Irene Sturm
Wydanie I Lublin: Norbertinum, 2010 Objętość 362, [4] s. Format 147 x 208 mm Oprawa miękka klejona ISBN 978-83-7222-389-0
[ Powieść obyczajowa osadzona w klimacie XVIII-wiecznych Niemiec ]
O książce
Przez kilka lat mieszkałam na granicy ze Szwajcarią, nieopodal Basel, w domu, którego okna wychodziły na Ren i winnice. Miejscowi winiarze mogli godzinami opowiadać o uprawie winorośli... I to oni namówili mnie, abym wybrała się na wycieczkę w dolinę Renu, bo warto... Pojechałam. W czasie tej podróży oczu nie mogłam oderwać od ciągnących się kilometrami winnic, budowanych na zboczach rzeki zamków, które swoimi korzeniami sięgają czasów średniowiecza, ale także z zainteresowaniem słuchałam legend i ciekawych historyjek o tych, którzy tu mieszkali przed wiekami. Chwila zastanowienia – skoro książka, to czemu nie przenieść tych „pięknych obrazów z podróży”, które tak głęboko utkwiły w mojej pamięci, na papier... I tak zrobiłam. Akcja mojej książki [...] toczy się w XVIII wieku na terenie Austrii, Niemiec i w Polsce, gdzie rządy w tym czasie sprawował król August II Mocny, na przemian ze Stanisławem Leszczyńskim. [...] Jakże często [...] lekceważymy czyjeś dobre rady i decydujemy się iść własną drogą, bo uważamy, że jest słuszna..., i gdy znajdziemy się w ślepym zaułku, to nie wiemy, jak z niego wybrnąć... Ale wówczas nie wiadomo skąd i dlaczego zjawia się „Światło”, które wskaże drogę i wyprowadzi na prostą! I ta myśl, na przemian z subtelnie wplecionym wątkiem miłosnym, przeplata się przez karty mojej książki, pojawiają się w niej także dobre i złe duchy, które w starym zamczysku zawsze bystrym oczkiem baczą na wszystko i nic nie ujdzie ich uwadze...
Irene Sturm, fragmenty Od Autorki
Spis treści
Od Autorki
Wstęp Rozdział 1. Gerania – Kwiatowa Panienka Rozdział 2. Po burzy księżyc wyszedł na nocną wędrówkę... Rozdział 3. Zalotnice Rozdział 4. Astrusia matkę zastąpiła Rozdział 5. Weź swoje życie we własne ręce Rozdział 6. Oświadczyny Rozdział 7. Winnica... i serce radością przepełnione Rozdział 8. Matczyna rada Rozdział 9. Spełniło się... Rozdział 10. A życie toczy się dalej Rozdział 11. Zamek na skale Rozdział 12. Rozczarowanie i pocieszenie Rozdział 13. Spadkobierca się urodził Rozdział 14. I jak tej naszej Kundzi nie lubić Rozdział 15. Po niteczce do kłębka Rozdział 16. Przebiśnieg Eostre Rozdział 17. Cierpliwość popłaca Rozdział 18. Klucz do własnego domu Rozdział 19. Trzy kumoszki i czwarta, co je w pole wywiodła Rozdział 20. Wet za wet Rozdział 21. Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej Rozdział 22. Nieodwołalna decyzja Rozdział 23. Przerwany taniec Rozdział 24. Czas wrócić tam, skąd przyszłam Rozdział 25. Dwa pierścienie – licho nie śpi Rozdział 26. Przed siebie – w dorosłe życie Rozdział 27. Zło dobrem zwyciężone Rozdział 28. Młody Orzeł z gniazda wyfrunął Rozdział 29. Poznasz pana po cholewach... Rozdział 30. Te dziewczyny to ból głowy Rozdział 31. Rycheza Rexel Rozdział 32. Nieznajomi przyjaciółmi zostali Rozdział 33. „Do Hirscha po mlecz” Rozdział 34. Kundzia po raz trzeci z ambony spadła Rozdział 35. Co z oczu, to i z serca Rozdział 36. Jedna niespodzianka goni drugą Rozdział 37. Jak polskie panny zdobyć? Rozdział 38. Miłość czekać nie może Rozdział 39. Cosima z Ebertem, a Zelma... Rozdział 40. Nauki skończone Rozdział 41. Komu w drogę, temu czas Rozdział 42. Zrękowiny Rozdział 43. Używaj życia, bo krótkie... Rozdział 44. Przygadywanki, przepychanki, przekomarzanie Rozdział 45. Nocna mara Rozdział 46. Trudna wizyta Rozdział 47. Cierpliwości Rozdział 48. Przyjaźń zobowiązuje Rozdział 49. Przyjemności kosztują Rozdział 50. Rutka macochą Rozdział 51. Burza swatką Rozdział 52. Powrót, powitanie i pożegnanie Zakończenie
O Autorce
Irene Sturm (z d. Bielińska) jest rodowitą lublinianką. Jej rodzice, Marian i Aleksandra z d. Kornacka, byli w czasie drugiej wojny światowej żołnierzami Armii Krajowej. Matka (ps. „Szarotka”) była łączniczką AK, w uznaniu dla jej działalności partyzanckiej została odznaczona Krzyżem Armii Krajowej i odznaką za udział w akcji „Burza”, a decyzją Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej mianowana na stopień podporucznika. Irene Sturm ukończyła studia na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Pracowała w byłej Wschodniej Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Lublinie. W 1986 roku wyjechała z Polski i mieszkała przez krótki okres w Niemczech i Szwajcarii. W 1991 roku przeniosła się na stałe do USA. Obecnie mieszka wraz z rodziną w zachodniej dzielnicy Los Angeles. W swoim dorobku literackim posiada cztery powieści: Na przekór losu (2010) i Przypadek zrządził (2015), Niebieski bluszcz (2019) i Malachitowy bursztyn (2023), wierszowane reminiscencje z dzieciństwa zawarte w książce Zbłąkani w drodze (2014), zbiór opowiadań Na chwilę zamyślenia... (2018, 2022) oraz książeczkę dla dzieci Jak Strojnopiórek uratował Podarunek Słońca (2022). Jeszcze w czasie pobytu w Polsce fascynowała się historią Lublina, zdobyła uprawnienia przewodnika miejskiego Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Jest autorką dwóch książek o swoim rodzinnym mieście: O Lublinie... i nie tylko... przez rok cały (2011) oraz O prastarym grodzie Lublinie... przez pory roku i inne wieści (2012), zainspirowanych wspomnieniami z okresu młodości. Ponadto współpracowała z polonijnymi czasopismami, m.in. z „Gwiazdą Polarną” oraz z „Wiadomościami Piastowskimi”. Od roku 2015 jest członkiem Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie (Union of Polish Writers Abroad) z siedzibą w Londynie oraz Polskiego Stowarzyszenia Autorów, Dziennikarzy i Tłumaczy w Europie (APAJTE) z siedzibą w Paryżu.
|