Ilona Flutsztejn-Gruda
Wydanie I
Lublin: Norbertinum, 2005
Objętość 249 s.
Format 125 x 195 mm
Oprawa miękka klejona
ISBN 83-7222-185-5
[ Powieść o losach żydowskiej rodziny zawieszone pomiędzy tradycją i nowoczesnością okresu międzywojnia ]
O książce
Powieść ta otwiera przed czytelnikiem świat żydowskiej rodziny zamieszkałej na przedmieściach Warszawy. Losy seniorki rodu, Racheli, stanowią główny wątek domowej historii, której granice czasowe wyznaczają: przełom XIX i XX wieku oraz schyłek lat trzydziestych. To swoista minisaga, opisująca konflikty i napięcia czasu przełomów: ścieranie się tradycji, poczucia przynależności do wielopokoleniowej wspólnoty z nowoczesnym indywidualizmem, kultury wyrosłej na wartościach religii z wolnomyślicielstwem, uczucia z obowiązkiem wobec rodziny. W trójkącie matki, córki i zięcia rozgrywa się dramat miłości i cierpienia, poddany dodatkowo ciśnieniom rodowego poczucia ''przyzwoitości'', odpowiedzialności wobec minionych i przyszłych pokoleń za zrywanie odwiecznych praw.
O Autorce
Ilona Flutsztejn-Gruda urodziła się w 1930 roku w podwarszawskim Miedzeszynie. Po wybuchu wojny jej rodzina przedostała się na wschód, na dłużej osiadając w Uzbekistanie. Ucieczkę przed niemieckim okupantem, tułacze życie w uzbeckich osiedlach oraz powrót do Polski opisała w książce Byłam wtedy dzieckiem. Po powrocie do kraju mieszkała najpierw w Łodzi, później w Warszawie. Na Uniwersytecie Warszawskim obroniła pracę doktorską z dziedziny chemii medycznej. W 1968 roku wyemigrowała do Kanady; zamieszkała w prowincji Quebec, gdzie podjęła pracę jako profesor chemii w nowo utworzonym Uniwersytecie Francuskim. Dziś na emeryturze, w ramach pracy społecznej w organizacji Polish-Jewish Heritage zajmuje się publikowaniem wojennych wspomnień ludzi, którym udało się przeżyć Holocaust.
|
![](javascript: windowFoto( "files/products/137pokojd.jpg", sTitle+": " );)
