Tomasz Buczko-Ferens
Wydanie I Lublin: Norbertinum, 1997 Objętość 16 s. Format 125 x 195 mm Oprawa miękka szyta ISBN 83-86837-67-5
[ Poezja ]
O książce
Jego poezja pisana życiem jest głęboko zanurzona w rzeczywistość cierpienia, źródłem jej są bowiem przeżycia związane z niespodziewaną i wszystko odmieniającą chorobą. Siły witalne wstrzymane u szczytu swej eksplozji, przemienione w tęsknotę za życiem aktywnym, w bunt przeciwko ograniczeniom ciała, zrodziły poezję pełną wewnętrznych napięć, zmiennych nastrojów, pełną emocji objawiających nieodpartą wolę istnienia. Poetycki tomik Tomasza Buczko-Ferensa gromadzi 12 wierszy, których wyraźnym rysem jest autentyzm. Zawiera się w nich bezpretensjonalna miłość do poezji, jej rytmicznych rozwiązań, romantycznych paraleli, młodopolskich tradycji. Poetycki krajobraz tworzą karczmy przeniesione z mickiewiczowskich ballad, paryskie klimaty Norwida; jest w nich ckliwa miłość do matki rodem ze Słowackiego. Sugestywnie oddane zostaje piękno przyrody, które można odnaleźć w wierszach sprzed stu lat niż w otaczającej nas naturze – prawdę tę, uświadamia nam poeta, który literackie reminiscencje łączy ze wspomnieniami własnych wędrówek.
O Autorze
Tomasz Buczko-Ferens, ur. w 1966 r. w Lublinie; absolwent Wydziału Prawa i Administracji UMCS, były pracownik lubelskich banków.
|