Godlo Norbertinum
Strona główna

Nowosci

ALLEGRO FacebookLogo, 1,6kB



Przedstawiamy Państwu nowości wydawnictwa Norbertinum. Zapraszamy do naszego sklepu on-line.

okladka
KUP
Cena: zł 25,00
  • Mateusz Cembala
  • Odpowiedzialne ojcostwo
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-537-5
  • Lublin 2014
  • 89, [1] s.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

[ Książka o dojrzewaniu do ojcostwa ]

O książce
„Mężczyzna, aby budować związek z kobietą, a następnie przyjąć do tego związku poczęte życie, musi być zdolny do miłości, bo tylko wtedy w sposób całkowity może się zaangażować i poświęcić rodzinie. [...] Dla ojca rodziny najważniejszą karierą powinna być kariera ojcostwa, a nie zawodowa, polityczna czy inna. Tylko ojciec spędzający wiele czasu ze swoimi dziećmi, odpowiadający na trudne dla nich pytania, obecny podczas różnych chorób, stłuczeń, skaleczeń, z miłością rozumiejący ich świat jest ojcem prawdziwie kochającym”.
Nie jest łatwo być ojcem we współczesnym świecie. Wydaje się, że ta rola i powołanie mężczyzny napotyka obecnie na szczególne trudności i przewartościowania. Wzmacniająca się społeczna pozycja kobiety, odgradzanie się dzieci i młodzieży od rodziców za zasłoną współczesnych technologii, nowe trendy obyczajowe i liberalizacja zasad moralnych sprawiają, że załamuje się tradycyjny obraz ojca jako głowy rodziny. Ojcowie niejednokrotnie czują się odsunięci na margines życia rodzinnego. Jednak rodziny bez silnych i kochających ojców skazane są na cierpienia i porażki. Fundament, który dla życia rodzinnego, a szerzej i społecznego, tworzą matki i ojcowie we wspólnym działaniu dla dobra swojej rodziny, jest niepodważalną wartością ładu społecznego i szczęścia poszczególnych ludzi. Dlatego niezbędne jest podjęcie przez mężczyzn trudu dojrzewania do ojcostwa i wypełnienia pola miłości wartościami, które umacniają więzi. Autor Odpowiedzialnego ojcostwa stawia na świadomy rozwój psychiczny i duchowy mężczyzny, na uczynienie z ojcostwa prymatu działań i dążeń w stronę pełnego człowieczeństwa.

Fragment książki

Spis treści

 Wstęp

I. Kryzys ojcostwa
1. Kryzys rodziny
2. Kulturowe uwarunkowanie kryzysu ojcostwa

II. Wymiary odpowiedzialnego ojcostwa
1. Budowanie wspólnoty miłości
2. Przekazywanie życia
3. Miejsce ojca w społeczeństwie

III. Formowanie do ojcostwa
1. Troska o własny rozwój osobowy
2. Życie duchowe kandydata na ojca

Bibliografia

O Autorze
Mateusz Cembala – ur. 3 lutego 1984 r. w Bielsku-Białej. Studiował na Papieskiej Akademii Teologicznej (obecnie Uniwersytet Papieski Jana Pawła II) w Krakowie, Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II w Lublinie, Centro Linguistico Italiano Dante Alighieri we Florencji, Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej. Z wykształcenia m.in. moralista, filozof, doradca rodzinny. Z zamiłowania podróżnik, artysta malarz (ikonografia), sportowiec. Tematyką ojcostwa interesuje się od 10 lat, w szczególności kształtowaniem się ojcostwa poprzez fazę synostwa.

okladka
KUP
Cena: zł 48,50
  • Ewa Adamiak-Pawelec
  • Leksykon nauczycieli polskich szkół przedmiotów ojczystych w Londynie w latach 1950-2010
  • ISBN 978-83-7222-483-5
  • Lublin 2012
  • 173, [1] s.
  • Format 170 x 240 mm
  • Oprawa miękka szyta

Przedmowa: Dr Włodzimierz Mier-Jędrzejowicz

Honorowy Patronat: Zjednoczenie Polskie w Londynie

Publikacja dofinansowana przez: Polonia Aid Foundation Trust, Ambasadę Rzeczypospolitej Polskiej w Londynie, Fundację Mateusza Bronisława Grabowskiego w Londynie

[ Historia polskich szkół sobotnich w Londynie, biogramy nauczycieli ]

O książce
„Co by się stało z dziećmi polskimi rozsianymi po całym świecie, gdyby nie nauczyciele polscy? To oni troszczyli się – i nadal troszczą – by dzieci polskie wyrastały na dojrzałych Polaków i dojrzałe Polki, a nie na ludzi nieświadomych własnej tożsamości. To nauczyciele wraz z duszpasterzami wspierali rodziny polskie po II wojnie światowej w wychowywaniu dzieci w tak trudnych warunkach, poza granicami Polski, a w wypadku licznych sierot to oni zastępowali rodziców. Należy więc zachować pamięć o naszych nauczycielach i o naszych nauczycielkach.
W niniejszym leksykonie znajdują się nazwiska nauczycieli, którzy pracowali w szkołach przedmiotów ojczystych organizowanych na terenie Londynu po wojnie. Słownik obejmuje dokładnie okres 60 lat – od momentu powstania pierwszej ze szkół sobotnich (1950 r.) do 2010 r. [...] Autorka dotarła do 1290 nazwisk. Część z nich odszukała w literaturze lub w Internecie, inne pozyskała w czasie przeprowadzanych wywiadów. Są wśród nich nazwiska zasłużonych nauczycieli z długoletnim stażem pracy, jak również tych, którzy pracowali rok lub jedynie kilka miesięcy.
[...] W pierwszej części leksykonu zostały zamieszczone opisy dotyczące historii powstania i działalności 20 polskich szkół sobotnich w Londynie. W drugiej natomiast na podstawie zebranego materiału autorka zredagowała 253 biogramy nauczycieli. [...]
Niemożliwe było skompletowanie wszystkich nazwisk ze względu na brak pełnej dokumentacji, jednak słownik ten stanowi cenny przyczynek do badań nad osiągnięciami emigracji polskiej i Polonii, włączając do nich działalność nauczycieli pracujących poza granicami Polski. [...]”

Dr Włodzimierz Mier-Jędrzejowicz
Prezes Zjednoczenia Polskiego w Wielkiej Brytanii
(fragm. Przedmowy)

okladka
KUP
Cena: zł 15,00
  • Alicja Borowiecka
  • Patrzeć w dal
  • ISBN 978-83-7222-515-3
  • Lublin 2014
  • 116, [1] s.
  • Format 147 x 220 mm
  • Oprawa miękka klejona


Wstęp Marianna Obłoza
Posłowie Piotr Sanetra

O książce
Alicja Borowiecka umiała dostrzec doskonałość dzieła Stwórcy nawet w rzeczach niepozornych, małych i codziennych. Tych w zasięgu wzroku i na wyciągnięcie ręki. Zachwyt nad lipą, co za oknem, karłowatą sosną, kurczowo trzymającą się piaszczystej gleby, zwiędłym liściem klonu, z którego można wyczarować jesienną różę, wsiąkał do serca. Przez długie lata ubierała go w słowa i przenosiła na papier.
Umiała również dostrzegać piękno w ludziach. Wszystkich – co nie jest ani łatwe, ani powszechne. O ludziach – najbliższych, ale nie tylko – pisze ciepło, z miłością i wyrozumiałością. Nie ocenia, nie poucza. Jedynie czasem przemknie się w strofach mała nuta zatroskania i refleksji nad krętymi drogami Człowieka.
Wydanie debiutanckiego tomiku wierszy po ukończeniu osiemdziesięciu lat nie jest zjawiskiem zbyt częstym. Alicja Borowiecka przez lata gromadziła swoje codzienne, wieczne zauroczenie urodą Świata na dnie serca. Wiersze rodziły się same. Spisywała je, jakby od niechcenia, a potem wrzucała do szuflad jak ulęgałki do koszyka. Teraz dojrzały i czas się nimi podzielić.
Są ciepłe i słodkie. I trochę cierpkie. Autorka nie próbuje szokować nowatorską formą, łamać konwencji, szukać nieodkrytych metafor. Nie pisała dla krytyków. Ona po prostu dzieli się z ludźmi radością z codziennego odkrywania piękna w ludziach i rzeczach. I najpiękniej, jak potrafi, dziękuje Stwórcy za Jego doskonałe dzieło.
Jeśli po przeczytaniu tych wierszy dostrzeżesz, jak piękna jest smużka słońca na kuchennym stole, przy którym pijesz poranną kawę, to każdy twój dzień będzie radosny.

Marianna Obłoza, fragm. Wstępu

O Autorce
Alicja Borowiecka urodziła się w 1933 r. w Krężnicy Jarej. Dzieciństwo spędziła w Lublinie. Przedwojenne, beztroskie lata wkrótce zmieniły się w wojenny koszmar. Rodzina Alicji mieszkała bowiem w dzielnicy Kośminek, nieopodal obozu na Majdanku. Wspomnienia ówczesnych lęków, wzajemnego wspierania się całkiem obcych ludzi i siła instynktu przetrwania pozostawiły trwały ślad w jej osobowości. Zakończenie wojny nie przyniosło rodzinie spokoju ani poczucia bezpieczeństwa. Kilkunastoletnia wówczas Alicja długie godziny spędzała w kolejkach przed więzieniem na lubelskim Zamku, aby dostarczyć paczkę dla swojego brata – żołnierza AK. Budowanie nowego życia to przede wszystkim edukacja – Liceum Sióstr Kanoniczek, gdzie zdała maturę, Studium Nauczycielskie w Lublinie.
Start w dorosłość to powrót do Krężnicy Jarej. Tam po wojnie, poszukując spokoju, osiadła jej rodzina. Odtąd wszystko, co najważniejsze, związane jest z Krężnicą Jarą. Praca nauczycielki w miejscowej szkole, wykonywana przez długie lata, z pasją i niemałą satysfakcją. W Krężnicy spotkała miłość – tę na całe życie. Z ukochanym mężem Bogdanem stworzyła szczęśliwą rodzinę, zbudowała rodzinny dom. Wychowała pięcioro dzieci, doczekała się 13 wnuków i 9 prawnuków. Przed dwoma laty Alicja pożegnała męża. Spoczął na pięknym krężnickim cmentarzu, wśród ukochanych drzew. Ale w sercu, myślach i wierszach żony jest wciąż obecny i ważny, jak przez całe 54 lata wspólnego życia. Bogate w wydarzenia, aczkolwiek niełatwe i pracowite życie płynęło na pięknym skrawku własnej ziemi, wśród ludzi, których kocha i którzy ją kochają. Ale nie było sielankowo. Największym wsparciem i ratunkiem zarówno w czasie traumatycznych wydarzeń, jak w zwykłych ludzkich problemach jest dla niej niezachwiana i głęboka wiara w Boga. Dzięki niej wszystkie dobre i złe wydarzenia nabierają głębokiego sensu.
Zbierane przez lata emocje, przemyślenia i radości zaczęła utrwalać w formie lapidarnych i przejrzystych wierszy – osobistych, intymnych, prostych i optymistycznych. Bo czyż nie jest optymistyczne rozpoczęcie twórczości poetyckiej w wieku lat siedemdziesięciu? Nigdy nie jest za późno, by wyjść z sercem do ludzi.

okladka
  • Stanisława Burda
  • Ogrody milczenia
    Wybór poezji
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-476-7
  • Lublin 2012
  • 359, [1] s.
  • Format 151 x 226 mm
  • Oprawa twarda

Wybór i opracowanie: Andrzej Burda, Waldemar Michalski, Piotr Sanetra
Ilustracje: Alfred Przybysz
Posłowie: Piotr Sanetra

Ogrody milczenia są w samej swojej istocie bardzo intymnym wyznaniem. Z tej obfitości tekstów, z którą czytelnik poezji Stanisławy Burdy styka się po raz pierwszy, wyłania się przede wszystkim obraz duszy. Może właśnie dzięki tej obfitości wierszy staje się on bardziej wyraźny niż w którymkolwiek z poprzednich lirycznych tomów. To duża odwaga poetki, tak jeszcze raz stanąć przed czytelnikiem i pokazać: taka jestem, taki jest mój świat. To jednocześnie ogromne zaufanie do czytelnika, że to wyznanie właściwie przyjmie i zrozumie. To duża odwaga, aby otworzyć swoje serce. Czytając wiersze Stanisławy Burdy, nie mamy bowiem wątpliwości, że obcujemy ze szczerym i prawdziwym wyznaniem, ujętym co prawda w subtelne prawidła sztuki słowa, ale bazującym na autentyczności doznań. I zapewne w tym „dotykaniu Życia” tkwi siła tej poezji, jej uniwersalny charakter. Życie bowiem to proces, w którym wszyscy uczestniczymy, każdy na swój sposób, każdy nieco inaczej, ale dopóki żyjemy, jesteśmy wewnątrz tego procesu. Autorka Zamyśleń „dotyka” zaś Życia swoim piórem w taki sposób, że pozwala czytelnikowi jej wierszy odczuć to Życie głębiej. [...] Wiele zaś tekstów pozostaje na płaszczyźnie tu-ziemskiego doświadczenia; wśród nich szczególnym walorem literackim odznaczają się subtelne erotyki, a właściwie treny wyrażąjące więź z najbliższą osobą już po przekroczeniu przez nią progu Życia. [...]
Znamienne jest ujęcie całego tomu w klamrę symbolu „źródła”, przy czym pierwsza część tej klamry ma walor wspomnienia, druga zaś – powrotu do źródła, ujętego jako życiowy imperatyw. W tafli „źródła” odbijają się różne rzeczywistości. Najbardziej podstawową jest dom rodzinny, Matka i Ojciec, atmosfera dorastania, związanie z ziemią. Drugą rzeczywistością jest tradycja wiążąca rodzinę z losem Ojczyzny, z jej historią. „Źródlane” również jest umiłowanie natury, rodzimego, ale i nadhuczwiańskiego pejzażu, przemian pór roku, dynamiki i jednocześnie powtarzalności przyrodniczego cyklu niosącego zawsze nadzieję powrotu wiosny. Wreszcie „źródłem” całego istnienia, Życia we wszystkich jego przejawach jest Bóg i ta wieczna perspektywa staje się ostatecznym punktem odniesienia wszelkich aktywności człowieka [...].

Fragm. Posłowia

okladka
KUP
Cena: zł 22,00
  • Tadeusz Chabrowski
  • Białe nieszpory
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-474-3
  • Lublin 2012
  • 193, [2] s.
  • Format 147 x 208 mm mm
  • Oprawa miękka klejona

Posłowie: prof. nadzw. dr hab. Zbigniew Mikołejko

Czytam opowieści klasztorne Tadeusza Chabrowskiego [...] z nieskrywaną fascynacją, z przejęciem. To jasne, że chodzi najpierw w tym najgłębszym zainteresowaniu o „tajemnicę”, jakiej głodny jest zawsze człowiek świecki, nie przynależny siłą rzeczy do żadnego zakonu, zanurzony w powszedniość swego życia. O pytanie zatem, „co naprawdę jest za tym murem?”. Tam bowiem – domniemuje człowiek „z ulicy” – jest istnienie całkiem osobne, całkiem odrębne od mojego, drastycznie różne w swym nieznanym i wzniosłym porządku, wymagające szczególnej inicjacji i absolutnej rezygnacji z dobrze wiadomego mi kształtu. Oddane zupełnie sacrum, nie banałowi pospolitej mej egzystencji. [...]
Idzie więc nade wszystko o to, co naprawdę realne, nie zaś o karby oficjalnych ustanowień. Idzie o rzeczywistą egzystencję w jej wymiarze duchowym, psychicznym, intelektualnym, obyczajowym. O faktyczną wiarę i faktyczną socjologię wspólnoty zakonnej i o bycie w niej osoby. Tej oto osoby. Osoby z całym jej wyjątkowym przecież doświadczeniem i szczególną psychiką, z jej niepowtarzalnymi potrzebami religijnymi, emocjonalnymi, cielesnymi. Czy klasztorna tedy reguła i zakonna mistyka odsyłają wniwecz i w niepamięć to wszystko? Czy coś z tego zostaje? A jeśli tak, to co? I jak się mają te ogólne zasady i wzorce, starające się uformować konkretnego człowieka w figurę nader uniwersalną – w zakonnika czy mnicha – do tego właśnie, co w nim najgłębiej osobiste, niepowtarzalne, co jego tylko? Jakie dramaty duszy, jakie dramaty ciała to buduje? I jakie konflikty – te wewnętrzne i te zbiorowe, których nie brak przecież w każdej wspólnocie, nawet najbardziej rygorystycznie uporządkowanej i ściśle hierarchicznej? I co zrobić wówczas, kiedy niebo staje w płomieniach? Bo przecież musi stawać w nich wtedy, kiedy mamy w sobie wiarę prawdziwą. Kryzys wiary oraz zwątpienie należą wszakże do jej natury, jeśli ma być ona czymś niekłamanym, czymś autentycznym.

fragm. Posłowia

O Autorze
Tadeusz Chabrowski, ur. 11.11.1934 r. w Złotym Potoku koło Częstochowy. Studiował filozofię i teologię w Instytucie św. Pawła w Krakowie. W 1960 r. przyjął święcenia kapłańskie w Zakonie Ojców Paulinów na Jasnej Górze. W 1961 r. wyjechał do USA – okazało się, że był to wyjazd na stałe. Sześć lat później opuścił Zakon.
Za granicą Chabrowski kontynuował studia na Katolickim Uniwersytecie w Dublinie, Fordham University w Nowym Jorku i Temple University w Filadelfii (studia doktoranckie z filozofii). Jako stypendysta Fundacji Kościuszkowskiej mógł powrócić na rok do kraju (1972), gdzie na Uniwersytecie Warszawskim zbierał materiały do swoich prac naukowych. Po latach odbył studia optyczne i zdobył zawód optyka. W Nowym Jorku jest znany jako animator życia kulturalnego społeczności polskiej (był m.in. założycielem Polish-American Artists Society).
Debiutował w 1960 r. w „Tygodniku Powszechnym”. Nakładem „Oficyny Poetów i Malarzy” ukazały się dwa zbiory jego wierszy: Madonny (1963, II wydanie 1964) i Lato w Pensylwanii (1965). W 1973 r. miało miejsce pierwsze krajowe wydanie poezji Tadeusza Chabrowskiego - Drzewo mnie obeszło. W 1975 r. Wydawnictwo Literackie opublikowało jego Wiersze. Następny tomik Drewniany rower ukazał się w 1988 r. w Nowym Jorku. Istnieją dwa nagrania kasetowe poezji Chabrowskiego: Madonny w wykonaniu krakowskich aktorów Danuty Michałowskiej i Andrzeja Frycza oraz kaseta z nowymi wierszami Wracamy do kraju w interpretacji Piotra Fronczewskiego i Wacława Szklarskiego.
Dwukrotnie otrzymał prestiżową Nagrodę Fundacji Kościelskich w Szwajcarii: za tom Lato w Pensylwanii i za współautorstwo Słów na pustyni – antologii współczesnej poezji kapłańskiej ze wstępem Karola Wojtyły. Jest też laureatem nagród amerykańskich (m.in. World of Poetry Press).
Utwory Tadeusza Chabrowskiego publikowane były m.in.: w „Tygodniku Powszechnym”, „Więzi”, „Nowym Wyrazie”, „Przeglądzie Katolickim”, „Akcencie”, londyńskich „Wiadomościach”, „Kontynentach”, „Oficynie Poetów i Malarzy”, paryskiej „Kulturze” i nowojorskim „Przeglądzie Polskim”. Tłumaczenia angielskie jego poezji ukazywały się w „The Polish Review”, „New Horizon”, „Greeenpoint Gazette” i w „The Leader” w Dublinie. Niemieckie przekłady utworów Chabrowskiego znalazły się w antologii poezji polskiej Lyrisches Quintett przygotowanej przez Karla Dedeciusa dla wydawnictwa Suhrkamp (Frankfurt 1992).

okladka
KUP
Cena: zł 18,00
  • Artur Chlewiński
  • Przed siatką
  • ISBN 978-83-7222-525-2
  • Lublin 2014
  • 53 s.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa twarda szyta

O książce
Prezentowany zbiór kilkudziesięciu wierszy Artura Chlewińskiego jest jednym z pierwszych twórczych gestów wyrosłych z przeżyć, doświadczeń i przemyśleń po Tragedii Smoleńskiej – największego w dziejach nowoczesnego świata dramatu nagłej śmierci większości osób kluczowych dla funkcjonowania narodu i dla jego tożsamości. Ten szalenie trudny i złożony temat podjęty został z wielką odpowiedzialnością i poczuciem bolesnego zagmatwania historiozofii wyrosłej na gruncie tego wydarzenia. Niezwykle trudno przekuć na wiersz los narodu doświadczającego tak niespodziewanego i tragicznego ciosu, zmagającego się z ciągle niezaspokojonym prawem do prawdy. Wiersze Artura Chlewińskiego wyrażają ten bolesny splot smutku i cynizmu, wołania o prawdę i lekceważenia cierpiących. Nie jest to bynajmniej poetycka publicystyka, ale strofy zaangażowane i współczujące z tymi, którzy noszą w sercach bolesne rany poniżenia i niepowetowanej straty.
„Gdy mój kraj za oczywistość przyjmuje obce proporcje –
stal roztrzaskuje się o drzewo; gdy mój kraj nie broni honoru
poległych, a ich ciał przed zbezczeszczeniem –
czyż w poezji ma nie narzucać się pytanie o tożsamość?”

z noty na okładce

„sprawdzam w sobie
jak odbywa się przetarg
na duszę
w błoto wdeptanych skrzydeł”

(* * * Burzami...)

„Każdy mógł dojrzeć
siłę, co przyśpiesza
życie
zauważalnie dopiero na szczątkach
czegoś wielkiego –

A kto nie dostrzegł
to i błękit ma z drugiej ręki”.

(Rzadkość błękitu)
         

O Autorze
Artur Chlewiński – ur. w 1958 r. w Lublinie. Absolwent wydziału Filozofii UMCS. Wiersze, szkice o poezji, przekłady poezji z języka niemieckiego publikował w „Akcencie”, „Odrze”, „Przeglądzie Powszechnym”. Wydał tomik poezji Chwile wdzięczności (2008), dwujęzyczny wybór wierszy niemieckiego współczesnego poety i prozaika Christiana Heckla (Radjo Monk) Der gruene ZweigZielona gałąź (2011). W przygotowaniu wybór wierszy Reinera Marii Rilkego.

okladka
KUP
Cena: zł 26,00
  • Elżbieta Cichla-Czarniawska
  • of difficult things. Selected Poems
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-518-4
  • Lublin 2014
  • 133, [1] s.
  • Format 147 x 220 mm
  • Cena zł 5,00 zł
  • Oprawa miękka klejona

O książce / About the Book
The poems in this volume have been selected from:

  Terytoria Jego Wysokości
  zabawa w chowanego
  niewyśpiewana serenada
  wydarzenia pozorne i niepozorne
  moja sowa śnieżna
  ruchome staloryty
  co za nas mówi
  usidleni
  
The poem voices comes from a forthcoming collection of new poems by Elżbieta Cichla-Czarniawska.

O Autorce
Elżbieta Cichla-Czarniawska is a Polish poet, novelist, essayist, and literary historian. She was born in Łódź, Poland, in 1935. She grew up in Częstochowa. In 1957 she earned her master's degree in Polish Philology from the Catholic University of Lublin. She received her doctorate, Doctor of Humanities, from the University of Łódź in 1977. Her thesis was devoted to the works and life of Polish avant-garde writer, Jalu Kurek.
Elżbieta Cichla-Czarniawska is a prolific writer and her body of work spans many genres. She is the author of eight novels, a collection of short stories, and a memoir. She has published twenty books of poetry; another volume is in preparation. Her publications in literary criticism include two editions of her book on Jalu Kurek, a book on Władysław Sebyła, and a book about Zdzisław T. Łączkowski. She selected poems and wrote introductions to two collections of poetry, one by Kazimierz Wierzynski and another by Julian Tuwim. She regularly publishes reviews and essays in national and regional literary periodicals.
Although her literary accomplishments are diverse, Elżbieta Cichla-Czarniawska is first and foremost a poet. Her poems first appeared in 1955 in a Polish weekly, „Tygodnik Powszechny”. In 1966 she published her first book of poetry, Określając światłocień. She has been publishing regularly since then.
Her voice is unique and powerful. Her evocative poems touch upon every aspect of the human experience. Some poems are philosophical and universal, exploring our place in this world. Some are deeply emotional, speaking of loneliness, love, aging, and death.
Her poetry has been translated into Bulgarian and Lithuanian. For her work she has received several awards, among them the Józef Czechowicz Award and the Bolesław Prus Award.
From 1976 to 1999 she was a member of the Union of Polish Writers (Związek Literatów Polskich). Since 2006 she has belonged to the Polish Writer's Association (Stowarzyszenie Pisarzy Polskich). She lives and works in Lublin.

O tłumaczkach / About the Translators
Barbara Kaskosz was born and educated in Poland. In 1977 she received her Ph.D. in Mathematics from the Institute of Mathematics of the Polish Academy of Sciences in Warsaw. She emigrated to the United States more than 30 years ago and took a position at the University of Rhode Island. She has worked there ever since. In 1994 she was promoted to Professor of Mathematics. Her lifelong interest and second love after mathematics has always been literature, especially poetry.
Nancy Abeshaus is a freelance writer, editor, creative copywriter, and creative nonfiction writer. Born and educated in the United States, she holds a Bachelor’s degree in English and a Master’s degree in English Education from the University of Rhode Island. For 20 years she worked as a public relations professional and a copywriter for numerous corporations throughout New England. For the past three years she has been a contributing writer for a regional newspaper. Currently, she is preparing a collection of her own creative nonfiction and poetic prose pieces for publication.

okladka
KUP
Cena: zł 12,00
  • Elżbieta Cichla-Czarniawska
  • usidleni
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-463-7
  • Lublin 2012
  • 128, [1] s.
  • Format 147 x 220 mm
  • Oprawa miękka klejona

Posłowie: Piotr Sanetra

Od wydania poprzedniego wyboru wierszy Elżbiety Cichli-Czarniawskiej (tyle ile cię jest, Lublin: Norbertinum, 2005) minęło siedem lat. Tamta, obszerna prezentacja dorobku pieczętowała półwiecze pracy twórczej, dając poezji pierwszeństwo wobec innych form wypowiedzi autorki wydarzeń pozornych i niepozornych: powieści, opowiadania, małej prozy, szkicu literackiego, monografii, edytorskiego opracowania. Niemal wszystkie te odmiany literackiego głosu Elżbiety Cichli-Czarniawskiej można było usłyszeć również w ciągu tych minionych siedmiu lat: poezję w tomach moja sowa śnieżna (2006), ruchome staloryty (2008) i co za nas mówi (2011), opowiadania w tomie Ogrody i złomowiska (2005), małe prozy w Przędziwie (2009), a jako szkic literacki określa autorka książkę poświęconą sylwetce twórczej swego wieloletniego przyjaciela – O twórczości Zdzisława Tadeusza Łączkowskiego (2008). Był to też czas Sumowania znaków (2006) – wspominania, ożywiania pamięci osobistej i odsłaniania artystycznych inspiracji.
Czas to zatem bogaty i wciąż pełen twórczego zaangażowania. Dorobek artystyczny poszerzył się do 34 pozycji książkowych, zatem usidlonych, jako książkę trzydziestą piątą, też można byłoby potraktować „jubileuszowo”. Jednak ten „wybór wierszy” jest zupełnie odmienny od dotychczasowych (bo trzeba pamiętać także o Wierszach wybranych z 1995 roku). To nie tyle retrospektywa form i tematów, ile nizanie poszczególnych utworów na wspólną im cięciwę myśli, przenikającej poezję Elżbiety Cichli-Czarniawskiej z jednego jej krańca w drugi.
Już sam sposób prezentacji tekstów polegający na odwróceniu chronologii ich publikacji niesie ze sobą efekt zanurzania się w głąb tej twórczości: od najbliższych nam, współczesnym, obrazów i formuł literackich po wiersze niejako genetyczne, opublikowane w tomie Określając światłocień z 1966 roku. Czas zresztą nie odgrywa tutaj jakiejś zasadniczej roli – jego upływ jest zaznaczony tylko w spisie treści, zaś w lekturze wierszy poruszamy się niejako poza czasem, nawet nie zauważając przejść pomiędzy poszczególnymi zbiorami poezji. Spełnia on tylko funkcję porządkującą, bogacąc kompozycję tomu o efekt rosnącej perspektywy względem tego, co w tej twórczości „nowe”. Swoisty brak „poczucia czasu”, rezygnacja z ostrych cezur w postaci stron działowych lub datacji wierszy skutkuje nieodpartym wrażeniem spoistości tej liryki, jej niewątpliwej jednogłosowości (pomimo – i tak niewielkich – różnic formalnych). ko funkcję porządku­jącą, bogacąc kompozycję tomu o efekt rosnącej perspek­tywy względem tego, co w tej twórczości „nowe”. Swoisty brak „poczucia czasu”, rezygnacja z ostrych cezur w postaci stron działowych lub datacji wierszy skutkuje nieodpartym wrażeniem spoistości tej liryki, jej niewątpliwej jednogłoso­wości (pomimo – i tak niewielkich – różnic formalnych).iterackich po wiersze nie­jako genetyczne, opublikowane w tomie Określając światło­cień z 1966 roku. Czas zresztą nie odgrywa tutaj jakiejś zasadniczej roli – jego upływ jest zaznaczony tylko w spisie treści, zaś w lekturze wierszy poruszamy się niejako poza czasem, nawet nie zauważając przejść pomiędzy poszczegól­nymi zbiorami poezji. Spełnia on tylko funkcję porządku­jącą, bogacąc kompozycję tomu o efekt rosnącej perspek­tywy względem tego, co w tej twórczości „nowe”. Swoisty brak „poczucia czasu”, rezygnacja z ostrych cezur w postaci stron działowych lub datacji wierszy skutkuje nieodpartym wrażeniem spoistości tej liryki, jej niewątpliwej jednogłoso­wości (pomimo – i tak niewielkich – różnic formalnych).

fragm. Posłowia

za i przed tobą


za tobą

siedliska nadziei

radość zaplatająca ręce

nad jasną godziną



napisałaś sobą życie

przygarnęłaś dziesiątki prawd

odpychałaś lęki

wyczekiwałaś powrotów i opowieści

twoich bliskich

oceniałaś blaski i wady dnia



dzisiaj mówisz:

to za wiele



jednak obudź się

kiedy jest pewne

że ten dzień

w ogóle jeszcze trwa



ratuj co nie umknęło

z pola widzenia 

                  

O Autorce
Elżbieta Cichla-Czarniawska urodziła się w Łodzi. Szkołę podstawową i średnią ukończyła w Częstochowie. Studiowała filologię polską na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, doktorat uzyskała na Uniwersytecie Łódzkim. Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Mieszka w Lublinie. Poetka, powieściopisarka, historyk literatury, autorka prac o twórczości Jalu Kurka, Władysława Sebyły oraz szkicu o dorobku Zdzisława Tadeusza Łączkowskiego. Napisała wstępy do wybranych przez siebie poezji Kazimierza Wierzyńskiego i Juliana Tuwima. Szereg esejów, artykułów i recenzji drukowała w pismach ogólnopolskich i regionalnych. Wiersze i proza znalazły się w licznych antologiach, tłumaczono je także na języki litewski i bułgarski. Usidleni to trzydziesta piąta książka Elżbiety Cichli-Czarniawskiej. Wśród nich dwadzieścia publikacji stanowią zbiorki poetyckie i wybory wierszy. Poezja jest główną dziedziną twórczości pisarki. Otrzymała za nią kilka nagród i wyróżnień.

okladka
KUP
Cena: zł 26,00
  • Joanna Clark
  • Tranzyt
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-492-7
  • Lublin 2013
  • 203, [1] s.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Jest rok 2025. Siedemnastoletnia Anna – córka zamordowanej w 2008 roku w stanie Vermont w USA Haliny Szadurskiej i Kanadyjczyka, Jonathana Sussmana – mieszka z babcią w Warszawie, gra w szkolnym przedstawieniu Braci Karamazow, przeżywa gwałtowną miłość. Ze znalezionej w antykwariacie książki W cichym lesie Vermontu dowiaduje się o okolicznościach śmierci matki i postanawia wrócić do Ameryki, aby spotkać się z osobami, które znały Halinę Szadurską. Będzie wśród nich sławny pisarz, Edward Rubin, przed którego domem ugodził matkę Anny śmiertelny strzał. Dalsza droga życiowa, jaką wybiera Anna, zaskoczy wszystkich jej bliskich.
Nie wątek kryminalny i nie elementy futurystyczne decydują o gatunku literackim Tranzytu, jest to bowiem tradycyjny bildungsroman, opowieść o przejściu ze świata dzieciństwa w świat dojrzałości, a w przypadku Anny także o pełnej dramatów podróży między Polską matki i Ameryką ojca.

Tytuł tej zwięzłej powieści, trzeciej w dorobku pisarskim Joanny Rostropowicz, sugeruje przejście, przemianę. Akcja rozgrywa się w roku 2025, ale nie jest to utwór z gatunku science fiction, natomiast stanowi literackie nawiązanie do poprzedniej książki autorki – W cichym lesie Vermontu.
Bohaterowie Tranzytu zmagają się z odwiecznymi problemami młodości, a przede wszystkim z kwestią tożsamości – w Polsce i w Stanach Zjednoczonych. W świecie, w którym następuje zawrotne przyspieszenie historyczne, a rozwój genetyki, cywilizacji technicznej i coraz gwałtowniejsze konwulsje polityczne te wybory sumienia i uczuć coraz bardziej utrudniają, młodzi bohaterowie Tranzytu starają się przeciwstawić demoralizacji i rosnącemu poczuciu nicości. Doświadczają pięknych i mrocznych przeżyć, a ocenę podjętych przez nich decyzji autorka pozostawia czytelnikom.
Powieść ma wciągający wątek kryminalny i miłosny z czułą, choć niesentymentalną erotyką. Wieńczy ją zaskakujący finał. Ciekawa, niebanalna powieść. Jej autorka dała się już poznać jako baczna i obdarzona cienkim poczuciem humoru obserwatorka życia na dwóch kontynentach.

Renata Gorczyńska

O Autorce
Joanna Rostropowicz-Clark jest autorką trzech powieści: Romantyczka (Kalisz: Kropka, 2004), W cichym lesie Vermontu (Lublin: Norbertinum, 2010) i obecnej Tranzyt (Lublin: Norbertinum, 2013), oraz wydanego przez Norbertinum zbioru opowiadań „Czemu, Cieniu, odjeżdżasz...” (2007). Stale współpracuje z nowojorskim „Przeglądem Polskim” i lubelskim „Akcentem”. Liczne prace krytycznoliterackie publikowała również w: „The Nation”, „The Polish Review”, „The Sarmatian Review” i „Polin”, oraz w polskich „Tekstach Drugich” i „Rzeczpospolitej”. Współpracowała z Philipem Rothem, wydawcą serii „Writers from Other Europe”, jako autorka wstępów do książek polskich pisarzy.
Urodzona w Warszawie, Joanna Rostropowicz-Clark w 1961 r. uzyskała magisterium na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Równocześnie studiowała socjologię i w latach 1960–1967 pracowała w Ośrodku Badania Opinii Publicznej przy Polskim Radiu. Po utracie pracy, w 1971 r. wyjechała do USA, gdzie wyszła za mąż za Blaira Clarka i, oprócz dorywczych prac pisarskich, zajmowała się wychowaniem dwóch synów. W 1990 r. obroniła pracę doktorską na wydziale literatury porównawczej na University of Pennsylvania. Przez następną dekadę wykładała w Rutgers University i Hunter College. Obecnie związana jest z Princeton Research Forum. Mieszka w Princeton w stanie New Jersey. Utwory beletrystyczne sygnuje nazwiskiem Clark, wszystkie inne – Rostropowicz-Clark.

okladka
KUP
Cena: zł 26,00
  • Jacek Durski
  • 36 bytów
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-540-5
  • Lublin 2014
  • 105, [1] s.
  • Format 170 x 220 mm
  • Oprawa miękka klejona

Autor o książce
36 bytów to kontynuacja moich badań nad interakcją sztuki i nauki. Zawierają moją filozofię na temat postrzegania świata wewnętrznego i zewnętrznego – duchowości, umysłowości, fizyczności. Poprzednie dwie pozycje wydawnicze dotyczyły słowa i obrazu.
Książka zaczyna się rozmyślaniami o Czasie szeroko pojętym i o moim bycie w nim. Bycie nadanym od Boga, a jednak będącym cząstką Kosmosu – istnieniem ziemskim. Jest ona oderwaniem od tego, co znane, na rzecz odkryć, nowych tez, postaw wobec Uniwersum. Nie jest to rzecz naukowa, ale beletrystyka z pierwiastkami naukowymi, które w tym przypadku stały się we mnie podstawą innego kierunku kreacji.

O Autorze
Jacek Durski – ur. 16.10.1943 r. w Poznaniu. Autor powieści, sztuk teatralnych, tekstów filozoficznych i rozpraw o interakcji nauki i sztuki. Jest także artystą rzeźbiarzem, malarzem i grafikiem. Opublikował książki: Wśród krzywych luster (1997, 1999), Mariacka (1999), Rok (2003), Wiersze (2004), Uderza Ziemia (2005), a także liczne artykuły w: „Sycyna”, „Regiony”, „Magazyn Literacki”, „Arkusz”, „Odra”, „Topos”, „sZAFa”, „Przegląd Polski” (Nowy Jork), „Opcje”, „Arkadia”, „Undergrunt”, „Metafora”, „Kursywa”, „Tytuł roboczy”, „Gościniec Sztuki”, „Akant”, „Zarys”, „Kwartalnik Akademicki”, „Nowa Okolica Poetów”, „Śląsk”, „Przegląd Wielkopolski”, „Aspekty” i w pismach internetowych. Powieść Mariacka była prezentowana w odcinkach w Polskim Radiu Katowice oraz adaptowana na scenę przez Teatr Prób.

Spis treści

    Czas
    Początek
    Ja – byt metafizyczny
    Ojciec
    Liczby
    Rozum
    Lustro
    Zło
    Wolność
    Kosmos
    Polska
    Ubóstwo
    Dzieje
    Ogień i woda
    Przyjaciele
    Strach
    Ja – przedmiot poznania
    Dobro
    Moja płeć
    Dzieci moje
    Piękno
    Dwie kobiety
    Przestrzeń
    Bóg
    Kreacja
    Ja poza sobą
    Trzecia kobieta
    Przyroda
    Ja a własne istnienie
    Ja wobec Absolutu
    Ja wobec własnego jestestwa (trzech jestestw)
    Koniec ziemi
    Prawda
    Ja poszukujący sensu
    Świat
    Śmierć
    
okladka
KUP
Cena: zł 18,00
  • Józef Gnieciak
  • Fraszki
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-498-9
  • Lublin 2013
  • 122, [1] s.
  • Format 125 x 195 mm
  • Oprawa miękka klejona

Pośpiech życia powoduje, że nasza świadomość i możliwość oceny zdarzeń wymyka się spod kontroli, a nasza wrażliwość zostaje uśpiona. Oswojeni ze złem, zbyt często tolerujemy także i to, co wyrządza krzywdę innym, narusza przyjęte normy – a w pewnym sensie usprawiedliwiamy nawet takie postępowanie lub wykazujemy daleko idącą pobłażliwość.
Fraszka właśnie podpowiada nam, że powinniśmy zatrzymać się na chwilę i spojrzeć za siebie, by dostrzec źle postawiony krok i przywrócić należną równowagę.
W niniejszym zbiorku, oprócz fraszek osadzonych w określonych realiach polityczno-społecznych, są również fraszki refleksyjne, sytuacyjne, dostojne – ale są też takie, które wywołują uszczypliwy uśmiech. Fraszka, nawet gdy napiętnuje, nie ma w sobie złośliwej agresywności.
Pragnieniem fraszki jest dotrzeć do Czytelnika, zatrzymać na sobie uwagę i wejść w świat jego wyobraźni. Dlatego w wolnej chwili, w podróży czy w poczekalni – dla „higieny psychicznej” – warto jest sięgnąć po tomik z fraszkami, aby odświeżyć spojrzenie na słabostki i przywary nasze, które – jak widać – są ponadczasowe.

Od Autora (fragment)

okladka
KUP
Cena: zł 28,00
  • Maja Elżbieta Cybulska
  • Czasem jest pięknie. Rozejrzyjcie się...
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-535-1
  • Lublin 2014
  • 205, [1] s.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

O książce
Tytuł książki nawiązuje do przytoczonego w niej anonimowego powiedzenia: „Życie dałoby się znieść, gdyby nie było czasem takie piękne”. W tej przewrotnej formule mieści się „nieznośny” zachwyt dla piękna jako wartości pobudzającej, wytrącającej ze spokoju, z ustalonych formuł i schematów myślenia. Tom ten jest pełen inspirujących i ciekawych historii ludzi oddanych sztuce i nauce. W przytoczonych tutaj esejach, wywiadach, felietonach Maja Elżbieta Cybulska zachęca do „rozejrzenia się” w świecie książek, podejmując frapujące tropy przeżyć i przemyśleń ich bohaterów i autorów. Z uwagi na kilkudziesięcioletni już pobyt w Wielkiej Brytanii horyzont zatoczony jej piórem obejmuje głównie kulturę polską i brytyjską, wprowadza czytelnika w krąg zagadnień z reguły mało znanych, aczkolwiek dotyczących koryfeuszy europejskiej myśli i sztuki. Swoboda i lekkość stylu gwarantują lekturę wartką i wciągającą. Po niej wystarczy tylko „się rozejrzeć”, by z większą wrażliwością i smakiem kosztować życie.

O Autorze
Maja Elżbieta Cybulska – eseistka, krytyk literacki, wykładowca języka polskiego i literatury polskiej. Urodziła się 8 marca 1941 r. w Lidzie. Studiowała filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. W 1969 r. obroniła tam pracę doktorską. W latach 1969-1972 przebywała w Oxfordzie na stypendium naukowym. Od 1972 r. mieszka w Londynie. W 1974 r. rozpoczęła współpracę z londyńskimi „Wiadomościami”. Pisała tam recenzje i szkice o literaturze polskiej i angielskiej, prowadziła również działy Na półkach z książkami, 40 lat temu oraz 25 lat temu. W latach 1982-1995 tworzyła cykl felietonów literackich publikowany w londyńskim „Tygodniu Polskim”.
Od 1974 do 1999 r. prowadziła kursy przygotowujące do matury z języka polskiego na Ealing College of Higher Education. Pracowała także jako nauczycielka języka polskiego najpierw w Language Studies International w Londynie, a od 1996 r. w Regent Linguaphone.
Jest profesorem Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie i członkiem Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie.
Wydała zbiór wierszy Próby liryczne (1980) oraz prace: Tematy i pisarze (1982), Wacław Iwaniuk. Poeta (1984), Potwierdzone istnienie (1988), Rozmowy ze Stanisławem Gliwą (1990), Urywki kroniki szpitalnej (1992), W moich oczach (1996) oraz Dobra Anglia i inne szkice (2005).

Spis treści

PANIE

  • Dziwak [Rozmowa Mai Elżbiety Cybulskiej ze Stefanią Kossowską na temat Mieczysława Grydzewskiego i „Wiadomości Literackich”, później londyńskich]
  • Słownik [Zofia Kozarynowa i jej kontakty z Witoldem Doroszewskim]
  • Herminia i Zofia [Herminia Naglerowa i Zofia Kozarynowa]
  • Siostry [Ida i Louise Cook ‒ miłośniczki opery]
  • Szpital [Medium Blanche Wittman i Maria Curie-Skłodowska]
  • Haworth [Charlotte Brontë i jej rodzeństwo]
  • Słodka Francja [Irène Némirovsky]
  • Upadłe kobiety [Charles Dickens]
  • Przygody [Sofka Znovieff, rosyjska arystokratka]
  • Zabita i śpiewa (czyli o czytaniu wiersza) [Wiersz Ballada Wisławy Szymborskiej]

MIASTA

  • Aleksandria [Przyjaźń Edwarda Morgana Forstera z Konstandinosem Kawafisem]
  • Małżonkowie [Jan van Eyck, Portret małżonków Arnolfinich]
  • Tamiza ‒ rzeka niezwykła [Historia Tamizy]
  • Anioł [James Bowen, ocalony przez kota]
  • Stolica [John Lanchester Capital]
  • Księga ludzi [Spitalfields]
  • Ulica Srebrna [William Szekspir i sprawa Stephen Belott ‒ Christopher Mountjoy]
  • Lęk [George Orwell odrzuca faszyzm i komunizm]
  • Skok [Giuseppe Tomasi di Lampedusa, Sycylijczyk w Londynie]

ŻYCIE

  • Czesław Miłosz i nagroda „Wiadomości” [Czesław Miłosz otrzymuje nagrodę „Wiadomości”]
  • Retyk [Dava Sobel łączy literaturę z nauką]
  • Wyprzedaż [Oscar Wilde, biblioteka i proces]
  • Netsuke [Charles Ephrussi i netsuke]
  • Początek [Nathaniel Philbrick, pasażerowie żaglowca Mayflower]
  • Rodzina [Losy rodziny Karla Wittgensteina]
  • Izajasz. Ryga ‒ Oxford [Berlin Isaiah w oczach współczesnych]
  • Niezniszczalna [John Sutherland pochłania powieści]
  • Ojciec i syn [Charles Darwin, najwybitniejszy pasażer żaglowca „Beagle” i Robert FitzRoy, kapitan żaglowca „Beagle”]
  • Kaukaz [Lev Nussimbaum tłumaczy zachodowi wschód]
  • Ogród Daubigny [Korespondencja Vincenta van Gogha z jego bratem Theo]
  • Naprawa świata [Kompozytor Gustav Mahler spotyka się z doktorem Freudem]
  • Niekochany [Jay Parini i jego powieściowa biografia autora Moby Dicka ‒ The Passages of Herman Melville]
  • Gorączka [Joseph Roth, talent i alkohol]
  • O dwóch takich, co się bili [Konflikt Williama Gladstone’a i Benjamina Disraeli w parlamencie brytyjskim]
  • Czekanie [Związek Johna Constable z Marią Bicknell]
  • Romantycy [Daisy Hat wśród angielskich romantyków]
  • Splendor [Douglas Smith upomina się o rosyjskich arystokratów. Głownym przedmiotem jego badań są rody Szeremietiewych i Golicynych]
  • Pojedynek [Konflikt Leonarda da Vinci z Michałem Aniołem]
  • Pasja [Clive Willis o brytyjskim środowisku alpinistów i himalaistów]

CMENTARZ

  • „Piękny iście archanioł” [Wacław Iwaniuk, Elegia o cmentarzu w Toronto i słowo o śmierci]
  • Od Autorki
  • Osoby (wybór)
okladka
KUP
Cena: zł 36,00
  • Adam Czerniawski
  • Wielopis wielopolis
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-521-4
  • Lublin 2014
  • 346, [1] s., XII s. il.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

O książce
Najnowsza książka Adama Czerniawskiego jest swoistą kontynuacją („synem”, jak pisze sam autor) wydanego w 1998 roku Krótkopisu. Składające się na nią eseje charakteryzuje tematyczna różnorodność: od krytycznych rozważań o polskiej mentalności po erudycyjne refleksje związane z literaturą, sztuką, filozofią. Łączy je to, że wynikają one z osobistych doświadczeń pisarza. Już w pierwszym z tekstów Czerniawski dokonuje szczerej autoprezentacji. Pisze: „Polska już nie jest moim krajem. […] jestem uchodźcą, wygnańcem, uciekinierem. […] Jestem pustelnikiem, samotnikiem, paranoikiem i agorafobem”. Nawiązując do tytułu książki, można powiedzieć, że pisarz sam sobie jest miastem-państwem (-polis) i to w dodatku złożonym, czerpiącym inspiracje z wielu kultur i tradycji (wielo-). Czerniawski broni więc swojej suwerenności oraz prawa do głoszenia własnych poglądów, a w tych od lat jest konsekwentny i bezkompromisowy. Wielopis jest zapisem prowadzonych przez niego licznych polemik, dyskusji, a niekiedy też i ostrych oskarżeń, które zawsze jednak są wysuwane z określonych powodów i w obronie wartości uznawanych przez niego za niepodważalne. Z drugiej strony, na książkę można spojrzeć jak na pewnego rodzaju świadectwo, które pisarz wystawia nie tylko sobie, ale i swoim czasom, i dzięki któremu upamiętnia tych, którzy na wspomnienie – jego zdaniem – zasługują.

O Autorze
Adam Czerniawski – ur. 20 grudnia 1934 r. w Warszawie – polski poeta, prozaik, krytyk, tłumacz, rzecznik kultury polskiej na świecie.
W czasie okupacji, w 1941 r. wyjechał z matką do Stambułu, potem do Palestyny. Uczył się w Tel Awiwie, Jerozolimie, Bejrucie i polskiej Junackiej Szkole Kadetów w obozie Barbara w Palestynie. W 1947 r. przybył do Wielkiej Brytanii, gdzie ukończył liceum oraz studia humanistyczne na uniwersytetach w Londynie, Sussex i Oxfordzie (anglistyka i filozofia). Współpracował z wieloma emigracyjnymi wydawnictwami i czasopismami literackimi (m.in. „Wiadomościami”, „Kulturą”, „Oficyną Poetów”), był założycielem (w 1959) i redaktorem naczelnym „Kontynentów”. W latach 1955-57 pracował w Monachium w Sekcji Polskiej Głosu Ameryki. Po 1956 r. publikował też w prasie i wydawnictwach krajowych. Pracował na uczelniach angielskich jako wykładowca filozofii (Thames Polytechnic w Londynie), estetyki i literatury (Medway College of Design w Rochester). Dla brytyjskiego radia opracowywał audycje o kulturze polskiej. W latach 1957-1965 był zatrudniony w przedsiębiorstwie asekuracyjnym. Był też zastępcą kierownika ośrodka studiów translatorskich na uniwersytecie w East Anglia oraz administratorem szkockiego zamku.
„Twórczość, zarówno tę poetycką, jak i prozatorską, a zwłaszcza eseistyczną Czerniawskiego określa się mianem intelektualnej. Jest to zapis osobistych doświadczeń pisarza, a jednocześnie próba uchwycenia przeżyć wspólnych dla pokolenia dojrzewającego w cieniu dwóch zbrodni XX wieku – nazizmu i ponurego komunizmu. Czerniawski odwołuje się zarówno do rodzimej, jak i anglosaskiej tradycji literackiej. Swoją twórczość zamyka w zdyscyplinowanej, wstrzemięźliwej formie i doskonale rozpoznawalnym, zindywidualizowanym języku. Uważany jest za pisarza elitarnego, a jego pisarstwo – pełne odniesień do filozofii (m.in. Heideggera i Wittgensteina), estetyki, malarstwa i literatury – uznaje się za trudne i nieprzystępne, z czym zresztą sam autor często polemizuje” . (Paweł Dudziak, za: www.czerniawski.co.uk)
Czerniawski opublikował następujące tomiki poetyckie: Polowanie na jednorożca (Londyn 1956), Topografia wnętrza (Paryż 1962), Sen, cytadela, gaj (Paryż 1966), Widok Delft (Kraków 1973), Wiek złoty (Paryż 1982), Władza najwyższa. Wybór wierszy z lat 1953-1978 (Kraków 1982), Jesień (Kraków 1989), Poezje zebrane (Łódź 1993), Inne wiersze i historia ludzkości (Katowice 1999), Sąd Ostateczny (wybór wierszy, Toronto-Rzeszów 2011). Wybór jego poezji ukazał się także w języku angielskim, w przekładzie Iaina Higginsa: Selected Poems (wydanie dwujęzyczne, Londyn 2000), The Invention of Poetry (Londyn 2005). Czerniawski opublikował ponadto m.in. utwory prozą: Części mniejszej całości (wstęp: Witold Gombrowicz, Londyn 1964), Akt (Londyn 1975), Koncert życzeń (Warszawa 1991), Narracje ormiańskie. Opowiadania zebrane (Warszawa 2003), Gry i zabawy (Sports et divertissements) (Lublin 2013); eseje: Liryka i druk (Londyn 1972), Wiersz współczesny (Londyn 1977), Muzy i sowa Minerwy (Wrocław 1994), Krótkopis 1986-1995 (Katowice 1998), Światy umowne (Warszawa 2001), Wyspy szczęśliwe (Toronto-Rzeszów 2007) i po angielsku Firing the Canon (Londyn 2010); wspomnienia Fragmenty niespokojnego dzieciństwa (Londyn 1995; wersja angielska – Scenes from a Disturbed Childhood, Londyn 1991, wyd. II – Monmouth 2002); artykuły i szkice literackie (w języku polskim i angielskim).
Istotne miejsce w dorobku Adama Czerniawskiego zajmują dokonania translatorskie. Tłumaczył na język angielski poezję polską („[...] na przestrzeni wielu lat udało mi się przełożyć przeszło trzysta wierszy, a może, żeby oddać sprawiedliwość naszej poezji, trzeba by było przełożyć ich siedemset [...]”), zarówno tę dawną, jak i najnowszą (m.in. Jan Kochanowski, Cyprian Norwid, Leopold Staff, Leon Zdzisław Stroiński, Tadeusz Różewicz, Zbigniew Herbert, Rafał Wojaczek, Bronisław Maj, Wisława Szymborska). W 1988 r. wydał antologię nowoczesnej poezji polskiej The Burning Forest. W 2010 r. opublikował natomiast dwujęzyczną antologię polskiej poezji religijnej Moved by the Spirit z przedmową Rowana Williamsa, arcybiskupa Canterbury. Ponadto tłumaczył prozę (Jerzy Szaniawski), dramat (Różewicz, Herbert) oraz filozofię (Roman Ingarden, Władysław Tatarkiewicz, Leszek Kołakowski, Krzysztof Michalski).
Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień: Nagrody Poetyckiej Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie (1967), Nagrody Poetyckiej Fundacji im. Kościelskich (1971), Nagrody British Arts Council za przekłady poezji Tadeusza Różewicza (1976), Nagrody ZAiKS-u za przekłady literatury polskiej (1976), Nagrody Fundacji Władysława i Nelli Turzańskich za całokształt pracy twórczej i translatorskiej (2000), Medalu Fundacji Norwidowskiej w Lublinie „Za zasługi w upowszechnianiu twórczości Cypriana Norwida” (2004) i innych. Jest także członkiem Akademii Walijskiej.
Na stronie internetowej Adama Czerniawskiego możemy przeczytać nastepujace podsumowanie obranej przez niego drogi twórczej i życiowej: „Adam Czerniawski jest kontrowersyjną postacią polskiej sceny literackiej i uczestnikiem wielu polemik – nie tylko literackich. Jego bezkompromisowość, szczerość i odwaga intelektualna (ostre oskarżenia kierowane zawsze imiennie np. pod adresem Czesława Miłosza czy Stanisława Barańczaka, wydawnictw, czasopism, krytyków i badaczy) przysparzają mu licznych wrogów z wielu środowisk, przez które bywa lekceważony i marginalizowany. Swoje spory prowadzi jednak z silnym poczuciem, iż walczy »o«, a nie »z«. Świadomie, aczkolwiek nie bez sprzeciwów, żyje na uboczu polskiego życia literackiego, daleko od miejsc, gdzie tworzy się literackie hierarchie i ustala szkolne kanony” . (Paweł Dudziak, za: www.czerniawski.co.uk)

Spis treści

I. Serial polski

  • I.1 Czy nawet po Noblu?
  • I.2 Rozmowa z Iwoną Smolką w Warszawie w listopadzie 1989
  • I.3 Apel do młodego poety
  • I.4 Rozmowa z Krzysztofem Karwatem w Katowicach w czerwcu 1995
  • I.5 List gończy
  • I.6 Wyrok „Polityki”
  • I.7 Peregrynacje z Peterkiewiczem
  • I.8 W Danii, czyli w Polsce
  • I.9 Listy gończe
  • I.10 Treny zagrożone
  • I.11 Barańczak, Miłosz i Duch Święty
  • I.12 Poeta w ukryciu
  • I.13 W angielskim Londynie i polskim Krakowie
  • I.14 Oblicza emigracji
  • I.15 Odpowiedzi
  • I.16 Znaki naszych czasów
  • I.17 Pożegnalne migawki

Norwid

  • II.1 Kamila i Rose la Touche
  • II.2 Sfinks
  • II.3 Rozbiór Rozebranej
  • II.4 Norwid bezdomny
  • II.5 Kto to Norwid?
  • II.6 Norwid cierpiący
  • II.7 Grecja Norwida
  • II.8 Medal Fundacji
  • II.9 Norwid (i Słowacki) w Amsterdamie

III. Różewicz

  • III.1 Ćwierć wieku z Tadeuszem Różewiczem
  • III.2 Die Toteninsel
  • III.3 Między nami, poetami
  • III.4 Graffiti
  • III.5 „Czy przyjaźń poetów ma wymiar symetryczny?”

IV. Czaykowski

  • IV.1 Bogdan Czaykowski, redaktor
  • IV.2 Polszczyzna Bogdana Czaykowskiego
  • IV.3 Oryginalne oryginalności
  • IV.4 Musica laetitiae comes medicina dolorum
  • IV.5 Pełnia i przesilenie

V. The Dark Backward and Abysm of Time

  • V.1 Kraj lat dziecinnych: Miszewo
  • V.2 W brytyjskim gimnazjum
  • V.3 Znów w Izraelu
  • V.4 Rozmowa z Magdaleną Czajkowską w lipcu 1965 w Londynie
  • V.5 Ormianie i Polacy
  • V.6 Na szlaku Toronto–Vancouver

VI. Poeci

  • VI.1 Rozmowa z Beatą Howe w Monmouth w 2004
  • VI.2 Coole Park
  • VI.3 „Piszę, by siebie zadziwić”
  • VI.4 Nobel dla Kochanowskiego
  • VI.5 „J’ai perdu ma Eurydice!”
  • VI.6„...Et il primo amore”
  • VI.7 Dziadek-poeta rozmawia z Józefem Zenonem Tynickim w Tykocinie (maj 2004)

VII. Malarze

  • VII.1 Fiammetta
  • VII.2 Griet
  • VII.3 Edward Hopper i Jan Vermeer
  • VII.4 Otto Maciąg i Teodor Géricault
  • VII.5 Kate Hayllar i Antonello da Messina
  • VII.6 Monolog i dialog

VIII. Portrety pamięciowe

  • VIII.1 Michał Chmielowiec
  • VIII.2 Ralph Wallace
  • VIII.3 Jerzy Giedroyc
  • VIII.4 Jan Darowski
  • VIII.5 Klara i Meg
  • VIII.6 Gertrude Elizabeth Anscombe
  • VIII.7 Micheál Fanning (Micheál Ó Fionnáin)

IX. Ciemności

  • IX.1 Terroryści tu i tam
  • IX.2 List gończy
  • IX.3 Am Großen Wannsee
  • IX.4 Czy trwać będzie, czy zginie?
  • IX.5 Mowa czy milczenie?
  • IX.6 Czy tylko myślą?
  • IX.7 „E quindi uscimmo a riveder le stelle”
  • IX.8 Fin de siècle
  • Indeks osób
  • Spis reprodukcji i fotografii
okladka
KUP
Cena: zł 12,00
  • Anna Fornal
  • tu i tam
  • ISBN 978- 83-7222-522-1
  • Lublin 2014
  • 44, [3] s.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Posłowie Stanisław Nyczaj
Projekt okładki Zofia Kopel-Szulc

O książce
Do swojego pierwszego zbiorku Tu i tam dopisała Anna Fornal słowa: „To zapis moich rozmów z ciszą. Zaczęły się nagle i niespodziewanie we wrześniu 2012 roku”. Wyznała, iż „niespodziewanie”, gdyż dotychczas poświęcała się bez reszty innym, zwłaszcza młodym twórcom – zarówno w okresie kieleckim (do 1975 roku), jak i w okresie lubelskim (od 1977), w którym wśród licznych animatorskich dokonań artystycznych na szczególną uwagę zasługuje zainicjowanie i prowadzenie przez nią Stowarzyszenia „W Stronę Sztuki” i utworzenie przy nim dwu Bibliotek: Muzycznej i Literackiej. [...]
Przypływ natchnienia poetyckiego, prócz szczęśliwego daru od losu, jest i zapewne wynikiem naturalnej potrzeby wyciszenia się i zwrócenia ku swojemu wnętrzu wypełnionemu przebogatym życiowym i artystycznym doświadczeniem. Gdy przeczytałem (przytoczone tu na samym początku) słowa, przypomniał mi się od razu wymowny tytuł jednego z tomików kieleckiej poetki Liliany Abraham-Zubińskiej: Cisza wie. Tak, bez wątpienia cisza nie pozostaje wobec nas obojętna. To pozornie tylko milczące alter ego jest realne i niemal dotykalnie bliskie. To tkwiące w „ja” lirycznym potencjalne „ty”, z którym można pomówić intymnie, najszczerzej. Owo najbliższe „ty” – będące oczekiwaniem, spokojem, to znów momentem niepokoju i na powrót ulgą, tkliwym wzruszeniem, dające „jasność myśli” – może przybierać różne metafizyczne „wcielenia”: Boga, Muzy albo – najczęściej, bo „użytkowo” na co dzień – „ducha materii”. [...]
[...] Anna Fornal osiąga ów cel dla poetki i czytelnika jej wierszy najważniejszy: walor artyzmu. Udowadnia, jak wiele można powiedzieć zwięzłością, mową słów wybranych. W ciszy cierpliwej dobrą weną dochodzenia do nowych pomysłów. Ciszy, która wie i z wdziękiem dyskrecji to najlepsze podpowie.

Stanisław Nyczaj, fragm. posłowia

O Autorce
Anna Fornal, z domu Milewska, urodziła się 25 maja 1939 roku w Kielcach. Z wykształcenia jest muzykiem, nauczycielką gry na fortepianie, absolwentką kieleckiej Średniej Szkoły Muzycznej im. Ludomira Różyckiego, dyplomantką Centralnego Ośrodka Pedagogicznego Szkolnictwa Artystycznego w Warszawie.
Między rokiem 1957 a 1975 współpracowała z kielecką Rozgłośnią PR, jako autorka audycji popularyzujących sztukę – w tym cyklu „Życiorysy eksponatów”, nadawanego również w radiowej „Trójce”.
W latach 1959–1967 kierowała Społecznym Ogniskiem Muzycznym przy Radzie Zakładowej WRN w Kielcach; była wizytatorem ognisk artystycznych województwa kieleckiego (1965–1966).
Od 1977 do 1995 roku pracowała w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I i II st.
im. Karola Lipińskiego w Lublinie, pełniąc funkcję Kierownika Sekcji Fortepianu. Prowadziła szeroką działalność pozalekcyjną, organizując, nie tylko dla swoich wychowanków, m.in. koncerty monotematyczne – np. wieczory kolęd – oraz prezentacje twórczości uczniów uzdolnionych kompozytorsko. Niektórzy z nich stali się powszechnie znanymi artystami.
Z chwilą przejścia na emeryturę w 1995 roku zainicjowała powołanie Stowarzyszenia
W STRONĘ SZTUKI, zostając jego prezesem. Stowarzyszenie jest jedyną na Lubelszczyźnie organizacją pozarządową wszechstronnie zaangażowaną w rozwój i promocję młodzieży utalentowanej artystycznie.
Jest scenarzystką i realizatorką koncertów, w których wystąpiło około pięciu tysięcy młodych muzyków (soliści, zespoły kameralne, orkiestry, chóry, zespoły taneczne z Polski, Ukrainy, Białorusi, Słowacji, Francji i Chile) oraz poeci i recytatorzy.
Organizuje ekspozycje prac plastycznych dzieci i młodzieży. W Bibliotece Muzycznej Stowarzyszenia ukazują się utwory młodych kompozytorów; w Bibliotece Literackiej – tomiki poezji. Przygotowuje je do druku.
Wyróżniona wieloma odznaczeniami i tytułami honorowymi (Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, „Zasłużony Działacz Kultury”, „Ludziom Gorących Serc”, „Beatus qui prodest, cui potest”, „Czyniący Dobro”, Medal Prezydenta Miasta Lublina, „Bene Meritus Terrae Lublinensi”, Medal „Serce dla serc”).

okladka
KUP
Cena: zł 26,00
  • Alina Gutry
  • Wojenne dziedzictwo
  • ISBN 978-83-7222-506-1
  • Lublin 2013
  • Wydanie I
  • 157 s. + 16 s. il.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

O książce
Są to wspomnienia z wojennego dzieciństwa, w których zawarta jest kwintesencja dziecięcej naiwności (na przykład kłótnia ze św. Mikołajem), które na tle tragicznych wydarzeń okupacyjnych mogą się wydawać infantylne, ale równocześnie pokazują, jak w tych strasznych czasach funkcjonowała przeciętna polska rodzina.
Prawdziwe wydarzenia wojenne są relacjonowane bezpośrednio przez moich rodziców: Mamę, dźwigającą ciężar utrzymania swego domu, dzieci, uwięzionego męża i pracy, w którą była zaangażowana, oraz Ojca, z jego potwornymi przeżyciami związanymi z półrocznym katowaniem przez gestapo i półtorarocznym pobytem w obozach. Różne emocje towarzyszyły mi podczas opisywania tych zdarzeń, o które w jakiś sposób jako dziecko także się otarłam.

Alina Gutry, fragm. Wstępu

Wojenne dziedzictwo to opowieść o losach rodziny Pawlikowskich, począwszy od początków XX wieku, po lata 60. Poświęcona jest pamięci ojca autorki, Bolesława Pawlikowskiego (1901–1987), pseudonim „Ostroga”, obrońcy Polski w 1920 roku, przodownika Policji Państwowej w Kłobucku, komendanta Podobwodu Kłobuckiego Armii Krajowej w latach 1943–1944, komendanta Obwodu Armii Krajowej Kłobuck-Krzepice. Był więźniem niemieckiego obozu koncentracyjnego Gross-Rosen. Podczas ewakuacji obozu w 1945 roku uciekł z transportu więźniów. Po wojnie aresztowany przez UB, w 1949 roku uwolniony, następnie na własny wniosek zrehabilitowany przez W. Gomułkę. Zamieszkał wraz z rodziną we Wrocławiu, pracując przez kilka lat w Zakładzie Energetycznym, po czym przeszedł na emeryturę. Umarł w 1987 roku, przeżywszy swoją żonę Jadwigę o 11 lat.

Autorka o sobie i o książce
Szkołę średnią ukończyłam we Wrocławiu. Tam również rozpoczęłam studia na Akademii Medycznej. Ukończyłam je w Zabrzu, na Śląskiej Akademii Medycznej, na Wydziale Stomatologii. W zawodzie przepracowałam ponad czterdzieści lat. Pierwsze dwa lata pracy spędziłam w Strzegomiu, po czym wraz z mężem i dzieckiem przenieśliśmy się do Katowic, gdzie mieszkam do dzisiaj. Od kilku lat jestem na emeryturze. Czas wolny staram się wypełniać zgodnie z moimi zainteresowaniami (literatura, podróże itp.).
W ostatnim roku pochłonęło mnie spisywanie wspomnień, które w postaci niniejszej książki oddaję w Państwa ręce. Jej tematem są losy mojej rodziny, które chciałabym uchronić od zapomnienia. Jest to historia osobista, ale zarazem wspólna dla pokoleń, które przeżyły XX wiek. Głównymi jej bohaterami są moi Rodzice, których los, spleciony z moim i brata, ukształtowały trudne dzieje Polski w ubiegłym stuleciu. W jakimś stopniu przecież do tej pory wszyscy dźwigamy brzemię „wojennego dziedzictwa”...

okladka
KUP
Cena: zł 20,00
  • Christoph Hoefler
  • Augustynizm w filozofii Stanisława Kowalczyka
  • ISBN 978-83-7222-524-5
  • Lublin 2014
  • 204 s.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

[ Publikacja naukowa – Filozofia ]

O książce
„Augustynizm i tomizm to dwa najważniejsze kierunki w filozofii chrześcijańskiej, nawiązujące do klasycznej filozofii greckiej: pierwszy – głównie do platonizmu, drugi – do arystotelizmu. Można je z łatwością odnaleźć także w dzisiejszych kierunkach filozofii i teologii chrześcijańskiej. [...]
Wśród myślicieli, którzy we współczesnej filozofii dokonali udanej koniunkcji tych dwóch stylów chrześcijańskiej filozofii: augustynizmu i tomizmu, jest wybitny polski filozof – ks. Stanisław Kowalczyk, kapłan diecezji sandomierskiej, dyrektor Instytutu Badań nad Polonią i Duszpasterstwem Polonijnym KUL (1984–1990), dziekan Wydziału Nauk Społecznych KUL (1990–1993), kierownik Katedry Filozofii Społecznej KUL, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu (1992–1995), autor licznych prac z zakresu filozofii Boga, filozofii człowieka, filozofii społecznej, filozofii kultury, czołowy przedstawiciel filozofii klasycznej nurtu augustyńsko-tomistycznego, otwartego na myśl współczesną. [...]
Publikacja w sposób syntetyczny ukazuje miejsce i wartość dzieła filozoficznego stworzonego przez ks. Stanisława Kowalczyka w przestrzeni filozofii chrześcijańskiej. Uwydatnia wkład Księdza Profesora do skarbca współczesnej filozofii uprawianej w naszym kraju i w Europie. W pracy znajdziemy wątki biograficzne, historyczne i merytoryczne. Klarownie ukazano filozoficzna drogę, którą przebył ks. prof. Kowalczyk, drogę, w której wyróżniają się trzy główne etapy: okres tomizmu egzystencjalnego, okres egzystencjalizmu augustyńskiego i okres personalizmu. Z prezentacji tej drogi, której wykładnikiem były ogłaszane publikacje, dowiadujemy się, jak ważne dla ks. prof. Kowalczyka było odkrywanie możliwie najpełniejszej, obiektywnej prawdy o Bogu i człowieku”.

Bp Ignacy Dec, fragm. Przedmowy

Przedmowa (Bp Ignacy Dec)
Wprowadzenie

I. Sytuacja polskiej i europejskiej myśli personalistycznej i neoaugustyńskiej

II. Rozwój myśli filozoficznej Stanisława Kowalczyka
1. Życie i działalność naukowo-dydaktyczna
2. Etapy twórczości filozoficznej
2.1. Okres tomizmu egzystencjalnego
2.2. Okres egzystencjalizmu Augustyńskiego
2.3. Okres personalizmu

III. Augustyńskie źródła filozofii Kowalczyka
1. Egzystencjalny charakter filozofii Augustyna
1.1. Specyfika Augustyńskiej teorii poznania
1.2. Subiektywny punkt wyjścia Augustyńskiej epistemologii
1.3. Augustyńska metafizyka „wewnętrzna”
2. Kowalczyka rozumienie realizmu
3. Kowalczyka koncepcja doświadczenia

IV. Augustyński profil Kowalczyka filozofii Boga a koncepcja poznania religijnego Johannesa Hessena
1. Kowalczyka interpretacja argumentacji za istnieniem Boga – pluralizm dróg ku Bogu
2. Koncepcja poznania religijnego Johannesa Hessena a jego interpretacja nauki Augustyńskiej
2.1. Życie i twórczość Johannesa Hessena
2.2. Fenomenologiczne źródła koncepcji poznania religijnego Hessena
3. Stosunek Hessena do tradycji tomistycznej
4. Bezpośrednie poznanie Boga w interpretacji Augustyna i Hessena
5. Hessena rozumienie poznania intelektualnego i Augustyńskiego „serca”
6. Bóg jako Summum Bonum. Personalistyczny charakter poznania religijnego

V. Augustyńskie źródła Kowalczyka filozofii człowieka
1. Stosunek Kowalczyka do filozofii człowieka tradycji tomistycznej oraz tomizmu egzystencjalnego
2. Metafizyka osoby
3. Źródła rozumienia funkcji sfery emocjonalnej człowieka. Interpretacja augustyńskiego woluntaryzmu
4. Idea wolności w filozofii Kowalczyka

Podsumowanie
Zusammenfassung
Bibliografia 
okladka
KUP
Cena: zł 33,00
  • Pustelnik Jano
  • Autobiografia mistyczna
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-478-1
  • Lublin 2014
  • 261, [2] s., 12 s. fot.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Wstęp Jadwiga Mizińska

[ Opis życiowej i duchowej drogi Pustelnika Jano mieszkającego w Bieszczadach ]

O książce
Pustelnik Jano przekazuje w ręce Czytelnika swą mistyczno-filozoficzną książkę, zakotwiczoną w klimacie ziemi bieszczadzkiej. Jest to autobiografia, w której Jano, oprócz swego szczególnie ciekawego życia, prezentuje również sylwetki ludzi, których napotkał na swojej drodze; dużo miejsca poświęca bohemie bieszczadzkiej – artystom i zakapiorom – oraz Bieszczadzkim Zlotom Leśnych Ludzi.
Głównym tematem książki są doświadczenia mistyczne (widzenia i ekstazy) Pustelnika Jano, oparte na fenomenie Christophorosa, skonfrontowane z naukami zawartymi w Biblii oraz duchowością największych mistyków chrześcijańskich: św. Jana od Krzyża, św. Teresy z Avila i św. Faustyny. Pustelnik Jano zajmuje się również studiowaniem dzieł wybitnych filozofów, dając swą oryginalną interpretację idei w nich zawartych. Zgłębia przemyślenia Pascala, Nietzschego, Simone Weil i Bierdiajewa.
Książka adresowana jest do Czytelników lubiących literaturę zmuszającą do myślenia oraz głębszej refleksji.

O Autorze
Pustelnik Jano (Jan Darecki) urodził się 16 stycznia 1955 r. w Rzeszowie. W wieku 24 lat przerywa studia i z rodzinnego Rzeszowa wyjeżdża w Bieszczady, aby realizować swoje nietypowe i szalone marzenia. Pragnie żyć w skrajnej nędzy jako człowiek bezdomny oraz jako pustelnik w lesie poza cywilizacją. Jego najgłębszym marzeniem jest odnalezienie w swym życiu Boga żywego i osiągnięcie mistycznego zjednoczenia z Chrystusem. Te marzenia realizuje w Polańczyku nad Jeziorem Solińskim.
Większość czasu spędza w pustelni na modlitwie i kontemplacji oraz pisaniu książek na tematy bieszczadzkie i mistyczne. Szczególnie zgłębia mądrość św. Jana od Krzyża oraz wschodniochrześcijańską duchowość hezychastyczną. Jest autorem artykułów mistycznych i ekologicznych.
W swoim życiu potrafi pogodzić kontemplację z działaniem. Włócząc się z aparatem fotograficznym po Bieszczadach, uwiecznia to, co piękne i godne ocalenia. W swoim dorobku artystycznym ma wiele wystaw oraz siedem albumów o Bieszczadach.
Jano jest również zaangażowany na rzecz integracji bieszczadzkiego środowiska. Jest założycielem i liderem Grupy Twórców Bieszczadzkich „Hordowina” skupiającej elitę intelektualną i artystyczną Bieszczadów. Integracji służą również organizowane przez niego Bieszczadzkie Zloty Leśnych Ludzi, zwane potocznie Zlotami Zakapiorów.

okladka
KUP
Cena: zł 24,00
  • Jan Jaworski
  • Podstawy patriotyzmu Jana Pawła II
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-460-6
  • Lublin 2012
  • 136, [5] s.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Przedmowa: kard. Stanisław Dziwisz

Spis treści

Stanisław Kardynał Dziwisz: [Słowo wstępne] / 5

Wprowadzenie / 9

  1. 1. Cel rozprawy / 11
  2. 2. Warsztat bibliograficzny / 15
  3. 3. Kilka ustaleń i rozróżnień teoretycznych dotyczących
  4. 4. pojęć patriotyzmu i nacjonalizmu / 28
  5. 5. Inkulturacja: jak Kościół rozumie problem więzi między Ewangelią a kulturami narodowymi / 32

„Myśląc Ojczyzna” / 39

  1. 1. Druga Rzeczpospolita: odzyskana niepodległość, państwo europejskie i jego tradycja historyczna / 41
  2. 2. Doświadczenie komunizmu / 65
  3. 3. Polska jako dziedzictwo kultury / 82
  4. 4. „Naród żyje nie tylko [...] nad Wisłą” / 101

Zamknięcie / 113

Aneksy / 123

Aneks I – bibliograficzny / 125

Aneks II – osobisty / 130

Indeks osób / 133

O Autorze
Jan Jaworski urodził się 3 grudnia 1939 roku w Dąbrowie Tarnowskiej. Tam ukończył szkołę podstawową i liceum ogólnokształcące (1958). Od roku 1969 mieszka w Chicago, w USA. W latach 1980–1987 studiował (eksternistycznie, równocześnie pracując) teologię i socjologię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Studia te uwieńczył pracą magisterską, opublikowaną pt. Jan Paweł II wśród Polonii Amerykańskiej (Lublin 1991). Doktorat uzyskał w Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie w Londynie (2011). Jest autorem licznych artykułów i reportaży w prasie krajowej i polonijnej oraz stałym korespondentem Katolickiej Agencji Informacyjnej (wcześniej: Pisma Okólnego Episkopatu Polskiego).
Czynnie uczestniczy w życiu Polonii Amerykańskiej jako członek wielu organizacji polonijnych: Zjednoczenia Polskiego Rzymskokatolickiego, Związku Narodowego Polskiego, Kongresu Polonii Amerykańskiej w stanie Illinois, Ligi Katolickiej, Koła Przyjaciół Fundacji Jana Pawła II, Stowarzyszenia Pamięci Ofiar Katynia i Smoleńska. Był współzałożycielem i wieloletnim prezesem Koła Przyjaciół KUL w Chicago, pomagającego Uniwersytetowi, a w szczególności jego Bibliotece w trudnych latach. W roku 1994 otrzymał Medal za Zasługi dla KUL. Koordynował akcje charytatywne z ramienia Kongresu Polonii Amerykańskiej: fundusze na budowę Hospicjum św. Brata Alberta oraz aparaturę medyczną i leki dla szpitala w Dąbrowie Tarnowskiej oraz pomoc dla powodzian w Polsce. W latach 1992–2011 był rzecznikiem prasowym Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego w USA. Był również w latach 1996–2009 przedstawicielem paryskiego Zakładu Biografistyki Polonijnej w USA.
Otrzymał wysokie odznaczenia Kościoła: medal Pro Ecclesia et Pontificae (od papieża Jana Pawła II, 1994), medal Ecclesiae Populoque servitium praestanti (od Prymasa Polski, kard. Józefa Glempa, 2000). Komandorię Orderu św. Sylwestra (od papieża Benedykta XVI, 2008), złoty medal Jana Pawła II za zasługi dla Archidiecezji Krakowskiej (2009).
Od roku 2003 jest konfratrem Zakonu OO. Paulinów. Czynnie wspomaga Sanktuarium Jasnogórskie.

Tom I

okladka
KUP
Cena: zł 28,00
  • Grażyna Jonkajtys-Luba
  • „...was na to zdies' priwiezli, sztob wy podochli”
    Kazachstan 1940–1946
  • Wydanie III zmienione i uzupełnione
  • ISBN 978-83-7222-432-3
  • ISSN 1508-7956
  • Lublin 2012
  • 312, [5] s., 16 s. il., mapa
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miekka klejona

2002 – nagroda za najlepszą książkę wspomnieniową, ufundowana przez Marię Ginter
2005 – nagroda „Feniks” dla serii „Z nieludzkiej ziemi”

Książka przedstawia losy Rodziny Jonkajtysów, która w nocy 13 kwietnia 1940 r. została deportowana do Północnego Kazachstanu. Wywózka od pierwszej chwili była dla nich wyrokiem śmierci: „was na to zdies’ prywiezli, sztob wy podochli”. Rodzina Jonkajtysów przez sześć lat zesłania na „nieludzkiej ziemi” doświadczała cierpień fizycznych i psychicznych, brutalnego sowieckiego totalitaryzmu, dążącego do pozbawienia ich tożsamości narodowej, godności i człowieczeństwa. 30 marca 1946 r. Jonkajtysowie powrócili do Kraju.
Oprócz tekstu wspomnień, książka zawiera Aneksy, w ramach których opublikowano: artykuł przybliżający tematykę zsyłek, fragment audycji Radia „Wolna Europa” omawiającej wspomnienia, poezję patriotyczną (Artur Oppman, Feliks Konarski, Marian Jonkajtys), korespondencję z Kazachstanu, jaką Jonkajtysowie prowadzili z rodziną w Polsce, biogramy członków rodziny Jonkajtysów, zbiór rodzinnych fotografii sprzed wojny i po powrocie z zsyłki.

„Zostaliście przesiedleni zgodnie z prawem i wyrokiem. Nie ma podstaw do zmiany decyzji!” Po takiej odpowiedzi nic nie pozostawało kobietom, tylko zdać się na wyroki Opatrzności. [...]
Najbardziej interesujące opisy w książce to te, które w drobiazgowy sposób ukazują twardą walkę tych dzielnych kobiet i dziewczyn z twardym losem. Na przykład – jak autorka, imając się różnych zajęć, aby wspomóc rodzinę, nauczyła się murować piece, a nawet została kołchozowym zdunem. Tak prozaiczna rzecz jak lepienie pieców staje się pod jej piórem sprawą niezwykłej wagi i urasta do rangi symbolicznej. W czasie czytania tej książki powoli zżywamy się z całą rodziną Januszkiewiczów, przenosimy się z izby do izby, z kołchozu do kołchozu, patrzymy, jak po każdej przeprowadzce wieszają nad drzwiami krzyż, stawiają miniaturowe popiersie Marszałka Piłsudskiego, wieszają emblemat narodowy – Białego Orła wyszytego na jedwabiu, jak przygotowują się uroczyście do obchodzenia świąt katolickich, śpiewają pieśni religijne i patriotyczne, uczą dzieci historii ojczystej i literatury. I to wszystko w warunkach urągających najprostszym wymaganiom człowieka cywilizowanego, wśród ciągłej walki z insektami, głodem, mrozem, chorobami. Przecież nawet zapałek przeważnie nie było i ogień trzeba było zdobywać za pomocą krzesania.

(Fragment audycji Radia „Wolna Europa” pod tytułem Panowie z Polszy w Kazachstanie, omawiającej wspomnienia Grażyny Jonkajtys-Luby, wydane w 1981 r. przez Instytut Literacki w Paryżu, pod pseud. Maria Januszkiewicz. Audycję nadano zimą 1984 r.)

O Autorce
Grażyna Jonkajtys-Luba, ur. 1922 r. w Augustowie, w rodzinie nauczycielskiej. W dniu wybuchu II wojny światowej była uczennicą klasy maturalnej miejscowego liceum ogólnokształcącego. We wrześniu 1939 r. najstarszy jej brat, Bronisław, uczeń Szkoły Podchorążych Piechoty, został zastrzelony przez bolszewików w czasie próby przejścia w grupie żołnierzy polskich na Litwę. Ojciec jej, Hieronim Jonkajtys, aresztowany przez NKWD w październiku 1939 r., zaginął bez wieści w więzieniach ZSSR. Wraz z matką i rodzeństwem w kwietniu 1940 r. została deportowana do Północnego Kazachstanu. W ciągu 6 lat zesłania wykonywała różne prace polowe w kołchozie: wyrabiała cegły, pasła świnie, a przede wszystkim murowała piece i remontowała budynki kołchozowe.
Po powrocie do Kraju w 1946 r., w październiku rozpoczęła studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Pracowała w warszawskich biurach projektów, kilka lat spędziła na pracy w ramach kontraktu „Polservice’u” w Ghanie i w Nigerii. Od 1990 roku często przebywała w Nowym Jorku, gdzie pracowała jako wolontariusz w Instytucie Józefa Piłsudskiego oraz w Stowarzyszeniu Weteranów Armii Polskiej w Ameryce; urządzała wystawy, wygłaszała odczyty oraz publikowała w miejscowej prasie polonijnej artykuły o problematyce syberyjskiej oraz o zabytkowej architekturze polskiej. Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi RP, Medalem „Merentibus” Instytutu Józefa Piłsudskiego, Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi RP, Krzyżem Sybiraka. Od wielu lat w Polsce włącza się w działalność społeczną na rzecz utrwalania pamięci i tradycji narodowej – odznaczona Medalem „Pro Memoria” oraz Krzyżem Obrońców Kresów Wschodnich II, współpracuje – w ramach zachowania pamięci historycznej – ze szkołami imienia Sybiraków w Augustowie oraz z Archiwum Akt Nowych.
okladka
KUP
Cena: zł 16,00
  • Magdalena Klijer
  • Moje serce wciąż bije zachłannie
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-558-0
  • Lublin 2015
  • 54 s.
  • Format 140 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

[ Tom poezji ]

Magdalena Klijer Trochę boję się tej miłości
Trochę boję się tej miłości
która zjawia się w średnim wieku
A jednak taka młoda
Jak podlotek uśmiecha się zalotnie
I marzy
I pochłania
każdego dnia
Młoda
a jednak
na swój sposób dojrzała
Przemawia
jakby już ze sto lat miała
I choć nierozsądna
przecież rozsądna
Strachliwa
Ostrożna
a jednak odważna
Trochę boję się tej miłości
jak wielkiej mocy
Ona nie pozwala zasypiać bezmyślnie w nocy
Marzeniami sennymi wabi
A w realnym świecie
wierszem pisze listy do Ciebie

O Autorce
Magdalena Agata Klijer urodziła się w 1970 roku w Lublinie. Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, doktor nauk medycznych. Autorka licznych publikacji z zakresu medycyny. Z zamiłowania poetka. Laureatka dwóch ogólnopolskich konkursów literackich: Konkursu Literackiego Unii Polskich Pisarzy Literatów (2006/2007) i Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego Błogosławionego Jana Pawła II Apostoła Miłosierdzia (2011). Jej wiersze ukazały się w antologiach: chwila kontra ciągłość (2013), Znane słowa dźwięki przetworzone (2014), wydanych przez Centrum Kultury w Lublinie, a także w almanachu poezji religijnej A duch wieje, kędy chce... (2012) pod redakcją Mariana Hermaszewskiego.

okladka
KUP
Cena: zł 20,00
  • Wanda Kocięcka
  • Oddajcie mi Świętego Mikołaja!
    Wspomnienia z dzieciństwa na Kresach Wschodnich w latach wojny
  • Wydanie IV poprawione
  • ISBN 978-83-7222-471-2
  • Lublin 2012
  • 163, 12 s. il.
  • Format 125 x 195 mm mm
  • Oprawa miękka klejona

Przedmowa: Marcin Babraj OP

„Wspomnienia z dzieciństwa na Kresach Wschodnich w latach wojny Wandy Kocięckiej to jeszcze jedna nić losów polskich sprzed pół wieku. Obraz wojny i zmieniających się okupacji utrwalony w oczach wrażliwego dziecka. Zapis końca świata dawnych Kresów”.

TADEUSZ KONWICKI

Książka Oddajcie mi Świętego Mikołaja! jest przede wszystkim hołdem złożonym matce – jej odwadze, mądrości, szlachetności i dumie. Józefa Brzozowska, z domu Jarmołowicz, żona legionisty, była kobietą bohaterską, choć o jej czynach nie przeczytamy w podręcznikach historii; ograniczają się bowiem tylko do tego, co stało się udziałem jakże wielu matek: do walki o ocalenie rodziny, a zwłaszcza – dzieci, przed szaleństwem wojny. Ocalenie nie tylko od chorób, głodu, wywózki, od fizycznej zagłady; być może najbardziej przejmujące w książce są wspomnienia o tym, jak matka usiłowała ratować dzieci od śmierci duchowej, jak walczyła o to, by nie straciły nadziei, aspiracji, wiary. [...]
Tę piękną, wzruszającą książkę, napisaną z pełną prostoty szlachetnością, czyta się z niesłabnącym zainteresowaniem i z podziwem dla siły wewnętrznej opisywanych tam ludzi: niby zwyczajnych – a przecież wyjątkowych.

MAŁGORZATA MUSIEROWICZ, „Tygodnik Powszechny” 1998, nr 13

„Kiedy miejsce Świętego Mikołaja zajął sowiecki Dziadek Mróz, dla małej Wandy zaczął się koniec świata. Odebrano dzieciom świat dobra, ciepła domowego ogniska, poczucia bezpieczeństwa, ufności. (...)
Dlatego potrzebne jest uporczywe wołanie: Oddajcie mi Świętego Mikołaja! Żeby zawsze można było wrócić do Domu, który nie runął, bo na skale był zbudowany”.

MARCIN BOBRAJ OP, fragm. Wstępu

O Autorce
Prof. zw. dr hab. Wanda Kocięcka urodziła się na Kresach Wschodnich. Tam przeżyła II wojnę światową, a po jej zakończeniu wraz z całą rodziną została przesiedlona na Ziemie Odzyskane. Wspomnienia z dzieciństwa opisała w książce Oddajcie mi Świętego Mikołaja!, natomiast dzieje przesiedlenia – w książce Spacer z cieniami, czyli historia bez zakończenia.
Studia medyczne ukończyła na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Poznaniu. Jest lekarzem klinicystą, specjalistą w zakresie chorób zakaźnych. Do czasu przejścia na emeryturę była związana z poznańską Uczelnią – jako lekarz, pracownik dydaktyczny i naukowiec. Nadal jest członkiem wielu towarzystw naukowych.
W swojej ostatniej książce Pęknięte ogniwa. Rozmowy z przeszłością na podstawie indywidualnych biografii opisała losy pokolenia mieszkającego przed wojną na Kresach Wschodnich, wychowanego w miłości do Ojczyzny, naznaczonego doświadczeniem tułaczej wędrówki w czasie wojny. Swoje zainteresowania humanistyczne wyrażała w licznych publikacjach akademickich i literackich.

okladka
KUP
Cena: zł 18,00
  • Ireneusz Kocyłak
  • Gorzkie sny. Ona
  • Posłowie Piotr Sanetra
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-530-6
  • Lublin 2015
  • 102, [1] s.
  • Format 135 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

[ Tom poezji ]

Dlaczego dzieje się to co się dzieje i stanie się to co się ma stać

  Niebo sufitu zadymione
  sztucznego słońca wątłe światło.
  Nikotynowy niesmak w ustach
  a w studni nocy wielka susza.
  
  Więzienia ciała cerber strzeże
  że nawet dusza się nie wymknie
  dziurką od nosa ani uchem
  do baru nieba (tuż za rogiem).
  
  Wytrwały cerber w skórze żony
  (miłości któreż to wcielenie?) –
  kiedyś w mordercę się przemieni
  by prosto w serce cios mi zadać.
  
  Niebo sufitu pochmurnieje
  ktoś rozbił sztuczne słońce lampy
  w ciemności świecą złote ręce
  które unoszą moje łoże.
  
  Łopocze sztandar prześcieradła
  poeta wdycha (całą piersią)
  bezkres przestrzeni. (Nic że ranią
  odłamki gwiazd i słońc opiłki).
  
  Gdzieś z dołu niesie się wołanie
  cerbera żony: „Wróć kochanie!”
  
  Poeta śmiechem odpowiada
  z obłoku wszystkich świętych zdrajców.
  
  (1981)
  

O książce
Dramaturgiczność jest jedną z głównych cech poezji Ireneusza Kocyłaka, genetycznie zapewne umocowaną w jego aktorskim i teatralnym powołaniu, a doskonaloną w twórczości literackiej związanej ze sceną (dramaty, słuchowiska radiowe). W obecnym dwuczęściowym zbiorze apostroficzny kierunek wypowiedzi (ku „ty”) wciąż towarzyszy ekspresji lirycznego „ja”. Niemal każdy wiersz wzbudza sytuację dialogu, który płynie w zasadzie jednym strumieniem poezji od pierwszego do ostatniego utworu. Partnerów tej lirycznej rozmowy można ująć w ramy archetypicznych portretów mężczyzny i kobiety, męża i żony, ojca i matki. Te swego rodzaju „sceny z życia małżeńskiego” rozgrywają się w obrębie kilku cykli poetyckich, przybierających zróżnicowane formy kompozycyjne (na przykład struktura Wielkiego Tygodnia odwzorowuje podział nabożeństwa Drogi Krzyżowej na 14 stacji wplecionych w dramaturgię ostatniego tygodnia Wielkiego Postu). Przy czym autor daje wyraźne sygnały znaczenia czasu, w którym „dzieją się” te ludzkie sprawy. W tytule pierwszej części zawarł punkt odniesienia do „słodkich lat siedemdziesiątych”, zaś drugą część w przemyślnych didaskaliach (list wstępny i końcowe „Oświadczenie”) zamknął na początku XXI wieku. [...]
Liryczny spektakl Ireneusza Kocyłaka rozgrywa się na małej, zamkniętej scenie, z wyraźnie oznaczoną granicą wnętrza i świata zewnętrznego. Dramat samotności we dwoje, oddzielenia, niechęci i strachu rośnie z wiersza na wiersz, wzmacniany nieumiejętnością, ale i ogromnym pragnieniem kochania. Nieomal pusta przestrzeń (warstwa opisowa tych wierszy jest mocno zredukowana) czyni wyraźniejszymi gesty i słowa obojga „bohaterów”. Te poetyckie portrety nieraz zamieniają się w lustra, w których możemy zobaczyć własne odbicia. Składają się one na obraz „naszych czasów”, którym naprawdę można się do głębi przejąć. Współczesność miesza ze sobą smaki, niweluje kontrasty, zaciera różnice, osłabia wrażliwość. A w czterech ścianach istnienia wciąż rośnie ciśnienie miłości (nienawiści) i jest wielką nieprawdą, złudzeniem, że można je osłabić ucieczką w samotność. Na szczęście poeci i „gorzkie sny” skutecznie zaburzają tylko pozorny spokój pustyni...

Piotr Sanetra, fragm. Posłowia

O Autorze
Ireneusz Kocyłak – absolwent Wydziału Aktorskiego warszawskiej PWST. W latach 1982-2010 był aktorem stołecznego Teatru Współczesnego. Wydał tomiki wierszy: Ruchomy Teatr, Psalmy Judasza, Zapiski niedowiarka, Para za parą, Nieziemskie rozkosze, Akrostychy (Imionnik serdeczny, Typy dla Ksantypy) i Bosski świat – poemat satyryczno-polityczny, zbiór szarad Kocy, kocy, bajki oraz sztuki teatralne: Skansen i Made in Poland, Koktajl Mołotowa, tryptyk Siewcy wiatru (Odbicia, Znienacka, Na niby) i Dramaty (Letarg, Mgła). Opublikował także dwie książeczki dla dzieci: Dziwne zwierzę oraz Podróże Pana Sójki i inne bajki. Jako dramaturg debiutował sztuką Kochać bliźniego w Teatrze Popularnym w Warszawie. Wystawił także Komedię rodzinną (prapremiera w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu) i musical Ostry makijaż (Teatr Syrena). Polskie Radio w Warszawie zrealizowało słuchowiska: Bez jakichkolwiek podejrzeń, Za rok, za dzień, za chwilę, Maski oraz Źródło prawdy o sobie samym. Ceniony autor szarad i drobnych form szaradziarskich, od lat współpracuje z warszawskim wydawnictwem „Rozrywka”.

okladka
KUP
Cena: zł 18,00
  • Ireneusz Kocyłak
  • Kocy, kocy, bajki. Szarady dla Majki
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-519-1
  • Lublin 2014
  • 96, [1] s.
  • Format  135 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

[Szarady poetyckie]

O książce
Ireneusz Kocyłak to szaradzista, ba, wytrawny szaradzista [...]. Szarada, czyli wierszowana zagadka, wiele starsza od krzyżówki, miewa różne postacie. W tym tomiku znalazły się wyłącznie szarady anagramowe, chociaż Ireneusz mógłby też złożyć tomik, nie mniejszej objętości i równie interesujący, wyłącznie ze swych szarad klasycznych, tak bowiem zwykło się nazywać wierszowane łamigłówki, w których należy odgadywać różne „piąte-szóste-dziesiąte” i z odkrytych sylab składać rozwiązanie. Mógłby również wydać zbiorek swoich krzyżówek powiązanych z wierszami, jest przecież nie tylko szaradopisem, ale i krzyżówkowiczem.
Czytelnik wcześniejszych zbiorów wierszy Kocyłaka zna już jego możliwości twórcze. Bogactwo języka, lekkość rymowania, celne puenty, upodobanie w przerzutniach, żartach słownych, suspensach. W kocybajkach nadal cieszy tymi umiejętnościami i wciąż zadziwia lekkością pióra.
[...]
Znajdujemy w tomiku zarówno bajki narracyjnie rozbudowane, jednakowoż nieprzegadane, jak i bliskie epigramatycznej zwięzłości – jedne i drugie sprawne warsztatowo, bo przecież każda z nich zawiera wyrazy (złożone wersalikami), z których powstanie rozwiązanie szarady. Dla nowicjuszy zamieszczono w tomiku krótki poradniczek, objaśniający sposób rozwiązywania tych łamigłówek, podano również – dla zrezygnowanych w odgadywaniu – pełne rozwiązania wszystkich szarad. Lecz nie warto zaglądać do nich w pierwszym odruchu, nie taki diabeł straszny...

Roman Nowoszewski, fragm. wstępu

O Autorze
Ireneusz Kocyłak – absolwent Wydziału Aktorskiego warszawskiej PWST. W latach 1982-2010 był aktorem stołecznego Teatru Współczesnego. Wydał tomiki wierszy: Ruchomy Teatr, Psalmy Judasza, Zapiski niedowiarka, Para za parą, Nieziemskie rozkosze, Akrostychy (Imionnik serdeczny, Typy dla Ksantypy) i Bosski świat – poemat satyryczno-polityczny. Sztuki teatralne: Skansen i Made in Poland, Koktajl Mołotowa, tryptyk Siewcy wiatru (Odbicia, Znienacka, Na niby) i Dramaty (Letarg, Mgła).Opublikował także dwie książeczki dla dzieci: Dziwne zwierzę oraz Podróże Pana Sójki i inne bajki. Jako dramaturg debiutował sztuką Kochać bliźniego w Teatrze Popularnym w Warszawie. Wystawił także Komedię rodzinną (prapremiera w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu) i musical Ostry makijaż (Teatr Syrena). Teatr PR w Warszawie zrealizował słuchowiska: Bez jakichkolwiek podejrzeń, Za rok, za dzień, za chwilę, Maski oraz Źródło prawdy o sobie samym. Ceniony autor szarad i drobnych form szaradziarskich, od lat współpracuje z warszawskim wydawnictwem „Rozrywka”.

okladka
KUP
Cena: zł 42,00
  • Marian Kozaczka
  • Gospodarka Polski w latach 1989-2009
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-470-5
  • Lublin 2012
  • 518 s.
  • Format 170 x 240 mm mm
  • Oprawa miękka klejona

Obszarna, rzeczowa i nader interesująca praca M. Kozaczki stanowi udaną próbę całościowego ujęcia bardzo złożonych procesów transformacji społeczno-gospodarczej w latach 1989–2009. W tym burzliwym okresie dokonało się unikalne w skali światowej przejście od scentralizowanej gospodarki socjalistycznej, z państwową własnością środków produkcji, do wolnej gospodarki rynkowej opartej na prywatnej działalności gospodarczej. Autor przedstawił dokonane przekształcenia w poszczególnych sektorach gospodarki w aspekcie szerszych procesów społecznych i politycznych. Dokonał interesujących porównań efektów transformacji systemowej w Polsce z przemianami w innych państwach europejskich. Praca stanowi niewątpliwie wartościowe, zasobne kompendium wiedzy o stanie gospodarki polskiej w dwudziestoleciu 1989–2009 oraz podejmowanych reformach w celu jej modernizacji i zdynamizowania.

Spis treści w formacie PDF

okladka
KUP
Cena: zł 16,00
  • Henryk J. Kozak
  • Ballada o przemijaniu
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-490-3
  • Lublin 2013
  • 91, [1] s.
  • Format 140 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Poezja Kozaka już od jej początków była (i jest do dzisiaj) wielką demonstracją szczerości i prostoty mówienia. Od razu też zakotwiczyła się w krajobrazie Podlasia, w krainie znad Krzny, w faktycznej i duchowej zarazem ojcowiźnie poety. Wyraźnie też jest widoczny ludowy fundament tej poezji, zarówno w wymiarze rodzajowym, jak i wizyjnym, konkret życiowy przeplata się tu ze światem baśni...
Wszystko służy apoteozie kraju dzieciństwa, Świętego Podlasia, arkadii wiejskiej szczęśliwości, życia...

prof. dr hab. Stefan Melkowski

Tak, ta poezja to lekarstwo dla osamotnionych, zmęczonych życiem, pogubionych w nim, przegranych i pogardzanych. Odrzuconych. Jak każdy skuteczny lek, jest nieco gorzkawa. Ma jednak cudowną właściwość, podobną do zawartości butelki, jaką Alicja, spadając do Króliczej Nory, zdążyła pochwycić i – odczytawszy napis „drink me” – wypić. Po wychyleniu kilku łyków stwierdziła „zdziwniej i zdziwniej”, za chwilę zaś spostrzegła, że się wydłuża i rośnie. Identycznie działa panaceum Kozaka: czytasz o czymś bolesnym i smutnym, a doznajesz zaskoczenia, jak piękny może być ów smutek. Poddajesz mu się i... zaczynasz czuć radość, rośniesz od tej radości, budzi się w Tobie wdzięczność dla Autora, który miał odwagę smucić się, boleć, żałować, kajać się i płakać także i w Twoim imieniu. Doświadczasz tego, o czym tylko Poeta pamięta: że smutek, tak jak i uśmiech – to dwie boskie rzeczy w człowieku. Wiersze Kozaka, wszystkie czterdzieści i cztery, przeznaczone są dla osób, które nie wstydzą się mieć duszy ani jej używać.

prof. dr hab. Jadwiga Mizińska, fragm. wstępu

O Autorze
Henryk Józef Kozak – poeta, prozaik. Urodzony 15 lipca 1945 r. we wsi Krasna na Podlasiu. Dzieciństwo i młodość spędził w Sitniku k. Białej Podlaskiej. Absolwent Liceum Pedagogicznego w Leśnej Podlaskiej oraz Wydziału Historii UMCS w Lublinie. Mieszka w Lublinie. Opublikował dwie powieści oraz jedenaście zbiorów wierszy, m.in.: Podróż do Miami (1995), ... o świcie kiedy ... nic z nas ... (2007), List do matki (2010 – wersja polsko-rumuńska), Chwile przed odjazdem (2011). Jego wiersze były tworzywem kilku poetyckich słuchowisk radiowych. Jest laureatem nagród poetyckich im. Józefa Czechowicza, Józefa Łobodowskiego, Józefa Ignacego Kraszewskiego oraz wielu ogólnopolskich konkursów poetyckich i prozatorskich. Wiersze i prozę Kozaka tłumaczono na języki: rosyjski, rumuński, serbski i węgierski.

Tom I

okladka
KUP
Cena: zł 20,00
  • Jerzy R. Krzyżanowski
  • Iść za marzeniem...
  • ISBN 978-83-7222-517-7
  • Lublin 2014
  • Wydanie I
  • 183, [1] s.
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

  • [ Opowiadania i szkice historyczno-literackie ]

O książce
„Moje prace literackie koncentrowały się przede wszystkim na przełomowym dla mnie okresie opuszczenia Polski, jak się obawiałem, na zawsze. Zapuszczałem wtedy z wolna korzenie w grunt amerykański, co w latach pięćdziesiątych nie zdarzało się często. Powoli, stopniowo na gruncie tym czułem się coraz pewniej, a ówczesna bogata możliwość zmian miejsc pracy i publikowania sprzyjała dobremu samopoczuciu. Był to także okres nawiązywania nowych znajomości i przyjaźni, czego kilka świadectw tu zamieszczam tym chętniej, że większość wspomnianych ludzi już nie żyje. Pisałem też współcześnie o pisarzach i wydawnictwach krajowych, często przez amerykańską Polonię niedostrzeganych lub zgoła lekceważonych. Równocześnie rejestrowałem niektóre wydarzenia, nadając im formę literackiej fikcji i wspomnień pozwoli dzisiejszemu czytelnikowi lepiej zrozumieć procesy psychologiczne i socjalne, jakie przez lata stały się moim skromnym udziałem”.

fragm. Wstępu: fragm. Wstępu:

Z noty na okładce:
Emerytowany profesor Jerzy R. Krzyżanowski jest autorem od wielu lat związanym z Wydawnictwem „Norbertinum”. Począwszy od roku 1995, opublikował tu znakomitą większość swego dorobku naukowego i pisarskiego. W ten sposób symbolicznie wraca do Lublina, gdzie się urodził, wychowywał i kształcił. Mimo że od lat mieszka w Stanach Zjednoczonych, utrzymuje żywy kontakt z lubelskim środowiskiem literackim, które dwukrotnie przyznało mu prestiżową Nagrodę Literacką im. Bolesława Prusa. Urodzony w roku 1922, wielokrotnie przyjeżdżał do Lublina. Jego małżonka, Danuta Krzyżanowska, jest także lublinianką; mieszka w Gdańsku-Oliwie. Zaawansowany wiek nie pozwolił mu tym razem na przyjazd do Polski ani do Anglii, gdzie Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie przyznał mu w tym roku powtórnie nagrodę za całokształt twórczości zawierającej powieści, opowiadania i prace krytyczne. Wybór tych prac, publikowanych za granicą lub dotychczas nigdzie nie ogłaszanych, Czytelnik znajdzie pod okładką niniejszej książki. Jest ona jedenastym tytułem opublikowanym przez Jerzego R. Krzyżanowskiego w Wydawnictwie „Norbertinum”.

O Autorze
Jerzy R. Krzyżanowski – emerytowany profesor literatury na Ohio State University w Columbus (Ohio). Urodził się 10 grudnia 1922 r. w Lublinie. Jest synem prof. Juliana Krzyżanowskiego. Przed II wojną światową związany z ZHP. W okresie okupacji żołnierz Armii Krajowej w oddziale partyzanckim „Szarugi”. W latach 1944-1947 więziony w sowieckich obozach internowanych dla żołnierzy AK. W 1959 r. ukończył Wydział Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego i wyjechał do Stanów Zjednoczonych. W latach 1947-1959 pracował w instytucjach wydawniczych, m.in. w Państwowym Wydawnictwie Naukowym, gdzie był jednym z pierwszych pracowników Redakcji Encyklopedii PWN. Sześć lat później, w 1965 r., uzyskał tytuł doktora filozofii w dziedzinie literatury porównawczej na University of Michigan. Wykładał literaturę polską na University of California (Berkeley), University of Michigan, University of Colorado, University of Kanas i Ohio State University. Otrzymał wiele wyróżnień, m.in. członkostwo honorowe stowarzyszenia Phi Beta Kappa, członkostwo honorowe Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza, dwukrotnie Nagrodę Honorową im. Bolesława Prusa, nagrodę Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie. Jest członkiem polskich i amerykańskich towarzystw naukowych, m.in. The Polish Institute of Arts and Sciences in America. Odznaczony m.in. Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem oficerskim i Komandorskim Orderu Zasługi RP.
Opublikował liczne prace na temat literatury polskiej, współpracując z periodykami naukowymi w Polsce, Stanach Zjednoczonych, Anglii, We Francji, w Kanadzie, Austrii i w Niemczech, oraz dwie monografie (Ernest Hemingway, Warszawa 1963; Władysław Stanisław Reymont, New York 1971), zbiór esejów krytycznych (Legenda Samosierry i inne prace krytyczne, Warszawa 1987), tom opowiadań (Dekady. Opowiadania lubelskie, Lublin 2006), osiem powieści (Generał. Opowieść o Leopoldzie Okulickim, Londyn 1980; Diana, New York 1986; Banff, Paryż 1988; U „Szarugi”. Partyzancka opowieść, Lublin 1995, wyd. 2, Lublin 2004; Ariadne, Lublin 1998; Afrodyte, Lublin 1999; Myślę, że wrócę kiedyś..., Londyn 2001; Gdybym cię opuścił..., Lublin 2007) oraz antologię Katyń w literaturze (Lublin 1995; wyd. 2, Lublin 2003) i Widziane z Ameryki. Szkice literackie i historyczne, Lublin 2009.

Spis treści

Kilka słów zamiast wstępu

Przekraczanie granic
Wątki żydowskie w twórczości W. S. Kuniczaka
Sienkiewicz jako bohater romansu Susan Sontag In America
Malarz Gór Skalistych
Nad antologią katyńską
Katyń – świętość i błoto
O potrzebie poezji
Z generałem „Marcinem” w Rosji
Tuwim, Krzyżanowski i AK
O Piątej Dywizji Syberyjskiej
Spotkanie w Aspinwall. Opowieść hipotetyczna
Złote Piaski
Nevern Square
Sierra Nevada

Wśród cieni przyjaciół

Tadeusz Wyrwa
Wojciech Rostafiński
Magnus Jan Kryński
W. S. Kuniczak
Janusz K. Zawodny, wielki Polak, wielki uczony
Stanisław Marczewski „Tadek”
Stanisław Łokuciewski „Mały”

Wiersze obozowe

Broń z nieba
Siedemnasta piętnaście

Źródła tekstów
okladka
KUP
Cena: zł 16,00
  • Piotr Kupczak
  • Przechodząc w cień własny
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-501-6
  • Lublin 2013
  • 69, [2] s.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Wstęp Zbigniew Strzałkowski
Posłowie Piotr Sanetra

O Autorze i książce
Piotr Kupczak – poeta i teolog nowej generacji. Czerpie inspiracje z wypełnionej tradycją Zamojszczyzny, a przez studia – również Lublina. Artystycznie reprezentuje wschodnioeuropejski typ człowieka o „szerokiej duszy”. Debiutował tomikiem Nieba otwarte (2003), pełnym klimatów kultury Kresów. W tomie Ukołysz prześnieniem (2005) pojawiły się zaskakujące zderzenia przeciwieństw i nastrój ulotnych wrażeń zmysłowych. Wiersze obecnego tomu to poezja mistyczna, w której kryje się życie poety i jego marzenia. Delikatnie snują się tu liryki miłosne. Używając niewielkiej ilości słów, autor wypowiada całego siebie.

okladka
KUP
  • Elżbieta Lewandowska
  • Szczęśliwe oczy
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-457-6
  • Lublin 2012
  • 55, [1] s., 6 il.
  • Format 140 x 220 mm
  • Cena: zł 14,00
  • Oprawa miękka klejona

Posłowie: Piotr Sanetra

Tom poetycki Elżbiety Lewandowskiej jest utkany ze wspomnień i artystycznych doznań. Słowo i obraz dopełniają się w nim i przenikają nie tylko w zewnętrznej szacie graficznej. Z jednej strony bowiem liryczne wspomnienia poetki są niezwykle plastyczne, z drugiej – przeżycia wyrosłe z jej kontaktu z dziełem sztuki znajdują swój wyraz w wierszach. Trudno o wyraźniejszą interferencję sztuk, a jej źródłem jest dwubiegunowość artystycznego wyrazu przeżycia świata – poezja i malarstwo są dla autorki Szczęśliwych oczu dopełniającymi się formami uprawiania sztuki.
Poetyckie wspomnienia, szczególnie te sięgające najdalej w głąb czasu, do dzieciństwa i wczesnej młodości, mają bardzo plastyczną formę. Zostały przyrównane do luster, w których poetka się przegląda. Zamiast jednak siebie obecnej widzi zapamiętane obrazy miejsc i ludzi. Dom rodzinny, zmieniające się miejsca zamieszkania (Piaski, Kwidzyn, Gdańsk), codzienne i odświętne sytuacje, domowe rekwizyty, sprzęty, postaci rodzeństwa, rodziców, dziadków, otoczenie i atmosfera dawnych lat – wszystko to tchnie autentycznością, realizmem, niemal namacalnością. Ten intymny, bo bardzo osobisty świat odsłania poetka z niezwykłą serdecznością i ciepłem, zapraszając do wspólnego oglądania „starych fotografii”, poszerzając widziane obrazy o liryczny komentarz. Jednak te niemal „grottgerowskie” szkice ustępują w kolejnych wierszach bardziej złożonym wizjom, znaczonym cierpieniem, tęsknotą, poczuciem niespełnienia, niedokochania, przemijania. Mieści się w nich również los emigranta, znamię oddalenia i obcości, które choć skrywane, jednak boli. W lustrze wspomnień coraz częściej pojawia się własna twarz, obrazki rodzajowe zostają zastąpione zmieniającymi się autoportretami. Jednoznaczna i jednolita wizja dzieciństwa traci swe wyraźne kontury, obraz rozmywa się, choć generalnie więcej jest w nim światła, blasku niż cieni. Opis, scenka rodzajowa ustępują miejsca refleksji czy nieodwzajemnionej apostrofie wyrażającej nieobecność, pustkę, jednak połączoną z nadzieją ponownego spotkania. I tak w „okruchach luster”, w migawkach życia odbija się los (przeszłość, teraźniejszość i przyszłość), świat zapamiętany i przeżywany, odkrywany stopniowo, jak w wędrówce po nieznanej okolicy. A jest to kraina łagodna i przyjazna wędrowcy.

fragm. Posłowia

Szuflada pełna gwiazd

Mam stare biurko

zaczarowane

a w nim szufladę bez dna

wrzucam tam wiersze nienapisane

i obrazy malowane

w snach

na nitki światła nawlekam słowa

na szali wspomnień

oceniam ich odcień

akwarelami rozlewam tło

stwarzam światłocień

w gwiazdozbiory obfity

jak kometa poezja się zjawia

czy wiersz maluję czy obraz piszę

już nie wiem sama

słowa kładę duktem pędzla

a obrazy – rytmem i metaforą

czary tajemne sprawia czas

zbierałam wiersze

a mam szufladę pełną gwiazd

(Elżbieta Lewandowska)

O Autorce
Elżbieta Lewandowska – poetka, malarka, księgarz. Urodziła się w Piaskach koło Lublina, młodość spędziła w Kwidzynie. Ukończyła filologię polską w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku (magisterium pod kierunkiem prof. Marii Janion). W 1967 r. wyjechała na stałe do Londynu, gdzie mieszka do dnia dzisiejszego. Pracowała w polskich księgarniach w Londynie: Orbis oraz Earlscourt Publications Ltd. W polonijnej prasie publikuje wiersze, eseje, recenzje. Jest członkinią Stowarzyszenia Pisarzy Polskich za Granicą (współpracuje z redakcją rocznika „Ekspresje”). Należy do Zrzeszenia Polskich Artystów Plastyków w Wielkiej Brytanii, pełniąc w nim funkcję sekretarza. Jej drugą pasją jest bowiem malarstwo. Regularnie pokazuje obrazy na wystawach zbiorowych i indywidualnych.

okladka
KUP
Cena: zł 22,00
  • Grażyna Lutosławska
  • Jak Arni i Dobek ratowali świat
  • ISBN 978-83-7222-541-2
  • Lublin 2015
  • 95 s., il.
  • Format 170 x 170 mm
  • Oprawa miękka szyta

Ilustracje Piotr Giełzak

[Powieść dla dzieci]

O książce
Kiedy się ma dziewięć lat, życie bywa skomplikowane. Arni i Dobek z trudem radzą sobie z bandą Mieta, płaczącą Agatą, panią od polskiego i chorobą cioci Halinki. W rozwiązaniu problemów mogłaby im pomóc chyba tylko czarodziejska różdżka, ale przecież w tym wieku już nie wierzy się w bajki. Aż tu nagle...
Czy to możliwe, że laska Złego Czarodzieja trafiła na wieszak w przedpokoju Arniego? Chłopiec ma prawo wypowiedzieć tylko jedno życzenie – czy uda mu się nie ulec zbyt wielu pokusom? Co okaże się najważniejsze?
Jak Arni i Dobek ratowali świat to książka o marzeniach, trudnej sztuce przyjaźni, a także o tym, co może się wydarzyć, kiedy odkryje się coś jeszcze lepszego od czarów. Znakomicie napisana, mądra i zabawna historia, zaskakująca i wciągająca fabuła oraz bohaterowie, których można spotkać na każdym podwórku. Czy potrafią uratować świat?

O Autorce
Grażyna Lutosławska (do 2008 r. Ruszewska) jest pisarką i dziennikarką związaną z Radiem Lublin. Autorka sztuki O dwóch krasnoludkach i jednym końcu świata (premiera w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie w 2009, reżyseria Krzysztof Babicki), a także kilkunastu słuchowisk radiowych i licznych tekstów piosenek, w tym do spektaklu Królowa Śniegu (muzyka Janusz Grzywacz; premiera w Teatrze Miejskim w Gdyni w 2013, reżyseria Krzysztof Babicki). Jej książka dla dzieci Leon i kotka, czyli jak rozumieć mowę zegara (wyd. fro9, 2004) otrzymała wyróżnienie literackie polskiej sekcji IBBY oraz tytuł „Białego Kruka” przyznawany przez Bibliotekę Książek dla Dzieci i Młodzieży w Monachium; fragmenty trafiły do podręcznika dla klas pierwszych. Opowiadanie z tomu Wielkie zmiany w dużym lesie (wyd. fro9, 2005) opublikowano w tłumaczeniu na niemiecki w międzynarodowym zbiorze opowiadań Fremd sein (Stuttgart 2010). Publikowała eseje, wywiady i opowiadania m.in. w berlińskim magazynie „polenplus”, pismach „Akcent”, „Klematis” i „Brulion Kazimierski”.

okladka
  • Tadeusz Łygan
  • Zapiski jednego życia
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-459-0
  • Lublin 2013
  • 387, [2] s. + 19 s. fot.
  • Format 125 x 195 mm
  • Oprawa miękka klejona

„Jedno życie” – oto obszar, a zarazem granice refleksji Tadeusza Łygana. Jedno życie rzucone na tło dwudziestowiecznych dziejów Polski. Obszerna i ciekawa panorama losu – „mój wiek XX”. Zapis drogi życiowej typowej dla wielu Polaków w tym tragicznym i pełnym przemian stuleciu. Zakorzeniony w klimacie kieleckiej wsi z okresu międzywojnia, doświadczywszy w dzieciństwie trudów hitlerowskiej okupacji, autor wchodzi po wojnie na ścieżkę społecznego awansu. W dzieciństwie i młodości był związany z Ostrowcem Świętokrzyskim (Gimnazjum i Liceum im. Chreptowicza, pierwsza praca w miejscowej hucie do czasu wyjazdu na studia). Jako miłośnik historii pokazał to miasto, opierając się na źródłach pisanych i na własnych przeżyciach i wiedzy. Wiele uwagi poświęcił dziejom Huty Ostrowiec Świętokrzyski, sięgając do jej początków jako małego zakładu kuźniczego i patrząc na jej wzloty i upadki aż do czasów współczesnych. Opisał też historię Huty Stalowa Wola, gdzie pracował w latach 1953-1959. Z dużym zaangażowaniem pokazuje krótkie dzieje miasta Stalowa Wola, opierając się na relacjach budowniczych tego ośrodka. Późniejsze losy w latach 60. i 70. związały Tadeusza Łygana z przedsiębiorstwami Lubelszczyzny i Podlasia (zakłady w Świdniku, Czarnej Białostockiej, Białymstoku), by już w wieku przedemerytalnym spróbować własnej działalności gospodarczej. Ostatnim etapem życiowej drogi była budowa domu i osiedlenie się w Milanówku pod Warszawą.
Pracowitość, uczciwość, wytrwałość, głębokie poczucie odpowiedzialności za los swój, rodziny i ojczyzny – to cechy, które pozwoliły Tadeuszowi Łyganowi spojrzeć na swoje życie z poczuciem spełnienia i satysfakcji. Bystre oko obserwatora nie zamykało się oczywiście na sprawy trudne, bolesne, ze szczególnym bólem i troską patrząc na wypaczenia okresu PRL-u i na współczesny rozkład narodowego potencjału gospodarczego Polski. Wiele jest w tej książce wnikliwych analiz przeszłego i obecnego stanu rzeczy; spod osobistych przeżyć ciągle przebija się do czytelnika serce pełne troski o wspólne dobro, jakim jest Polska, z jej bogactwem, ale i ułomnościami.

O Autorze
Tadeusz Łygan (1931-2012) urodził się we wsi Boksycka koło Ostrowca Świętokrzyskiego. Absolwent Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej. Wieloletni dyrektor techniczny i naczelny zakładów przemysłowych w Czarnej Białostockiej i w Białymstoku. Od 1974 r. mieszkaniec Milanówka pod Warszawą, zawodowo związany z fabryką „Mifam”. Pasjonował się historią i geografią. Lubił podróże. Zmarł 19 kwietnia 2012 r., tuż po złożeniu maszynopisu do wydawnictwa.

Tom XII
okladka
KUP
Cena: zł 22,00
  • Mieczysława Łysik
  • Wspomnienia z Sybiru 1940-1946
  • ISBN 978-83-7222-506-1
  • ISSN 1508-7956
  • Lublin 2013
  • Wydanie I
  • 137, [2] s. + 19 s. fot.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

O książce
10 lutego 1940 r. Mieczysława Malawska jako ośmioletnie dziecko została wraz z matką i możliwym do uniesienia dobytkiem aresztowana i przetransportowana ze wsi Sarańczuki w powiecie tarnopolskim na stację kolejową w Potutorach. Stąd bydlęcymi wagonami, wypełnionymi kobietami, dziećmi i starcami, trafiły w głąb Syberii, do permskiej obłasti, do posiołku Janczer. Tak rozpoczęła się trwająca 6 lat zesłańcza odyseja matki i córki, opisana w książce w niezwykle żywych obrazach pamięci. Dojrzewanie w tak skrajnie trudnych warunkach było z konieczności przyspieszone i pozbawione naturalnych osłon domowego ogniska. Jednak bliskość Matki (której Autorka poświęca swoją książkę), tak kruchej i osłabionej chorobami, ale jednocześnie zaradnej i bohaterskiej w ochronie wartości człowieczeństwa, stanowiła źródło siły do niesienia codziennych ciężarów przekraczających możliwości zaledwie kilkunastoletniej dziewczyny. To niezwykłe i piękne świadectwo zwycięskiej woli przetrwania w obliczu szalejących totalitaryzmów.

„[...] od wczesnej wiosny do późnej jesieni chodziło się wyłącznie boso. Przypominam sobie, jaka to była katorga chodzić boso po leśnym podłożu, by zbierać grzyby i jagody. Człowieka wszystko kłuło w stopy, aż w głowie świdrowało. Gdy były jakieś gałgany, to nogi się w nie owijało. Chodziło się boso aż do przymrozków, a nawet jak szron osiadł już na trawie. W takie to jesienne, oszronione przymrozkiem poranki chodziłam boso po zupę do stołówki, do odległego o trzy–cztery kilometry Nikitkina. Stopy aż pękały od przymrozku, a oszronione trawy zdzierały skórę ze stóp. Czasami ból aż wyciskał łzy z oczu. Co jakiś czas ratowałam się przed tym zimnem. Przykucałam, robiłam na stopy siusiu i w ten sposób ciepłym moczem ogrzewałam sobie na moment zaczerwienione i zsiniałe z zimna stopy. I aż cud, nic mi nie było, nie zaziębiałam się, nie chorowałam na nerki”.

Fragment książki

„[...] na przeciwległym, płaskim brzegu rósł inny opał, przedmiot marzeń każdego mieszkańca. Była to roślina wieloroczna o nazwie, jakiej tam używano, „Boże drzewko”. Roślina stepowa, do półtora metra wysokości, rosnąca kępami, o drewnowatych łodyżkach i liściach podobnych do liści kopru, silnie pachnąca, podobnie do piołunu. To „Boże drzewko” nie łamało się ręcznie jak zwykle suche burzany, lecz wyrąbywano je siekierą tuż u nasady łodygi. Układało się je w duże wiązki, wiązało sznurkiem i nosiło na plecach. Wiązki nie mogły być jednak wielkie, bo łodygi były wilgotne i ciężkie. Taka średnia wiązka miała wielkość dużego snopa, w którym łodygi były układane pęczkami naprzemiennie w obie strony, aby zachować równowagę wiązki. Wypady po to „Boże drzewko” robiło się jedynie w zimie, kiedy można było przejść po lodzie. Chodziliśmy po tę zdobycz grupami, bo wśród tych zarośniętych burzanem obszarów grasowały i ukrywały się olbrzymie stepowe wilki – w lecie można się było ich nie bać, w zimie natomiast stanowiły groźne niebezpieczeństwo. Przed grupami ludzi czmychały jednak w głąb zarośli i nie ujawniały się. I właśnie przez te burzany „Boże drzewka” omal dwukrotnie nie postradałam życia. Kiedy już szłam na ten wyrąb z siekierą, chciałam przygotować jak największą wiązkę, aby mieć chociaż na jeden dzień zapasu i choć jeden dzień w tygodniu odpocząć od noszenia burzanów. Narąbałam więc kiedyś tego chwastu taką wiąchę, że ledwo mi ją inni podali na plecy. Wiązka ciążyła jak kamień, uginałam się pod nią jak pod krzyżem, ale szłam przed siebie. Doszłam do brzegu rzeki i weszłam na przyprószony śniegiem lód. W miejscu, gdzie się znalazłam, już prawie na środku rzeki, prąd wody, jak się okazało, był bardzo wartki i lód cieniutki jak tektura. W pewnym momencie poczułam, że lód pod jedną nogą pękł i nogą wpadłam do wody. Pod drugą nogą też się załamał i zanurzyłam się po pas w wodzie. Rękami z całej siły uczepiłam się leżącej nad brzegiem tej niespodziewanej przerębli wiązki burzanów. Była duża, miała szerokie pole nacisku i dlatego nie załamała lodu. Czułam, jak wiry wodne usiłują mnie wciągnąć pod lód. Zaczęłam krzyczeć. Z brzegu pośpieszono mi na pomoc. Polecono, abym, opierając się na wiązce, usiłowała wynurzyć się z wody, ale abym nie stawała, a pozostała na leżąco. Zrobiłam tak, uratowała mnie ta zbawcza wiązka. Leżałam na lodzie. Rzucono mi na odległość sznury i ściągnięto w pozycji leżącej, razem z moją wiązką, na ląd. Mróz ścinał na mnie mokrą odzież i buty, a był srogi, chyba minus trzydzieści stopni. Wkrótce zamieniłabym się w sopel lodu. Jednak przy ludzkiej pomocy doczłapałam do domu, przechodząc przez rzekę w innym miejscu. Kiedy matka wróciła ze szkoły, leżałam już w pościeli z wysoką gorączką. Przez kilka dni byłam nieprzytomna. Burzany na opał przynosili po troszkę moi znajomi, koledzy i koleżanki. Później wylizałam się i wszystko wróciło do normy”.

Fragment książki

O Autorce
Mieczysława Irena Łysik z d. Malawska – urodziła się 16 stycznia 1932 r. we wsi Albigowa (pow. Łańcut, obecnie woj. podkarpackie). Jej rodzice – Mieczysław Jan Malawski i Maria Malawska z d. Pikulicka – byli nauczycielami. Matka była rodowitą lwowianką, a we wczesnym dzieciństwie zamieszkała wraz z rodzicami w Przemyślu (dziadek autorki pracował na austriackiej kolei), gdzie spędziła młodość i ukończyła Seminarium Nauczycielskie ss. Benedyktynek. Ojciec autorki urodził się w Złoczowie (woj. tarnopolskie). W 1920 roku nabył gospodarstwo we wsi Sarańczuki (pow. Brzeżany, woj. tarnopolskie), gdzie pracował jako nauczyciel i kierownik szkoły dla miejscowych ukraińskich dzieci i gdzie zamieszkała rodzina Malawskich. Był też oficerem rezerwy. Jesienią 1939 r., po zajęciu tych terenów przez Armię Czerwoną, schronił się u siostry żony w Przemyślu, aby uniknąć aresztowania. W Sarańczukach pozostała autorka i jej matka Maria Malawska, nauczycielka w szkole ukraińskiej. 10 lutego 1940 r. Maria Malawska i jej córka zostały aresztowane, a następnie zesłane do posiołku Janczer w permskiej obłasti na Syberii, gdzie spędziły 4 lata. Mieczysław Malawski, zaniepokojony brakiem wiadomości od żony, powrócił do Sarańczuk, gdzie został aresztowany przez NKWD i uwięziony. Zwolniony po serii przesłuchań, wkrótce zmarł z wycieńczenia i chorób. W maju 1944 r. Maria Malawska razem z córką zostały przewiezione wraz z transportem innych Polaków na południe, na stepy, do wsi Górianowka w okolicach Saratowa. Stamtąd 25 marca 1946 r. zostały repatriowane do Polski. Osiedliły się w ówczesnym województwie szczecińskim, we wsi Wołowiec; w pobliskim Nowogrodzie (obecnie Nowogard) autorka ukończyła szkołę podstawową i średnią. W 1952 r. rozpoczęła studia na Politechnice Warszawskiej, przerwane z powodu choroby i śmierci matki w sierpniu 1953 r. Podjęła pracę w biurze projektów, kończąc w tym czasie dwuletnie studium architektoniczno-budowlane. W 1987 r. odeszła na emeryturę. Wspomnienia z Sybiru są zapisem jej syberyjskiej odysei, hołdem złożonym Rodzicom, szczególnie Matce, za ocalenie i towarzyszenie w trudnej szkole życia.

okladka
KUP
Cena: zł 35,00
  • ks. Paweł Wojciech Maciąg
  • W barokowych przestrzeniach
    Kazania i homilie wygłoszone w archikatedrze lubelskiej
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-465-1
  • Lublin 2012
  • 260, [1] s., 12 il.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa twarda

„Homilie te zawierają wiele odniesień do różnych nurtów współczesnej kultury i stanowią ważny wkład w kształtowanie konkretnych postaw życiowych ich odbiorców. W wielu z nich ks. Paweł Maciąg, niczym biblijny prorok, nawołuje do porzucenia zła i zwrócenia się ku dobru. Wystepujące w homiliach mocne słowa krytyki niektórych fałszywych postaw nie stanowią krytyki destruktywnej człowieka, lecz mają dotknąć, poruszyć i zmusić słuchaczy do myślenia. W homiliach zauważyć można mocny element patriotyczny, dzięki czemu wnoszą one ważny wkład w podkreślenie chrześcijańskich wartości, na jakich opiera się tożsmość naszej Ojczyzny”.

ks. dr hab. Mirosław S. Wróbel

O Autorze
Paweł Wojciech Maciąg – kapłan archidiecezji lubelskiej, historyk sztuki, wykładowca uniwersytecki, malarz, poeta. Poezję jego przetłumaczono na języki: angielski, włoski, niemiecki i ukraiński. Studiował w: Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (Wydział Nauk Humanistycznych i Wydział Teologii), Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu (Wydział Sztuk Pięknych). Autor licznych publikacji z zakresu literatury, historii sztuki i etyki. Członek Związku Literatów Polskich oraz Koła Literatów Polskich im. Zbigniewa Herberta. W jego dorobku znajdują się następujące publikacje książkowe: Drabina wartości (2002), Konary milczenia (2004), Sztetł (2004), Górskie szkice (2005), Droga krzyżowa (2006), Splendor Lubelszczyzny (2009), Droga krzyżowa z Chrystusem Frasobliwym (2010), Z Matką Chrystusa Frasobliwego (2011), Miłość Frasobliwa (2012), Euterpe w boju (2012), Fatimskie wołanie (2012). Redaktor dwóch antologii poetyckich: Imperatyw (2005) i Przestrzeń prawdy (2008).
Przede wszystkim rekolekcjonista, głoszący Chrystusa Frasobliwego oraz przesłanie fatimskich objawień Maryjnych. Przeprowadził rekolekcje akademickie, dla młodzieży gimnazjalnej oraz licealnej, a także rekolekcje parafialne: w Sanktuarium Matki Bożej Janowskiej w Janowie Lubelskim, w Tworyczowie, Nałęczowie, Puławach, Świdniku, Lublinie, Baranowie, Rudnie, Jabłonnie, Żdżannem, Woli Gałęzowskiej, Trawnikach oraz Lubartowie.

okladka
KUP
Cena: zł 36,00
  • Łukasz Marcińczak
  • Świat trzeba przekręcić. Rozmowy o imponderabiliach
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-500-9
  • Lublin 2013
  • 419, [1] s., 54 s. il.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Jest to na polskim rynku wydawniczym pozycja wyjątkowa. Konwencję, w jakiej porusza się Marcińczak, umieścić by można na pograniczu wywiadu (gatunku typowo dziennikarskiego) i eseju (przynależnego bardziej do literatury pięknej). [...] Nie chodzi tu bowiem o wydobycie maksimum prawdy o konkretnym rozmówcy, osadzonym w rekonstruowanym przy pomocy reportera historycznym kontekście, ale raczej o trud dochodzenia do szeregu prawd na temat świata i jego przeżywania, możliwości poznawczych człowieka, historiozofii, które w takiej rozmowie, wspólnym wysiłkiem, mogą być odsłonięte.
Czytelnik tej książki, który rozgląda się dookoła po swoim kulturowym otoczeniu, żeby znaleźć coś, co pomoże mu uczynić jego własne życie pełniejszym i szczęśliwszym, przekona się, że jej bohaterowie stawiają światu podobne pytania, że warto się trudzić i że trud ten nie będzie zmarnowany. To, co łączy prezentowane tu teksty, to także próba wyjaśnienia, jak się rodzą ludzkie pasje i jak się żyje z pasją. Marcińczak potrafi uruchamiać w swoich rozmówcach głębokie pokłady autorefleksji, może dlatego że sam nosi w sobie ciągle niezaspokojoną ciekawość świata, którą w rozmowach ujawnia. [...]
Zwraca uwagę perfekcja tak zwanego warsztatu pisarskiego. Styl tych rozmów jest szlachetny, ale niepozbawiony znamion żywej mowy. Nie ma tu jednak irytującego – a modnego ostatnio – udawania, że zapisuje się wypowiedź w jej swobodnym toku, z wszystkimi kiksami, zahamowaniami, powtórzeniami, nadużywaniem zaimków itp. To zapis przemyślany, przez język dociera się do interesujących orzeczeń na temat świata – energia lektury nie może się wypalić przedwcześnie.
To bardzo dobra książka, więcej: to książka potrzebna. W czasach, gdy media żywią się wyłącznie krwią, sensacją i śmiertelnym klinczem polityków, dzięki tekstom napisanym przez Marcińczaka odkrywamy postawy i tematy, które wcale nie są mniej ekscytujące, a przecież dają nadzieję, a nie chwilowe zapomnienie.

dr Bogusław Wróblewski, fragm. posłowia

O autorze Łukasz Marcińczak, ur. w 1971 roku w Łodzi, absolwent filozofii UMCS, doktor nauk humanistycznych w zakresie filozofii, redaguje pismo Stowarzyszenia Absolwentów UMCS „AS UMCS”. Publikuje w „Akcencie”, na łamach którego ogłasza eseje, recenzje i szkice na temat twórców z kręgu „Kultury” paryskiej oraz wielokulturowej przeszłości Lublina i Lubelszczyzny. Jest autorem tomu poetyckiego Profil odciśnięty w glinie (2002) oraz książki Andrzeja Klimowicza portret wielokrotny (2013, wspólnie z prof. Jadwigą Mizińską). W 2010 r. odznaczony Medalem Prezydenta Miasta Lublina w uznaniu zasług wniesionych dla miasta Lublina i jego mieszkańców.

Spis treści

  • Wywiady są z nienasycenia
  • Łukaszowi Marcińczakowi pytania zadała Jadwiga Mizińska

Rozmowy

  • Śladami Kolberga i „Solidarności”. Rozmowa z JERZYM BARTMIŃSKIM
  • Trzeba wysiąść z pociągu. Rozmowa z ANNĄ KACZKOWSKĄ
  • Wolałbym Chagalla. Rozmowa z ZYGMUNTEM NASALSKIM
  • Lublin odkryłam w Nowym Jorku. Rozmowa z MONIKĄ ADAMCZYK-GARBOWSKĄ
  • Rozjaśnić sens słów. Rozmowa z JANUSZEM OPRYŃSKIM
  • Jesień uniwersytetu. Rozmowa z SABINĄ MAGIERSKĄ
  • Piękne są telefony komórkowe. Rozmowa z ANDRZEJEM TRZCIŃSKIM
  • Przynieśli mi dziecko. Rozmowa z EWĄ DADOS
  • Sztukmistrz bez imienia. Rozmowa z TOMASZEM PIETRASIEWICZEM
  • Robię na siebie zasadzki. Rozmowa z JANEM KONDRAKIEM
  • Wysłowić, co między wierszami. Rozmowa z MARIĄ BRZEZIŃSKĄ
  • Ładnie łączyć ludzi. Rozmowa z GRZEGORZEM LINKOWSKIM
  • Chciałam dostać Nobla. Rozmowa z MAŁGORZATĄ BIELECKĄ-HOŁDĄ
  • Granie na losie. Rozmowa z JERZYM KUTNIKIEM
  • Świat trzeba przekręcić. Rozmowa z ROBERTEM KUŚMIROWSKIM

Biogramy

  • Nota bibliograficzna
  • O książce (dr Bogusław Wróblewski)
okladka
KUP
  • Zygmunt Marek Miszczak
  • Śladem ojców
  • Ilustracje Agnieszka Wójtowicz
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-576-4
  • Lublin 2016
  • 57, [1] s.
  • Format  170 x 170 mm
  • Oprawa miękka klejona

[Poezja]

O książce
Śledząc drogę życiową Zygmunta Marka Miszczaka warte podkreślenia jest to, że jego działalność społeczna, dziennikarska i twórczość poetycka na przestrzeni lat konsekwentnie i w wielu wątkach nacechowana jest głębokim patriotyzmem i przywiązaniem do tradycji. Niniejszy tomik to zbiór wierszy pisanych w klasycznej formie, dotykających patriotyzmu opartego na naszych narodowych autorytetach i bohaterach, tj.treści dla każdej Polki i Polaka kardynalnych. Literat posiadający fantazyjny, nietuzinkowy potencjał proponuje nam spotkania z ludźmi, którzy tworzą narodową historię i dla ojczyzny dokonali rzeczy wielkich. Z.M. Miszczak właściwie komponuje emocje, przydając wybranym wersom perełki patosu. Chłonąc rymowane, owocne pajdy z korca strof mam przeświadczenie, iż twórca zmierzył się pierwszorzędnie – w sposób wyrazisty i edukujący – ze sztuką opowiadania przez poezję o sprawach bardzo ważnych. Piewca miłości do macierzy niezwykle sugestywnie – już w tytułach wierszy – maluje czytelnikowi różne barwy patriotyzmu, służby narodowi i ojczyźnie: Ostatni dyktator, Emigrant (Pamięci Ignacego Jana Paderewskiego), Katyń, Pamięci gen. Władysława Andersa. W strofach wielu wierszy z nutą głębokiego przywiązania do wartości chrześcijańskich, z uznaniem, dostojnie, a zarazem esencjonalnie przywołuje najzacniejsze postacie – ikony polskiego kościoła: papież Jan Paweł II, kardynał Stefan Wyszyński, ksiądz Jerzy Popiełuszko. W zasadzie wszystkie teksty tomiku to odwołanie do idei fundamentalnych dla mocy ducha narodu – wiary i patriotyzmu.

O Autorze
Zygmunt Marek Miszczak urodził się w 1965 roku w Lublinie. Jest absolwentem Wydziału Prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W latach 80. i 90. XX wieku czynnie zaangażowany w działalność opozycyjną i niepodległościową (członek m.in. Konfederacji Polski Niepodległej i Polskiego Ruchu Oporu), internowany i wielokrotnie represjonowany. Publicysta, redaktor i drukarz pism podziemnych, kolporter wydawnictw niezależnych. W latach 1990–1994 radny Rady Miejskiej I Kadencji w Lublinie. W ostatnich latach rozwija swoją pasję tworzenia poezji. Wiersze publikował w prasie oraz w almanachach i antologiach poetyckich. Jest autorem tomiku Rozproszenie (2011) i zbioru wierszy dla dzieci (2013). Laureat II nagrody w dziedzinie poezji w XXXVII Ogólnopolskim Konkursie Literackim im. Jana Pocka (2008), wyróżnienia w II Przeglądzie Poezji Recytowanej i Śpiewanej Osób Niepełnosprawnych „O Księżyc Twardowskiego” w Biszczy (2008) oraz w Jesiennych Debiutach Poetyckich w Lublinie (2010).

Spis treści

 
Wstęp (Aldon Dzięcioł)

Wspomnienie lata
Kosynierzy
Ostatni dyktator
Pamięci błogosławionego księdza Bronisława Markiewicza
Pamięci Pana Komendanta
Emigrant (pamięci Ignacego Jana Paderewskiego)
Pamięci Księdza Ignacego Skorupki
Rok 1920
Siedemnasty września
Katyń
O rycerzu Niepokalanej
Pamięci generała Władysława Andersa
Powstańcy
Inka
Wyrok (pamięci Witolda Pileckiego)
Zapora
Pamięci generała Nila
Prymas tysiąclecia
Pamięci księdza Franciszka Blachnickiego
Pamięci pułkownika Ryszarda Kuklińskiego
Pogrzeb kapłana
W moim kraju...
Pamięci księdza Zdzisława Peszkowskiego
Niech odnowi... 
okladka
KUP
Cena: zł 28,00
  • Zofia Ostrihanska, Aneta Paszkiewicz
  • Praca z indywidualnym przypadkiem w nadzorze rodzinnego kuratora sądowego
  • Wydanie IV
  • ISBN 978-83-7222-475-0
  • Lublin 2012
  • 255, [1] s.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Syntetyczne i wszechstronne studium podstawowej metody pracy kuratorów sądowych z nieletnimi przestępcami. Prezentuje wyniki badań prowadzonych przez Autorki wśród grupy kuratorów w latach 1996–1998, umieszczone w kontekście najnowszych polskich i zagranicznych prac dotyczących tej problematyki. Traktuje m. in. o warunkach pracy kuratora w środowisku szkolnym, rodzinnym i rówieśniczym nadzorowanego oraz o tzw. kontrakcie kuratora z nadzorowanym jako skutecznej metodzie zapobiegania przestępczości.

okladka
KUP
Cena: zł 28,00
  • Aneta Paszkiewicz
  • Podmiotowe traktowanie wychowanka w pracy rodzinnego kuratora sądowego (ze szczególnym uwzględnieniem metody kontraktu)
  • Wydanie II
  • ISBN 978-83-7222-473-6
  • Lublin 2012
  • 244 s.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Cenne opracowanie z dziedziny resocjalizacji, skierowane przede wszystkim do rodzinnych kuratorów sądowych i osób związanych z sądownictwem, będące rozwinięciem problemów zasygnalizowanych w poprzedniej książce: Aneta Greczuszkin, Zofia Ostrichanska, Praca z indywidualnym przypadkiem w nadzorze rodzinnego kuratora sądowego, wyd. III, Lublin 2005. Publikacja ta stara się wypełnić lukę wśród skromnej literatury poświęconej tematyce konkretnych metod pracy rodzinnego kuratora sądowego. Autorka w swojej najnowszej książce pokazuje rodzinnym kuratorom sądowym, jak istotna i skuteczna jest zasada podmiotowego traktowania wychowanka w ich pracy oraz jak bardzo niekorzystny wpływ na psychikę i późniejsze życie nieletnich mają doświadczenia traktowania przedmiotowego. Praca w sposób wyczerpujący omawia metody, umożliwiające w najpełniejszym wymiarze podmiotowe podejście do osoby nieletniego, są to: praca z indywidualnym przypadkiem, metoda kontraktu i rozmowy wychowawczej, stosowanych w ramach caseworku. Dużym walorem tej pozycji jest to, że Autorka nie ogranicza się wyłącznie do przeprowadzenia teoretycznego dyskursu, ale dostarcza rzetelnej podstawy empirycznej dla swoich analiz. Materiał empiryczny zaprezentowany w książce z całą pewnością przysłuży się doskonaleniu i rozwijaniu warsztatu pracy rodzinnego kuratora sądowego.

O Autorce
Aneta Paszkiewicz, absolwentka pedagogiki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 2003 r. uzyskała tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki. W latach 1996–2003 pracowała w poradniach psychologiczno-pedagogicznych w Chełmie. W 1999 r. wspólnie z prof. Zofią Ostrichanską, pod nazwiskiem Aneta Greczuszkin, opublikowała książkę: Praca z indywidualnym przypadkiem w nadzorze rodzinnego kuratora sądowego, wydanie I, Lublin 1999 (książka ta doczekała się trzech wydań – wyd. II, Lublin 2000; wyd. III, Lublin 2005).

okladka
KUP
  • Dariusz Piechota
  • Między utopią a melancholią. W kręgu nowoczesnej i ponowoczesnej literatury fantastycznej
  • ISBN 978-83-7222-567-2
  • Lublin 2015
  • 294 s.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona
  • [ Rozprawy o literaturze fantastycznej XIX i XX wieku ]

O ksiązce
„Książkę Dariusza Piechoty uważam za propozycję interesującą, ambitną badawczo, otwierającą nowe perspektywy badań nad prozą modernizmu i postmodernizmu. Książka napisana jest – co ważne dla odbiorcy – z interpretacyjnym zapałem, autor nie ukrywa (i słusznie) swoich czytelniczych fascynacji. Jednocześnie aktywnie (lecz nie natrętnie) obecny jest tu aparat naukowy, zamieszczono też imponującą bibliografię”.

Z recenzji prof. dr hab. Ewy Paczoskiej

O ksiązce
„Książka Dariusza Piechoty to zbiór esejów analizujących rozmaite aspekty kultury współczesnej oglądanej przez pryzmat literatury science fiction. Autor konsekwentnie udowadnia na rozmaitych przykładach tezę, iż kultura ponowoczesna – zwłaszcza kultura popularna – obsesyjnie powraca do spuścizny literackiej epoki wiktoriańskiej (a w Polsce – pozytywizmu), gdyż wypracowane wtedy konwencje literatury fantastycznej pozwalają wyrazić dzisiejsze lęki i tęsknoty”.

Z recenzji dr hab. Dominiki Oramus, prof. UW

O Autorze
Dariusz Piechota – doktor nauk humanistycznych. Jego zainteresowania badawcze obejmują literaturę drugiej połowy XIX wieku, zagadnienia dotyczące genologii fantastyki, takie jak: utopia, science fiction i fantasy, współczesną kulturę popularną, ekokrytykę oraz animal studies. Autor artykułów drukowanych w tomach zbiorowych oraz czasopismach, m.in.: „Czas Kultury”, „Fragile”, „Maska”, „Nasza Rota”.

Spis treści

Wstęp

Część I. W orbicie utopii pozytywistycznej

1. Utopie eskapistyczne Bolesława Prusa
2. Mieszkańcy utopii pozytywistycznej w prozie tendencyjnej Michała Bałuckiego
3. Utopie egzotyczne Sygurda Wiśniowskiego
4. Warszawa i Kraków przyszłości

Część II. Od wiktorianizmu do retroświatów

1. W otchłani Alki. Dalsze losy Wokulskiego w świetle steampunku
2. Londyn pod osłoną nocy. Śladami doktora Jekylla i pana Hyde'a
3. Fantastyka i etyka w twórczości Herberta George'a Wellsa
4. Nowoczesny wizerunek laboratorium doktora Moreau w twórczości Robina Cooka
5. Mit Frankensteina we współczesnym thrillerze medycznym
6. Transgresje wampira we współczesnej kulturze popularnej
7. Wampiryzm jako epidemia w prozie amerykańskiej
8. Kultura wiktoriańska w lustrze Harry'ego Pottera

Część III. Melancholia i ponowoczesne światy

1. Mroczne opowieści Stefana Dardy z melancholią w tle
2. Różne oblicza ponowoczesnych zaświatów w prozie Etgara Kereta
3. Postczłowiek w cyberprzestrzeni. Na marginesie powieści Michela Houellebecqa Możliwość wyspy
4. Quo vadis (post)humanum? Futurologiczne wizje postczłowieka w Atlasie chmur Davida Mitchella

Zakończenie
Bibliografia
Nota bibliograficzna
Indeks osób  
okladka
KUP
Cena: zł 25,00
  • Stanisław Leon Popek
  • Oczy ikony
  • ISBN 978-83-7222-481-1
  • Wydanie I
  • Lublin 2013
  • 235 s., 9 il.
  • Format  147 x 210 mm
  • Cena: zł 25,00
  • Oprawa miękka klejona

Jednym z zasadniczych tematów tej wielowątkowej i wielopłaszczyznowej czasowo i przestrzennie powieści jest los polskich rodzin na Wołyniu w latach czterdziestych XX wieku. Wykorzystując pokłady pamięci osobistej i rodzinnej, Autor ze znawstwem psychologa i wrażliwością artysty malarza kreśli złożony obraz końca dawnych Kresów Wschodnich i losów ich mieszkańców w czasie i po tragedii wołyńskiej rzezi. Zniszczenie przez szaleństwo nacjonalizmu tej wielonarodowej i wielowyznaniowej wspólnoty jest przedmiotem wnikliwego i bardzo wyczulonego na meandry ludzkiego losu pisarstwa Stanisława Leona Popka.

O Autorze
Stanisław Leon Popek – urodzony 20 lutego 1936 r. w Korytynie na Zamojszczyźnie (powiat Hrubieszów). Jest profesorem zwyczajnym. Zajmuje się psychologią różnic indywidual­nych, psychologią zdolności, twórczości i sztuki. Studiował wychowanie plastyczne, historię sztuki, pedagogikę i psychologię. Od 1958 do 1963 r. był nauczycielem wychow­ania plastycznego i muzycznego w liceach pedagogicznych w Leśnej Podlaskiej i Zamościu. Pracował także w Okręgowym Ośrodku Metodycznym przy KOS w Lublinie na stanowisku kierownika sekcji plastyki (1963–1969), a w latach 1969–1972 na stanowisku kierownika zespołu liceów ogólnokształcących. Od uzyskania stopnia doktora psychologii (1973) pracuje na Wydziale Pedagogiki i Psychologii UMCS w Lublinie. W latach 1979–1982 był pro­dziekanem, a w latach 1982–1984 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Psychologii. W latach 1984–1987 i 1990–1996 był dzie­kanem Wydziału Pedagogiki i Psychologii UMCS, a od 2003 do 2006 r. rektorem Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej im. Jana Zamoyskiego w Zamościu. Autor monografii: Analiza psychologiczna twórczości plastycznej dzieci i młodzieży (1978, 1985); Rozwój twórczości plastycznej dzieci i młodzieży (1979); Kwestionariusz Twórczego Zachowania - KANH (1990, 2000, 2008, 2010); Barwy i psychika. Percepcja. Ekspresja. Projekcja (1999, 2003, 2008, 2012); Człowiek jako jednostka twórcza (2001, 2003), Psychologia twórczości plastycznej (2010) - wyróżniona nagrodą główną Lubelskiego Towarzystwa Naukowego w Lublinie (Nobel Lubelszczyzny 2010). W latach 1987–2007 pełnił funkcję redaktora naukowego „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska”, sekcja J. Jest pisarzem i poetą, członkiem Związku Literatów Polskich. Opublikował 12 zbiorów poezji: Wymiary czasu (1994); Ku brzegom Styksu (1996); Wenus leżąca (1996); Tryptyk z Michałem Aniołem (1997), Ptakom błękitnym (1999); Odsłony rzymskie (2000); Maski podróżne (2001); Srebrne ogrody (2003); Poliptyk czasu – wybór poezji (2006); Nadwrażliwe ogrody (Grădinile hipersensibile) – antologia dwujęzyczna (2009), Arta unica certitudine. Poezii alese (Sztuka – jedyna pewność. Wiersze wybrane) (2012), Znaki zapytania (2012), tom opowiadań Sny z wieży milczenia (2008), 2 powieści: Dwunaste skrzypce (2011) i Oczy ikony (2013). Jego utwory ukazywały się w kilkudziesięciu almanachach i czasopismach literackich w języku polskim, a także flamandzkim, rosyjskim i rumuńskim. W latach 1998–2002 był prezesem Lubelskiego Oddziału Związku Literatów Polskich. Jest również członkiem honorowym Polskiego Stowarzyszenia Kreatywności i Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych. Od 50 lat uprawia twórczość plastyczną. W tym czasie zorganizował 48 wystaw indywidualnych w kraju i za granicą. Laureat 7 nagród naukowych Ministra Nauki i 6 nagród artystycznych (plastyka, litera­tura). Odznaczony Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, wyróżniony medalami: „Za Zasługi dla UMCS”, „Zasłużonego Działacza Kultury” i „Złotym Wawrzynem Literackim” za całokształt twórczości literackiej. W roku 2012 uzyskał certyfikat międzynarodowy „Mistrz Pedagogii”.

okladka
KUP
Cena: zł 40,00
  • Oleksandra Radczenko
  • Było sobie miasto. Lubelskie impresje
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-536-8
  • Lublin 2014
  • 75, [3] s.
  • Format 230 x 210 mm
  • Oprawa miękka szyta

[ Album fotograficzny o Lublinie ]

Wydanie i promocja albumu zostały objęte Honorowym Patronatem Marszałka Województwa Lubelskiego
Zrealizowano przy pomocy finansowej Miasta Lublin

Autorka o albumie
Fotografie, które wypełniają ten album, są moją wizją Lublina – miasta, które kocham, w którym mieszkam już od lat. Podobno tak jak człowiek, miasto też ma swoje humory i nastroje – kogoś lubi, kogoś niszczy. Nauczyłam się odczuwać w atmosferze Lublina momenty radości, smutku, gniewu i rozpaczy – wszystkie odcienie emocji są dla mnie widoczne. Mam nadzieję, że te „uczucia” miasta udało mi się pokazać w mojej fotografii; ten album powstał właśnie po to, aby przekazać widzom wewnętrzne życie Lublina.
Lubelskie impresje są wynikiem mojej wieloletniej pracy – w tworzeniu albumu wykorzystałam zdjęcia wykonane w okresie od 2001 do 2014 roku. Niektóre fragmenty Lublina w tym czasie zmieniły się nie do poznania, niektóre zniknęły i istnieją już tylko na fotografii i w pamięci.

O Autorce
Oleksandra Radczenko (urodzona w 1975 r. w Kijowie) od kilku lat mieszka i tworzy w Lublinie. Specjalizuje się w fotografii artystycznej, wykonywanej klasycznym, analogowym sposobem. Wielokrotnie nagradzana w konkursach fotograficznych, m.in.: „Portret dziecięcy”' (Kijów 1999, I nagroda), „Zabawa” (Moskwa 2010, I nagroda), „Wielki mały człowiek” (Lublin 2012, I nagroda). Stypendystka Województwa Lubelskiego w zakresie kultury (2013). Uczestniczka i organizatorka wielu wystaw fotograficznych, m.in. w Moskwie, Sankt-Petersburgu, Lublinie. Jej wystawa „Kwadratowy świat” otworzyła festiwal Wielokulturowy Lublin (maj 2013).

okladka
KUP
Cena: zł 20,00
  • Małgorzata Maria Sagan
  • Bartymeusz i inni
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-561-0
  • Lublin 2015
  • 103, [1] s.
  • Format  140 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

[Poezja]

O książce
W poezji Małgorzaty Sagan można zamieszkać jak nad brzegami Jordanu w czasach ewangelicznych, spotkać świadków zwrotnego punktu w Historii Zbawienia. Można w tych wierszach „pobyć”, zanurzyć się w treści opisywane celnie, ale bez obawy przed dłuższą formą. To bardzo duży walor tego tomu: jego opisowość i dramaturgiczność mają czas wybrzmieć, czytelnik ma komfort lektury kontemplacyjnej, towarzyszącej słowu i ewokowanym przez nie obrazom. Jest to poezja „szerokiego gestu”, nie „zadyszkowa”, skrótowa, współcześnie dominująca. Dobra Nowina wybrzmiała w niej tradycyjnie (wyraźna stylistyka biblijna), ale i ponadczasowo, wręcz współcześnie (dramaturgia dialogów, elementy „nowoczesności”). Paralelizm jest zresztą głównym chwytem tej poezji, oznacza on jednak nie dwunurtowość, a przełożenie świata Biblii na świat egzystencji „tu i teraz”.

O Autorce
Małgorzata Maria Sagan – urodziła się i wychowała pośród malowniczych wiejskich pejzaży Lubelszczyzny (Wysokie k. Krasnegostawu). Ukończyła studia polonistyczne na KUL-u. Jako nauczyciel języka polskiego napisała trzy autorskie programy kształcenia oraz kilkadziesiąt artykułów na temat nauczania i wychowania, publikowanych m.in. w „Naszym Dzienniku”, w miesięczniku „Wychowawca”, w kwartalniku „Cywilizacja”, w roczniku „Zeszyty Społeczne KIK”. Pełni funkcję doradcy metodycznego, eksperta ds. awansu zawodowego nauczycieli, egzaminatora gimnazjalnego i maturalnego. Występuje jako prelegentka podczas konferencji i seminariów naukowych podejmujących problematykę edukacyjną. Zdobyła tytuł laureata w kilku ogólnopolskich konkursach literackich. Jej wiersze były drukowane w tygodniku „Niedziela”, a także w antologiach pokonkursowych: O różaniec Jana Pawła II (2003), Chrystus życiem (2004), Świętymi bądźcie (2014). Jest związana ze środowiskiem Rodziny Radia Maryja oraz z Centrum Duchowości Księży Jezuitów, pozostając w nurcie formacji duchowej według wskazań św. Ignacego z Loyoli. Mieszka i pracuje w Lublinie.

okladka
KUP
Cena: zł 30,00
  • Jadwiga Skibińska-Podbielska
  • Napój miłości księżnej Teresy i inne opowiadania
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-546-7
  • Lublin 2015
  • 388, [2] s.
  • Format  147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

[Opowiadania]

O książce
Opowiadania Jadwigi Skibińskiej-Podbielskiej charakteryzuje duża różnorodność treści i formy: od niewielkich rozmiarami obrazków obyczajowych, poprzez pogłębione psychologicznie portrety prozą, po epicko rozbudowane fabuły oparte na losach sławnych artystów i ich mecenasów. W świecie tym przenikają się realne i duchowe rzeczywistości. Każdy z bohaterów w swych losach szczęśliwych lub tragicznych znajduje zrozumienie i współczucie u autorki, co przekłada się na jasny i ostatecznie łagodny klimat tych utworów, nie pozbawiony co prawda dramatycznych napięć i zwrotów. Rzeczywistość, obyczaj, historia, tradycja, psychologia, duchowość, fantastyka, wyobraźnia wreszcie – to materia, z której autorka buduje swoje obrazy skupione wokół zawsze frapującej tajemnicy miłości, przywiązania, obowiązku, odpowiedzialności. Ważnym elementem tych rozważań jest sztuka i jej miejsce w życiu zarówno artysty, jak i odbiorców.
Napisane piękną, klarowną polszczyzną, dbającą o wrażliwe na styl ucho czytelnika, opowiadania te są źródłem refleksji o znaczeniu piękna i miłości dla ludzkiego doświadczenia losu.

O Autorce
Jadwiga Skibińska-Podbielska jest z pochodzenia Wołynianką. Urodziła się w Progonowie, położonym na przedmieściu Torczyna. Jej przodkowie ze strony ojca brali udział w powstaniu listopadowym, zaś ze strony matki uczestniczyli w powstaniu styczniowym. Na Wołyniu życie obu rodzin było blisko związane z Łuckiem, gdzie jej członkowie kształcili się w tamtejszych, znakomitych szkołach średnich. Swój wysoki poziom zawdzięczały one historycznym wpływom sławnego Gimnazjum Krzemienieckiego „Ateneum”, gdzie w latach jego rozkwitu uczył poezji i sztuki wymowy Euzebiusz Słowacki, ojciec Juliusza.
Po drugiej wojnie światowej autorka znalazła się wraz ze swoją rodziną w Hrubieszowie, gdzie spędziła wczesną młodość, uczęszczała do Szkoły Podstawowej i do Liceum Ogólnokształcącego. Studia odbyła w Lublinie, w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, w zakresie filologii Klasycznej.
Uprawianej przez nią prozie dały początek aforyzmy, które drukowano w lubelskiej „Kamenie”. Tam również debiutowała opowiadaniami. W 1997 roku wydała książkę pt. Epopeja prowincjonalna, w której opisuje piękno bogatej polskiej prowincji z czasów przed transformacją oraz zagrożenia nadchodzące ze strony schematycznej kultury Zachodu. Kolejna jej powieść, Epopeja Wołyńska 1913–1945 (2008, 2013) zawiera syntetyczny obraz Wołynia i Polski w pierwszej połowie XX wieku. Po wielkich wydarzeniach, zaistniałych w tym okresie, wypływa z Epopei przesłanie historiozoficzne, że najważniejszym zadaniem dla Polski jest utrzymanie niepodległości, w tak trudnym, granicznym położeniu.
Twórczość Jadwigi Skibińskiej-Podbielskiej charakteryzuje język prosty, barwny i służebny, ukształtowany pod wpływem pięknej stylistyki, stworzonej przez kulturę antyczną. Autorka reprezentuje polski punkt widzenia wydarzeń historycznych, wobec kultury zachodu jest pozbawiona kompleksów, przypomina i chwali polską tradycję i kulturę.

Spis treści

  Malarz i modelka
  Dzwon Helena
  Kwiaty miłości
  Miasteczko szczęścia
  Wschód słońca w hotelu
  Królewicz
  Spalona biblioteka
  Eros i filozofia
  Zbawienna rada
  Wróżka Biała i Wróżka Czarna
  Punkt obserwacyjny
  Pańcia
  Á la Święte Przymierze
  Wysoki Jasny Dworzec
  Spotkanie z nocą
  Niebiański dworek
  Zamglony Postój
  Niski lot żurawi
  Stary kufer
  Napój miłości księżnej Teresy
  
okladka
KUP
Cena: zł 12,00
  • Ryszard Smolak
  • Ukrzyżowane pejzaże
  • Posłowie: Zbigniew Masternak
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-404-0
  • Lublin 2014
  • 63, [1] s.
  • Format 125 x 195 mm
  • Oprawa miękka klejona

Coś za coś Jak to jest być człowiekiem
spytał ptak
Sama nie wiem
Być więźniem własnej skóry
a sięgać nieskończoności...
Anna Kamieńska, Śmieszne

I.

W piętnastym roku życia
wyzwoliłeś mnie Panie
z chodzenia

w miejsce sprawności rąk i nóg
pozostawiłeś mi natrętną pamięć
– cięższą od każdego
już nigdy nie zrobionego przeze mnie
kroku

wyróżniłeś mnie
bez polecających listów
od zaskoczonych tym Serafinów
bez zapisywania
w kolejkę do cierpliwości
bez ostrzeżenia przed niemożnością
samodzielnego przekręcania się z boku na bok

Nieważkość Twoich gwiazd
to dla mnie
codzienna hańba

II.

Nie rozpieszczasz mnie Panie –
dobrze Wiesz

Nie pomagasz podnieść się
przygniatającej mnie razem z Tobą
kołdrze

Nie potrafisz ze mną rozmawiać
kiedy moje słabe mięśnie
usiłują odkopać
Światło

Mimo tego moje obolałe dłonie
przygarniają Twoje
milczenie

O Autorze
Ryszard Smolak – urodził się w 1953 r. w Woli Przybysławskiej. Poeta. Niepełnosprawny. Radny Rady Miasta Puławy IV i VI kadencji. Trzecią kadencję przewodniczy Powiatowej Społecznej Radzie ds. Osób Niepełnosprawnych. Nagrodzony tytułem „Społecznik Roku 2005” Fundacji „Pomoc Społeczna SOS” – „Społecznicy – Społecznikom” – Jacka Kuronia i Wisławy Szymborskiej. W 2010 r. opublikował tomik poezji Zastępczy życiorys i inne wiersze, nominowany do Nagrody Głównej za debiut roku w XVII Konkursie Poetyckim im. Anny Kamieńskiej.

okladka
  • Leon Zdzisław Stroiński
  • Chmura
    Portret poety
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-454-5
  • Lublin 2011
  • 158, [1] s., 14 s. il.
  • Format 140 x 220 mm
  • Cena: zł 22,00
  • Oprawa miękka klejona

Słowo wstępne: Julia Hartwig
Opracowanie: Hanna Zofia Etemadi
Od wydawcy: Piotr Sanetra

Tragiczna śmierć pod gruzami kamienicy, na powstańczym po­sterunku, przyniosła kres zaledwie otwierającej się drogi twór­czej Zdzisława Stroińskiego. Był to los wielu rozkwitających istnień – ogromnie bolesnej i do końca niezrozumiałej ofiary na ołtarzu Ojczyzny. Jednak pomimo kontrowersji dziejowych ocen powstańczego zrywu to cierpienie, które stało się cier­pieniem całego narodu, przerodziło się w symbol, który ethos miłości Ojczyzny przeniósł ponad ciemną doliną totalitaryz­mów i który nadal stanowi żywe świadectwo o wartościach podstawowych dla nowych pokoleń.
W ten nurt ocalania pamięci o powstańczych bohaterach, o poetach zmiażdżonych walcem historii, nurt ożywiania ich losów i przybliżania współczesnym jest od lat włączona Hanna Zofia Etemadi – dokumentalistka, reżyserka i scenarzystka. W jej autorskim cyklu filmów dokumentalnych zatytułowanym Ślady powstał w 2010 roku obraz poświęcony życiu i twórczości Leona Zdzisława Stroińskiego. Na kanwie żmudnej kwerendy w poszukiwaniu materiałów do filmu pojawiła się myśl o edy­cji dorobku literackiego autora Rodu Anhellich, wydobycia go z cienia wielokrotnie po wojnie wznawianych dzieł innych „Kolumbów”, w tym i jego przyjaciela, Tadeusza Gajcego. Skromniejsza w objętości, twórczość Stroińskiego nie ustępuje jednak siłą wyrazu i warsztatem poetyckim ówczesnym jego to­warzyszom broni i pióra. Odczytywana dziś, nabiera nowych znaczeń i jawi się jako na wskroś nowoczesny sposób myślenia o uwikłaniu w historię.

Piotr Sanetra, fragm. Od wydawcy

Zdzisław Stroiński był osobowością bardzo interesującą. Już samym swoim wyglądem budził sympatię. Był to piękny chłopiec z blond czupryną, z dużymi, wymownymi oczami, miał bardzo ładne, delikatne obejście. Widząc ich obu i prze­bywając z nimi, dostrzegało się ogromną odmienność ich na­tur. W przeciwieństwie do Stroińskiego, Gajcy był ostry, bardziej w obejściu „ludowy”, lubił zaznaczać swoje zdanie w sposób zdecydowany. [...]
[...] Dowie­dzieliśmy się pewnego dnia, że aresztowano pod pomnikiem Kopernika dwóch spośród trzech młodych ludzi, którzy skła­dali tam kwiaty, jakby dla podkreślenia, że Kopernik nie był Niemcem, że związany był z Polską. Ci trzej to byli: Leon Zdzisław Stroiński, Tadeusz Gajcy i Wacław Bojarski. Aresz­towano śmiertelnie rannego Bojarskiego i Stroińskiego, a Gajcy zdołał zbiec. Stroiński przesiedział kilka miesięcy na Pawia­ku, a byłby siedział na pewno dłużej, gdyby nie rozpaczliwe starania jego ojca, któremu udało się jakimś cudem wy­dostać syna z więzienia.
Stroiński jest dla mnie poetą bliskim. Uprawiał bardzo rzadką formę poetycką – poemat prozą. Jest to gatunek, któ­ry ja także uprawiałam, i to mnie jakoś z nim łączy. Jest tu również pewne podobieństwo w stosunku do świata, poczu­cie jego bliskości i zarazem bezwzględności.

Julia Hartwig, fragm. Słowa wstępnego

[...] Współczesna młodzież wie coraz więcej o losach poetów z kręgu „Sztuki i Narodu” – o Gajcym, Bo­jarskim, Menclu czy Trzebińskim, ale postać Stroińskiego cią­gle pozostaje w cieniu. Taki sam jest los jego głęboko patrio­tycznych, pisanych w nowoczesnej formie utworów, zwłaszcza liryków prozą. Żyjący jeszcze koledzy pchor. Marka Chmury zwierzali mi się, że czytając je po latach, byli wstrząśnięci ich głębią i prawdą historyczną, podaną w niezwykle skondenso­wany sposób. Podobnie jak Gajcy, także i Stroiński wyprzedził swój czas. Jego skromny (zachowany) dorobek, złożony zaled­wie z kilkunastu wierszy, Opowiadania więziennego, poematu prozą Okno i kilku liryków, czyta się jak utwory twórców na­szych czasów. Znakomita poetka Julia Hartwig, która osobiś­cie znała Marka Chmurę i razem z nim i z Tadeuszem Gajcym studiowała na polonistyce konspiracyjnej UW, twierdzi, że li­ryki prozą Stroińskiego to utwory najwyższej próby. W nie­zwykle trudnej i znakomicie opanowanej formie zawierają one głęboko przemyślaną prawdę o dwudziestoletnich twórcach i ich tragicznych losach.

Hanna Zofia Etemadi, fragm. Przyjaźń po grób

SPIS TREŚCI

  • Wspomnienie o Zdzisławie Stroińskim (Julia Hartwig) / 5
  • Przyjaźń po grób. Leon Zdzisław Stroiński – poeta i żołnierz (Hanna Zofia Etemadi) / 9

Wiersze

  • Ród Anhellich / 21
  • * * * [Śniły się szarże...] / 22
  • Bóg / 24
  • * * * [Po huraganach szarż tętniących...] / 26
  • Polska / 28
  • * * * [Trzask karabinów...] / 30
  • Trzeba / 32
  • * * * [Staw się zaplątał...] / 34
  • Żelazne słupy / 35

Liryka prozą

  • z tomu Okno (1943)

  • Powrót ojca / 41
  • O dniach innych / 43
  • O wojnie / 44
  • O śmierci / 45
  • Spotkanie / 46
  • Obrazek / 47
  • Warszawa / 48
  • Modlitwa / 50
  • Okno / 51

Utwory rozproszone

  • Warszawa / 61
  • Rok 44 / 63
  • O poległym / 65
  • Życie / 67
  • Pod niebem / 68
  • * * * [Koślawe figurki...] / 70
  • Opowiadanie więzienne / 72

Publicystyka

  • O liryce, dramacie, etymologii i innych figlach / 87]
  • O tak zwanym upadku literatury w dwudziestoleciu / 92
  • Nie-dyplomatyczna placówka sowietów / 98
  • Nowe pismo poświęcone kulturze / 100

Inedita

  • Gwiazdy za oknem / 105
  • * * * [Rano świtaniem...] / 106
  • Ballada o zabitym komarze / 108
  • Dzwon / 109
  • Żal / 110
  • Rozpacz / 112
  • Alkazar / 113
  • * * * [Stoję posępny...] / 114
  • * * * [Tak gorącym jest i młody...] / 116
  • Kochana / 117
  • Ty / 118
  • Narciarz / 119
  • Kominy / 122
  • Wiatr / 125
  • Druty telegraficzne / 126
  • * * * [z chmur czarnych...] / 128
  • * * * [Słońce zachodzi hen...] / 129
  • Kontroler kinowy / 130
  • * * * [szybko mijają...] / 133
  • * * * [Na bezkresnym oceanie...] / 134
  • Po śmierci Pankracego (próba kontynuacji Nie-Boskiej komedii Krasińskiego) / 137

Aneks

  • Dwugłos o Oknie Marka Chmury (1943)

  • Poezja skamieniałej prawdy (Bronisław Łuski – Jerzy Zagórski) / 145
  • Przez pryzmat metafory (Karol Topornicki – Tadeusz Gajcy) / 148

Od wydawcy / 151

okladka
Cena: zł 18,00
  • Teresa Syta
  • Czar Roztocza. Lato. Jesień
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-528-3
  • Lublin 2013
  • 57, [1] s., 8 s. il. kolor.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

[ Poezja ]

Każdego dnia nad Roztoczem
Każdego dnia
nad Roztoczem
brzask przebija się
przez defiladę chmur

każdej wiosny
w lasach z bursztynową żywicą
drzewa budzą się ze snu

każdego lata
na łąkach pszczoły wlewają
miód w dzbanuszki

każdej jesieni
klucz żurawi i dzikich kaczek
rzewnie żegna okolicę

każdej zimy
lisia ruda kita
pławi się w bieli
leśnymi drogami
mkną konie
głos dzwonków
prowadzi kulig

bycie tu
jest darem

Czar Roztocza, część I: Lato. Jesień to debiutancki tomik poezji, w którym umieściłam wiersze napisane w ciągu kilku minionych lat. Każdy, kto sięgnie po te wiersze, odnajdzie w nich cząstkę siebie i miejsc zwiedzanych na Roztoczu lub tych, które zwiedzi w najbliższym czasie. Pozna utwory inspirowane pięknem przyrody, dniami spędzonymi na łonie natury. Jest tutaj miejsce i na tematy religijne, z którymi można się utożsamić. Ponadto zaznaczone też zostały zmiany zachodzące na Roztoczu.
Moje wiersze to wrażliwość, czas poświęcony drugiemu człowiekowi, to śpiew otaczających nas lasów, to szept kwiatów z naszych łąk i przecudowne pola, nawet pokryte ugorami, oraz nasze niebo z migocącymi gwiazdami. To słońce na naszych włosach i wiatr z deszczem pod rękę. To również moja radość, że mimo nawału codziennych spraw widzę to piękno i mam siłę, by je opisywać i dzielić się tym szczęściem z innymi.
Wszystkie wiersze powstały we wsi Rybnica w gminie Susiec – na Roztoczu. Chcę treścią tych wierszy pokazać mieszkańcom Roztocza i turystom odwiedzającym naszą krainę, że żyją i wypoczywają w jednym z najpiękniejszych miejsc na Ziemi. Ten tomik to jedno z ogniw promocji uroku tego regionu. Otwieram zatem bramy poetyckiego Roztocza...

Teresa Syta, fragment wstępu

O Autorce
Teresa Syta (z d. Łagowska) urodziła się 27 września 1957 roku. Od dzieciństwa mieszka w Rybnicy w gminie Susiec (na Roztoczu). Posiada wykształcenie wyższe magisterskie (administracja) oraz podyplomowe (bezpieczeństwo i higiena pracy oraz legislacja samorządowa). Pracuje zawodowa jako urzędnik samorządowy. Wiersze pisze od 17. roku życia, z mniejszymi i większymi przerwami (przeważnie do szuflady). Debiutowała w czerwcu 1986 roku utworem Jeden wiersz, który otrzymał wyróżnienie w Turnieju Jednego Wiersza zorganizowanym przez Wojewódzki Dom Kultury i Klub Literacki w Zamościu. Kilkanaście jej wierszy było drukowanych w prasie, między innymi w „Rewizjach Tomaszowskich” i w „Kurierze Lubelskim”. W 2013 roku dwa utwory – Mojej ziemi ojczystej i Garść ojczyzny – wyróżniono w Konkursie na Wiersz Patriotyczny im. Władysławy Milczarek, zorganizowanym przez Polish American Poets Academy (Wellington, New Jersey, USA); zostały wydrukowane w antologii W łańcuchy zakute marzenia. Jest uczestnikiem warsztatów literackich przy Centrum Kultury w Lublinie. Najbardziej interesuje ją tematyka przyrodnicza i psychologiczna. Wszystko, co piękne i warte zapamiętania, utrwala w wierszach, ponieważ twierdzi, że poezją jest całe życie człowieka.

okladka
Cena: zł 25,00
  • Stanisław Leon Popek
  • Oczy ikony
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-481-1
  • Lublin 2013
  • 235 s., IX s. il.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Jednym z zasadniczych tematów tej wielowątkowej i wielopłaszczyznowej czasowo i przestrzennie powieści jest los polskich rodzin na Wołyniu w latach czterdziestych XX wieku. Wykorzystując pokłady pamięci osobistej i rodzinnej, Autor ze znawstwem psychologa i wrażliwością artysty malarza kreśli złożony obraz końca dawnych Kresów Wschodnich i losów ich mieszkańców w czasie i po tragedii wołyńskiej rzezi. Zniszczenie przez szaleństwo nacjonalizmu tej wielonarodowej i wielowyznaniowej wspólnoty jest przedmiotem wnikliwego i bardzo wyczulonego na meandry ludzkiego losu pisarstwa Stanisława Leona Popka.

O Autorze
Stanisław Leon Popek – urodzony 20 lutego 1936 r. w Korytynie na Zamojszczyźnie (powiat Hrubieszów). Jest profesorem zwyczajnym. Zajmuje się psychologią różnic indywidual­nych, psychologią zdolności, twórczości i sztuki. Studiował wychowanie plastyczne, historię sztuki, pedagogikę i psychologię. Od 1958 do 1963 r. był nauczycielem wychow­ania plastycznego i muzycznego w liceach pedagogicznych w Leśnej Podlaskiej i Zamościu. Pracował także w Okręgowym Ośrodku Metodycznym przy KOS w Lublinie na stanowisku kierownika sekcji plastyki (1963–1969), a w latach 1969–1972 na stanowisku kierownika zespołu liceów ogólnokształcących. Od uzyskania stopnia doktora psychologii (1973) pracuje na Wydziale Pedagogiki i Psychologii UMCS w Lublinie. W latach 1979–1982 był pro­dziekanem, a w latach 1982–1984 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Psychologii. W latach 1984–1987 i 1990–1996 był dzie­kanem Wydziału Pedagogiki i Psychologii UMCS, a od 2003 do 2006 r. rektorem Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej im. Jana Zamoyskiego w Zamościu.
Autor monografii: Analiza psychologiczna twórczości plastycznej dzieci i młodzieży (1978, 1985); Rozwój twórczości plastycznej dzieci i młodzieży(1979); Kwestionariusz Twórczego Zachowania - KANH (1990, 2000, 2008, 2010); Barwy i psychika. Percepcja. Ekspresja. Projekcja (1999, 2003, 2008, 2012); Człowiek jako jednostka twórcza (2001, 2003), Psychologia twórczości plastycznej (2010) - wyróżniona nagrodą główną Lubelskiego Towarzystwa Naukowego w Lublinie (Nobel Lubelszczyzny 2010). W latach 1987–2007 pełnił funkcję redaktora naukowego „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska”, sekcja J.
Jest pisarzem i poetą, członkiem Związku Literatów Polskich. Opublikował 12 zbiorów poezji: Wymiary czasu (1994); Ku brzegom Styksu (1996); Wenus leżąca (1996); Tryptyk z Michałem Aniołem (1997), Ptakom błękitnym (1999); Odsłony rzymskie (2000); Maski podróżne (2001); Srebrne ogrody (2003); Poliptyk czasu – wybór poezji (2006); Nadwrażliwe ogrody (Grădinile hipersensibile) – antologia dwujęzyczna (2009), Arta unica certitudine. Poezii alese (Sztuka – jedyna pewność. Wiersze wybrane) (2012), Znaki zapytania (2012), tom opowiadań Sny z wieży milczenia (2008), 2 powieści: Dwunaste skrzypce (2011) i Oczy ikony (2013). Jego utwory ukazywały się w kilkudziesięciu almanachach i czasopismach literackich w języku polskim, a także flamandzkim, rosyjskim i rumuńskim. W latach 1998–2002 był prezesem Lubelskiego Oddziału Związku Literatów Polskich. Jest również członkiem honorowym Polskiego Stowarzyszenia Kreatywności i Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych.
Od 50 lat uprawia twórczość plastyczną. W tym czasie zorganizował 48 wystaw indywidualnych w kraju i za granicą. Laureat 7 nagród naukowych Ministra Nauki i 6 nagród artystycznych (plastyka, litera­tura). Odznaczony Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, wyróżniony medalami: „Za Zasługi dla UMCS”, „Zasłużonego Działacza Kultury” i „Złotym Wawrzynem Literackim” za całokształt twórczości literackiej. W roku 2012 uzyskał certyfikat międzynarodowy „Mistrz Pedagogii”.

okladka
Cena: zł  28,00
  • Artur Schneider
  • Młodzieńcze lata
  • ISBN 978-83-7222-513-9
  • Wydanie I
  • Lublin 2014
  • 329, [2] s., 8 s. fot., tablica genealogiczna
  • Format 125 x 195 mm
  • Oprawa miękka klejona

Wspomnienia Żyda-Polaka z okresu międzywojennego

O książce
Wspomnienia Artura Schneidera są żywym obrazem środowiska młodych Żydów polskich w okresie międzywojennym. Dzieciństwo i młodość autora zostały rzucone na szersze tło żydowskiego Krakowa i działalności polskich środowisk syjonistycznych. W tej bardzo osobistej relacji tętni niełatwym życiem przedwojenny krakowski Kazimierz, odsłania się ideowe podłoże syjonistycznych organizacji młodzieżowych, kształtujących charaktery i postawy tych, którzy wkrótce mieli dźwigać na sobie brzemię Holocaustu. Jest to unikalny zapis nadziei i dążeń młodych Żydów polskich, poddanych w czasie wojny największej w dziejach ludzkości próbie. Niewiele jest tak interesujących świadectw dojrzewania pokolenia, które doświadczenie Holocaustu musiało przenieść na nowe czasy pokoju. Efekty tej międzywojennej szkoły charakteru są tematem drugiej książki Artura Schneidera, Jak ścigane zwierzę, ukazującej jego dramatyczne losy podczas niemieckiej i sowieckiej okupacji.

O Autorze
Artur Schneider urodził się 9 stycznia 1920 r. w Wiedniu, jako pierwsze dziecko Davida i Amalii (Malki) Drucker z Niemirowa. W Wiedniu w 1922 r. urodziła się również jego siostra Helena. W 1923 r. rodzina przeniosła się do Polski, do Krakowa. Zamieszkali najpierw w podkrakowskim Ludwinowie, później w Podgórzu i ostatecznie na Kazimierzu. Ojciec pracował w Krakowie jako kierownik administracyjny klubu inteligencji żydowskiej „Koło Obywatelskie”. W Krakowie przyszli na świat jego dwaj młodsi synowie: Leon (Lolek) i Oskar (Ozjasz, Szyjek). Po tragicznej śmierci ojca w 1933 r. trzynastoletni Artur musiał przerwać naukę, aby pomóc matce w utrzymaniu osieroconej rodziny. Młodzież żydowska z przedwojennej Polsce skupiała się w różnych organizacjach skautowsko-politycznych. Artek wcześnie zaangażował się w działalność ruchu „Akiba”. Praca w organizacji odpowiadała jego społecznej naturze i ukształtowała charakter. Dała mu oparcie w trudnej sytuacji i obudziła ideały, dla których poświęcił życie. Przeżył okupację na wschodzie Polski, na Wołyniu, odcięty od rodziny, bez wiadomości o jej losie. Okres ten opisał w wydanej w trzech językach książce Jak ścigane zwierzę (wersja polska: Norbertinum, Lublin 2003). Jego matka i najmłodszy brat zginęli podczas likwidacji getta; siostra Helena zginęła w 1944 r., walcząc w grupie żydowskich partyzantów w Puszczy Niepołomickiej. Artur, wyzwolony w 1944 r., wstąpił do 2. Armii Wojska Polskiego, przeszedł cały jej szlak bojowy i został zawodowym oficerem w Dolnośląskim Sztabie we Wrocławiu. Tu zamieszkał ze swoją żoną Brachą (Buzią), tu urodziły się jego dwie córki: Amalia i Rina. W 1968 r., w wyniku tzw. „kampanii marcowej” w randze pułkownika został zwolniony z pracy i musiał opuścić kraj. Zmarł w Hajfie (Izrael) w 2009 r.

Spis treści

  • Wstęp
  • I. Wiedeń – Ludwinów
  • II. Podgórze
  • III. Kazimierz
  • IV. Śmierć ojca
  • V. „Akiba”
  • VI. Czarny rok – konflikt dwóch ideologii
  • VII. Firma „Astel”
  • VIII. Dojrzewanie
  • IX. Kielce, Bańska Wyżna
  • X. Klęska wrześniowa 1939 roku
  • Zakończenie
  • Wspomnienie (Amalia Reisenthel, Rina Garfinkel)
  • Bibliografia
okladka
Cena: zł 26,00
  • Zdzisław Wiater
  • Studnie wiercone i hydrogeologia Lubelszczyzny
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-512-2
  • Lublin 2014
  • 109, [1] s., 3 mapy
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

[ Omówienie warunków hydrogeologicznych Lubelszczyzny połączone z historią lubelskich firm wiertniczych ]

O książce

Tematem książki jest historia działających na Lubelszczyźnie firm i instytucji o profilu geologicznym, ze szczególnym uwzględnieniem budowy studni wierconych i rozpoznaniem oraz ochroną użytkowych wód podziemnych. Początki tej działalności sięgają 1955 roku, kiedy to Centralny Urząd Geologii w Warszawie utworzył terenową komórkę organizacyjną państwowej służby geologicznej w Lublinie, oraz 1956 roku, kiedy rozpoczęły budowę studni wierconych cztery miejscowe firmy. Od tego czasu zaznaczyła się znaczna intensyfikacja wierceń studziennych, jak również badań geologicznych związanych z poszukiwaniem węgla, ropy i gazu prowadzonych przez firmy zewnętrzne. Nastąpiła rozbudowa przedsiębiorstw geologicznych, tworzone były nowe przedsiębiorstwa oraz filie instytutów badawczych w Lublinie.
Lubelskie środowisko geologów szybko się powiększało: z 4 osób w 1956 r., 18 w 1960 r., 56 w 1970 r., do 150 w 1980 r. W 1990 r. liczba lubelskich geologów zmniejszyła się do 120 osób. Od 1955 r. do chwili obecnej w firmach lubelskich zatrudnionych było 209 geologów, których imienny wykaz dołączono do opracowania. Aktualnie czynnych zawodowo jest około 70 geologów i wiertników, w większości prowadzących własną działalność gospodarczą, gdyż wiele przedsiębiorstw o profilu geologicznym w ostatnim dwudziestoleciu uległo likwidacji.
Oprócz dziejów przedsiębiorstw, instytucji i ludzi z nimi związanych, ważną częścią książki jest aktualny opis budowy geologicznej i warunków hydrogeologicznych regionu lubelskiego, sięgający głębokiego podłoża. Wraz z załączonymi mapami pozwala on na poznanie czynników decydujących o zasobach wody na Lubelszczyźnie oraz o możliwościach ich pozyskiwania.

O Autorze
Mgr inż. Zdzisław Wiater (ur. 1936 w Lublinie) ukończył studia z zakresu geologii (Politechnika Gdańska, 1958), jest również inżynierem urządzeń sanitarnych (Wyższa Szkoła Inżynierska w Lublinie, 1972). Pracę zawodową rozpoczął w Lublinie, specjalizując się w zakresie hydrogeologii, geologii inżynierskiej i wiertnictwa studziennego. Przez wiele lat pełnił funkcję kierownika ruchu zakładu górniczego w największych lubelskich firmach geologicznych. Ponadto zajmował się projektowaniem wiejskich stacji wodociągowych oraz sieci wodociągowych i kanalizacyjnych. Był członkiem Wojewódzkiej Komisji Hydrogeologicznej w Lublinie i biegłym w Komisji Szkód Górniczych przy Okręgowym Urzędzie Górniczym w Kielcach. Od 50 lat jest członkiem Polskiego Towarzystwa Geologicznego.

SPIS TREŚCI

  • Wprowadzenie

Rys historyczny

    Historia budowy ujęć wody
  • Początkowy okres – do 1918 roku
  • Okres międzywojenny
  • Okres drugiej wojny światowej i powojenny do 1955 roku
  • Okres rozkwitu budowy studni (1955–1990) i ich znacznego spadku (po 1990)
  • Grupa wiertnicza
  • Przedsiębiorstwo Zaopatrzenia Rolnictwa i Wsi w Wodę „Wodrol” w Lublinie
  • Zakład Instalacyjno-Montażowy w Lublinie
  • Lubelskie Przedsiębiorstwo Robót Instalacyjnych
  • Spółdzielnia Pracy „Geowiert”
  • Przedsiębiorstwo Hydrogeologiczne w Warszawie, Oddział Lublin
  • Przedsiębiorstwo Geologiczne w Kielcach, Oddział Lublin
  • Przedsiębiorstwo Geologiczne „Polgeol” SA w Warszawie, Zakład w Lublinie
  • „Geoprojekt” (Warszawa), Wydział w Lublinie
  • Spółdzielnia Pracy „Technoplan”
  • Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna w Drzewcach
  • Przedsiębiorstwo Badań Geofizycznych w Warszawie, Oddział Lublin
  • Okręgowa Dyrekcja Dróg Publicznych w Lublinie
  • UMCS Lublin
  • Geolog Wojewódzki
  • Lubelskie biura projektów, instytuty i instytucje inwestorskie
  • Główny Instytut Górnictwa w Katowicach, Oddział Lublin
  • Pracownia Instytutu Geologicznego w Warszawie
  • Lubelski Węgiel „Bogdanka” SA
  • Aktualni wykonawcy studni wierconych na Lubelszczyźnie (roboty wiertnicze wykonywane głównie metodą obrotową)

Charakterystyka wykonanych studni

Stan rozpoznania budowy geologicznej i warunków hydrogeologicznych

  • Budowa geologiczna
  • Warunki hydrogeologiczne
  • Podsumowanie

Lubelscy geolodzy i wiertnicy

  • Wykaz lubelskich geologów
  • Wykaz lubelskich wiertników
  • Skróty firm i urzędów zastosowane w wykazach
Załączniki
  1. Mapa paleozoicznych jednostek geologicznych Lubelszczyzny
  2. Mapa jednostek hydrologicznych Lubelszczyzny
  3. Mapa obszarów głównych zbiorników wód podziemnych Lubelszczyzny
okladka
Cena: zł 10,00 zł
  • Jan Wiechnik
  • Jak naprawić pokój po wygranej wojnie
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-485-9
  • Lublin 2013
  • 36 s.
  • Format 147 x 208 mm mm
  • Oprawa Oprawa broszurowa

Treść tej niewielkiej książki wypływa z głębokiej troski o wspólne dobro, jakim jest pomyślność polskiego społeczeństwa. Autor - inżynier mechanik i działacz społeczny - nakreśla program naprawy stosunków społecznych i gospodarczych, ukazując bardzo konkretne rozwiązania problemów, z którymi boryka się współczesna Polska. Buduje swoją koncepcję na dawnych ideałach "Solidarności", zarzuconych z biegiem lat z powodu ideowych wojen i gier politycznych. Odwołuje się do ethosu pracy opartej na odpowiedzialności i dyscyplinie, wskazuje na potrzebę solidarnego wspierania się wszystkich warstw społecznych na drodze trudnego rozwoju, dopomina się odpolitycznienia publicznego życia w Polsce. Wskazuje sposoby nowego ukształtowania podstawowych dziedzin życia społecznego, tj.: poczucia bezpieczeństwa, ochrony zdrowia, szkolnictwa, budownictwa, ubezpieczeń społecznych. Jego program uderza swoją prostotą i oczywistością stwierdzeń. Stanowić ma podstawę tworzenia nowego ruchu społecznego, opartego na ethosie "Solidarności" i dążącego do zmiany narzuconych społeczeństwu podziałów i rozwarstwień, do odbudowy poczucia obywatelskiej odpowiedzialności za wspólny los wszystkich Polaków. To inspirująca zachęta do włączania się w procesy przemian koniecznych dla przyszłości polskiego społeczeństwa. Przeczytaj – pomyśl – działaj!

okladka
Cena: zł 25,00
  • ks. Ryszard K. Winiarski
  • Echo Ewangelii (3)
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-482-8
  • Lublin 2013
  • 206 s.
  • Format 125 x 195 mm
  • Oprawa twarda szyta

Książka jest kontynuacją osobistej refleksji Autora nad Ewangelią, podobnie jak w poprzednich tomach, gromadzi medytacje wzbogacone o nowe doświadczenia nabyte w bezpośrednim kontakcie z ludźmi. Autorowi nie chodzi o klasyczną egzegezę, ani tym bardziej o teologię biblijną, lecz o wydobycie z Ewangelii tego, co stanowi jej wyrafinowany smak i rzeczywisty walor odżywczy dla ludzkiej wiary. Rozważania prowadzone są językiem egzystencjalnym, czyli tak, by czytelnik mógł otrzymać swoisty klucz interpretacyjny historii swojego życia. W końcu najważniejsze dla człowieka wiary jest spotkanie z Bogiem w faktach codzienności. Te fakty to podstawowy i najbardziej uniwersalny język, jakim Bóg komunikuje się z wszystkimi ludźmi. Ale w wielości sprzecznych i wykluczających się interpretacji chodzi o to, by odkryć tę jedną prawdziwą.

O Autorze
Ks. Ryszard Krzysztof Winiarski urodził się w 1961 r. w Bełżycach. Święcenia kapłańskie przyjął w 1987 r. Obecnie jest kapelanem Szpitala Specjalistycznego oraz Hospicjum im. Matki Teresy z Kalkuty w Puławach, a także duszpasterzem Środowisk Twórczych i Naukowych okręgu puławskiego. Autor biblijnych katechez oraz znany rekolekcjonista. W duchowych poszukiwaniach czerpie z doświadczeń Drogi Noekatechumenalnej, Ojców Pustyni oraz charyzmatu Sióstr Jezusa Miłosiernego. Wydał kilka tomików wierszy i zbiorów rozważań: Czas powrotu (1992), Zrywanie masek (1993), Uczta marnotrawnych (1995, 1996), Wolny wybór (1999), Droga krzyżowa współczesnego człowieka (2000), Portret z Ojczyzną (2000), Drogi i rozdroża (2003), Droga krzyżowa, droga nadziei (2004), Anioły przedmieścia (2005), Proboszcz obecnych i nieobecnych (2006), Echo Ewangelii (t. 1 – 2008, t. 2 – 2009), Panteon rozproszony (2011), Przypowieść zwana życiem (2012). Publikował na łamach „Gościa Niedzielnego”, „Niedzieli”, „Naszego Dziennika”, „Gazety Wyborczej”, „Być sobą”, Przeglądu Katolickiego”, „Angelusa Bronowickiego”.
O swoim pisarstwie mówi: „Artykuły i wiersze nie stanowią alternatywy dla kaznodziejstwa i katechezy. Są niewymuszonym dopełnieniem tego, czego nie da się powiedzieć z ambony lub w konfesjonale. To mniej oficjalna, ale nie mniej ważna forma komunikowania ludzi z Bogiem”.

okladka
Cena: 26,00 zł
  • Ks. Andrzej Woch
  • Szkolnictwo średnie ogólnokształcące Lublina w latach 1918-1939
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-495-8
  • Lublin 2013
  • 197, [1] s. + 20 s. fot
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Dysertacja jest próbą spojrzenia na szkolnictwo średnie ogólnokształcące Lublina, stolicy regionu, który w dwudziestoleciu międzywojennym był jednym z bardziej zapóźnionych w całym państwie. Autor wykorzystał źródła urzędowe i ówczesną prasę. Zgłębiając problemy, z jakimi borykała się ówczesna szkoła średnia, rozejrzał się szerzej w spuściźnie pisarskiej na jej temat. Przedstawiając tło i środowiska, w jakich funkcjonowała szkoła średnia ogólnokształcąca w Lublinie, sięgnął również do pamiętników i literatury pomocniczej. Trzeba dodać, że szkołę traktuje nie tylko jako miejsce nauczania, ale także jako narzędzie kształtowania człowieka. Nie stawia nauczyciela na pierwszym miejscu. Równolegle portretuje całe społeczeństwo, które angażowało się w proces wychowawczy. To ono dbało o zapełnienie ławek szkolnych, nie zawsze jednak mogło zaopatrzyć najbiedniejszych uczniów w niezbędne rzeczy do nauki i odpowiednią do pory roku odzież, zapewnić im podstawowe wyżywienie. Taki sposób ukazywania historii szkolnictwa ma swoje zalety. Szkoła traktowana jest nie jako instytucja respektująca wymogi prawa i funkcjonująca jako jedna ze struktur nowoczesnego państwa (choć i ten aspekt pojawia się w pracy ks. Wocha), ale na pierwszy plan wysuwa się jej funkcja społeczna jako kuźni cywilizacyjnej, sięgającej swym wpływem daleko poza klasy szkolne: do rodzin, do mentalności wielu ludzi myślących wówczas kategoriami doraźnego zysku kosztem zaniedbań w umożliwieniu dziecku dobrego startu życiowego. Ważnym walorem omawianego tu studium jest udokumentowanie postępującego w Polsce w latach 1918-1939 awansu cywilizacyjnego. Szkoła była wtedy ogromnie twórczym czynnikiem nie tylko w stosunku do dzieci i młodzieży, ale także do ich środowisk rodzinnych. Upowszechniała zrozumienie ogromnej roli oświaty w procesie przygotowania młodego pokolenia do dorosłego życia. Młodzież kształcono i wychowywano w duchu przywiązania do ojczyzny, w poczuciu obowiązku służby dla niej i obrony jej granic, jej niepodległości i suwerenności. Wolną Polskę ukazywano jako wielką wartość. Podkreślano, że należy ona do kultury zachodniej, co na Lubelszczyźnie, obejmującej teren dawnego zaboru rosyjskiego, było szczególnie ważne po długich latach intensywnej carskiej indoktrynacji młodzieży.

Ks. prof. dr hab. Edward Walewander, fragm. Przedmowy

O Autorze
Ks. kan. dr Andrzej Woch urodził się 31 marca 1965 r. w Tomaszowie Lubelskim. Szkołę podstawową ukończył w 1980 r. w Wożuczynie. Naukę kontynuował w Liceum Ogólnokształcącym im. Bartosza Głowackiego w Tomaszowie Lubelskim. Po egzaminie maturalnym w 1984 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Lublinie i podjął studia teologiczne w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.
W 1990 r. obronił pracę magisterską w Katedrze Egzegezy Nowego Testamentu na temat: Znaczenie tekstów starotestamentalnych w Liście św. Pawła do Galatów (pod kierunkiem o. prof. dra hab. Hugolina Langkamera), otrzymał święcenia kapłańskie z rąk Księdza Biskupa prof. dra hab. Bolesława Pylaka oraz rozpoczął pracę duszpasterską.
W 1993 r. decyzją Księdza Biskupa został skierowany na studia pedagogiczne, jednocześnie pracując w duszpasterstwie. Pełnił funkcje: Wizytatora Nauki Religii, Dekanalnego Duszpasterza Nauczycieli, Dekanalnego Duszpasterza Młodzieży.
Po ukończeniu studiów pedagogicznych podjął studia doktoranckie w Katedrze Pedagogiki Porównawczej Wydziału Nauk Społecznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II uwieńczone w 2012 r. napisaniem i obroną pracy doktorskiej Szkolnictwo średnie ogólnokształcące Lublina 1918-1939, pod kierunkiem ks. prof. dra hab. Edwarda Walewandra.
W 2006 r. rozpoczął pracę duszpasterską, jako proboszcz w parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Księżomierzu. W 2010 r. został mianowany Kustoszem Sanktuarium Matki Bożej Księżomierskiej w Księżomierzu, Wizytatorem Archidiecezjalnym i Duszpasterzem Nauczycieli.
Rezultatem jego pracy naukowej jest kilkanaście artykułów z zakresu pedagogiki porównawczej.

SPIS TREŚCI


Przedmowa (Ks. prof. dr hab. Edward Walewander)
Wstęp

Rozdział I: Szkolnictwo średnie na Lubelszczyźnie w przededniu odzyskania niepodległości
1. Stan szkolnictwa
2. Podstawy prawne
3. Specyfika szkolnictwa średniego

Rozdział II: Sieć szkół
1. Szkoły państwowe
2. Szkoły prywatne

Rozdział III: Struktura i organizacja
1. Kontekst społeczny
2. Warunki materialne
3. Program dydaktyczno-wychowawczy
4. Znaczenie reformy jędrzejewiczowskiej

Rozdział IV: Uczniowie
1. Pochodzenie
2. Warunki materialne młodzieży
3. Organizacje i stowarzyszenia społeczne i religijne

Rozdział V: Nauczyciele
1. Pochodzenie i kwalifikacje
2. Aktywność społeczno-kulturalna

Rozdział VI: Wpływ lubelskiego szkolnictwa na życie intelektualne i kulturalne miasta i regionu
1. Losy absolwentów
2. Grono pedagogiczne
3. Zasłużeni dla rozwoju szkolnictwa ogólnokształcącego w Lublinie

Zakończenie

Wykaz skrótów
Bibliografia
Streszczenie
Summary
Spis tabel
okladka
Cena: zł 22,00
  • „Ekspresje. Expressions. Rocznik Literacko-Społeczny Stowarzyszenia Pisarzy Polskich za Granicą”
  • Wydanie I
  • Redaktor: Alina Siomkajło
  • ISBN 978-0-9570833-0-1
  • Lublin 2011
  • 241, [2] s.
  • Format 160 x 230 mm mm
  • Oprawa miękka klejona

Tom drugi „Ekspresji” (2011) to przede wszystkim Rocznik Miłoszowy, który powstał w 10-lecie urodzin poety-myśliciela. Literackim scenariuszem wydarzenia „Pierwsze wykonanie”. Poeci Krakowa Czesławowi Miłoszowi [...] do tomu dołożyli się Konfratrzy z krakowskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, przenosząc odbiorcę w świat bohemy artystycznej – do Jamy Michalikowej. Zaproszona przez pisarzy z królewskiego miasta uczestniczyłam w Krakowskiej Nocy Poezji.
W programie „Ekspresji” ważne miejsce zajmuje kwestia kulturowej tożsamości emigracji polskiej. I tak – w dwu odsłonach poznajemy Laureata dwu nagród roku 2011, Andrzeja Dobosza; a po lekturze kilku artykułów zamieszczonych w roczniku rozpoznajemy skalę talentów literackich i wiedzy historycznej Marka Baterowicza. W kroplach poetyckiego aforyzmu Katarzyna Latała uniwersalizuje „rozważania o współczesności” , a w prozie upomina się o prawo do fantazji. Ekfrazy Elżbiety Lewandowskiej transformują wytwory pędzla i palety w literackie przekazy. Opowiadania Barbary Storey (przeznaczone również dla czytelników anglojęzycznych), zarysowując realia, zwłaszcza po roku 2004, bezwizowego przyboru Polaków w Wielkiej Brytanii, na gorącym uczynku przyłapują m.in. wzajemne relacje pomiędzy „opiekuńczym krajem” a imigrantami.
„Archiwum pamięci” ma chronić fakty historyczne przed wypaczeniem i amnezją. Niekonwencjonalne sprawozdanie Krystyny Kulej rewiduje zatem przeświadczenia i nastawienia dotyczące Stowarzyszenia Pisarzy Polskich za Granicą, które narastały wokół nie tylko w ciągu ostatnich dwu lat.
Prezentujemy w „Ekspresjach” eseje i szkice, opracowania literackie, recenzje książek, analizy, diagnozy, wspomnienia... Przeciwstawiamy się czczej propagandzie, żywimy awersję do cenzury i zjawisk pokrewnych – odkręcamy przekręty. Pismo kierujemy do czytelnika rozumiejącego, wymagającego i żywo komentującego.

fragm. „Na rozbiegu”

Spis treści w formacie PDF

okladka
  • Ks. Andrzej Woch, Anna Potocka, Agnieszka Tuderek-Kuleta
  • Dzieje Księżomierzy
    Zarys historii wsi i kultu Matki Bożej Księżomierskiej
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-514-6
  • Lublin 2013
  • 102, [1] s., 20 s. fot.
  • Format 170 x 240 mm
  • Oprawa miękka klejona

O książce
Publikacja ta jest pierwszym obszernym opracowaniem dziejów wsi i parafii Księżomierz, miejsca szczególnego kultu Matki Bożej, wyrosłego na gruncie objawienia Maryi na przełomie XVI i XVII wieku. Według podań, mieszkańcom wsi objawiła się Matka Boża w stroju chłopki, siedząca na przydrożnym kamieniu i płacząca. Miejsce objawienia, zwane do dziś „Na Zjawieniu”, było przez wieki otaczane czcią, przyciągało pielgrzymów z całej Polski, a we wsi ufundowano kościół, który w 2010 roku, dekretem abpa Józefa Życińskiego został podniesiony do godności sanktuarium. Wieś i parafia Księżomierz są również znane z corocznych przeglądów pieśni maryjnej.
Książka opisuje historię zarówno gospodarczą i społeczną wsi, począwszy od średniowiecznych pierwszych osad na tym terenie, poprzez lokację wsi w XVI wieku przez Stanisława Tęczyńskiego, złożone losy właścicieli i mieszkańców aż po współczesność. Wiele uwagi autorzy poświęcili historii parafii i kultu Matki Bożej Księżomierskiej, dynamicznie rozwijającego się szczególnie w ostatnich dziesięcioleciach.

okladka
Cena: zł 15,00
  • Anna Wójtowicz
  • Na rewersie twarzy
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-477-4
  • Lublin 2013
  • 75, [1] s.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Posłowie: Piotr Sanetra

O Annie Wójtowicz nie wypada już pisać w kategoriach „młoda poetka”, choć jej metryka ciągle wskazuje na „wiosnę życia”, taką kwietniową, ze świeżością traw i pięknym rozkwitem kwiatów jabłoni. Wchodzić w czas studiów z dwoma tomikami poezji, której wartość potwierdziły nagrody i  zainteresowanie krytyki, to istotnie przejaw wczesnego twórczego dojrzewania, szlifowania pióra od pierwszych samodzielnie zapisanych słów. I choć ten proces dojrzewania nadal przebiega (i raczej jeszcze będzie przebiegać), to już można wyczuć jakąś jego przełomową fazę. Na rewersie twarzy rejestruje bowiem wyraźne oznaki nurtującej podmiot liryczny potrzeby głębszego zanurzenia się w pokłady samoświadomości. Zarazem być może jest to ostatni moment spojrzenia wstecz, na świat widziany oczami dziecka, na czas bezpiecznego dorastania w objęciach domowej miłości. […]
Twarz, którą w swych wierszach portretuje Anna Wójtowicz, to zatem twarz dorastającej dziewczyny, młodej kobiety, studentki, poetki, ale to przede wszystkim ludzka twarz, twarz człowieka. […]
Otwartość na prawdę połączona z wrażliwością na los człowieka nie tylko odmienia rewers twarzy, ale odbija się także na jej awersie, będąc sygnałem zgody człowieka na siebie. Dla dalszej twórczej drogi jest to bezcenne doświadczenie. Ta liryczna introspekcja jest potwierdzeniem dokonujących się przemian w poetyckim świecie Anny Wójtowicz. Nie jest on jeszcze tak do końca sprecyzowany, ale już pełen przeczuć i prognoz. Traci pierwotną oczywistość i jasność podziału na dobro i zło, niepokoi swoją nieprzystawalnością do pewników dzieciństwa. Wiersze te wyrażają jakiś czas pomiędzy, okres trudnych przewartościowań i budowania nowych nadziei na fundamentach starych wiar i prawd.

Fragm. Posłowia

O Autorce Anna Wójtowicz, ur. 21 października 1992 r., obecnie studentka lingwistyki stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego. Od 2007 r. stypendystka Stowarzyszenia w „Stronę sztuki”; stypendystka Zarządu Województwa Lubelskiego w dziedzinie twórczości artystycznej (2007). Gość uroczystego spotkania w poznańskiej Farze, upamiętniającego 69. rocznicę urodzin Czesława Wydrzyckiego (Niemena), gdzie prezentowała wiersze inspirowane muzyką artysty (2008). Autorka dwóch tomików poezji: W kolorze słonecznego księżyca (Nałęczów 2007), Penelopy ląd odnaleziony (Nałęczów 2009). Jej wiersze zamieszczono także w książce Jak ojczyźnie służyć. Antologia poezji patriotycznej pisarzy związanych z Lubelszczyzną, w opracowaniu J. B. Sprawki (Lublin 2009). Anna Wójtowicz jest laureatką i uczestniczką wielu konkursów poetyckich. Wybrane wiersze oraz wywiady z autorką wielokrotnie publikowano w prasie.

okladka
Cena: zł 18,00
  • ks. Jarosław P. Woźniak
  • Droga. Rozważania drogi krzyżowej
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-520-7
  • Lublin 2014
  • 102 s.
  • Format 120 x 190 mm
  • Oprawa miękka szyta

Od Autora
Droga Krzyżowa – ta w Jerozolimie. Droga krzyżowa – w naszych kościołach i w kalwariach. Droga krzyżowa – nabożeństwo ku czci męki Pańskiej. Droga krzyżowa – mój czas, moje spotkanie z Chrystusem.
Spisane myśli są tylko fragmentem tych osobistych spotkań.
Potrzeba było całej dekady, by udało się zamknąć w jedną całość cykl siedmiu rozważań drogi krzyżowej. Potrzeba było nieustępliwości moich przyjaciół, by doszło do opublikowania tego cyklu.
Oddaję w ręce czytelnika swoje bardzo osobiste rozważania drogi krzyżowej. Są one w pewnym sensie niedokończone, ale spisane z nadzieją, że mogą pomóc w przeżyciu Wielkiego Postu i w przygotowaniu się na spotkanie ze Zmartwychwstałym Chrystusem.

O książce
Rozważania ks. Jarosława P. Woźniaka układają się w cykl siedmiu Dróg Krzyżowych, różniących się przede wszystkim perspektywą spojrzenia na to największe Zbawcze Wydarzenie w dziejach świata. Lapidarne, krótkie myśli inspirowane stacjami Drogi poruszają ważne struny życia i pozwalają na pełną ciszy i zamyślenia kontemplację tajemnic miłości do końca. Wędrowanie śladami cierpiącego Chrystusa to prosta droga do zbawienia.
Teksty uzupełniają grafiki Agnieszki Mazek, pomagające w pogłębieniu przemyśleń.

O Autorze
Ks. Jarosław P. Woźniak – kapłan archidiecezji lubelskiej, duszpasterz, dr, adiunkt w Katedrze Współczesnych Form Przekazu Wiary w Instytucie Teologii Pastoralnej i Katechetyki KUL, autor książki i artykułów naukowych z zakresu edukacji medialnej, zastępca Redaktora Naczelnego „Biuletynu Edukacji Medialnej”.

Spis treści

  • Od Autora
  • Droga – Lekcja
  • Droga – Pytania
  • Droga – Świadkowie
  • Droga – Miłość
  • Droga – „Być albo nie być”
  • Droga – Przystanki
  • Droga
  • O Autorze
okladka
Cena: zł 15,00
  • Anna Zielińska
  • Wzrastanie
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-493-4
  • Lublin 2013
  • 61, [1] s.
  • Format 147 x 220 mm
  • Oprawa miękka klejona

O Autorce
Anna Zielińska – absolwentka Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (filologia polska) oraz studiów podyplomowych z wiedzy o kulturze (UMCS), nauczycielka, egzaminator Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Krakowie, wiceprzewodnicząca, a od 2011 r. członek zarządu Stowarzyszenia Nauczycieli Polonistów w Lublinie. Związana z Ruchem Odnowy w Duchu Świętym. W 1996 r. opublikowała tomik poezji Jej imię w imieniu rozpoznam (Lublin: wyd. Paulistki); jej wiersze były drukowane w almanachu poezji religijnej A Duch wieje kędy chce (Lublin 1996), w antologii poezji W szczęściu mi do twarzy (Szczecin 1998) oraz w kwartalniku uczniów i nauczycieli „Scriptores Scholarum”. W 2007 r. opublikowała książkę Żyć uwielbieniem (Lublin: wyd. Norbertinum). Mieszka w Lublinie.

okladka
Cena: zł 36,00
  • Księga pamiątkowa Marianowi Przełęckiemu w darze na 90-lecie urodzin
  • Pod redakcją Anny Brożek i Jacka Jadackiego
  • ISBN 978-83-7222-496-5
  • Lublin 2014
  • 543 s.
  • Format 170 x 240 mm
  • Oprawa miękka klejona

[ Zbiór artykułów naukowych i wspomnieniowych ]

Publikacja stanowi bogaty zbiór artykułów poświęconych myśli prof. Mariana Przełęckiego, wybitnego logika i filozofa związanego z Uniwersytetem Warszawskim. Księga planowana była jako uczczenie 90. rocznicy urodzin Profesora, jednak nagła śmierć 9 sierpnia 2013 roku uniemożliwiła jej wręczenie Jubilatowi. Składają się na nią wypowiedzi uczniów i współpracowników Profesora, wybitnych przedstawicieli współczesnej myśli filozoficznej. Podzielone zostały na działy odpowiadające obszarom zainteresowań Jubilata: Logika, Między logiką i aksjologią, Aksjologia. Tom zamyka dodatek zawierający teksty przemówień pożegnalnych wygłoszonych w trakcie uroczystości pogrzebowych.

Marian Przełęcki:
Nie mogę przypisać światu jako całości określonego sensu. Sens taki mogę jednak przypisać indywidualnemu ludzkiemu życiu, bo sens ten zależy od tego, jakie wartości są w tym życiu realizowane. Można zatem „żyć sensownie w bezsensownym świecie”. Za wartości, które mogą zapewnić sens naszemu życiu, skłonny jestem uważać przede wszystkim wartości takie, jak „rozumność” i „dobroć” – racjonalne myślenie i miłosierne postępowanie.

Spis treści

  • Moja filozofia (Marian Przełęcki)

Logika

  • Andrzej Biłat: O semantyce języków zinterpretowanych
  • Aleksandra Horecka: O definicjach werbalno-ikonicznych
  • Sebastian Lutz: The Semantics of Scientific Theories
  • Krystyna Misiuna: Epistemologia i logika przekonań
  • Edward Nieznański & Janusz Wesserling: O pojęciu prawdy w modelu zamierzonym logiki przekonań
  • Adam Nowaczyk: Czy to jeszcze realizm?
  • Joanna Odrowąż-Sypniewska: Nadwartościowanie w analizie wyrażeń nieostrych – 44 lata później
  • Mieczysław Omyła: Logiki i filozofie
  • Peter Simons: The Importance of Classification in Empirical Science
  • Kordula Świętorzecka: O możliwych światach pojęć jednostkowych. Formalna rekonstrukcja koncepcji B. Matesa
  • Jan Woleński: Świat rzeczywisty i światy możliwe
  • Anna Wójtowicz: Jeszcze raz o pojęciu zdania analitycznego. Jaki związek ma definicja stałej logicznej z definicją zdania analitycznego?

Między logiką i aksjologią

    Tomasz Bigaj: Witness-Discernibility and Symmetries Jacek Jadacki: Kwadrat Witwickiego Adam Jonkisz: Prawda w etyce. Rozważania w kontekście koncepcji Mariana Przełęckiego Elżbieta Kałuszyńska: Prawda i wartości Ryszard Kleszcz: Błażeja Pascala refleksja nad poznaniem Witold Marciszewski: Racjonalistyczny optymizm poznawczy w Gödlowskiej wizji dynamiki wiedzy Tadeusz Szubka: Dwie pokrewne metafilozofie Andrzej Zieliński: Rozumowania przyczynowe w medycynie Renata Ziemiańska: Kontekstualizm jako strategia antyseptyczna

Aksjologia

  • Andrzej Bronk: Profesora Mariana Przełęckiego rozumienie religii
  • Anna Brożek: Kategoria komizmu w muzyce
  • Dobrochna Dembińska-Siury: O Platońskim ideale moralnym inaczej
  • Renata Grzegorczykowa: O pojęciu sprawiedliwości z perspektywy lingwistycznej
  • Jacek Hołówka: Trzy uporczywe myśli
  • Anna Jedynak: O dialogu ekumenicznym
  • Stanisław Krajewski: O dialogu ‹‹głębokim››
  • Dariusz Łukasiewicz: Czy mamy moralny obowiązek być ateistami? Prawo do wiary według Mariana Przełęckiego
  • Zofia Rosińska: Doświadczenie tolerancji. Charakterystyka czynników immanentnych
  • Władysław Stróżewski: O miłości i śmierci
  • Andrzej Szostek: Fundamentalne „Tak”: czy dopuszcza „Nie”?
  • Magdalena Środa: Żyć dla innych. O ‹‹niemodnej›› etyce Mariana Przełęckiego
  • Mieszko Tałasiewicz: Rozważania wielkopostne
  • Bogusław Wolniewicz: O chrześcijaństwie
  • Ireneusz Ziemiński: Eschatologia Thomasa Hobbesa
  • Posłowie
  • Spis nazwisk
  • O autorach
okladka
Cena: zł 30,00
  • Missisipi czyli filozoficzny wywiad rzeka
    albo o aniołach i Aloszy Karamazowie, Bachtinie i cierpieniu, diable i dżinsach Kawiaka, a także o Kumie Grześkowiaku i kundlu Jaśku, Piłacie i Pani Prędyśce, skwaruszkach i Sokratesie oraz o wielu innych istnieniach i rzeczach pojedynczych.
  • Z profesor filozofii Jadwigą Mizińską rozmawia Łukasz Marcińczak
  • ISBN 978-83-7222-466-8
  • Lublin 2014
  • 306, [1] s.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

[ Wywiad rzeka ]

O Autorach
Jadwiga Mizińska – ur. w 1945 r. w Opolu Lubelskim, profesor zwyczajny, kierownik Zakładu Filozofii Kultury w Instytucie Filozofii UMCS w Lublinie. Od czterech kadencji prezes Lubelskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Filozoficznego. Członek Polskiego Towarzystwa Etycznego. Inicjatorka i współredaktorka serii wydawniczej ''Lubelskie Odczyty Filozoficzne''. Członek Kolegium Redakcyjnego, a następnie redaktor naczelna czasopisma ''Colloquia Communia''. Uczestniczka seminarium ''Filozofia Nauki'' PAN. W swoim dorobku ma ponad 200 artykułów, rozpraw naukowych i recenzji. Autorka licznych książek, w tym: Uśmiech Hioba (1998), Imiona Losu (1999), Herbert-Odyseusz (2006), Duchy domu (2006), Wina i wybaczenie. Jak możliwa jest przemiana zła w dobro? (2007); ostatnio opublikowała dwie powieści: Od cudu (2011) i Żuńczyk (2014).
Łukasz Marcińczak – ur. w 1971 r. w Łodzi, absolwent filozofii UMCS, doktor nauk humanistycznych w zakresie filozofii. Redaguje pismo Stowarzyszenia Absolwentów UMCS ''AS UMCS''. Autor zbioru poetyckiego Profil odciśnięty w glinie (2002) oraz tomu dociekań losologicznych Świat trzeba przekręcić. Rozmowy o imponderabiliach (2013), współredaktor książek: Andrzeja Klimowicza portret wielokrotny (2013) i Homo sentiens - człowiek czujący. Księga Przyjaciół Jadwigi Mizińskiej (2013). Stały współpracownik ''Akcentu'', na łamach którego ogłasza eseje, recenzje i szkice na temat twórców z kręgu ''Kultury'' paryskiej oraz wielokulturowej przeszłości Lublina i Lubelszczyzny.

Tom IX

okladka
Cena: zł 15,00
  • Problemy Frazeologii Europejskiej
    Tom IX
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-467-5
  • ISSN 1643-0239
  • Lublin 2012
  • 131 s.
  • Format 170 x 240 mm mm
  • Oprawa miękka klejona

Redakcja naukowa: Andrzej Maria Lewicki

Słowo wstępne: Andrzej M. Lewicki

Przedstawiany zbiór rozpraw jest pokłosiem pracy Komisji Frazeologicznej Komitetu Językoznawstwa PAN. Wyraźnie zarysowujący się nurt badań nad biblizmami reprezentują dwie rozprawy: Stanisława Koziary Tradycyjna frazeologia biblijna a nowe przekłady Pisma Świętego w języku polskim i Mariusza Krajcarza O różnicach pomiędzy niderlandzkimi i polskimi frazeologizmami pochodzenia biblijnego. Prof. dr hab. Stanisław Koziara od wielu lat prowadzi badania nad językiem polskich przekładów Pisma Świętego, jest autorem kilku książek i kilkudziesięciu artykułów poświęconych tej problematyce. Artykuł, prezentowany w tomie 9, został przedstawiony na posiedzeniu Komitetu Językoznawstwa PAN jako szczególnie ważny dla współczesnej polszczyzny religijnej.

Artykuł dr. Mariusza Krajcarza, ucznia prof. Stanisława Prędoty, wpisuje się w nurt konfrontatywnego spojrzenia na frazeologię biblijną w językach współczesnej Europy.

Rozprawy prof. dr hab. Magdaleny Danielewiczowej i dr hab. Jolanty Ignatowicz-Skowrońskiej dotyczą leksykograficznego opracowania frazeologizmów. M. Danielewiczowa porusza niezwykle ważny, a w dotychczasowym dorobku leksykograficznym pomijany, problem opisu miejsca niektórych wielowyrazowych jednostek języka w strukturze tematyczno-rematycznej wypowiedzi i systemowego przyjmowania przez nie lub nieprzyjmowania akcentu zdaniowego. J. Ignatowicz-Skowrońska koncentruje się na problemach definiowania niektórych wieloznacznych jednostek języka na przykładzie kłuje w oczy i wdowi grosz, wykazując, że jakkolwiek definiowanie znaczeń frazeologizmów powinno być efektem analizy zamieszczonych w danym słowniku przykładów użycia tych jednostek. W definicjach pojawiają się komponenty znaczeniowe, których nie ma w żadnym z przytaczanych przykładów, a pomija się oczywiste komponenty semantyczne występujące w tych przykładach.

Studium dr Doroty Połowniak-Wawrzonek Frazeologizmy współczesnej polszczyzny motywowane sytuacją walki (zbrojnej) jest próbą kognitywnego opisu zastosowania metafor z domeny walki zbrojnej do kształtowania tekstów z różnych dziedzin.

Dr hab. Magdalena Lipińska analizuje mechanizmy komizmu polskich priameli, tj. przysłów typu: Krawiec bez spodni, szewc bez butów chodzi. W celu wykrycia, na czym polega ich komizm, stosuje analizę semiczną ukształtowaną przez francuskiego semantyka François Rastiera. M. Lipińska wykazuje, że efekt humorystyczny w priamelach wynika z kontrastu lub powtórzenia semów.

om zamyka praca dr Joanny Porawskiej Słownik związków frazeologicznych jako opis mentalności, będąca nie tyle recenzją, ile raczej omówieniem i rozważaniami na kanwie słownika Pînă-n pînzele albe Steliana Dumistrăcela. Rzecz powinna zainteresować przede wszystkim kulturoznawców, ponieważ język rumuński znany jest nielicznym spośród nich, a S. Dumistrăcel zajmuje się badaniem języka z perspektywy uniwersalizmu kulturowego, któremu Eugen Coşeriu przyznaje „najliczniejsze związki ze sposobem istnienia człowieka, z jego działaniem”. Słownik ten filologowi, tłumaczowi, czy też antropologowi kultury umożliwi prześledzenie wędrówki motywów mentalnych, przedstawiając specyfikę frazeologii w ukazywaniu umysłowości Rumunów, przy uwzględnieniu wpływów innych języków i kultur, obecnych na terenie Rumunii.

Spis artykułów:

  • Stanisław Koziara ( Kraków): „Tradycyjna frazeologia biblijna a nowe przekłady Pisma Świętego w języku polskim” / 9
  • Mariusz Krajcarz (Poznań): „O różnicach pomiędzy niderlandzkimi i polskimi frazeologizmami pochodzenia biblijnego” / 23
  • Magdalena Danielewiczowa (Warszawa): „O pewnym ważnym typie informacji leksykograficznej nieobecnej w słownikach” / 51
  • Jolanta Ignatowicz-Skowrońska (Szczecin): „Definiowanie związków frazeologicznych a opis ich zmienności znaczeniowej (na materiale współczesnych zbiorów frazeograficznych)” / 63
  • Magdalena Lipińska (Łódź): „Komizm słowny w polskich priamelach” / 71
  • Dorota Połowniak-Wawrzonek (Kielce): „Frazeologizmy współczesnej polszczyzny motywowane sytuacją WALKI (ZBROJNEJ)” / 89
  • Joanna Porawska (Kraków): „Słownik związków frazeologicznych jako opis mentalności (na przykładzie rumuńskiego opracowania Pînă-n pînzele albe Steliana Dumistrăcela)” / 125

okladka
Nakład wyczerpany
  • Prezydent Miasta Lublin, Urząd Miasta Lublin Wydział Planowania
  • Rewitalizacja obszaru Podzamcza w Lublinie
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-468-2
  • Lublin 2012
  • 74, [2] s.
  • Format 340 x 235 mm mm
  • Oprawa miękka klejona

Słowo wstępne: Krzysztof Żuk

Publikacja prezentuje prace zgłoszone do konkursu urbanistyczno-architektonicznego (otwartego, jednoetapowego) na opracowanie projektu koncepcyjnego pod nazwą Projekt rewitalizacji obszaru Podzamcza w Lublinie, ogłoszonego w sierpniu 2011 r. Jego organizatorem była Gmina Miasta Lublina, reprezentowana przez Prezydenta Miasta Lublina, we współpracy z oddziałem Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP). Celem konkursu było dokonanie wyboru najlepszych spośród zgłoszonych prac, a następnie wykorzystanie ich ustaleń przy opracowaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rozstrzygnięcie nastąpiło w styczniu 2012 r. Chcąc uchonorować twórczy wkład i wysiłek zespołów projektowych oraz zaprezentować różnorodność pomysłów w zagospodarowaniu obszaru ważnego w strukturze miasta, opracowano niniejszą publikację.

Spis treści w formacie PDF