Kazimierz Cybulski

(1926-2016)

Urodził się 5 grudnia 1926 roku w Medyce k. Przemyśla. Wybuch wojny nie pozwolił mu rozpocząć planowanej nauki w Gimnazjum Humanistycznym im. Kazimierza Morawskiego w Przemyślu. Jego Ojciec, który był organistą i działaczem społecznym, został 2 listopada 1939 roku aresztowany przez NKWD, a rodzinę wyrzucono z domu.
10 lutego 1940 roku Kazimierz Cybulski wraz z matką i dwiema siostrami został wywieziony na Sybir, w okolice Krasnojarska, gdzie już po dwóch miesiącach od przybycia umarła jego starsza siostra. W marcu 1942 roku, dzięki porozumieniu Sikorski – Majski, przybył z matką i młodszą siostrą do Teheranu, skąd po kilku miesiącach przewieziony został do polskiego obozu uchodźczego Masindi w Ugandzie. Zorganizował tam pierwszy w Afryce polski zastęp harcerski. W Masindi też ukończył, w grudniu 1943 roku, Polskie Gimnazjum na Uchodźstwie, a w maju 1944 roku przedostał się do Egiptu, do Polskich Sił Zbrojnych na Środkowym Wschodzie. Po przeszkoleniu rekruckim i artyleryjskim został odkomenderowany na Podchorążówkę Artylerii do II Korpusu we Włoszech, którą ukończył w lipcu 1945 roku, kontynuując następnie przerwane nauki licealne.
W roku 1946 II Korpus został przeniesiony z Włoch do Wielkiej Brytanii. Tu po powzięciu wraz z ojcem decyzji o pozostaniu na emigracji i po zapisaniu się do PKPR-u (Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia), Cybulski zgłosił się do Centrum Wyszkolenia Technicznego w Millom, gdzie ukończył Liceum Budowlane. Po demobilizacji w grudniu 1948 roku i nieudanych próbach znalezienia zatrudnienia jako technik budowlany, osiedlił się w Bury k. Manchesteru, gdzie mieszkali jego rodzice z siostrą; pracował jako robotnik w fabryce papieru. Tu poznał i poślubił w roku 1950 Henrykę Adamowicz. W tym samym roku podjął, po uprzednim uzyskaniu 3-letniego stypendium, studia w Leeds College of Technology. W Leeds też przyszedł na świat pierwszy syn Cybulskich, Jerzy Kazimierz.
W kwietniu 1955 roku Cybulscy wraz z rodzicami i rodzeństwem wyemigrowali do USA; po kilkumiesięcznym pobycie w Springfield (Massachusetts) przenieśli się do Kalifornii, osiedlając się na stałe w okolicy Los Angeles. Tu urodził się drugi syn, Artur Stanisław.
Cybulski brał czynny udział w życiu kulturalno-społecznym miejscowej Polonii. Prezesował Polskiej Macierzy Szkolnej, po czym przez szereg lat był jej Artystycznym Kierownikiem. Brał czynny udział w Polskim Teatrze, był jego kilkakrotnym kierownikiem oraz kierownikiem zespołu tanecznego „Krakusy”. Angażował się też czynnie w życie Polskiej Parafii w Los Angeles, nie tylko jako jeden z lektorów, ale też i jako kilkakrotny przewodniczący Rady Parafialnej. Od roku 1974 do 1996 był członkiem redakcji, komentatorem i spikerem polskich audycji radiowych w Los Angeles. Przez wielu też lat brał czynny udział w wieczorach literackich organizowanych przez Polską Bibliotekę oraz Klub Kultury im Heleny Modrzejewskiej. Był m.in. autorem odczytów poświęconych twórczości Norwida, a także inicjatorem ufundowanego przez miejscową Polonię Epitafium upamiętniającego setną rocznicę śmierci tego wielkiego poety-emigranta, które zostało wmurowane w kościele św. Anny w Warszawie w maju 1983 roku z udziałem obojga Cybulskich. Przez szereg lat był członkiem Dyrekcji miejscowego oddziału Kongresu Polonii Amerykańskiej, Polskiego Domu Seniora w Los Angeles, a także Fundacji Pomocy Medycznej Dzieciom w Polsce. Od roku 1988 pełnił funkcję prezesa Koła Przyjaciół Fundacji Jana Pawła II w Południowej Kalifornii, będąc jednym z jego założycieli w roku 1986. Był też od wielu lat ściśle związany z Komitetem Pomocy Polakom na Wschodzie.
Za swoją działalność kulturalno-społeczną Kazimierz Cybulski został odznaczony przez kolejnych Prezydentów II Rzeczypospolitej na Obczyźnie: Srebrnym Krzyżem Zasługi (1971) oraz Złotym Krzyżem Zasługi (1987). Rada Narodowa Miasta Nysy, na wniosek Koła Sybiraków, nadała w roku 1990 Kazimierzowi Cybulskiemu w uznaniu jego zasług dla Polonii Południowo-Kalifornijskiej, tytuł Honorowego Obywatela Miasta Nysy. Prezydent III Rzeczypospolitej Lech Wałęsa postanowieniem z dnia 5 marca 1993 roku odznaczył Kazimierza Cybulskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, a Papież Jan Paweł II nadał Cybulskiemu 10 sierpnia tegoż roku Krzyż „Pro Ecclesia et Pontifice” za jego pracę na rzecz Fundacji Jana Pawła II. Natomiast w roku 1997 Społeczna Fundacja Pamięci Narodu Polskiego w Warszawie, za szczególne zasługi dla Narodu i Państwa Polskiego, uhonorowała Kazimierza Cybulskiego Orderem „Polonia Mater Nostra Est”. Zaś Ojciec Święty Jan Paweł II za długoletnią pracę na rzecz Fundacji Jana Pawła II nadał 12 marca 2004 roku Kazimierzowi Cybulskiemu Komandorię Orderu Świętego Sylwestra.
Kazimierz Cybulski był członkiem Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie, członkiem wspierającym Polskiego Instytutu Naukowego w Ameryce, Fundacji Heleny Modrzejewskiej w Kalifornii oraz Towarzystwa Przyjaciół Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W Oficynie Poetów i Malarzy w Londynie opublikował pierwsze swoje dwa tomiki wierszy: Trzy drogi (1982) i Głos niemy (1986). Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wydał w Norbertinum w Lublinie następujące tomiki wierszy: Wymiar czasu (1995), Ślady pamięci (1999), Szara Godzina (2002) oraz wybór wierszy z pierwszych trzech tomików, W cieniu życia (1995). W roku 1999 Norbertinum, w ramach serii „Z Nieludzkiej Ziemi” opublikowało jego wspomnienia pt. Przerwany bieg życia. Ponadto był autorem wielu artykułów i komentarzy w lokalnych gazetach, polonijnych czasopismach i w programach Polskiej Fali Radiowej w Los Angeles.