Osoba z niepełnosprawnością w społeczeństwie. O podmiotowości w ujęciu interdyscyplinarnym
  • Wydanie: pierwsze
  • Miejsce i rok: Lublin, Norbertinum, 2021
  • Format: 165 x 235 mm
  • Oprawa: miękka klejona
  • ISBN: 978-83-7222-749-2
  • Status: Książka dostępna

Recenzent naukowy: dr hab. Dariusz Wadowski

 

Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej

Wydział Filozofii i Socjologii

 

W czasach dominacji globalnych korporacji, ponadnarodowych organizacji, mediatyzacji dyskursu politycznego, wzrastającej ruchliwości społecznej i pogłębiających się nierówności problematyka podmiotowości nabiera znaczenia szczególnego. Jest ona istotna w zasadzie dla wszystkich grup i społeczności ludzkich doświadczających różnych form dyskryminacji, marginalizacji, wykluczenia czy kwestionowania statusu i praw. W szczególności dotyczy to osób z niepełnosprawnościami, których pozycja społeczna i prawa są w zasadzie oficjalnie zagwarantowane, ale podmiotowość i sprawczość tych osób – z różnych względów, w różnym zakresie i w różnych postaciach – bywają ograniczane. Recenzowana książka A. Jurosa stanowi bardzo potrzebną odpowiedź na te negatywne procesy, których doświadczają osoby z niepełnosprawnościami. Ujawnia najważniejsze aspekty funkcjonowania społecznych instytucji, struktur, schematów poznawczych i kulturowych, starając się jednocześnie wskazać możliwości ich przezwyciężenia. Ta podwójna funkcja – wskazanie tego, co nie działa jak powinno oraz dróg poprawy nieprawidłowego stanu – jest wyraźnie obecna w całej publikacji.

Andrzej Juros, Autor uznany i ceniony, specjalizujący się w różnych obszarach polityki społecznej, badacz i ekspert wielu instytucji, w recenzowanym opracowaniu podjął się próby wielowymiarowej analizy podmiotowości osób z niepełnosprawnościami. W analizie tej uwzględnił zarówno wybrane kwestie teoretyczne, jak i praktyczne implikacje działań realizowanych przez różne podmioty i instytucje społeczne.

 

dr hab. Dariusz Wadowski, fragment recenzji

 

Spis treści

 

1. Wstęp

2. Filozoficzny obraz człowieka i antropologiczne zasady gwarantujące podmiotowość osoby (z niepełnosprawnością) w relacjach społecznych

2.1. Definiując niepełnosprawności człowieka – Andrzej Maryniarczyk

2.2. Podmiotowość osoby i wspólnoty − Karol Wojtyła

3. Podmiotowość osoby w polskiej socjologii niepełnosprawności

3.1. Definiowanie podmiotowości osoby w socjologii

3.2. Model indywidualnej kontroli otoczenia Ryszarda Cichockiego

3.3. Złożoność zagadnienia podmiotowości w relacjach osób z niepełnosprawnością z rzeczywistością społeczną

3.4. Organizując wspólnotę w społeczności lokalnej: „oni” w społeczności lokalnej – „my” we wspólnocie

3.5. Mechanizmy społecznej odpowiedzialności w procesie integracji społecznej osób z niepełnosprawnością

4. Diagnoza problemów społecznych w procesie tworzenia powiatowej strategii rozwiązywania problemów społecznych

4.1. Podmiotowość osoby w procesach diagnozy społecznej (ocena problemów społecznych)

4.2. Diagnoza problemów społecznych jako element składowy strategii i programów

4.3. Modele polityki społecznej ujawniane w powiatowych strategiach rozwiazywania problemów społecznych   

4.4. Diagnoza problemów społecznych i jej rodzaje

4.5. Metody badawcze stosowane w diagnozowaniu problemów społecznych

4.5.1. Miejsce diagnozy problemów społecznych i procedury tworzenia strategii lokalnych

4.6. Rola podmiotów uczestniczących w opracowywaniu zarówno strategii, jak i diagnozy

4.7. Szanse i niedomogi diagnozy problemów społecznych w praktyce

4.8. Polityki publiczne rynku pracy, gospodarki i edukacji otwarte na osoby z niepełnosprawnością

5. Polityka społeczna wobec niepełnosprawności i odpowiedzialność społeczna wobec osób z niepełnosprawnością (rehabilitacja, aktywizacja zawodowa, inkluzja społeczna)

5.1. Podmiotowość osób z niepełnosprawnością w polityce społecznej

5.2. Podmiotowość osób z niepełnosprawnościami w dokumentach strategicznych: ich wizerunek i rola w tworzeniu i realizacji

5.2.1. Diagnoza problemów społecznych w Strategii na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2020–2030

5.2.2. Zaprezentowanie w Strategii podstawowego paradygmatu leżącego u podstaw reformy orzecznictwa

5.2.3. Rola samorządu i społeczeństwa obywatelskiego

5.2.4. Brak woli w przekroczeniu sektorowej polityki wobec osób z niepełnosprawnością

5.2.5. Podmiotowe traktowanie osób z niepełnosprawnością i ich rodzin

5.2.6. Brak woli politycznej do likwidacji, a jeśli już nie, to reformy PFRON

5.3. Usytuowanie społeczeństwa obywatelskiego w przestrzeni społecznej

6. Podmiotowość osoby jako czynnik ciągłości i zmiany

6.1. Całościowe planowanie życia (CPŻ) jako metoda przekraczania trudnych sytuacji przez osoby z niepełnosprawnością

6.2. Osoba centralnym podmiotem działania i punktem odniesienia dla jej otoczenia w byciu dla niej oparciem społecznym

6.3. Rodzina źródłem pomocy osobom/dzieciom niepełnosprawnym

6.4. Wzajemne wsparcie umocnieniem podmiotowości osoby

6.5. Bądźmy rzecznikami interesów

6.6. Współpraca warunkiem bliskości i solidarności społecznej

6.7. Usprawnione współdziałanie

7. Zamiast zakończenia

 

Bibliografia

Spis tabel

 

Załącznik A. Diagnoza problemów społecznych − uwarunkowania formalno-prawne

Załącznik B. Badanie uwarunkowań diagnozy problemów społecznych wynikające z Ustawy o pomocy społecznej

Załącznik C. Publikacje Zespołu Badania Społecznych Aspektów Niepełnosprawności IFiS PAN i PFRON(Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN, Warszawa 1994)

 

więcej o książce
zwiń
Polecane

Książka o dojrzewaniu do ojcostwa

Zbiór opowiadań, których motywem przewodnim jest emigracja i związane z nią dylematy życiowe bohaterów.

Felietony i eseje o jagiellońskim duchu miasta Lublina

Wspomnienia z posługi duszpasterskiej wśród deportowanych do Kazachstanu.