Prof. dr hab. Zbigniew Góralski

(1928-1997)

Długoletni pracownik naukowy Archiwum Państwowego w Lublinie, następnie Biblioteki Głównej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego oraz Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach (1970-1997). Jako profesor zwyczajny specjalizował się w historii nowożytnej XVIII wieku Polski i krajów niemieckojęzycznych. Był stypendystą austriackiego Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego, owocem czego jest praca Austria a trzeci rozbiór Polski, a także szereg artykułów i recenzji zamieszczonych w polskich i niemieckojęzycznych czasopismach naukowych. Następnie otrzymał stypendium Fundacji im. Aleksandra Humboldta i wykładał m.in. na uniwersytetach w Monachium i Bonn. Odnalazł w Moskwie nieznane dotąd ostatnie tomy pamiętników króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Poza tym jest autorem rozpraw traktujących o okresie insurekcji kościuszkowskiej oraz książki pt. Maria Teresa. Kilka dużych rozpoczętych prac nie znalazło kontynuatorów.

W 1982 roku ukazała się pierwsza część jego rozprawy Szpitale na Lubelszczyźnie w okresie przedrozbiorowym. Druga część tej pracy została opublikowana w 1999 roku. Jest ona zwieńczeniem badań prof. Zbigniewa Góralskiego na zagadnieniem opieki społecznej w dawnej Polsce.