Rybak Mieczysław

(1917-2003)

Urodził się 21 grudnia 1917 roku w Borysowie, syn Józefa i Marianny z Ruł­ków. Pięć klas szkoły powszechnej ukończył w rodzinnym Borysowie, szóstą klasę w Gołębiu nad Wisłą, siódmą w Bobrownikach nad Wieprzem. Na dalsze kształcenie się możliwości nie miał. W okresie międzywojennym poza pracą w gospodarstwie ojca brał czynny udział w działalności organizacji młodzieżo­wej Wici. W latach 1934-1935 w ramach Związku Strzeleckiego ukończył Przysposobienie Wojskowe i Wychowanie Fizyczne. Jednocześnie brał udział w Przysposobieniu Rolniczym, kursach Staszica I i II stopnia oraz w Wyścigu Pracy Samokształceniowej zorganizowanym przez kierownictwo szkoły. Po ukończeniu w 1936 roku dwutygodniowego kursu bibliotekarskiego w Nałęczowie prowadził do 1939 rku społecznie punkt biblioteczny w Borysowie. W 1938 roku przebywał na kursie świetlicowym w Nałęczowie. 15 stycznia 1939 roku wstąpił do szkoły rolniczej w Klementowicach. W czasie okupacji niemieckiej był zatrudniony w Spółdzielni Spożywców „Nadzieja” w Borysowie, a jednocześnie brał udział w pracy konspiracyjnej, początkowo w Związku Walki Zbrojnej, a od 1 czerwca 1941 roku w Batalionach Chłopskich. Współpracował z Janem Pasiakiem.

Po wyzwoleniu, zgodnie z zaleceniem władz BCh, zaangażował się do pracy w Zarządzie Gminy Żyrzyn, gdzie jako długoletni sekretarz pracował nieprzerwanie do czasu przejścia na emeryturę, to jest do 31 marca 1982 roku. W międzyczasie ukończył zaocznie 5-letnie Technikum Ekonomiczne im. Vetterów w Lublinie, a następnie, również zaocznie – Zawodowe Studium Administracyjne na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.

Poza pracą zawodową brał czynny udział w działalności społecznej. W la­tach 1946-1947 był sekretarzem Zarządu Gminnego Polskiego Stronnictwa Lu­dowego. W 1956 roku przewodniczył Społecznemu Komitetowi Założycielskiemu Spółdzielni Zdrowia w Żyrzynie, a następnie pełnił funkcję członka Zarządu tej Spółdzielni. W latach 1968-1982 przewodniczył Społecznej Komisji Pojednaw­czej przy Gminnej Radzie Narodowej w Żyrzynie. Podejmował wiele inicjatyw społecznych. Prze­wodniczył Społecznemu Komitetowi Budowy Pomnika Powstania Styczniowego na terenie gminy Żyrzyn. W 1997 roku opublikował obszerną monografię Żyrzyn i okolice. Zarys dziejów (Lublin: Norbertinum).

Za wyniki w pracy zawodowej i działalności społecznej odznaczony Krzy­żem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Batalionów Chłopskich, odznaką Zasłużony dla Lubelszczyzny i in­nymi odznaczeniami państwowymi i resortowymi.

Zmarł 26 lipca 2003 roku.