Bogumił Olszewski
Wydanie I Lublin: Norbertinum, 2003 Objętość 147 s. + 8 s. cz.b. + 16 s. kolor. Format 145 x 208 mm ISBN 83-7222-132-4 Oprawa miękka klejona
[ Wspomnienia ]
O książce
Wśród burz i trudów życia to wspomnienia człowieka, który w swoim życiu doświadczył działania obydwu totalitaryzmów: faszystowskiego i komunistycznego. Mimo wszystkich trudności i przeciwności, mimo stałego nadzoru UB zachował wierność tym ideałom i wartościom, które wyniósł z domu rodzinnego. A siłę, zapał i wytrwałość w działaniu czerpał z wiary i nauki Kościoła. Stąd zaangażowanie w Ruch „Światło-Życie”, prace przy budowie kościołów, kolportaż książek religijnych, udział w różnych grupach modlitewnych (Franciszkański Zakon Świecki, Czciciele Bożego Miłosierdzia). W wolnej, niepodległej Polsce Autor może działać na tych wszystkich polach i płaszczyznach życia Kościoła katolickiego w sposób jawny i otwarty; może wreszcie zrealizować marzenie życia i popłynąć w rejs „Darem Młodzieży”. Wspomnienie Bogumiła Olszewskiego to także cenny dokument życia społecznego i religijnego w Polsce okresu komunistycznego i transformacji ustrojowej.
Spis treści
Rozdział II. Spełnione marzenia Rozdział III. Młodzieżowy ruch - „Światło-Życie” Rozdział IV. Czeczelnik Rozdział V. Moje spotkanie z „Radio Maryja” Rozdział VI. Pielgrzymka do Rzymu Rozdział VII. Ziemia Święta Rozdział VIII. Beatyfikacja ojca Pio w Watykanie Rozdział IX. Wspomnienia z pielgrzymki na Golgotę Wschodu koleją transsyberyjską Rozdział X. Kult Bożego Miłosierdzia
O Autorze
Urodził się 5 kwietnia 1931 roku w Wielączy (powiat zamojski). W okresie okupacji rodzina uciekła w czasie pacyfikacji Zamojszczyzny do Biłgoraja. W roku 1946 w trybie przyspieszonym ukończył szkołę podstawową, a następnie 3-letnią Państwową Szkołę Przemysłową w Zamościu. Po przeszkoleniu w Państwowym Centrum Wyszkolenia Morskiego w Dziwnowie (1949 rok), został przyjęty (w 1950 roku) do Szkoły Morskiej w Gdyni (Wydział Mechaniczny), którą ukończył w czerwcu 1952 roku. I na tym skończyła się „morska” przygoda Bogumiła Olszewskiego. 2 lipca 1952 roku został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa w Gdańsku za przynależność do organizacji antykomunistycznej „Kraj”. Wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Gdańsku 28 listopada 1952 skazany na 10 lat więzienia. Z więzienia w Sztumie został zwolniony na podstawie amnestii 4 maja 1956 roku. Jako były więzień polityczny nie mógł pływać na statkach. Podjął pracę w Fabryce Samochodów Ciężarowych w Lublinie, gdzie przepracował 26 lat na stanowisku mistrza zmianowego. Podczas strajków w 1980 roku i po wprowadzeniu stanu wojennego był jednym z robotniczych przywódców w FSC.
|