Pomost na Wschód. Obserwacje i refleksje watykanisty
  • Wydanie: pierwsze
  • Miejsce i rok: Lublin – Londyn, Odnowa – Norbertinum, 1991
  • Objętość: 241, [3] s. + 8 s. fot. kolor., cz.b.
  • Format: 145 x 202 mm
  • Oprawa: miękka klejona
  • ISBN: 83-85131-08-6, 0-903705-70-2
  • Status: Nakład wyczerpany

Projekt okładki: Zofia i Henryk Szulcowie

 

Wydawnictwo „Norhertinum" – mające siedzibę w Lublinie – na koniec roku kalendarzowego 1990 udostępnia polskiemu czytelnikowi pracę Dominika Morawskiego o znamiennym tytule: Pomost na Wschód. Obserwacje i reflek­sje watykanisty. Książka ta ukazuje się w czasie, gdy niespodziewanie zmienia się obraz polityczny państw Europy Wschodniej i imperium sowieckiego. Feno­men odradzającego się z wielką siłą Kościoła katolickiego wszystkich obrząd­ków i w ZSRR, i krajach sąsiedzkich zadziwia nie tylko Zachód, ale także nas, którzy patrzymy na te wydarzenia „zza miedzy". Trzeba stwierdzić, że wraz z odradzającym się życiem Kościoła katolickiego i Cerkwi prawosławnej zauwa­żamy też występujące z wielką odwagą i siłą poczucie tożsamości narodowej wśród Polaków, Litwinów, Ukraińców i Białorusinów.

Narastająca w wyniku przemian historyczna świadomość swoich narodo­wych korzeni, sugeruje u tych nacji nieodparte pragnienie wolności i samosta­nowienia o sobie. Pragną one demokracji, bezpieczeństwa i dobrobytu. Co wię­cej, kto miał możność zetknąć się z nimi bezpośrednio, łatwo zauważa u nich naturalną potrzebę współpracy i przyjaźni. Ta sytuacja – mówią one – jest wła­ściwą drogą dla całej ludzkości, która za kilka lat wejdzie w trzecie po narodze­niu Chrystusa tysiąclecie swoich dziejów.

Dobrze, że właśnie w tym czasie ukazuje się ta książka. Wypełni ona lukę w wiedzy polskiego czytelnika na temat „watykańskiej ostpolitik", tak często mylnie odbieranej, a nawet zniekształcanej, zarówno przez kontestację ze stro­ny „prawomyślnych" krytyków, jak i przez pochwały jeszcze do niedawna ko­munistycznej propagandy. Mam nadzieję, że ta książka pozwoli lepiej zapo­znać się z tym, co uczyniła Stolica Apostolska przez ostatnie parędziesiąt lat, a zwłaszcza za pontyfikatu Jana Pawła II, by doprowadzić do zbliżenia z Mo­skwą i poczynić odważne kroki ku przezwyciężeniu podziałów Europy. Doko­nało się to między innymi przez dowartościowanie wkładu Kościołów lokal­nych w strefie środkowoeuropejskiej.

 

Henryk kard. Gulbinowicz, fragment Słowa wstępnego

 

Opatrzność dala mi niebywałą szansę przeżycia z górą dwudziestu pięciu lat w cieniu Spiżowej Bramy. W informacyjnej i publicystycznej pracy watykanisty (jak przyjęło się nazywać korespondenta stale akredytowanego przy Stolicy Apostols­kiej) starałem się kierować poczuciem odpowiedzialności chrześcijańskiej w rozpo­znawaniu prawdy, oczywiście w takiej mierze, w jakiej można ją dostrzec „w gma­twaninie sytuacji i pluralizmie przeciwstawnych opinii" (Jan Paweł II 12 stycznia 1990 r. do publicystów pisma jezuitów „La Civiltń Cattolica"). Nie ustrzegłem się licznych potknięć i błędów, co zdarza się nieraz człowiekowi aktywnemu, wspiera mnie jednak przeświadczenie, że starałem się działać i pisać w dobrej wierze, choć nieraz pochopnie, pod presją wydarzeń, co mogło czasem spowodować niezamie­rzone wyrządzenie komuś krzywdy. [...]

Patrzenie na Polskę oraz na sprawy Europy Środkowej i Wschodniej przez pryzmat europejski, a zwłaszcza z perspektywy Kościoła powszechnego, pozwoliło mi dostrzec i docenić wielkość Kościoła w Polsce a także jego rolę pomostu tak wyraźnie zaznaczoną w pontyfikacie Jana Pawła II. U żadnego z dotychczasowych następców św. Piotra nie przejawiała się w gestach, słowach i czynach misja, jaką spełnia obecny Pontifex maximus: budowanie mostów pomiędzy ludźmi, narodami, religiami. To zadanie budowniczych mostów przypada w skromnym wymiarze wszy­stkim wyznawcom Kościoła rzymskiego a jednocześnie apostolskiego – duchownym i świeckim – rozłożone według rangi społecznej, kompetencji oraz stopnia odpo­wiedzialności za dobro wspólne, za sprawy publiczne, zarówno w skali danego kra­ju, jak również, i to coraz bardziej, w skali międzynarodowej. To nad Tybrem, w oparciu o Skałę Piotrową, rozpoczęła się i trwa nadal praca nad wielką syntezą tego, co zawiera nasza wiara, i tego, co ludzkie. Nie ma sprzeczności między jed­nym i drugim, co usiłują narzucać nam sprawcy panującego w świecie zamieszania. Tej syntezy należy wciąż poszukiwać ponad różnicami wyznaniowymi i światopoglą­dowymi, dążyć do niej wytrwale — po to, by prawa Boskie oraz ład moralny były wszędzie respektowane. Jest to szczególne wyzwanie w obliczu zbliżającego się r. 2000.

Książka ta ukazuje się w okresie historycznego przełomu w Europie Środkowej i Wschodniej. Złożyły się nań trzy czynniki: zamysł Opatrzności, historia ludów pielgrzymujących do wolności, ich narodowa i kulturowa tożsamość chrześcijańska, oraz działania wybitnych osobistości, jak Prymas Tysiąclecia czy liczni wyznawcy­-męczennicy, którzy ponieśli ofiary za wiarę i niepodległość swych narodów. Opa­trzność działa za pośrednictwem ludzi, posługując się przyczynami „naturalnymi", dzięki którym następują wydarzenia tak nieprzewidziane i raptowne, jak ostatnie przemiany w tzw. obozie socjalistycznym. Do ich wystąpienia przyczyniła się w ogromnej mierze lub nawet rozstrzygająco (co przyznaje dziś wielu przeciwników i ludzi obojętnych wobec Kościoła) misja wschodnia Jana Pawła II, misja religijna, ewangelizacyjna a zarazem humanistyczna, prowadzona wytrwale, z rozeznaniem i wiedzą o ludzkich sprawach.

Spisane tu doświadczenia, cudze i własne opinie oraz refleksje nie pretendują oczywiście do jakiegokolwiek całościowego obrazu tej papieskiej „drogi na Wschód". Pokazują, jak doszło do historycznego przełomu, jakie mechanizmy działały i jaki stan rzeczy panował przed pontyfikatem Jana Pawła II, a jak jest po jedenastu z górą latach jego trwania. Jest to jedynie część obserwacji, wyselekcjo­nowana z bardzo obfitego materiału, spleciona z wątkiem osobistym. Nie może być inaczej, ta książka jest bowiem w pewnej mierze również rozliczeniem i świadec­twem. Przekazuję je wydobyte z pamięci, z notatek oraz z fragmentów publikowa­nych tekstów. Jeśli ten wybór przybliży czytelnikowi, zwłaszcza młodemu pokole­niu, ideę mostu budowanego pomiędzy Europą Zachodnią i Środkowo-Wschodnią, a szczególnie jego centralnego przęsła, tzn. Stolicy Apostolskiej, zadanie będzie spełnione.

 

Dominik Morawski, fragmenty Od autora

 

Zawartość

 

Słowo wstępne (kard. Henryk Gulbinowicz)

Od autora

 

Wstęp

Cios w plecy. Wspomnienie z września 1939

Chrześcijańskie korzenie opozycji

Włochy – szkoła współżycia

 

I. Kościół w Polsce widziany z Rzymu

Kościół nie jest narzędziem

Kościół po rewolucji grudniowej

Prymas Wyszyński o „drugim świecie"

Po śmierci Prymasa Tysiąclecia

Nowy prymas w obliczu wielkiego dziedzictwa

Kościół podczas stanu wojennego

 

II. Pontyfikat Jana Pawła II – znaki czasu

Przed wyborem

Znamię cierpienia

Międzynarodowy wymiar pontyfikatu

Kościół i polityka

O pracy ludzkiej

„Teologia wyzwolenia"

Polski wątek

Papież i mass media

 

III. Pobratymcy – sąsiedzi i domownicy

Kościół w obronie praw człowieka

Prawosławni i grekokatolicy w Polsce

Białoruś i polski zwornik

Litwa – Kościół niezłomny

Ukraina – Kościół męczeński

Universita rediviva

Wigilia u kardynała

Deklaracja w sprawie ukraińskiej

Postulaty unitów

Jan Paweł II i oczekiwania Ukraińców

Historyczne wydarzenie w Kaplicy Sykstyńskiej

Początek nowego rozdziału

Śmierć patriarchy

Ukraińcy – naród zapomniany?

Russia Ecumenica

* * *

Miara chrześcijańskiej odpowiedzialności

Wyrzuty sumienia zachodnich demokratów

„Nie ignorować, nie zapominać"

Rosjanin w imieniu chrześcijan Europy Wschodniej

Po zesłaniu Andrieja Sacharowa

Historyczne spotkanie w rzymskiej synagodze

 

IV. Misja wschodnia Jana Pawła II

Ó genezie

Agostino Casaroli – budowniczy mostów

„Watykańska ostpolitik"

Polski model

Daleka droga do Moskwy

Węgry – Kościół manipulowany

Czechosłowacja – prześladowanie „diabelskie"

Rumunia – przewlekła agonia

Otwarcie ku Wschodowi

Spotkanie stulecia

 

V. Powrót do Europy

Gdzie przebiega granica Europy?

Jak zbudować nową Europę

Wspólny dom europejski

więcej o książce
zwiń
Polecane

Felietony i eseje o jagiellońskim duchu miasta Lublina

Wspomnienia z posługi duszpasterskiej wśród deportowanych do Kazachstanu.

Zbiór opowiadań, których motywem przewodnim jest emigracja i związane z nią dylematy życiowe bohaterów.

Książka o dojrzewaniu do ojcostwa