dr Maria Emilia Józefacka

(ur. 1942)

Urodziła się 2 marca 1942 roku w Opolu Lubelskim. Ukończyła filologię polską na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1971 roku uzyskała stopień doktora za rozprawę „Konwencje teatralne w polskiej komedii współczesnej”. Debiutowała w 1960 na łamach dwutygodnika „Kamena” jako poetka. Od roku 1964 do końca lat 60. pracowała jako asystentka na Wydziale Nauk Humanistycznych KUL, rozwijając jednocześnie talent i warsztat poetycki. W latach sześćdziesiątych rozpoczęła współpracę z lubelską rozgłośnią Polskiego Radia, gdzie w latach 1967-1971 pracowała jako redaktor. Autorka tomików poezji: Ostrze (1969), Całopalenie (1970), Epicentrum (1971), Adwent (1982), Opoka (1983), Pogranicze. Przesłanie z Polski (przekład na j. japoński Michi Tsukada, 1985), Ziemia Spotkania (1989), Widok z Krzyża (1992), Czuwanie (2001); tomu opowiadań Godzina Oriona (1988) oraz powieści: Karkołomna gra (1971), Kto sieje wiatr (1973), To, co najpiękniejsze (1977), Dziewczyna nie ludzie (1979), Gorczyca (1981), Lotnica (1986), Czarny charakter (1987), Chłopak na niepogodę (1989), Korona północy (1991), Sekrety i niespodzianki (1999), Ale numer! (2000). W roku 1998 ukazał się wybór jej poezji – Wir. Wzór. Wybór. Jest autorką opracowań i wyborów poezji, m.in.: Ogród miłości. Tetmajer, Leśmian, Staff (1984), Uciechy miłosne. Kochanowski, Morsztyn, Kniaźnin (1986), Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Poezje (1986), Kobieto! Boski diable. Mickiewicz, Słowacki, Norwid (1987), Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Tańczący koliber (1988), Władysław Broniewski, Poezje (1988).

Laureatka nagród: Nagroda im. Stanisława Piętaka za tom Całopalenie (1971), Nagroda Prezesa Rady Ministrów (1985), Nagroda im. Bolesława Prusa, Nagroda im. Józefa Czechowicza za tom Wir. Wzór. Wybór (1998), Nagroda Główna w Konkursie im. Anny Kamieńskiej za tom Wir. Wzór. Wybór (1998).