Andrzej Józef Misiura

(1935-1995)

Urodził się 20 marca 1935 roku Ujazdowie k. Zamościa. Po ukończeniu Szkoły Podstawowej Nr 5 i I Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Zamoyskiego (1953) w Zamościu, przez rok studiował geologię w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W 1957 roku ukończył Studium Nauczycielskie w Lublinie. Od 1960 roku był nauczycielem szkół podstawowych w Lublinie, Baranowie i Markuszowie. W 1969 roku powrócił do Zamościa, gdzie pełnił obowiązki dyrektora Szkoły Podstawowej Nr 3, od 1983 roku – nauczyciela języka polskiego w Zespole Szkół Elektrycznych oraz (przez siedem lat) nauczyciela Studium Bibliotekarskiego. W 1977 roku ukończył zaoczne studia polonistyczne na UMCS w Lublinie.

Debiutował na łamach „Kameny” w 1960 roku opowiadaniem pt. Dom w którym się umiera. Był autorem poetyckiego arkusza poświęconego Karolowi Namysłowskiemu i jego włościańskiej orkiestrze Legenda Pańskiej Doliny (1989) oraz tomików: Ściemnia się na drogach (1990), Pogranicze (1993) i Tak blisko (1996). Twórca dojrzałej, refleksyjnej poezji, odwołującej się do rodziny i rodzinnej wsi, do łagodnej przyrody okolicznych dolin i lasów. Laureat konkursów literackich, m.in. „Szukamy młodych talentów” (1960) oraz Konkursu Literackiego im. Bolesława Leśmiana (1987, 1995). Był aktywnym członkiem Klubu Literackiego przy WDK w Zamościu i Nauczycielskiego Klubu Literackiego im. Józefa Czechowicza w Lublinie. Posiadał odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski i in.

Zmarł 14 września 1995 roku w Zamościu.