Krzysztof Zapała
Cena zbytu 30,00 zł Cena promocyjna 24,00 zł
Wydanie I Lublin: Norbertinum, 2018 Objętość 137, [1] s. Format 120 x 200 mm Oprawa miękka klejona ISBN 978-83-7222-654-9
[ Apostolstwo katechisty Drogi Neokatechumenalnej w Rosji ]
O książce
Ks. Krzysztof Zapała (fragment Wprowadzenia):
Ta niewielka książka to zbiór notatek związanych z okresem mojej posługi duszpasterskiej w kilku dużych miastach Rosji i Białorusi: Kaliningradzie, Moskwie, Sankt Petersburgu i Gomlu (Homlu) w roku 2003, a potem w latach 2008–2016, choć kilka tekstów dotyczy także sytuacji, które rozegrały się w tamtym okresie w Polsce i we Włoszech. Zastanawiałem się, czy warto, aby ujrzały one światło dzienne, ale dwie okoliczności – 50. rocznica moich urodzin i 25. rocznica święceń – które wypadły właśnie w 2016 roku, kiedy tę posługę kończyłem, stały się zachętą do zapisania wspomnień, towarzyszących im myśli i modlitw z tamtych lat. Jeszcze jednym powodem był przeżywany wówczas w Kościele Rok Miłosierdzia zainicjowany przez Ojca Świętego Franciszka: przecież Wschód to z pewnością jedno z tych miejsc, w których powinno się głosić miłość i dobroć Boga do grzeszników. Przecież to kraina, którą przez siedemdziesiąt lat okrywał mrok. Mam nadzieję, że teksty te pomogą czytelnikowi zbliżyć się do Boga i poznać Jego miłość objawioną w Jezusie Chrystusie, że pomogą odkryć prawdziwe oblicze Boga Ojca, który kocha nas i z każdym z nas pragnie nawiązać relację miłości. Bardzo pragnę, by przyczyniły się one do przeżycia spotkania z naszym Stwórcą. Moja przygoda związana z posługą duszpasterską na Wschodzie rozpoczęła się w 2003 roku w Kaliningradzie, gdzie przebywałem przez rok. To było preludium. Pięć lat później, w 2008 roku, zostałem posłany już jako kapłan‑katechista wędrowny Drogi Neokatechumenalnej do Rosji, a następnie na Białoruś, gdzie przebywałem do drugiej połowy 2016 roku. Książka opisuje moje wewnętrzne doświadczenia i przeżycia. Odzwierciedla chwile radości i smutku, cierpienia i pokoju, walkę z pokusami i zmagania z samym sobą. Jest relacją ze spotkań z ludźmi, których Pan postawił na drodze mojego życia. Jest także świadectwem tego, że tu, na Wschodzie, Bóg żyje i nadal prowadzi historię zbawienia świata.
Andrzej Wojnowski (fragmenty Przedmowy pierwszego czytelnika):
Wspomnienia ks. Krzysztofa mają formę nietypową. Każda z trzydziestu kilku opisanych, prawdziwych, przeżytych sytuacji jest dla niego punktem wyjścia do pewnej refleksji, a te z kolei często przechodzą w modlitwę. W tej konstrukcji, której Autor, pisząc, chyba sam nie był świadom, nie ma niczego sztucznego. Dzieje się to dzięki temu, że Autor patrzy na to, co wydarza się w jego życiu, z perspektywy wiary, ale nie wiary katechizmowych formuł, a wiary oświetlającej konkretne życiowe sytuacje, prowadzącej do wzniesienia myśli ku Bogu, jakże często koniecznego, stanowiącego jedyny ratunek, do stawiania pytań o sens tego, co się wydarzyło. Stąd ta konstrukcja to właściwie paradygmat życia chrześcijanina: coś się w jego życiu dzieje, zdarza, to staje się powodem refleksji, przecież koniecznej (bezmyślność nie jest cnotą), a że refleksja skłania do modlitwy? Jak wspomniałem nieco wyżej, jest ona często jedynym ratunkiem przed tym, by... nie zwariować. [...] Wiara pozwala Autorowi prezentowanych nietypowych wspomnień na szczerość i jest to jeden z niewątpliwych walorów tej niewielkiej książki. Nie znalazłem w niej fałszu, może trochę patosu. Niektóre sytuacje, zapewne z różnych powodów, ale z pewnością na długo zapadną czytelnikowi w pamięć, a może i w serce. Autorowi nie zależy na jakiejś specjalnej autoprezentacji, raczej zależy mu na Czytelniku: żeby ten mógł skonfrontować swoje życie właśnie z wiarą, żeby sytuacje, o których czyta, skłaniały go do zastanowienia nad swoim życiem i postawami wobec Boga i ludzi. Czytelnik nie znajdzie tu jednak nic z moralizmu, owego klasycznego nawoływania, nakłaniania do..., chyba że, a i to między wierszami, odczyta zachętę do pogłębienia swojej relacji z Bogiem żywym, działającym, dokonującym cudów także dziś. Ks. Krzysztof ma świadomość swojej małości, jego teksty kojarzą się ze słowami Małej Arabki, Mariam, czyli Marii od Jezusa Ukrzyżowanego, nazywającej siebie Małym Nic, i z myślami ze słynnej książeczki O naśladowaniu Chrystusa. To dobrze. Dziś, w czasach wybujałego indywidualizmu, pogoni za sukcesem za wszelką cenę i na każdym polu, potrzebne jest podejście do życia, które ktoś mógłby nazwać nawet fundamentalistycznym, ale oznacza ono jedynie realizm. Dzisiejsze czasy skłaniają bowiem do zasadniczych wyborów: albo mdła religijność, w dużej mierze wywoływana strachem, albo wiara, w której zdecydowanie najważniejszym elementem jest miłość, jaką Bóg ma do nas, ludzi czasem niemających odwagi przyznać się, nawet przed sobą, do swojej grzeszności, ale jednocześnie jakoś ufających miłości Boga, próbujących, czasem bardzo nieśmiało, pozwalać Bogu, by to On prowadził ich przez życie, jak pozwolili Abraham i Maryja, Ta, która uwierzyła. Zachęcała do tego św. Teresa Benedykta od Krzyża, Edyta Stein: „Podaj Panu Bogu rękę i daj się prowadzić”. Nie chodzi tu, co oczywiste, o ustne deklaracje, ale o zmaganie o to, by w życiu, mimo wszelkich trudności, przyjmować wolę Boga (gdy podpowiada On poprzez fakty, co czynić), albo szukać Jego planu, jaki ma On wobec każdego z nas, prosić, by nam plan ten objawił. To jest konsekwencja wiary, a nie fundamentalizm, tu mówimy o wierze – zaufaniu do Boga, dostrzeganiu Jego miłości i prowadzenia także w drobnych wydarzeniach życia. Tego uczy ta niewielka książka i tego życzy Czytelnikom Autor książki, a dołącza się do tych życzeń jej nieplanowany pierwszy czytelnik.
Spis treści
Przedmowa pierwszego czytelnika (Andrzej Wojnowski)
Wprowadzenie Modlitwa
Dobra Nowina Głos Podróż Dzień pierwszy Świadectwo Siostry Krzysztof Dzień próby Zmartwychwstanie Spotkanie Samotność Zły duch Rok wiary Świadek wiary Świadkowie wiary Eucharystia Tajemnica Święty Jan Paweł II Święta Matka Teresa Kapłaństwo Codzienność Cisza Pieniądz Prawda Ojciec Kościół Pomyłka? Przebaczenie Jezus Chrystus Oblubieniec Katedra Święci Powrót Po powrocie Zakończenie
Objaśnienia (ks. Robert Skrzypczak) Posłowie (Andrzej Wojnowski)
O Autorze
Ks. Krzysztof Zapała (ur. 1966) – urodził się w Chełmcach koło Kielc. W 1991 roku został wyświęcony na prezbitera diecezji kieleckiej. W latach 2003-2004 był dyrektorem Caritas w Rosji. Od 2008 roku katechista wędrowny Drogi Neokatechumenalnej w Rosji i na Białorusi. W ciągu ostatnich lat posługiwał w Moskwie.
|