Godlo Norbertinum
Strona główna

Judaica

ALLEGRO FacebookLogo, 1,6kB

Judaica

okladka
KUP
Cena: zł 10,00
  • Ruth Baum
  • Ogród na wulkanie
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-293-0
  • Lublin 2007
  • 135, [2] s.
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Zbiór opowiadań poświęconych niezwykłym losom Żydów uwikłanych w wir historii. Przybliżając czytelnikowi historie bohaterów, autorka sięga do lat przedwojennych, czasu okupacji i reżimu komunistycznego, ale na osi czasu nie mniej istotna okazuje się współczesność, kiedy to doświadczeni przez los osiadają w Izraelu. Ziemia Praojców okazuje się być "ogrodem na wulkanie", miejscem spełnionych marzeń.

Walorem książki jest ukazywana tu przestrzeń - autorka prowadzi czytelnika szlakiem miast polskich, rosyjskich, izraelskich - odmienność przyrody, również mentalność żyjących tam osób, bogactwo przeżyć, różnorodność osobowości. W czasie konfliktów i napięć Ruth Baum dostrzega w człowieku jednostkę wrażliwą, kruchą, a jednocześnia walczącą o swoje prawo do istnienia.

O Autorce
Ruth Baum - prozaik, urodziła się w Warszawie. Przed wojną pisywała do redagowananego przez Janusza Korczaka (później Igora Newerlego) „Małego Przeglądu”. Wojnę przeżyła w Związku Radzieckim, w Woroszyłowgradzie, skąd wróciła do Polski w 1946 r. i zamieszkała we Wrocławiu. Tam współpracowała z redakcją literacką Polskiego Radia. W 1957 r. wyjechała do Izraela i do dziś mieszka w Hajfie. W Izraelu podjęła współpracę z gazetą „Nowiny-Kurier” ukazującą się w języku polskim. Pisze też do almanachu „Kontury&brdquo;. W Izraelu opublikowała dwie książki: Życie nieromantyczne (Tel Awiw 1974), Trzynasty miesiąc roku (Hajfa 1977). Trzecia, wydana w Polsce, pozycja to zbiór: Syn dziedzica i inne opowiadania (Łódź 1999). Jej reportaże i opowiadania ukazywały się w Polsce, a humoreski - w prasie hebrajskiej.

Jest członkiem Federacji Pisarzy Izraela - Sekcja Polska.

okladka
Nakład wyczerpany
  • Ilona Flutsztejn-Gruda
  • Byłam wtedy dzieckiem
  • ISBN 83-7222-179-0
  • ISSN 1508-5220
  • Lublin 2004
  • 148 s.
  • Format 125x195 mm
  • Cena: zł 18,00
  • Oprawa miękka klejona

Propozycja wyróżniająca się na tle literatury wspomnieniowej z serii „Głosy Ocalonych”. W centrum autorskiego przekazu znalazły się losy rodziny Flutsztejnów, którym udało się uniknąć tragicznych doświadczeń ofiar holocaustu. Przewidując niebezpieczeństwo, podjęli ryzyko ucieczki na Wschód. Pełna dramatycznego napięcia i niebezpiecznych przygód podróż przez granicę ukraińską, następnie litewską, różne miasteczka Związku Radzieckiego, osiągnęła swój kres w Uzbekistanie. W relacji dorastającej, wrażliwej dziewczynki fascynacja egzotyką tego miejsca, otwartość na inspirację nowej kultury łączy się z bólem niezrozumienia bezsensownego świata dorosłych, którzy „grają” w wojnę. Wzruszająca opowieść, w której doświadczenia życia w skrajnym ubóstwie, wegetacji, odhumanizowanej walki o pokarm, degrengolady zaważyły na przyszłości dorosłej już osoby.

okladka
KUP
Cena: zł 19,00 9,50
  • Ilona Flutsztejn-Gruda
  • Pokój do wynajęcia
  • ISBN 83-7222-185-5
  • Lublin 2005
  • 249 s.
  • Format 125 x 195 mm
  • Oprawa miękka klejona

Powieść ta otwiera przed czytelnikiem świat żydowskiej rodziny zamieszkałej na przedmieściach Warszawy. Losy seniorki rodu, Racheli, stanowią główny wątek domowej historii, której granice czasowe wyznaczają: przełom XIX i XX wieku oraz schyłek lat trzydziestych. To swoista minisaga, opisująca konflikty i napięcia czasu przełomów: ścieranie się tradycji, poczucia przynależności do wielopokoleniowej wspólnoty z nowoczesnym indywidualizmem, kultury wyrosłej na wartościach religii z wolnomyślicielstwem, uczucia z obowiązkiem wobec rodziny. W trójkącie matki, córki i zięcia rozgrywa się dramat miłości i cierpienia, poddany dodatkowo ciśnieniom rodowego poczucia "przyzwoitości", odpowiedzialności wobec minionych i przyszłych pokoleń za zrywanie odwiecznych praw.

O Autorce
Ilona Flutsztejn-Gruda urodziła się w 1930 roku w podwarszawskim Miedzeszynie. Po wybuchu wojny jej rodzina przedostała się na wschód, na dłużej osiadając w Uzbekistanie. Ucieczkę przed niemieckim okupantem, tułacze życie w uzbeckich osiedlach oraz powrót do Polski opisała w książce Byłam wtedy dzieckiem. Po powrocie do kraju mieszkała najpierw w Łodzi, później w Warszawie. Na Uniwersytecie Warszawskim obroniła pracę doktorską z dziedziny chemii medycznej. W 1968 roku wyemigrowała do Kanady; zamieszkała w prowincji Quebec, gdzie podjęła pracę jako profesor chemii w nowo utworzonym Uniwersytecie Francuskim. Dziś na emeryturze, w ramach pracy społecznej w organizacji Polish-Jewish Heritage zajmuje się publikowaniem wojennych wspomnień ludzi, którym udało się przeżyć Holocaust.

okladka
Nakład wyczerpany
  • Joanna Janicka
  • Żydzi Zamojszczyzny 1864–1915
  • ISBN 978-83-7222-301-2
  • Lublin 2007
  • 360, [3] s., 16 s. il.
  • Format 170 x 240 mm
  • Cena: zł 32,00
  • Oprawa miękka klejona

Rozdział I: „Ludność żydowska Zamojszczyzny w strukturze społeczno-narodowościowej guberni i Królestwa Polskiego 1864-1915„ Obejmuje przemiany ustrojowe w Królestwie Polskim, które nastąpiły w okresie popowstaniowym. W rozdziale tym poruszone zostały również zagadnienia związane z rozmieszczeniem ludności żydowskiej na badanym terenie w odniesieniu do sytuacji demograficznej guberni i w Królestwie Polskim. Omówiono ruch naturalny ludności w poszczególnych ośrodkach oraz warunki życia społeczności żydowskiej.

Rozdział II: „Żydowska gmina wyznaniowa” Traktuje o wewnętrznej strukturze gminy jako jednostce administracyjnej i wyznaniowej. Szerzej potraktowano gminę zamojską, która dzięki swojej postępowości wyróżniała się na tle pozostałych ośrodków. Zwraca uwagę zachowawczość pewnych środowisk, stojących na straży tradycji, utożsamianej często z życiem religijnym oraz ich postawa wobec postępującej z wolna laicyzacji życia. W rozdziale wyróżniono interesujący proces konwersji, który nie przybrał na wskazanym terenie większego zasięgu.

Rozdział III: „Aktywność godpodarcza. Początki ruchu politycznego” Dotyczy przede wszystkim zagadnień związanych z przemysłem, organizacjami gospodarczymi, instytucjami kredytowymi, stowarzyszeniami branżowymi ludności żydowskiej. Została w nim przedstawiona różnorodność form handlu oraz rzemiosła prowadzonego przez tę ludność, strukturę zawodową i intratne dziedziny gospodarki. Kwestie uczestniczenia społeczności mojżeszowej w życiu politycznym łączą się z tworzeniem pierwszych na ziemiach polskich partii, w tym również o charakterze typowo żydowskim, reprezentujących wewnętrzne roszczenia tej grupy narodowościowej. Istotne znaczenie miały wydarzenia lat rewolucyjnych 1905-1907, które zaktywizowały Żydów i w obliczu konieczności występowania o wspólne prawa zbliżyły społeczności żydowską i chrześcijańską.

Rozdział IV: „Aktywność oświatowo-kulturalna, filantropia” Poddaje analizie formy edukacji, w których uczestniczyła młodzież żydowska, jak też działalność żydowskich instytucji kulturalnych, inicjatywy podejmowane w tej dziedzinie oraz zainteresowanie świecką rozrywką, jaką reprezentował teatr. Uwzględniono także zagadnienia związane ze stanem zdrowotnym oraz funkcjonowaniem placówek filantropijno-opiekuńczych. Wszelkie ujęte w pracy procesy i zjawiska, które zachodziły w wybranych miejscowościach, potraktowane zostały jako reprezentatywne dla badanego terenu.

Materiał źródłowy umożliwiający analizę tych zagadnień został zaczerpnięty z zespołów akt zgromadzonych w archiwach państwowych Lublina i Zamościa. Kwerenda archiwalna została przeprowadzona również w Archiwum Głównym Akt Dawnych w Warszawie. Podstawę źródłową stanowią lubelskie zasoby archiwalne, materiały administracji rosyjskiej cywilnej i wojskowej oraz polskiej. Do ważniejszych należą: zespoły akt rządu gubernialnego i kancelarii gubernatora lubelskiego, zarządów powiatowych i zarządów żandarmerii. Jednym z ważniejszych źródeł informacji są „księgi pamięci” (pinaksy).

O Autorce
Joanna Janicka, ur. w 1972 r. Ukończyła studia i obroniła pracę doktorską na Wydziale Historii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Autorka i współautorka publikacji naukowych i popularnonaukowych w wydawnictwach i periodykach regionalnych i ogólnopolskich. Opublikowała książkę: Maurycy hrabia Zamoyski. Zarys losów życiowych i politycznych oraz wgląd w struktury gospodarcze ordynacji (Lublin 2000). Stypendystka Société Historique et Littéraire Polonaise im. Jana i Suzanne Brzękowskich w Paryżu. Zainteresowania naukowe autorki skupiają się na tematyce judaistycznej, mniejszościach lokalnych oraz losach polskiego ziemiaństwa.

okladka
KUP
Cena: zł 20,00 10,00
  • Dora Kacnelson
  • Skazani za lekturę Mickiewicza
    Z archiwów Lwowa i Wilna
  • ISBN 83-7222-000-X
  • Lublin 2001
  • 310 s.
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Przedmowa: Andrzej Paluchowski

W archiwach Lwowa, Wilna, Warszawy, Moskwy Petersburga, Kijowa, Mińska, Tomska i innych miast zachowały się setki spraw polskich zesłańców, oskarżonych o lekturę pism zakazanych, szczególnie zaś utworów Mickiewicza i Słowackiego. W obszernych tekach zawarte są protokoły zeznań oskarżonych i świadków, wnioski śledczych oraz ich korespondencja z Dyrekcją Policji i Gubernatorstwem. [...] W tekach znajdują się również wyroki sądu...

Dora Kacnelson, fragm. Wstępu

Naukowe opracowanie dziejów prześladowań ludności polskiej przez zaborców za lekturę dzieł Adama Mickiewicza. Praca niezwykła, o wielkim znaczeniu, której doniosłości przydaje znakomita podstawa źródłowa. Autorka dotarła do bogatych archiwaliów wileńskich i lwowskich, do których pracownik naukowy z Polski dotychczas miał ograniczony dostęp. Dała świadectwo ogromnego wysiłku kwerendalnego, szukania, odpisywania fragmentów akt śledczych i "konfiskat"; przygotowywanie materiałów do niniejszej książki zajęło Autorce ponad pięćdziesiąt lat. Materia badawcza dotyczy kilkunastu sylwetek aresztowanych miłośników Wieszcza i odpisanych przez nich fragmentów Konrada Wallenroda, IV i III części Dziadów, Ksiąg narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego oraz Pana Tadeusza. Skupiona na analizie cennych źródeł, stworzyła dramatyczny obraz recepcji Mickiewicza na ziemiach pod zaborami.

O Autorze
Dora Kacnelson, doktor filologii, slawistka, badaczka twórczości Adama Mickiewicza, autorka licznych opracowań na temat uczestników powstania listopadowego i styczniowego. Opublikowała m.in. Z dziejów polskiej pieśni powstańczej XIX wieku. Folklor powstania styczniowego (Wrocław 1974), Poezja Mickiewicza wśród powstańców. Wiek XIX. Z archiwów Wilna, Lwowa i Czyty (Kraków 1999). Wiele ważnych rozpraw opublikowała w czasopismach i księgach zbiorowych, np. Uczestnicy spisków lat 1839-1845 w Królestwie Polskim na katordze nerczyńskie (1981), Piotr Wysocki w pieśni gminnej (1983). Publikowała na łamach "Zeszytów Historycznych", "Kultury", "Arcan", "W kręgu kultury" (kontynuacja przedwojennego "Ateneum Wileńskiego"). Zmarła 1 lipca 2003 r. w Berlinie.

Tom II

okladka
Nakład wyczerpany
  • Sabina Rachel Kałowska
  • Uciekać, aby żyć
  • ISBN 83-7222-024-7
  • ISSN 1508-5228
  • Lublin 2002
  • 297 s., 20 s. il. czarno-białych
  • Format 125 x 195 mm
  • Cena: zł 20,00
  • Oprawa miękka klejona

Historia życia Sabiny Rachel Kałowskiej pełna jest dramatycznych zdarzeń, nieprawdopodobnych ocaleń. Zapis wędrówki i tułaczki przez życie, na którym zaważyły wydarzenia i procesy dziejowe naszego stulecia. Pamięć o własnej historii i dziejach bliskich nie została przysypana upływem lat, domagała się natomiast rejestracji w słowie pisanym, jakby wyrzucenia z siebie i pozostawienia innym. Wspomnienia cechuje szlachetny rys stosunku Autorki wobec wydarzeń i postaw ludzkich. Nawet te najbardziej bolesne, najbardziej upokarzające nie niosą w sobie nienawiści, nie rodzą jej. Na tle różnorodnej literatury wspomnieniowej osób ocalonych z holocaustu historia wyjątkowa i szczególna ze względu na warstwę dramaturgiczną: dokonywane wybory, wiarygodność faktograficzną, pamięć fotograficzną zdarzeń i sytuacji, prostotę przekazu. Kałowska z ogromną starannością odnotowuje gesty, zdarzenia, relacje międzyludzkie, których była obserwatorem, świadkiem i uczestnikiem: codzienność żydowskiego środowiska małopolskiego Jędrzejowa, żydowsko-polskie relacje - dobre i złe - w Polsce przedwojennej, dramat „ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej”: wojna 1939 r., okupacja, getto jędrzejowskie, zagłada całej rodziny.

okladka
KUP
Cena: zł 14,00
  • Zwi Kanar
  • Ryba mnie nie połknęła
  • ISBN 978-83-7222-312-8
  • Lublin 2007
  • 215, [2] s.
  • Format 147 x 205 mm

Tłumaczenie z jidysz: Szoszana Raczyńska

Zwi Kanar, znany na Zachodzie mim, aktor teatralny i filmowy, w swej powieści wraca pamięcią do momentu końca II wojny światowej, kiedy jako nastolatek opuścił kolejny obóz koncentracyjny. Posiadając jedynie bagaż drastycznych doświadczeń, chory i wycieńczony, podejmuje trud odnalezienia się w nowej rzeczywistości, wśród tych, którym udało się przeżyć. Przedwojenne, spokojne dzieciństwo wydaje się być pięknym, nierealnym snem. Radością staje się wiadomość, że mimo zawieruchy wojennej pozostały przy życiu siostry i matka. Szansę na rozpoczęcie nowego życia daje wyjazd do powstającego państwa Izrael. Rodząca się nadzieja pozwala przezwyciężyć ogromny wysiłek towarzyszący ciężkiej wyprawie. Pionierska praca dla nowej ojczyzny oraz rodzące się uczucie, pozwalają pozbyć się wyrzutów sumienia i dręczących pytań: dlaczego nie zginąłem? Dlaczego udało mi się przeżyć? Bohater-narrator jako ochotnik zaciąga się do marynarki i bierze czynny udział w walkach o niepodległość Izraela. Jednocześnie odkrywa w sobie zdolności aktorskie i zamiłowanie do sztuki, dlatego postanawia pójść do szkoły aktorskiej w Tel Awiwie.

O Autorze

Zwi Kanar urodził się 16 lipca 1931 roku w Skalbmierzu (województwo kieleckie), w rodzinie chasydzkiej. Ojciec jego był kupcem i właścicielem dużego sklepu. Autor spędził wojnę w obozach: Częstochowa, Płaszów, Skarżysko-Kamienna, Buchenwald, Stassfurt. Brał udział w marszu śmierci. Został oswobodzony w Sudetach, w miejscowości Annaberg w maju 1945 roku, po czym wrócił do Polski. W roku 1946 przyjechał do ówczesnej Palestyny i zamieszkał w kibucu. Następnie zaciągnął się na ochotnika do marynarki wojennej. Brał udział w walkach o niepodległość Izraela.
Jest aktorem teatralnym, filmowym i pantomimy. Na początku lat pięćdziesiątych podjął naukę w Szkole Teatralnej w Tel Awiwie, potem studiował pantomimę w Paryżu u takich mistrzów jak Marcel Marceau i Étienne Decroux. Z Francji wyjechał do Belgii, gdzie stworzył swój własny styl, aranżował wszystkie swoje spektakle. Odbył tournée po Europie, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Grał między innymi w Nowym Jorku, gdzie zdobył bardzo duże uznanie i pozytywną opinię na łamach czasopisma "New York Times". W roku 1975 napisał swój pierwszy scenariusz do sztuki Jezus i ja, w której grał wspólnie z narratorem. Jest aktorem teatralnym, filmowym i pantomimy.
Pisze w języku jidysz. Jest autorem książek: Ikh un Lemekh (Ja i Lemech), Tel-Aviv 1994, Opgegebn broyt (Oddany chleb), Tel-Aviv 1996 (Literacka Nagroda im. Icyka Mangera) oraz A fish hot mikh nisht ayngeshlungen (Ryba mnie nie połknęła), Tel-Aviv 2003, która obecnie jest wydawana w tłumaczeniu na język polski.
Autor do dzisiaj mieszka w Izraelu, w Tel Awiwie.

okladka
KUP
Cena: zł 16,00 8,00
  • Abraham Karpinowicz
  • Opowiadania wileńskie
  • ISBN 83-7222-226-6
  • Lublin 2005
  • 133 s., 10 s. il. czarno-białych
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Przekład: Szoszana Raczyńska
Ilustracje: Sara Lapickaja

Tłem opowiadań Karpinowicza jest Wilno i jego mieszkańcy w okresie międzywojennym. Autor pokazuje nie tylko miejsca zamieszkałe przez wileńskich Żydów, ale z właściwym sobie artyzmem odkrywa przed czytelnikiem ich sposób myślenia i życie codzienne. Stara się ukazać nie tylko bogactwo języka żydowskiego, ale także jędrność wyrażeń, wszechstronność żydowskiej mowy, nie tej literackiej, lecz tej, którą posługują się zwykli ludzie. Większość utworów Karpinowicza charakteryzuje cudowna synteza humoru i satyry. Autor stara się opisać zarówno dodatnie, jak i ujemne cechy charakteru swoich bohaterów oraz ich czynów. Kunszt polega tutaj na umiejętności powiązania w jedną całość postaci, ich życia, osobowości i ich obyczajów. Wszyscy bohaterowie Karpinowicza powstali na kanwie prawdziwych prototypów i występują w utworach pod swoimi własnymi imionami. Autor uczynił to świadomie, by ich przypomnieć i utrwalić w pamięci żyjących wilnian.

O Autorze
Abraham Karpinowicz (1913-2004) - pisarz, prozaik, wilnianin, od 1949 roku zamieszkały w Izraelu. Twórczością literacką zajął się już w latach międzywojennych, będąc jeszcze uczniem szkoły średniej, a warsztat pisarski rozwinął i udoskonalił już po wojnie, w Izraelu, gdzie ukończył studia. Swe utwory publikował w pismach żydowskojęzycznych. Jest autorem jedenastu książek, z których sześć poświęcił życiu Żydów w przedwojennym Wilnie. Jego powołaniem życiowym była twórczość w języku jidysz oraz literackie utrwalanie obrazu żydowskiego Wilna. Był przewodniczącym Związku Pisarzy Żydowskich w Izraelu, prezesem Światowej Rady Kultury Jidysz oraz wykładowcą na organizowanych przez tę Radę seminariach z kultury jidysz (m.in. w Ściborowie pod Warszawą).


Głosy o książce

Literatura tworzona przez Żydów aszkenazyjskich w języku jidysz na obszarach Europy Środkowo-Wschodniej wydała takie arcydzieła, jak Mąż z Nazaretu Asza czy Bracia Aszkenazy Singera. Chyba do dzisiaj nie bardzo zdajemy sobie sprawę z dorobku kultury jidysz, której tradycje przerwała Zagłada. Szczególnie zasobnymi ośrodkami stały się - na południu Ukraina i Rumunia, na północy Litwa. Znawcy (np. niedawno zmarły prof. Chone Schmeruk) twierdzą, że bogactwem idiomatycznym opartym na miejscowym folklorze wyróżniał się jidysz Żydów wileńskich (i okolic).
Z tych źródeł wyrosła twórczość Abrahama Karpinowicza. Czy nie wzrusza fakt, że ponad połowa jego książek ma w tytule słowa: Wilno lub wileński? Na pierwszy rzut oka opowiadania Abrahama Karpinowicza wyglądają na staroświeckie ramotki. Ale tak nie jest. Jego małe prozy to kontynuacja niektórych dokonań samego mistrza Szolema Alejchema. Realizm codziennego życia kraszony humorem i satyrą, dobrze zarysowane typy ludzkie (głównie z niższych szczebli drabinek społecznych wileńskich Żydów), umiejętnie kreowane fabuły, proste a wciągające czytelnika od pierwszych zdań.
Książki Karpinowicza były tłumaczone na wiele języków. Dziwne, że pisarz, który opiewał Wilno dwudziestolecia międzywojennego, nie był dotychczas znany w Polsce. Mały wprawdzie (ale smaczny) wybór jego opowiadań w tłumaczeniu Szoszany Raczyńskiej, choć trochę nadrabia nasze zaległości. Różnie bywa z tłumaczeniami z jidysz, nie każdy potrafi to zrobić w sposób tak mistrzowski, jak prof. Michał Friedman, ale wydaje się, że Szoszana Raczyńska mu dorównuje. Opowiadania Karpinowicza znalazły swój świetny odpowiednik językowy. Szoszana Raczyńska - córka żydowskiego nauczyciela gimnazjalnego z Wilna - wyrosła w trzech kulturach: jidysz, hebrajskiej i polskiej. Trzeba wykorzystać jej talent do spolszczeń pisarzy jidysz, choćby tylko z Wilna, które wydało świetną grupę literacko-artystyczną "Jung Wilne" (m.in. Abraham Suckewer, Chaim Grade).
Abraham Karpinowicz wyrastał w klimacie sprzyjającym sztuce i literaturze. Jego ojciec Mosze był założycielem teatru żydowskiego w Wilnie, a jednym z nauczycieli wybitny poeta żydowski Mosze Kulbak. Jak prawdziwy żydowski Odys, Karpinowicz długo wędrował do ziemi praojców: w latach wojny w ZSRR, po wojnie krótki postój na Litwie, potem długo internowany na Cyprze przez Brytyjczyków. W Izraelu został prezesem Związku Pisarzy Jidysz, przewodził też Światowej Radzie kultury Jidysz. Otrzymywał liczne prestiżowe nagrody.

fragm. recenzji Ryszarda Wasity, „Nowe Książki”, 2006, nr 6, s. 58

okladka
Nakład wyczerpany
  • Jerzy Lando
  • Po obu stronach muru
  • ISBN 83-7222-158-8
  • 1508-5220
  • ISSN 1508-5220
  • Lublin 2004
  • 259 s.
  • Format 125 x 195 mm
  • Cena: zł 20,00
  • Oprawa miękka klejona

Pamiętnik ten jest ważną pozycją w dziejach warszawskiego getta i Powstania Warszawskiego. Jest to relacja świadka najstraszniejszych wydarzeń w historii narodu żydowskiego, doświadczenie bolesnego dorastania, permanentnie zawieszonego między życiem i śmiercią. Jerzy Lando w chwili wybuchu wojny miał szesnaście lat i mieszkał w Łodzi. Wraz z rodziną został wywieziony do Krakowa, później do Warszawy. Niezapomnianym opisem jest święto Paschy z początków 1940 r., także założenie i początki istnienia warszawskiego getta. Po ucieczce z getta doświadczył życia w ukryciu, wędrówki z miejsca na miejsce zawsze pod groźbą rozpoznania, zdrady, wydania w niemieckie ręce. Przemierzając wraz z Autorem szlak jego ucieczki, będącej walką o ocalenie, udziela się nam to dramatyczne napięcie. Atutem tej przejmującej opowieści jest jej ekspresyjność, a równocześnie spokój, możliwy do osiągnięcia dzięki odległej perspektywie czasowej. Jedno z nielicznych świadectw tamtego mrocznego i okrutnego czasu, bogaty materiał naukowy dla historyków, nauczycieli i studentów na całym świecie.

Tom VI serii Głosy ocalonych

okladka
KUP
Cena: zł 17,00
  • Józef Rozewicz
  • Wszystko zależy od przypadku
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-383-9
  • ISSN 1508-5228
  • Lublin 2009
  • 227 [2] s. 8 s. il.
  • Format 125 x 195 mm
  • Oprawa miękka klejona

Wspomnienia z „przypadkowych” czy - inaczej mówiąc - rządzonych różnymi zbiegami okoliczności ścieżek życia, którymi los prowadził Autora. Józef Rozewicz, urodzony w Wieliczce w 1930, w pierwszym dniu II wojny światowej ewakuował się do Lwowa, skąd w czerwcu 1940 został wywieziony wraz z rodziną do Maryjskiej Autonomicznej Republiki w północnej Rosji. W 1944 powrócił do Polski. Po odbyciu studiów na Politechnice Śląskiej w Gliwicach i otrzymaniu dyplomu magistra inżyniera mechanika został pracownikiem naukowym i uzyskał stopnie doktora i docenta habilitowanego nauk technicznych.

Zachęcony do emigracji przez antysemicką politykę Gomułki, w 1968 wyjechał do Izraela, a następnie osiedlił się w Wielkiej Brytanii, gdzie był pracownikiem naukowym uniwersytetu w Oksfordzie oraz głównym specjalistą w przedsiębiorstwach projektowania i budowy zakładów energetycznych i petrochemicznych. Opublikował ponad 45 artykułów w czasopismach naukowych i technicznych. Obecnie mieszka w Londynie.

Wspomnienia Rozewicza w interesujący sposób ukazują ludzkie losy, wpisane w „wielką historię dziejów”, i sugestywnie oddają atmosferę tamtych lat i wydarzeń.

Tom III

okladka
KUP
Cena: zł 28,00
  • Artur Schneider
  • Jak ścigane zwierzę
  • Wydanie II
  • ISBN 978-83-7222-532-0
  • ISSN 1508-5228
  • Lublin 2015
  • 304, [1] s. + 8 s. il.
  • Format 125 x 195 mm
  • Oprawa miękka klejona

O książce
Prezentowane wspomnienia obejmują lata 1939–1945. Autor przedstawia w nich swoją ucieczkę z zagrożonego Krakowa i odyseję po okupowanych terenach Kresów Wschodnich dawnej Rzeczypospolitej (Przemyśl, Lwów, Krzemieniec, Winnica, Berdyczów, Dubno). Historia ta jest pełna dramatycznych zdarzeń, nieprawdopodobnych ocaleń, ucieczek i schronień; jest obrazem zdolności do przetrwania w atmosferze ciągłego osaczenia i zagrożenia śmiercią. To również świadectwo ofiarnej pomocy otrzymywanej ze strony Polaków, Ukraińców, Czechów, a także i Niemców.

O Autorze
Artur Schneider, syn Dawida i Amalii (Malki) Drucker z Niemirowa, urodził się 9 stycznia 1920 roku w Wiedniu. W Wiedniu urodziła się również jego siostra Helena. Dzieciństwo i młodość spędził w Krakowie – opisał je w książce Młodzieńcze lata (Lublin: Norbertinum, 2014). Rodzina przeniosła się do Polski w 1923 roku. Zamieszkała najpierw w podkrakowskim Ludwinowie, później w Podgórzu i ostatecznie na Kazimierzu. Ojciec pracował w Krakowie jako kierownik administracyjny klubu inteligencji żydowskiej „Koło Obywatelskie”. W Krakowie przyszli na świat jego dwaj młodsi synowie: Leon (Lolek) i Oskar (Ozjasz, Szyjek). Po tragicznej śmierci ojca w 1933 roku trzynastoletni Artek musiał przerwać naukę, aby pomóc matce w utrzymaniu osieroconej rodziny. Młodzież żydowska w międzywojennej Polsce skupiała się w różnych organizacjach skautowsko-politycznych. Artek wcześnie zaangażował się w działalność ruchu „Akiba”. Praca w organizacji odpowiadała jego społecznej naturze i ukształtowała jego charakter. Dała mu oparcie w trudnej sytuacji i obudziła ideały, dla których poświęcił życie.
Okupację hitlerowską przeżył na Wołyniu, odcięty od bliskich, bez wiadomości o ich losie. Uszedł z życiem jako jedyny ze swojej licznej rodziny. Jego matka i najmłodszy brat zginęli podczas likwidacji getta; siostra Helena zginęła w 1944 roku, walcząc w grupie żydowskich partyzantów w Puszczy Niepołomickiej. Artur, wyzwolony w 1944 roku, wstąpił do 2. Armii Wojska Polskiego, przeszedł cały jej szlak bojowy i został zawodowym oficerem w Dolnośląskim Sztabie we Wrocławiu. Tam zamieszkał wraz ze swoją żoną Brachą (Buzią), tam też urodziły się jego dwie córki: Amalia i Rina. W 1968 roku, w wyniku tak zwanej „kampanii marcowej”, w randze pułkownika został zwolniony z pracy i zmuszony do opuszczenia Polski. Zmarł w Hajfie (Izrael) w 2009 roku.

okladka
KUP
Cena: zł  28,00
  • Artur Schneider
  • Młodzieńcze lata
  • ISBN 978-83-7222-513-9
  • Wydanie I
  • Lublin 2014
  • 329, [2] s., 8 s. fot., tablica genealogiczna
  • Format 125 x 195 mm
  • Oprawa miękka klejona

Wspomnienia Żyda-Polaka z okresu międzywojennego

O książce
Wspomnienia Artura Schneidera są żywym obrazem środowiska młodych Żydów polskich w okresie międzywojennym. Dzieciństwo i młodość autora zostały rzucone na szersze tło żydowskiego Krakowa i działalności polskich środowisk syjonistycznych. W tej bardzo osobistej relacji tętni niełatwym życiem przedwojenny krakowski Kazimierz, odsłania się ideowe podłoże syjonistycznych organizacji młodzieżowych, kształtujących charaktery i postawy tych, którzy wkrótce mieli dźwigać na sobie brzemię Holocaustu. Jest to unikalny zapis nadziei i dążeń młodych Żydów polskich, poddanych w czasie wojny największej w dziejach ludzkości próbie. Niewiele jest tak interesujących świadectw dojrzewania pokolenia, które doświadczenie Holocaustu musiało przenieść na nowe czasy pokoju. Efekty tej międzywojennej szkoły charakteru są tematem drugiej książki Artura Schneidera, Jak ścigane zwierzę, ukazującej jego dramatyczne losy podczas niemieckiej i sowieckiej okupacji.

O Autorze
Artur Schneider urodził się 9 stycznia 1920 r. w Wiedniu, jako pierwsze dziecko Davida i Amalii (Malki) Drucker z Niemirowa. W Wiedniu w 1922 r. urodziła się również jego siostra Helena. W 1923 r. rodzina przeniosła się do Polski, do Krakowa. Zamieszkali najpierw w podkrakowskim Ludwinowie, później w Podgórzu i ostatecznie na Kazimierzu. Ojciec pracował w Krakowie jako kierownik administracyjny klubu inteligencji żydowskiej „Koło Obywatelskie”. W Krakowie przyszli na świat jego dwaj młodsi synowie: Leon (Lolek) i Oskar (Ozjasz, Szyjek). Po tragicznej śmierci ojca w 1933 r. trzynastoletni Artur musiał przerwać naukę, aby pomóc matce w utrzymaniu osieroconej rodziny. Młodzież żydowska z przedwojennej Polsce skupiała się w różnych organizacjach skautowsko-politycznych. Artek wcześnie zaangażował się w działalność ruchu „Akiba”. Praca w organizacji odpowiadała jego społecznej naturze i ukształtowała charakter. Dała mu oparcie w trudnej sytuacji i obudziła ideały, dla których poświęcił życie. Przeżył okupację na wschodzie Polski, na Wołyniu, odcięty od rodziny, bez wiadomości o jej losie. Okres ten opisał w wydanej w trzech językach książce Jak ścigane zwierzę (wersja polska: Norbertinum, Lublin 2003). Jego matka i najmłodszy brat zginęli podczas likwidacji getta; siostra Helena zginęła w 1944 r., walcząc w grupie żydowskich partyzantów w Puszczy Niepołomickiej. Artur, wyzwolony w 1944 r., wstąpił do 2. Armii Wojska Polskiego, przeszedł cały jej szlak bojowy i został zawodowym oficerem w Dolnośląskim Sztabie we Wrocławiu. Tu zamieszkał ze swoją żoną Brachą (Buzią), tu urodziły się jego dwie córki: Amalia i Rina. W 1968 r., w wyniku tzw. „kampanii marcowej” w randze pułkownika został zwolniony z pracy i musiał opuścić kraj. Zmarł w Hajfie (Izrael) w 2009 r.

Spis treści

  • Wstęp
  • I. Wiedeń – Ludwinów
  • II. Podgórze
  • III. Kazimierz
  • IV. Śmierć ojca
  • V. „Akiba”
  • VI. Czarny rok – konflikt dwóch ideologii
  • VII. Firma „Astel”
  • VIII. Dojrzewanie
  • IX. Kielce, Bańska Wyżna
  • X. Klęska wrześniowa 1939 roku
  • Zakończenie
  • Wspomnienie (Amalia Reisenthel, Rina Garfinkel)
  • Bibliografia
okladka
KUP
Cena: zł 16,00
  • Anna Wereszczyńska
  • „Ostatni Mohikanin drobnej szlachty” i „niezrównany monografista Żydów”. Żywot Klemensa Junoszy-Szaniawskiego
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-330-2
  • Lublin 2008
  • 238, [1] s., 8 s. il.
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Po 110 latach od śmierci Klemensa Junoszy-Szaniawskiego (1849-1898) w jego rodzinnym mieście - Lublinie - ukazuje się książka poświęcona temu ogromnie popularnemu w swojej epoce, dziś niemal doszczętnie zapomnianemu pisarzowi minorum gentium, który zajął własne odrębne miejsce w literaturze polskiej II połowy XIX wieku. Zasłynął on jako „ostatni Mohikanin drobnej szlachty”, portretujący ginący świat szlachty i ziemiaństwa z terenów Kongresówki, oraz „niezrównany monografista Żydów”. Był pierwszym polskim twórcą nobilitującym literaturę jidysz, etnografem amatorem próbującym poznać i utrwalić w setkach szkiców i obrazków nieznany świat za murami żydowskiego sztetł.

Książka jest źródłową, osadzoną w realiach Lubelszczyzny, Podlasia i Mazowsza biografią Klemensa Junoszy-Szaniawskiego, wzbogaconą o zarys chronologii jego wielorodzajowej i wielogatunkowej twórczości. Żywot Junoszy dzieli się na dwa okresy: lubelski (1849-1876) oraz warszawski (1877-1898), przedzielone cezurą kilkulecia (mieszczącego się w przedziale czasowym drugiej połowy lat 70. i pierwszej połowy lat 80.) - jednoczesnego „pomieszkiwania” młodego literata w Warszawie i zarządzania rodzinnym majątkiem w Woli Korytnickiej na Podlasiu. Odpowiadające tym trzem etapom w biografii pisarza-realisty rozdziały ukazują - na tle generacji pozytywistycznej i następnej, młodopolskiej - proces formowania życiowych ról Junoszy-Szaniawskiego, jego formacji światopoglądowej oraz zakresu doświadczeń: dworskich, wiejskich, małomiasteczkowych oraz wielkomiejskich (głównie warszawskich). Ukazują one ponadto te elementy świata przedstawionego wybranych utworów, które mają charakter autobiograficzny, a zarazem tworzą swoiste zwierciadło czasu, odbijające najważniejsze zagadnienia epoki.

W katalogu:

Strona główna