Zapiski jednego życia
  • Wydanie: pierwsze
  • Miejsce i rok: Lublin, Norbertinum, 2013
  • Objętość: 387, [2] s. + 19 s. fot. cz.b.
  • Format: 147 x 208 mm
  • Oprawa: miękka klejona
  • ISBN: 978-83-7222-497-2
  • Status: Książka niedostępna w Norbertinum

Projekt okładki: Paweł Niczyporuk

 

Zapiski jednego życia to opowieść o bohaterze tego utworu, Wiktorze Zet [kryptonim autora – red.], żyjącym w Polsce na przestrzeni czterech epok: okresu międzywojennego, obejmującego lata 1918–1939, wojny i okupacji, okresu PRL i III Rzeczypospolitej Polskiej.

Wiktor Zet był bacznym obserwatorem życia w swojej ojczyźnie i cechowała go zawsze bardzo dobra pamięć, stąd zawarta w opowieści treść jest autentyczna, oparta na autopsji. Autentyczne są także nazwy miejsc, w których toczyła się akcja, oraz ludzie biorący w niej udział. Również osąd zaistniałych faktów, zdarzeń czy sytuacji dotyczących kraju lub miejsc lokalnych jest rezultatem jego osobistych poglądów – człowieka żyjącego we własnym kraju, którego los nie był mu nigdy obojętny. Jedynie zdarzenia z pierwszych lat niepodległości po roku 1918 zaczerpnięte zostały z opowiadań dziadka Konstantego oraz rodziców Wiktora.

Z domu wyniósł dobre wychowanie nacechowane patriotyzmem. Polityka interesowała go zawsze, lecz jako ideowiec nie zajmował się nią, wychodząc z założenia, że jest to bardzo brudne zajęcie, pełne obłudy, fałszu i zakłamania. Niemniej jednak na złe w jego ocenie poczynania władz reagował spontanicznie, za co spotykały go niekiedy dotkliwe cięgi.

Dlatego też i teraz, nie mogąc pogodzić się z wieloma kwestiami w kraju, daje temu wyraz w treści prezentowanej tu opowieści. Jest bardzo wyczulony na kwestie sprawiedliwości, stąd też ten temat przewija się w odniesieniu do świata ludzi pracy, który w jego mniemaniu wnosi najwyższy wkład w utrzymanie państwa, otrzymując w zamian niewspółmiernie niskie wynagrodzenie. Jego sytuacja jest adekwatna do dziedziny handlu, gdzie pośrednicy spijają śmietankę, a wytwórcy wyrobu za swój trud muszą zaspokoić się odchudzonym mlekiem.
Wiktor Zet zadbał o to, by dla potomnych pozostawić wiedzę o życiu ludzi w wymienionych na wstępie okresach, ich zwyczajach i obyczajach, jak również o ich stosunku do spraw ojczystych.

Pozwolił sobie również wspomnieć o swoich pasjach życiowych, jakimi były turystyka i życie towarzyskie. Na zakończenie należy podać, że stara się on dokonać analizy porównawczej dwóch dwudziestoleci, a mianowicie tego międzywojennego i tego współczesnego, które rozpoczęło się 4 czerwca 1989 roku.

 

fragment Wstępu

 

Spis treści

 

Słowo wstępne

 

Dwudziestolecie międzywojenne

Wojna i okupacja

PRL

III Rzeczpospolita

więcej o książce
zwiń
Polecane

Wspomnienia z posługi duszpasterskiej wśród deportowanych do Kazachstanu.

Zbiór opowiadań, których motywem przewodnim jest emigracja i związane z nią dylematy życiowe bohaterów.

Felietony i eseje o jagiellońskim duchu miasta Lublina

Książka o dojrzewaniu do ojcostwa