Prof. dr hab. Anna Czekanowska-Kuklińska

(ur. 1929)

Muzykolog (etnomuzykolog), profesor Uniwersytetu Warszawskiego, córka antropologa i etnografa Jana Czekanowskiego, badacza kultur pierwotnych Afryki i podróżnika.

Urodziła się 25 czerwca 1929 roku we Lwowie. W latach 1948-1952 studiowała muzykologię u Adolfa Chybińskiego na Uniwersytecie w Poznaniu, następnie w latach 1958/59 – u K. Reinharda w Berlinie oraz M. Schneidera i K.G. Fellerera w Kolonii. Od 1957 roku związana z Instytutem Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego, którego w latach 1975-1991 była dyrektorem, kierując od 1969 roku Zakładem Etnomuzykologii, który stworzyła od podstaw i na wiele lat ukierunkowała jego profil badawczy. W 1959 roku uzyskała na UW stopień doktora na podstawie pracy Pieśni biłgorajskie. Przyczynek do interpretacji polskiego pogranicza południowo-wschodniego (wyd. 1961). W 1968 roku habilitowała się na UW rozprawą Ludowe melodie wąskiego zakresu w krajach słowiańskich (wyd. 1972). W 1976 roku otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych. Z jej inicjatywy opracowany został kompleksowy model kształcenia etnomuzykologów na poziomie uniwersyteckim. Jest m.in. autorką jednych z niewielu w Polsce podręczników z zakresu etnomuzykologii: Etnografia muzyczna. Metodologia i metodyka (1971) oraz Kultury muzyczne Azji (1981).

W roku 2010 opublikowała tom wspomnień z lat spędzonych we Lwowie – Świat rzeczywisty – świat zapamiętany. Losy Polaków we Lwowie (1939-1940).