Księgarnia - Wspomnienia i listy
Urodziłam się pomiędzy...  Cena: 38.00 zł
Zofia Reklewska-Braun

Cena 45,00 zł
Cena promocyjna 38,00 zł


Wydanie II
Lublin: Norbertinum, 2016
Objętość 405 s. + 24 s. fot. cz.b.
Format 147 x 220 mm
Oprawa miękka klejona
ISBN 978-83-7222-585-6

[ Wspomnienia ]

O książce

Urodziłam się pomiędzy pokojem a wojną – wywróciła ona cały ten świat, z którego się wywodzę, do góry nogami. A właściwie unicestwiła, bo ta klasa społeczna, do której przynależeli moi rodzice i moja cała rodzina, znikła z powierzchni ziemi. „Zatopiona Atlantyda” – zwykłam myśleć o niej już od dawna.
Urodziłam się także pomiędzy dobrobytem świetnie prosperującego dworu ziemiańskiego a nędzą i upokorzeniem lat komunizmu, w którym moja Mama nigdy już nie zdołała znaleźć godziwego miejsca dla siebie i nie nauczyła się zarabiać na nasze utrzymanie. Będąc w tym czasie obywatelem ostatniej kategorii, budowałam swoje poczucie godności nie na zewnętrznej przynależności do jakiejkolwiek grupy społecznej, ale raczej na wartościach duchowych i intelektualnych, które z natury rzeczy istnieją poza czasem i miejscem. Są nieuchwytne. Są nie do odebrania ani nie do zniszczenia przez jakiegokolwiek zewnętrznego intruza. Jedynie uniwersalizm Kościoła katolickiego był autentycznym punktem odniesienia dla mnie i mojej całej rodziny.
Wreszcie urodziłam się pomiędzy dość sztywnym i wyrafinowanym kodem zachowań, jaki obowiązywał „dobrze wychowaną panienkę ze dworu”, a rozpasanym, bezwzględnym, czasem nawet okrutnym, hałaśliwym i wulgarnym sposobem porozumiewania się dzieci na podwórku w Ostrowcu Świętokrzyskim.
Dziś żyję pomiędzy wyrosłym z wielowiekowej historii i tradycji kulturowej europejskim sposobem myślenia a amerykańską nonszalancką skłonnością do spłyceń, uproszczeń i łatwych sukcesów. Czuję się często wydziedziczona z tego, co było, a nie pasuję do tego, co jest.
Czyżbym należała do całej generacji zawieszonej „pomiędzy”? Bez swojego miejsca i czasu na ziemi?


(fragment Wstępu)

O Autorce

Zofia Reklewska-Braun jest historykiem literatury i teatru, pedagogiem, pisarką i dziennikarką. Urodziła się w Warszawie 8 września 1939 roku, w czasie oblężenia stolicy przez Niemców.
Po ukończeniu polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim pracowała jako redaktor w Państwowym Wydawnictwie Naukowym w Warszawie w redakcji prof. Zbigniewa Raszewskiego. W następnych latach mieszkała w Lublinie, a potem we Wrocławiu. Była sekretarzem literackim Teatru im. J. Osterwy w Lublinie. Działała społecznie w Duszpasterstwach Rodzin w Lublinie i we Wrocławiu oraz we wrocławskim Arcybiskupim Komitecie Charytatywnym podczas stanu wojennego. Była też członkiem Rady Społecznej przy Kardynale Henryku Gulbinowiczu we Wrocławiu. Po wyjeździe, wraz z mężem, do Stanów Zjednoczonych w 1985 roku uczyła w Buffalo State College, na Uniwersytecie Stanu Nowy Jork w Buffalo oraz w Polskiej Szkole im. Msgr. J. Adamskiego w Buffalo. Była tam zaangażowana w działalność różnych organizacji polonijnych i prowadziła kursy w parafiach katolickich.
Napisała (wraz z Kazimierzem Braunem) monografię Teofil Trzciński (Warszawa 1967) oraz wydała (wraz z Konstantym Puzyną) zbiór tekstów Jacques'a Copeau Naga scena (Warszawa 1972). Jej artykuły ukazywały się w „Dialogu” i programach przedstawień w wielu teatrach. Jest autorką wielu tekstów naukowych publikowanych w językach angielskim i polskim, w tym haseł w encyklopediach, oraz artykułów o literaturze i teatrze, a także o problemach społecznych i religijnych. Współpracowała z licznymi czasopismami w kraju i w Stanach Zjednoczonych, takimi jak: „Nowe Życie” we Wrocławiu (gdzie prowadziła stałą rubrykę pt. „Życie rodziną”) oraz „Nowy Dziennik” w Nowym Jorku, „White Eagle” w Bostonie, „Tygodnik Polonijny” w New Jersey, „Am-Pol Eagle” w Buffalo i inne. Współpracowała również z Polskim Radiem w Nowym Jorku i Chicago.
Za zasługi w nauczaniu i propagowaniu języka polskiego oraz literatury i kultury polskiej w Stanach Zjednoczonych została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi RP.
Jej mężem jest reżyser i dramaturg Kazimierz Braun. Ma troje dzieci: Monikę, Grzegorza i Justynę.


Spis treści

CZĘŚĆ I: MIROGONOWICE

NAJDAWNIEJSZE OBRAZY
Park, deszcz i radość „wbiegania” w życie...
Sad
Łąka i strach
Wronów i nogi Róży
Krzyś Michalewski i Monte Cassino
Pokój stołowy, Zygmunt i grzanki

Z OPOWIEŚCI... Z PAMIĘCI...
Narodziny
„Rzemiennym dyszlem”
W domu
Ojciec
Dwór
Wasiutyńscy
Mama
Śmierć Ojca

„KLATKI” I „SEKWENCJE”
Kompot z czereśni
Isia i lalka
Krasnoludki w Grzegorzowicach
W kościele w Waśniowie...
Stłuczony kieliszek
Nowalijki
Gry i zabawy w salonie
Ludki w skrzyni pani Benisławskiej
Ewa i majolikowa waza
Rodzeństwo
Przecięty nos
Puderniczka Zosi Piekarskiej
Huśtawka

JEDNAK JUŻ WSPOMNIENIA
Boże Narodzenia w Mirogonowicach
Bandyci
Śmierć Jasia Reklewskiego
Śmierć Isi Reklewskiej-Rauszerowej
Gwałt
„Na skrzydłach wiatraka...”
Partyzanci
Ojciec Innocenty
Ostatnia wojenna Wielkanoc
Żydzi
Rosjanin
Niemcy
Pacyfikacja Mirogonowic
Podwórze
Babcia
Przejście frontu
Przednówek 1945 roku
Ciocia Hala
Rosjanie
Odjazd

CZĘŚĆ II: OSTROWIEC 1945–1952

NOWY ŚWIAT
Dom w Ostrowcu
Młyn i piekarania
Kuchnia
Łazienka, zegar, starocie
Stare fotografie
Choroby
Chwila w piekarni
Liść dębu

CZAS POGARDY
Powojenna prowizorka
Aresztowanie Mamy
Rodzinne „działy”
Krowy
„O, la Boga, gdzie boczek?!”
űródełko
Młynówka i wszechświat
Przedszkole
Gry i zabawy na ulicy Kuźnia
Pożar
Wychowanie religijne w naszym domu
Kino „Marzenie”, kawiarnia „Oaza” i Damy i huzary
Jeszcze raz Ewa Wasiutyńska
Mój „czas pogardy”

HANIA REKLEWSKA
Pierwsze wspomnienia
Wizyta „bydlęcym wagonem”
W Pabianicach...
Nasze, już nie nasze dwory...
Pamięć Hani

KROKI W SAMODZIELNOŚĆ
Targ i czereśnie
Fabryczka landrynek
Wariatka
W Sarej Słupi
Młyn w Grzegorzowicach
Z oddali...
Lalka Honoratka
Jeszcze raz Ostrowiec

CZĘŚĆ III: WARSZAWA 1952–1965

NIE U SIEBIE...
Na Szarej
Tunia
Terenia
Oleńka
Zygmunt
Rodzinne kontrasty...
Wuj Zbyszek
Szkoła
Pływanie
U państwa Bonkowiczów

KROKI W DOJRZAŁOŚĆ
Korepetycje
Laski
Uniwersytet
Profesor Jan Kott
Życie towarzyskie na Uniwersytecie

MOJE NIEKONWENCJONALNE HARCERSTWO
Tropy
Krzysiek Majewski
Trochę najnowszej historii harcerstwa
Mieczyk
Rospuda
„Wstań! W słońce idź!”
Zimowisko w Międzygórzu
Przyrzekam być Harcerzem...
Jak służyć?
Dyżury repatriacyjne
Czy można zreformować komunizm?
W kierunku Kościoła...
Obozy, spływy, wędrówki, potańcówki...
Jak być „samotnym wilkiem”?

W STRONĘ BRAUNÓW
Kto to taki?
Mój teatr
Kazik
Stryj Jerzy
Klan Braunów
Rodzinne Legendy
Ciocia Jadzia
Juliusz Braun, czyli Dziadziuch
„Tu się słyszy własne kroki...”
Jeszcze rozstania
Babucha
Budowa Milechów
Wojenne bytowanie w Milechowach
Powrót do domu...

Posłowie
Podziękowanie

ANEKS
Reklewscy
Wasiutyńscy
Braunowie
Szymanowscy
Tymienieccy

NOTA O AUTORCE


« powrót
Ilość