walczy o wolność
    Obrona Lwowa 1918-1919
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-442-2
  • Lublin 2011
  • 388, [1] s., 124 fot. czarno-białe
  • Format 147 x 208 mm
  • Cena: zł 35,00
  • Oprawa miękka klejona

Przekład z języka angielskiego: Waldemar Gross

Książka podejmuje temat walki o Lwów w latach 1918–1919, kiedy miasto usiłowali przejąć Ukraińcy, którym Austria przyobiecała utworzenie Państwa Ukraińskiego ze stolicą we Lwowie. Autorką jest Rosa Bailly – „wielka Francuzka o polskim sercu”, kochająca naród polski i zaangażowana w pomoc Polakom od 1916 r.
Książka przedstawia powstanie miasta i jego historię poprzez wieki, podkreśla jego uparte i niezmienne ciążenie ku polskości. Relacjonując „przewrót ukraiński”, autorka niejako prowadzi czytelnika za rękę, pokazując w szczegółach podejmowane działania, prezentując sylwetki i poczynania dowódców, żołnierzy i ochotników, reakcje lwowian – w szczególności sympatycznych batiarów – na zagrożenie, chwytanie za broń, bohaterską walkę o swoje ukochane miasto, chwile krytyczne, w końcu skuteczną pomoc ze strony Rzeczypospolitej. Autorka w sposób bardzo dynamiczny oddaje spontaniczność i siłę tych zmagań, z realizmem i ze świetnym zmysłem obserwacji ukazując niekiedy dzień po dniu potyczki na poszczególnych redutach. Zadziwia i zachwyca dokładność i wierność prawdzie historycznej, a także żywe, niekiedy z humorem, malowanie nastrojów „ulicy”, na której kotłowały się różne żywioły ludzkie. Opisywane wydarzenia bogato dokumentuje materiał ilustracyjny.

Spis treści

O autorce

Przedmowa

I. Lwów: miasto i jego mieszkańcy

  • Historia Lwowa
  • Miasto i jego położenie
  • Mieszkańcy

II. Pierwsza wojna światowa

  • Polacy i Ukraińcy w czasie wojny
  • Inwazja rosyjska
  • Dwa państwa ukraińskie. Sprawa Chełma
  • Rozpad imperiów
  • Pozostałości wojsk i tajne stowarzyszenia
  • Zagrożenie Lwowa
  • Wydarzenia w Lublinie
  • Przeciwstawne siły

III. Przewrót ukraiński

  • Czuwanie pod bronią
  • Przewrót (noc z 31 X)
  • Agresorzy na ulicach (1 XI)

IV. Spontaniczna obrona

  • Dzień Wszystkich Świętych
  • Zaduszki – wojna partyzancka
  • Krwawa niedziela (3 XI)
  • Niewielu (4 XI)

V. Po walkach partyzanckich – wojna

  • Wygląd frontu walki (5 XI)
  • Następne zawieszenie broni (6 XI)
  • Powstanie frontu stacjonarnego (7 XI)
  • Nieudana ofensywa (8–9 XI)
  • Ratunek ze strony Polski
  • Znaki czasu (11–12 XI)

VI. Najczarniejsze godziny

  • Groźba upadku (13–14 XI)
  • Najczarniejsza godzina (15 XI)
  • Kielich goryczy (16 XI)
  • Ostatni wysiłek (17 XI)
  • Warszawiacy
  • Ludność
  • Trzydniowy rozejm (18–20 XI)

VII. Pomoc i oswobodzenie

  • Pomoc (18–20 XI)
  • Manewr po stronie północnej (21 XI)
  • Manewr po stronie południowej (21 XI)
  • Wyzwolenie (noc z 21 XI)
  • Celebracje w mieście (22 XI)

VIII. Oblężenie

  • Lwów oblężony i ostrzeliwany
  • Persenkówka
  • Rok 1919 – styczeń, luty i marzec
  • Wielkanoc 1919

IX. Chwała

  • Cmentarz obrońców

Zakończenie

O tłumaczu

Spis fotografii, mapek i planów

Bibliografia

W katalogu:

Strona główna