Eugeniusz Koźmiński

(ur. 1940)

Urodził się w 1940 roku w Barcinie (Pałuki, obecnie woj. kujawsko-pomorskie). Mieszkaniec Kołobrzegu i Ustronia Morskiego. Z zawodu nauczyciel, absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku (filologia polska). Pracował w różnych szkołach i instytucjach, ostatnio jako dyrektor zespołu szkół w Ustroniu Morskim. Poeta, prozaik, eseista. Opublikował zbiory wierszy: Wołanie mew (1988, Nagroda Literacka „Głosu Nauczycielskiego”), Dziennik meduzy (2005) i Narodziny wyspy (2012), W głębi (2021) oraz tom prozy Ptaki i ludzie (2003). Wiersze, opowiadanie i eseje ogłaszał w pismach literackich i prasie lokalnej. Laureat wielu konkursów literackich. Jest członkiem Związku Literatów Polskich (Oddział Koszalin) i Stowarzyszenia Kołobrzeskich Poetów.