Nie znałam Chrysta. Wybór poezji
  • Wydanie: pierwsze
  • Miejsce i rok: Lublin, Norbertinum, 2003
  • Objętość: 166, [6] s.
  • Format: 150 x 240 mm
  • Oprawa: miękka klejona ze skrzydełkami
  • ISBN: 83-86837-84-5
  • Status: Nakład wyczerpany

Wiersze Edy Ostrowskiej nie mają żadnego odpowiednika w polskiej i niepolskiej literaturze. Żeby w przybliżeniu zdać sobie sprawę z ich jakości, trzeba myśleć o tej poezji jako o (niemożliwym do spełnienia) połączeniu niezwykłej wrażliwości Świrszczyńskiej, bólu doświadczanego przez Sylvię Plath i baśniowości, która pojawia się u Poświatowskiej czy Harasymowicza. Komponent religijny tych wierszy, najbardziej zadziwiający, osobny, drastyczny, w ogóle nie przekłada się na żadne poetyckie lub pozapoetyckie świadectwo wiary. Całe to porównanie nie ma zresztą charakteru źródłowego; próbuje nas tylko nieudolnie oswoić z przejmującym zjawiskiem poetyckim, jakim jest twórczość Edy Ostrowskiej. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wiersze tej poetki nie rodzą się pod wpływem lektur, ale z dojmującego bólu duszy i ciała, z doświadczenia choroby i cierpienia, z poczucia odrzucenia, marginalizacji, biedy i buntu - kierowanego nie tylko przeciw ludziom, ale przeciw Bogu i światu. [...]

Integralną częścią wierszy Ostrowskiej są dopiski „Lublin nocą, w czasie deszczu”, „autobus relacji Lublin - Włodawa” i daty – od jesieni 1977 po czerwiec 1997 r. To ważne elementy poetyckiego krajobrazu tak jak szpitale, dworce, klinika nerwic. Eda Ostrowska opisuje udręczone ciało. Udręczone ciało otwiera się na Boga, chociaż wcale nie pragnie męczeństwa. Udręczone ciało pragnie miłości. Tak wynika z ostatnich wierszy. W miłości poetka odnajduje realizację przestrzeni religijnej. Bo tylko miłość jest święta, miłość chrześcijańska splątana z miłością do mężczyzny. Eda Ostrowska ma dla mnie twarz Emily Watson z filmu Przełamując fale.

 

„Wysokie Obcasy", dodatek do „Gazety Wyborczej”

 

Zrealizowano przy pomocy finansowej

Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego ze środków Funduszu Promocji Twórczości

Wydziału Kultury i Sztuki Urzędu Marszałkowskiego w Lublinie

 

Wybór autorski – oparty na następujących tomach: Ludzie, symbole i chore kwiaty (1981), Smugi pieprzu (1983; pierwotny tytuł Gesty), Tajemnica I bolesna (1987), Małmazja (1988), Letycja u miecznika (1990), Psalmy (1990), Krew proroków (na twoich rękach) (1994), Parszywe nasienie Abrahama (1996), Światłem być (2000), Misteria (niedrukowane), Śmiechu warte (niedrukowane), wiersze nowe. Utwory przeminęły z wiatrem oraz a przecież my młodzi – drukowane po raz pierwszy.

więcej o książce
zwiń
Polecane

Książka o dojrzewaniu do ojcostwa

Wspomnienia z posługi duszpasterskiej wśród deportowanych do Kazachstanu.

Felietony i eseje o jagiellońskim duchu miasta Lublina

Zbiór opowiadań, których motywem przewodnim jest emigracja i związane z nią dylematy życiowe bohaterów.