Godlo Norbertinum
Strona główna

Lubliniana

ALLEGRO FacebookLogo, 1,6kB

Lubliniana

Zobacz również: Serie wydawnicze: Lubelska Biblioteka Staropolska

okladka
Nakład wyczerpany
  • Ryszard Adamczyk
  • Izbicy dni powszednie
    Wojna i okupacja. Pamiętnik pisany po latach
  • ISBN 978-83-7222-311-1
  • Lublin 2007
  • 308 s., 16 s. il.
  • Format 170 x 240 mm
  • Cena: zł 30,00
  • Oprawa miękka klejona

Akcja pamiętnika toczy się tam, gdzie historia II wojny światowej wiąże się ściśle z partyzantką - na terenach izbicko-tarnogórskich, pomiędzy Krasnymstawem a Zamościem. Wstępowanie do partyzantki było tą naturalną reakcją obronną na nieustanne prześladowania ludności cywilnej, która sprawiła, że niemal każdy miał "w lesie" kogoś z rodziny. [...] Ryszard Adamczyk opisuje obserwowany z perspektywy dwunastolatka cały ówczesny świat - wszystko, co słyszał i czym się interesował. Pieczołowicie odtworzona topografia terenu, opisująca m.in. przedwojenną zabudowę Izbicy (wzbogacona mapą) sprawia, że wiemy wszystko o tym małym mieście [...].
Dla pełnego opisu rzeczywistości rozpoczyna swoją historię od zarysów początków Izbicy i wojen, które się przetoczyły przez miasto - również z perspektywy anegdot opowiadanych przez ludzi, którzy brali w nich czynny albo bierny udział. Dalej akcja wspomnień pozwala nam zobaczyć, jak w ustabilizowane w okresie międzywojennym życie wtargnął kolejny kataklizm wojenny - później widzimy zmiany nowego życia po wojnie i odbudowę. Autor opisuje pilnie - jako okupacyjny uczeń - życie szkoły i każde ciekawsze nowe doświadczenie życiowe. [...] Adamczyk zapisuje też wyryte w swojej pamięci poczynania hitlerowców w Izbicy, prześladowanie i ostateczną eksterminację izbickich Żydów, masowe wysiedlenia, pacyfikacje oraz jednostkową działalność gestapowców na tych terenach. A wreszcie walki plutonów "Urszuli", "Ciąga", "Żurawia", rozniecane przez okupanta antagonizmy polsko-ukraińskie oraz zwalczanie band UPA. Po wojnie zaś zapisuje autor stosunek ludności do wojsk Armii Czerwonej, ich rabunkową politykę i powstawanie na tych terenach propagandy NKWD. [...]
Przeżycia prywatne i publiczne wzbogacone dokumentami, relacje międzykulturowe, edukacja, kronika migracji i ekonomii wojennej, stosunek do bliźnich i religii oraz próba charakterów - to panorama wszystkich dziedzin życia, która może stać się źródłem dla historyków kultury czy antropologów, a dla pisarzy i scenarzystów poszukiwaną inspiracją.

Aleksandra Szewczyk, fragm. Przedmowy

okladka
KUP
  • Bronisław Borsukiewicz
  • Ptaki podniebnych dróg
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-322-7
  • Lublin 2007
  • 48, [1] s., 15 s. il.
  • Format 147 x 205 mm
  • Cena: zł 12,00
  • Oprawa miękka klejona

Bronisław Borsukiewicz, ur. w 1935 r. w Hrubieszowie, gdzie ukończył szkołę podstawową i średnią. W 1984 roku został absolwentem zaocznych studiów zawodowych na Wydziale Prawa i Administracji UMCS w Lublinie. Przepracował 36 lat w Wydziale Finansowym Powiatowej Rady Narodowej w Hrubieszowie. Od 1960 roku był korespondentem terenowym "Sztandaru Ludu", a później zamojskiej "Kroniki Tygodnia". Publikował wiersze i opowiadania m.in. w "Biuletynie Towarzystwa Regionalnego Hrubieszowskiego". W 2006 r. wydał książkę prozatorską Nasz chleb powszedni zawierającą opowiadania Ostatnia droga oraz Chłopcy z nadbużańskich łąk. Zbiór Między liniami życia (2006) składa się z czterech opowiadań, prologu i epilogu. Autor portretuje w nim różne odcienie miłości do ojczyzny, rodziny, bliźnich, zamieszkiwanej ziemi, miłości między kobietą i mężczyzną, a także między człowiekiem i zwierzęciem. Wskazuje potęgę tego uczucia, równie twórczą, co niszczącą, determinującą życie i wiodącą niejednokrotnie do ostatecznego samopoświęcenia.

W książce Ptaki podniebnych dróg na przykładzie ośmiu indywidualnych historii ukazuje wnętrze psychiczne polskich migrantów za chlebem - na tle społecznym Europy, Azji i Stanów Zjednoczonych. Jest to opowieść autentyczna, dedykowana wszystkim, którzy są i przyjdą po nas, i ocenią, jacy byliśmy w Polsce, w tej pamiętnej dobie przekształceń gospodarczych na przełomie XX/XXI wieku. Czy byli to ludzie mali, chciwi, obłudni, podli, pazerni, czy byli wielcy - szlachetni i skromni - wspomagający się wzajemnie w tej wielkiej chrześcijańskiej rodzinie?

okladka
Nakład wyczerpany
  • Małgorzata Cwenk
  • Miasto żałoby
  • ISBN 83-7222-208-8
  • Lublin 2005
  • 85, [2] s.
  • Format 125 x 195 mm
  • Cena: zł 10,00 zł

„Onufry Pietraszkiewicz to jeden z najbliższych przyjaciół Mickiewicza, kopista jego tekstów, współzałożyciel Towarzystwa Filomatów, strażnik filomackich pamiątek - czyli mówiąc prościej - archiwista związku, jego skarbnik, bibliotekarz [...], student Uniwersytetu Wileńskiego, następnie Uniwersytetu Królewsko-Warszawskiego, bakałarz w Szkole Wojewódzkiej Lubelskiej, odpracowujący pobierane w Warszawie stypendium, wreszcie organizator komitetu pomocy uwięzionym (podczas filomackiego śledztwa i procesu) i zesłaniec, który blisko 30 lat spędził w syberyjskim Tobolsku”. (fragm. Wstępu)

Z przechowywanej w Bibliotece Uniwersyteckiej KUL części Archiwum Filomatów autorka pracy wybrała korespondencję Onufrego Pietraszkiewicza (około 300 listów) i na jej podstawie naszkicowała obraz człowieka i miasta (Lublina) pierwszej połowy XIX wieku. Dzięki filomackim pamiątkom powstał ten Lublina "konterfekt niepochleby". Onufremu Pietraszkiewiczowi zawdzięczamy opisanie miasta (m.in. nieistniejących już dziś fary i łazienek) oraz jego mieszkańców (współpracowników ze Szkoły Wojewódzkiej Lubelskiej i pięknych lublinianek).

O Autorce
Małgorzata Cwenk - doktor nauk humanistycznych. Urodzona w Lublinie w 1975 roku, w latach 1994-1999 studiowała polonistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Od roku 2000 pracuje na stanowisku asystenta w Katedrze Literatury Oświecenia i Romantyzmu Instytutu Filologii Polskiej KUL. Jej rozprawa doktorska - Biografia zesłańca - została wyróżniona Nagrodą Rektora KUL. Swoje naukowe zainteresowania skupia wokół problematyki poezji romantycznej.

okladka
Nakład wyczerpany
  • Marcin Dąbrowski
  • Lubelski Lipiec 1980
  • Reprint wydania I
  • ISBN 83-7222-271-1
  • Lublin 2006
  • 271, [1] s.
  • Format 147 x 240 mm
  • Oprawa miękka klejona

Praca jest próbą odpowiedzi na szereg istotnych pytań, do dziś budzących wiele emocji. Jednym z nich jest pytanie o wpływ strajków Lubelskiego Lipca i zdobytych wówczas doświadczeń na wybuch protestu Sierpnia na Wybrzeżu. Autor dąży do wyjaśnienia kwestii, na ile echa protestów Świdnika i Lublina i osiągnięte w ich trakcie, bezprecedensowe w dziejach PRL, ustępstwa ze strony władz zainspirowały podjęcie protestu w Stoczni Gdańskiej i innych zakładach Wybrzeża.
Najistotniejszą część książki stanowi rozbudowane kalendarium, zawierające dość obszerny opis przebiegu strajków w zakładach pracy i towarzyszącego im tła w postaci działań władzy oraz opozycji politycznej, ówczesnych nastrojów społecznych, atmosfery na ulicach, sklepach itd. Uporządkowanym chronologicznie wydarzeniom Lubelskiego Lipca towarzyszą informacje o równoległym rozwoju wydarzeń w kraju, pozwalające porównać skalę strajków lubelskich ze zrywami innych ośrodków przemysłowych.
Cenne są analizy przyczyn bezpośrednich wybuchu Lubelskiego Lipca oraz opisy mało znanych w powszechnej świadomości oraz nielicznie omawianych w literaturze podmiotu przejawów oporu mieszkańców Lubelszczyzny wobec władz Polski Ludowej, formowania się zorganizowanej opozycji politycznej oraz stopniowego kształtowania się w szerszych kręgach społeczeństwa niezależnej świadomości narodowej i społecznej. Zaprzeczają one utartym poglądom o Lubelszczyźnie jako potulnej wobec władzy komunistycznej kolebce PKWN.

okladka
Nakład wyczerpany
  • Zbigniew Włodzimierz Fronczek
  • Poprawki do portretu
    Opowiadania, szkice, reportaże, gawędy
  • ISBN 83-86837-26-8
  • Lublin 1997
  • 304 s.
  • Format 125 x 195 mm
  • Oprawa miękka klejona

W 55 krótkich opowiadaniach wiedza autora o ludziach, miejscach i historii łączy się z podsłuchanymi, czy też wymyślonymi legendami i lokalnymi mitami. Całość została przyprawiona klimatem lubelskiej i podlaskiej prowincji. Akcja opowiadań reportaży dzieje się, m.in. w Końskowoli, Bychawie, Bełżycach, Drochiczynie. Po małych miasteczkach i wsiach przechadzają się historyczne postaci, żyją ludzie, którzy wcielili się w bohaterów literackich, a bohaterowie literaccy - w przekonaniu mieszkańców - żyli tu naprawdę. Fronczek opowiada o postaciach znanych z podręcznikowych kart, m.in. Sienkiewiczu, Żeromskim, Reymoncie, Prusie. Zagląda do pamiętników Koźmiana i Naruszewicza, gromadzi też komentarze starych rolników-gawędziarzy, którzy pamiętają relacje swoich dziadków. W podtytule Poprawek do portretu widnieją cztery dookreślenia gatunkowe: teksty zawarte w książce są opowiadaniami, szkicami, reportażami, gawędami; niektóre sytuują się gdzieś na obszarach granicznych tych specyfikacji. Jest to zaleta przy umiejętnie prowadzonej, nierzadko z dyskretnym humorem, narracji. Tekst jest relacją z wędrówki przez konwencje gatunkowe literatury faktu i mitu

Poprawki do portretu to szczególna wiedza o miejscu, człowieku i losie, przekazana na sposób ludowo-romantyczny, prawdziwa w splocie faktów i fikcji, przyciągająca urokiem mityzującej rzeczywistości, mgiełki tajemniczej poświaty.

O Autorze
Zbigniew Włodzimierz Fronczek, absolwent filologii polskiej UMCS, poeta, prozaik, reporter, krytyk literacki, dziennikarz, członek lubelskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, laureat kilkunastu nagród literackich oraz kilkudziesięciu konkursów poetyckich i prozatorskich, opublikował m.in.: tomiki wierszy: Polowanie z nagonką (1976), Spacer po linie (1976), powieści: Tam, skąd pociągi odchodzą rzadko, a może wcale (1978), Złoto Biłgoraja (1989), Odlot (2001) oraz opowiadania, gawędy i szkice: Ćwiczenia dla otyłych kobiet (1985), Tydzień wystarczy na wszystkie kobiety świata (1986), List do Pana Boga w Warszawie (1995), Poprawki do portretu (1997), Ludowe opowieści grozy (1998), O czym milczą umarli (2004).

okladka
KUP
Cena: zł 16,00 8,00
  • Zbigniew Góralski
  • Szpitale na Lubelszczyźnie w okresie przedrozbiorowym
  • ISBN 83-7222-019-0
  • Lublin 1999
  • 117 s.
  • Format 170 x 240 mm
  • Oprawa miękka klejona

Druga część opracowania poświęcona dziejom opieki społecznej w Polsce przedrozbiorowej na Lubelszczyźnie. Obejmuje alfabetyczny zestaw miejscowości, w których istniały szpitale-przytułki w okresie od XV do XVIII wieku, czyli do trzeciego rozbioru Polski w 1795 roku. Autor podaje informacje odnoszące się do poszczególnych szpitali, będące rezultatem rzetelnej kwerendy, trwającej kilka lat.

O Autorze
prof. dr hab. Zbigniew Góralski (1928-1997), długoletni pracownik Archiwum Państwowego w Lublinie, następnie Biblioteki Głównej KUL oraz Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach (1970-1997); specjalizował się w historii nowożytnej XVIII wieku Polski i krajów niemieckojęzycznych. Był stypendystą austriackiego Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego, czego owocem jest praca Austria a trzeci rozbiór Polski, także szereg artykułów i recenzji zamieszczonych w polskich i niemieckojęzycznych czasopismach naukowych; otrzymał stypendium Fundacji im. Aleksandra Humboldta, wykładał m.in. na uniwersytetach w Monachium i Bonn.

okladka
Nakład wyczerpany
  • Jerzy Jóźwiakowski
  • Armia Krajowa na Zamojszczyźnie
  • Wydanie II popr.
  • ISBN 978-83-7222-306-7
  • Tom I 505 s., 2 wkładki, 2 mapy, il. czarno-białe
  • Tom II 604 s., 1 wkładka, 1 mapa, il. czarno-białe
  • Lublin 2007
  • Format 170 x 240 mm
  • Cena: zł 70,00
  • Oprawa miękka klejona

Zamojszczyzna to jeden z tych kilku regionów, w których po zakończeniu kampanii wrześniowej walka zbrojna rozpoczęła się najwcześniej i była prowadzona - w końcowej fazie przeciw drugiemu okupantowi - najdłużej. Nie było ani dnia przerwy. [...] O tej walce, w jej poszczególnych etapach, o ludziach, którzy ją prowadzili, o cenie, jaką im i ich bliskim przyszło za to zapłacić - mówi ta książka. [...] Jest to książka, na którą długo czekaliśmy, bardzo potrzebna. Nie dlatego, że wypełnia jakieś białe plamy. Przecież rejestr książek i publikacji poświęconych wojennym i okupacyjnym dziejom Zamojszczyzny zawiera bardzo wiele pozycji. Ta jednak różni się od innych tym, że mówi o nich pełną prawdę. Natomiast w publikacjach na ten temat, ukazujących się w okresie PRL, było - w najlepszym przypadku - pół prawdy. [...] Książka Jerzego Jóźwiakowskiego, wolna od uwarunkowań, jakim podlegali autorzy tamtych, jest pierwszą w pełni autentyczną i wiarygodną, gdyż bogato udokumentowaną relacją o tym, jak Zamojszczyzna walczyła w latach minionej wojny z okupantami. Przygotowania do tej walki, jej organizację, przebieg, rezultaty ukazują nam dzieje każdego z czterech obwodów [zamojskiego, hrubieszowskiego, tomaszowskiego i biłgorajskiego], wchodzących w skład Inspektoratu. Jej atmosferę i klimat, odnoszone w niej zwycięstwa i doznawane porażki, nadzieje uczestniczących w niej żołnierzy, ich osobiste przeżycia - odtwarzają relacje. Autor zebrał ich - ogromnym wysiłkiem - bardzo dużo. Pochodzą od różnych ludzi: dowódców i szeregowych żołnierzy, łączniczek i sanitariuszek, inteligentów i rolników, nauczycieli i uczniów. Mówią nie tylko o głośnych akcjach, ale i o drobnych „eskach” i potyczkach, o lekcjach wychowania obywatelskiego, o sabotażu i dywersji, przpominają nie tylko bohaterów, lecz konfidentów i zdrajców. [...] Łącznie tworzą szeroką, wielopłaszczyznową panoramę tamtej ziemi w tamtych latach. Autor, żołnierz AK, pochodzący ze Szczebrzeszyna, z rodziny ogółem tam znanej i szanowanej, głęboko patriotycznej, która pięknymi zgłoskami zapisała się w dziejach walk o Polskę, płacąc za to cenę bardzo wysoką, dokonał ogromnego wysiłku, przygotowując tę pracę do druku. Ale dzięki temu otrzymaliśmy dzieło, [...] które z pewnością znajdzie się w kanonie literatury poświęconej polskiemu czynowi zbrojnemu w latach II wojny światowej.

(Jerzy Ślaski, fragmenty Przedmowy)

Ta obszerna monografia (zawierająca fotografie, indeksy osób, nazw geograficznych, mapy, tabele, wykazy personalne jednostek bojowych, opisy akcji zbrojnych oddziałów dywersyjnych i leśnych, kalendaria) jest niezwykle cennym źródłem wiedzy o wojennych losach Zamojszczyzny.

okladka
KUP
Cena: zł 9,00 4,50
  • Andrzej Kaproń
  • Cudzoziemscy nauczyciele Gimnazjum Lubelskiego w latach 1815-1915
  • ISBN 83-7222-076-X
  • Lublin 2001
  • 45 s.
  • Format 125 x 195 mm
  • Oprawa miękka klejona

Książeczka zawiera krótki rys historyczny i opis struktury narodowościowej kadry nauczycielskiej Gimnazjum Lubelskiego. Czytelnik znajdzie tu 28 biogramów nauczycieli gimnazjum, którzy byli cudzoziemcami narodowości niemieckiej, francuskiej, szwajcarskiej oraz Warmiakami.

okladka
KUP
Nakład wyczerpany
  • Jan Konefał
  • Do Ciebie, Polsko... Legiony Polskie w Lubelskiem 1914-1918
  • Wydanie II poszerzone
  • ISBN 978-83-7222-350-0
  • Wydanie II zm. i popr.
  • Lublin 2008
  • 376 s., 16 s. il.
  • Format 170 x 240 mm
  • Cena: zł 25,00
  • Oprawa miękka klejona

Książka Do Ciebie, Polsko... Legiony Polskie w Lubelskiem 1914-1918 obejmuje szereg zagadnień dotyczących Lubelszczyzny okresu I wojny światowej. W pierwszej jej części omówiona została sytuacja polityczno-wojskowa guberni lubelskiej, której zaborca rosyjski wyznaczył rolę szczególną w jego wojennych planach. Na Lubelszczyźnie w pierwszych tygodniach wojny miały miejsce dwie ważne, z punktu widzenia militarnego, bitwy: pod Kraśnikiem i pod Komarowem. Z uwagi na tę szczególną rolę Lublina i okolicy rozwinął się tu także polski ruch niepodległościowy. Jeszcze przed 1914 r. działały na Lubelszczyźnie partie i organizacje niepodległościowe, uaktywniły się oddziały lotne Polskiej Organizacji Wojskowej. Prym w tej niepodległościowej pracy wiodły organizacje lewicowe. Narodowa Demokracja, utożsamiana z prawicą niepodległościową, bardziej orientowała się na państwa Ententy i nie przejawiała takiego entuzjazmu przy tworzeniu tajnych struktur polityczno-wojskowych. Robił to, w oparciu o Austro-Węgry, Józef Piłsudski. Lubelszczyzna ponownie stała się widownią działań wojennych latem 1915 r. Na jej południowe obszary, w pościgu za ustępującymi z ziem polskich Rosjanami, wkroczyły wojska niemieckie pod dowództwem gen. Augusta Mackensena. W kierunku na Lublin maszerowały 2 i 4 armia austro-węgierska, a głównie 106 dywizja piechoty gen. Ernesta Klettnera. Szczególnie twardy opór wojskom austro węgierskim stawiały, niedające się oskrzydlić, wojska 4 armii rosyjskiej, dowodzonej przez gen. Aleksieja Evertha, operującej na linii Puławy-Końskowola-Kurów-rzeka Ciemięga-Świdnik. Wiele miejsca, zgodnie z tytułem, poświęcono w książce bojowej działalności Legionów Polskich walczących u boku wojsk austro-węgierskich. Na Lubelszczyźnie walczyły wszystkie pułki I brygady Legionów pod dowództwem J. Piłsudskiego i żołnierze 4 pułku piechoty (będącego zalążkiem III brygady Legionów), którego dowódcą był ppłk Bolesław Jerzy Roja. Oddziały legionowe na czas walki w Lubelskiem podporządkowane były IX korpusowi 4 armii, którym dowodził gen. Rudolf Karlick.

Największym bojem na ziemi lubelskiej w trakcie tej ponadmiesięcznej kampanii pościgowej 4 armii i Legionów Polskich było trzydniowe starcie z Rosjanami pod Jastkowem (31 lipca - 3 sierpnia 1915 r.). Ten bitewny epizod został w książce opisany nader szczegółowo. Zwrócono uwagę na brawurę towarzyszącą żołnierzom „niezłomnego” czwartego pułku. Opór Rosjan był twardy i uzasadniony. Chodziło im przecież o maksymalne spowolnienie natarcia wojsk austro-węgierskich i ewakuowanie z ziem zaboru rosyjskiego swoich sił głównych, swojego aparatu władzy, a także o wywiezienie urządzeń i maszyn ze zdemontowanych fabryk.

Ta „militarna” część pracy, podobnie jak i pozostałe jej rozdziały, ma mocną podbudowę źródłową. Wykorzystano materiał aktowy Legionów Polskich, akta wytworzone przez austro-węgierskie władze okupacyjne, a także przekazy pamiętnikarskie i ówczesną prasę. Uwzględniono dotychczasowe opracowania.

Scharakteryzowano też stosunek austro-wegierskiej soldateski do Polaków, do działających w Lublinie i na Lubelszczyźnie polskich organizacji polityczno-społecznych, również do Legionów i ich formacji etapowych, do żołnierzy legionowych i aparatu werbunkowego działającego w Lublinie i w każdym powiatowym mieście. Do dowódców legionowych, a w szczególności do Józefa Piłsudskiego, który nie aprobował stanowiska Komendy Legionów i prowadził własną politykę.

W opracowaniu wiele uwagi poświęcono charakterystyce złożonego procesu werbunkowego. Oficerowie werbunkowi i podległy im personel, oprócz zadań wyznaczonych przez Departament Wojskowy Naczelnego Komitetu Narodowego, zajmowali się robotą patriotyczno-niepodległościową. Na to ich austro-węgierscy mocodawcy patrzyli szczególnie niechętnie i z dezaprobatą. Werbunkowcy i legioniści trudnili się wydawaniem prasy, szkoleniem pozyskanych rekrutów, organizowaniem wojennych cmentarzy. Inicjowali obchody rocznic historycznych i świąt narodowych. Razem z duchowieństwem diecezjalnym i kapelanami legionowymi uczestniczyli przy rekoncyliacji katolickich świątyń zamienionych przez zaborcę na cerkwie. Kładli podwaliny pod życie kulturalno-oświatowe mieszkańców. Współpracowali z Polską Organizacją Wojskową i wchodzili w jej struktury. Te rodzaje działalności, podobnie jak walki z Rosjanami, miały niemały wpływ na wzrost patriotycznych nastrojów mieszkańców Lubelszczyzny i na rozwój ich świadomości polityczno-obywatelskiej.

W książce poświęcono wiele miejsca atmosferze patriotycznego Lublina lat 1914-1918. Z inicjatywy społecznej powstało wówczas i działało aktywnie szereg organizacji charytatywnych niosących pomoc legionistom, ich rodzinom i dzieciom. Powstawały one też na terenie miast powiatowych, w poszczególnych miasteczkach i gminach. Społeczeństwo Lubelszczyzny z należną czcią roztoczyło opiekę nad weteranami powstania 1863 r. Weterani w legionistach widzieli swoich ideowych spadkobierców.

Działalność werbunkowców, legionistów, osób lewicy niepodległościowej - podkomendnych J. Piłsudskiego i tajnej POW sprawiła, że u schyłku wojny społeczeństwo Lubelszczyzny przejawiało dużą aktywność polityczną. Sprawdzianem niepodległościowych i patriotycznych postaw był np. udział w świętowaniu rocznic powstań narodowych. Były nimi także manifestacje i strajki związane z podpisaniem 9 lutego 1918 r. przez państwa centralne traktatu z Ukrainą, odebranego przez Polaków jako kolejny rozbiór Polski. Na znak protestu Polacy - urzędnicy Gubernatorstwa Wojskowego w Lublinie wraz z generałem-gubernatorem Stanisławem Szeptyckim wypowiedzieli Austro-Węgrom służbę. Ludność Lubelszczyzny zdawała swój patriotyczny egzamin jesienią 1918 r., gdy w gruzy sypała się monarchia Habsburgów, a Lublin stawał się widownią tworzenia się polskiej władzy, polskiego wojska, polskiego niepodległego państwa.

O Autorze
Jan Konefał, ur. w 1953 r. w Lipnicy. W latach 1972-1977 studiował historię na KUL-u. Od 1978 r. pracuje w Instytucie Historii KUL. Aktualnie kieruje Katedrą Historii Ruchów Społeczno-Politycznych XIX i XX wieku. W swojej pracy badawczej koncentruje się na zagadnieniach związanych z historią Polski w okresie od Powstania Styczniowego aż po czasy współczesne. Interesuje się również problematyką dotyczącą I wojny światowej i początków niepodległego Państwa Polskiego. Prowadzone przez niego badania dotyczą także biografistyki działaczy społeczno-politycznych osób duchownych. Jest autorem publikacji: Legiony Polskie w Lubelskiem 1914-1918 (1999), Działalność społeczno-polityczna Aleksandra Zawadzkiego (Ojca Prokopa) w Królestwie Polskim 1876-1917 (2000), Bogu i ludziom bezgranicznie oddany. Życie i posługa duszpasterska księdza Stanisława Sudoła (1895-1981), Jastków 1915. Historia i pamięć (2003). W Lublinie i w Stalowej Woli zoorganizował kilka konferencji naukowych, także o zasięgu międzynarodowym. Ich pokłosiem są redagowane bądź współredagowane publikacje: W sztafecie pokoleń. Historia i bieżące zadania harcerstwa (2003), Ksiądz Stanisław Sudoł - człowiek i duszpasterz (1895-1981) (2004), Władysław Grabski - uczony i mąż stanu (2005), COP. Przeszłość, teraźniejszość, przyszłość (2007), Ksiądz Biskup Edward Frankowski. Jego życie to służba i świadectwo (2008). Jest członkiem Towarzystwa Naukowego KUL, Komisji Historycznej PAN Oddział w Lublinie oraz kilku towarzystw regionalnych.

okladka
Nakład wyczerpany
  • Barbara Koterwas
  • Latarnia
  • ISBN 83-7222-038-7
  • Lublin 2000
  • 173 s., 12 s. il. czarno-białych
  • Format 125 x 195 mm
  • Cena: zł 10,00
  • Oprawa miękka klejona

Przedmowa: Danuta Kłosowska
Redakcja: Anastazja Śniechowska

Barbara Koterwas była człowiekiem ogarniętym wielką pasją społecznikowską - pasją tworzenia teatrów amatorskich. Wierzyła w magię sceny, która wychowuje i aktora, i widza. Należała do ludzi niezwykle kreatywnych i ciepłych, potrafiących dzielić się z innymi tym, co najcenniejsze - własnym czasem i uwagą. Była osobą szlachetną, bezkompromisową, mądrą, a przede wszystkim otwartą na drugiego człowieka. Na kilka lat przed śmiercią zaczęła spisywać wspomnienia, które stały się osnową obecnej książki. Uzupełnione zostały o relacje jej wychowanków - aktorów jej "małych teatrów".

O Autorce
Barbara Koterwas (1912-1983), łączniczka Armii Krajowej, harcerka, znana lubelska społeczniczka, założycielka wielu teatrów amatorskich, m.in. „Latarni”, „Małej Latarni”, „Podgrodzia”, „Semaforka” i innych.

okladka
Nakład wyczerpany
  • ks. Jan Kowalczyk
  • Soli Deo
  • Wspomnienie o Księdzu Stefanie Kardynale Wyszyńskim
  • ISBN 83-7222-050-6
  • Lublin 2001
  • 87 s.
  • Format 147 x 205 mm
  • Cena: zł 10,00
  • Oprawa miękka klejona

Zapiski ks. Kowalczyka przybliżają sylwetkę dziesiątego biskupa lubelskiego - późniejszego Prymasa Tysiąclecia, Księdza Stefana Kardynała Wyszyńskiego, głównie z okresu lubelskiego. W Lublinie bowiem rozpoczęła się droga jego trudnej biskupiej posługi, realizującej się w klimacie wrogości ówczesnego aparatu partyjnego wobec misji Kościoła. Ks. Kowalczyk kreśli sylwetkę Prymasa, jako najmłodszego członka Episkopatu polskiego - z której przebija moc ducha, niezłomność postawy, głębokie spojrzenie wiary; w której dominuje ogromna wrażliwość, młodość i pełen idealizmu zapał w wypełnianiu posługi. Wspomnienia rekonstruują i utrwalają dramatyczny wymiar zdarzeń znanych tylko małemu gronu uczestników, skłaniają do zadumy nad różnorodnością ówczesnych postaw.

okladka
KUP
Cena: zł 20,00
  • Jerzy R. Krzyżanowski
  • Dekady
    Opowiadania lubelskie
  • Wydanie I
  • ISBN 83-7222-265-7
  • Lublin 2006
  • 216 [2] s.
  • Format 147 x 205 mm
  • Cena: zł 20,00
  • Oprawa miękka klejona

Zbiór kilkunastu opowiadań, połączonych miejscem rozgrywania się ich akcji - Lublin i Lubelszczyzna. Ułożone chronologicznie, obejmują drugie półwiecze XX wieku, ukazując losy bohaterów na sugestywnie szkicowanym tle historii (począwszy od lat okupacji aż do przełomu tysiącleci). Prof. Jerzy R. Krzyżanowski, od wielu lat prowadzący swoją działalność naukową i literacką w USA, chętnie powraca w swojej twórczości do Lublina, z którym związana była jego młodość. Utrwala klimat i miejsca, pielęgnując warstwę realizmu, utrwalając niejednokrotnie ślady osobistych wspomnień.

O Autorze
Jerzy R. Krzyżanowski, ur. w 1922 r. w Lublinie; absolwent Gimnazjum im. Stefana Batorego, podczas II wojny światowej żołnierz Armii Krajowej. W 1959 r. wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie objął stanowisko lektora języka polskiego na University of California w Berkeley. W 1965 r. uzyskał stopień doktora filozofii w dziedzinie literatury porównawczej na University of Michigan. Wykładał literaturę polską na University of Michigan, University of Colorado, University of Kansas i Ohio State University. Opublikował szereg prac krytycznych i powieści, współpracując z czołowymi periodykami emigracyjnymi i amerykańskimi, m.in.: „The Slavic and East European Journal”, „Books Abroad”, „World Literature Today”, „Kulturą”, „Zeszytami Historycznymi”, &dquo;Wiadomościami”. Jest laureatem nagród literackich, m.in.: Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie (Londyn) oraz Nagrody Honorowej im. Bolesława Prusa. W wydawnictwie Norbertinum ukazały się jego książki: U Szarugi (1995; wyd. II, 2004), Katyń w literaturze (1995; wyd. II, 2002), Ariadne (1998), Afrodyte (1999).

okladka
KUP
KUP
Cena: zł 30,00
  • Zofia Leszczyńska
  • Prokuratorzy i sędziowie lubelskich sądów wojskowych 1944-1955
  • ISBN 83-7222-234-7
  • Lublin 2006
  • 385 s.
  • Format 170 x 240 mm
  • Oprawa miękka klejona

Przedmowa: Andrzej Witkowski

Książka gromadzi 28 biogramów prokuratorów i 55 biogramów sędziów oskarżających w procesach żołnierzy Armii Krajowej i WiN-u. Cenne opracowanie odsłaniające prawdę o zbrodniach sądowych na Lubelszczyźnie w latach 1944-1955, prezentujące bogaty materiał dokumentacyjny, na który złożyły się między innymi protokoły z przebiegu rozpraw sądowych oraz protokoły wykonania wyroków śmierci. Główną bazę źródłową w przygotowaniu tej publikacji stanowiły m.in. akta osobowe prokuratorów i sędziów oraz akta sądów wojskowych z lat 1944-1945, znajdujące się w Centralnym Archiwum Wojskowym w Warszawie, także akta procesowe Wojskowego Sądu Rejonowego z lat 1946-1955, obecnie przechowywane w Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w Lublinie.


Głosy o książce

[...] dzieło ze wszech miar potrzebne, będące kolejnym wkładem Autorki w sprawę narodowej pamięci, przedstawiające bolesną prawdę o sprawcach zbrodni sądowych okresu stalinowskiego i ich przestępczych dokonaniach. Szeroki wymiar opiniowanego opracowania wykracza poza zakres poszczególnych not biograficznych.

ANDRZEJ WITKOWSKI, prokurator IPN w Lublinie

Autorka przełamuje swoiste tabu milczenia, które w odniesieniu do powojennych sędziów i prokuratorów oraz zbrodni sądowych obowiązywało blisko 60 lat. Zbrodnie sądowe, tj. zabójstwa żołnierzy AK i WiN, a także innych osób, [...] miały jak dotychczas w większości charakter anonimowy po stronie sprawców, o których poza imieniem, nazwiskiem i stopniem wojskowym niewiele wiedzieliśmy. W swojej pracy przywraca również potomnym pamięć ofiar sądowych zbrodni. Ta personalizacja najnowszej historii ma nie tylko wymiar naukowy, ale również moralny. Wypełnia istotną lukę, która występowała w sferze badań stalinowskiego aparatu represji.

dr hab. JANUSZ WRONA, prof. nadz. UMCS

Autorka podjęła się z całą odpowiedzialnością i odwagą tego trudnego zadania. Jej przygotowana do druku publikacja przynosi rzetelne opracowane noty biograficzne prokuratorów i sędziów lubelskich sądów wojskowych, działających na Lubelszczyźnie w latach 1944-1955. Noty uzupełnione są opisami spraw sądzonych przez poszczególnych sędziów, z podaniem zapadłych wyroków i faktów ich wykonania. Daje to pełny obraz działalności zarówno poszczególnych prokuratorów preparujących oskarżenia, jak i sędziów odpowiedzialnych za orzekanie zbrodniczych wyroków.

JÓZEF KRZYŻANOWSKI, b. sekretarz Wojewódzkiego Komitetu Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa w Lublinie

okladka
KUP
Cena: zł 29,00
  • Łukasz Marcińczak
  • Świat trzeba przekręcić. Rozmowy o imponderabiliach
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-500-9
  • Lublin 2013
  • 419, [1] s., 54 s. il.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Jest to na polskim rynku wydawniczym pozycja wyjątkowa. Konwencję, w jakiej porusza się Marcińczak, umieścić by można na pograniczu wywiadu (gatunku typowo dziennikarskiego) i eseju (przynależnego bardziej do literatury pięknej). [...] Nie chodzi tu bowiem o wydobycie maksimum prawdy o konkretnym rozmówcy, osadzonym w rekonstruowanym przy pomocy reportera historycznym kontekście, ale raczej o trud dochodzenia do szeregu prawd na temat świata i jego przeżywania, możliwości poznawczych człowieka, historiozofii, które w takiej rozmowie, wspólnym wysiłkiem, mogą być odsłonięte.
Czytelnik tej książki, który rozgląda się dookoła po swoim kulturowym otoczeniu, żeby znaleźć coś, co pomoże mu uczynić jego własne życie pełniejszym i szczęśliwszym, przekona się, że jej bohaterowie stawiają światu podobne pytania, że warto się trudzić i że trud ten nie będzie zmarnowany. To, co łączy prezentowane tu teksty, to także próba wyjaśnienia, jak się rodzą ludzkie pasje i jak się żyje z pasją. Marcińczak potrafi uruchamiać w swoich rozmówcach głębokie pokłady autorefleksji, może dlatego że sam nosi w sobie ciągle niezaspokojoną ciekawość świata, którą w rozmowach ujawnia. [...]
Zwraca uwagę perfekcja tak zwanego warsztatu pisarskiego. Styl tych rozmów jest szlachetny, ale niepozbawiony znamion żywej mowy. Nie ma tu jednak irytującego – a modnego ostatnio – udawania, że zapisuje się wypowiedź w jej swobodnym toku, z wszystkimi kiksami, zahamowaniami, powtórzeniami, nadużywaniem zaimków itp. To zapis przemyślany, przez język dociera się do interesujących orzeczeń na temat świata – energia lektury nie może się wypalić przedwcześnie.
To bardzo dobra książka, więcej: to książka potrzebna. W czasach, gdy media żywią się wyłącznie krwią, sensacją i śmiertelnym klinczem polityków, dzięki tekstom napisanym przez Marcińczaka odkrywamy postawy i tematy, które wcale nie są mniej ekscytujące, a przecież dają nadzieję, a nie chwilowe zapomnienie.

dr Bogusław Wróblewski, fragm. posłowia

O autorze Łukasz Marcińczak, ur. w 1971 roku w Łodzi, absolwent filozofii UMCS, doktor nauk humanistycznych w zakresie filozofii, redaguje pismo Stowarzyszenia Absolwentów UMCS „AS UMCS”. Publikuje w „Akcencie”, na łamach którego ogłasza eseje, recenzje i szkice na temat twórców z kręgu „Kultury” paryskiej oraz wielokulturowej przeszłości Lublina i Lubelszczyzny. Jest autorem tomu poetyckiego Profil odciśnięty w glinie (2002) oraz książki Andrzeja Klimowicza portret wielokrotny (2013, wspólnie z prof. Jadwigą Mizińską). W 2010 r. odznaczony Medalem Prezydenta Miasta Lublina w uznaniu zasług wniesionych dla miasta Lublina i jego mieszkańców.

Spis treści

  • Wywiady są z nienasycenia
  • Łukaszowi Marcińczakowi pytania zadała Jadwiga Mizińska

Rozmowy

  • Śladami Kolberga i „Solidarności”. Rozmowa z JERZYM BARTMIŃSKIM
  • Trzeba wysiąść z pociągu. Rozmowa z ANNĄ KACZKOWSKĄ
  • Wolałbym Chagalla. Rozmowa z ZYGMUNTEM NASALSKIM
  • Lublin odkryłam w Nowym Jorku. Rozmowa z MONIKĄ ADAMCZYK-GARBOWSKĄ
  • Rozjaśnić sens słów. Rozmowa z JANUSZEM OPRYŃSKIM
  • Jesień uniwersytetu. Rozmowa z SABINĄ MAGIERSKĄ
  • Piękne są telefony komórkowe. Rozmowa z ANDRZEJEM TRZCIŃSKIM
  • Przynieśli mi dziecko. Rozmowa z EWĄ DADOS
  • Sztukmistrz bez imienia. Rozmowa z TOMASZEM PIETRASIEWICZEM
  • Robię na siebie zasadzki. Rozmowa z JANEM KONDRAKIEM
  • Wysłowić, co między wierszami. Rozmowa z MARIĄ BRZEZIŃSKĄ
  • Ładnie łączyć ludzi. Rozmowa z GRZEGORZEM LINKOWSKIM
  • Chciałam dostać Nobla. Rozmowa z MAŁGORZATĄ BIELECKĄ-HOŁDĄ
  • Granie na losie. Rozmowa z JERZYM KUTNIKIEM
  • Świat trzeba przekręcić. Rozmowa z ROBERTEM KUŚMIROWSKIM

Biogramy

  • Nota bibliograficzna
  • O książce (dr Bogusław Wróblewski)
okladka
KUP
Cena: zł 12,00 6,00
  • Anna Maria Mickiewicz
  • Okruchy z okrągłego stołu
    Polskie impresje z lat 1989-1995
  • ISBN 83-7222-063-8
  • Lublin 2000
  • 142 s.
  • Format 125 x 195 mm
  • Oprawa miękka klejona

Autorka opisuje polską transformację w jej pierwszym etapie poprzez obserwacje utrwalone w swojej publicystyce pierwszych pięciu lat III Rzeczpospolitej. Stara się pokazać przede wszystkim codzienność Polski, interesują ją ludzkie reakcje na nową sytuację społeczną i polityczną, obserwuje bardo uważnie rodzącą się demokrację oraz to w jaki sposób Polacy uczą się zachowań dawno zapomnianych, podejmowania wyborów, własnej podmiotowości, zaangażowania w życie publiczne, współtworzenia społeczeństwa obywatelskiego. Patrzy na „polską rewolucję" z życzliwością, ale i z wyczuleniem na niepokoje zwykłych ludzi. Jest to obraz rzetelny, odwołujący się do najlepszych wzorów publicystyki.

O Autorce
Anna Maria Mickiewicz, dziennikarka, członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Absolwentka Wydziału Psychologii i Pedagogiki UMCS. Publikuje już od 1980 r.; wtedy zaczęła współredagować studenckie pismo „Wywrotowiec”. Od tego czasu jej artykuły były drukowane w wielu pismach lubelskich, ogólnopolskich i zagranicznych, m.in. we „Wprost”, londyńskim „Dzienniku Polskim”, nowojorskim „Nowym Dzienniku”, „Relacjach”, „Tygodniku Współczesnym”, „Gazecie Lubelskiej” - Dniu”, „Kurierze Lubelskim”. W 1984 r. opublikowała tomik wierszy Dziewanna.

okladka
KUP
  • Stanisław Puch
  • Wolności zabić nikt nie zdoła. Wspomnienia z lat wojny i okupacji. Trawniki 1939-1944
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-333-3
  • Lublin 2008
  • 51, [1] s., 8 il.
  • Format 147 x 205 mm
  • Cena: zł 8,00
  • Oprawa miękka klejona

O Autorze
Stanisław Puch urodził się w 1911 r. w Ewopolu. Szkołę powszechną ukończył w Piaskach, w w 1932 r. - Seminarium Nauczycielskie w Lublinie. W latach 1911-1934 odbył służbę wojskową w Równem. W 1936 r. ukończył Kurs Podchorążych Rezerwy Piechoty w stopniu podporucznika. Do wybuchu II wojny światowej pracował jako stażysta, a później nauczyciel w Trawnikach, Chrzanowie k. Janowa Lubelskiego i Branwi k. Bychawy. Zmobilizowany w sierpniu 1939 r. do 8. Pułku Piechoty Legionów w Lublinie, został dowódcą kompanii „Stanisław” w batalionie „Michał”. Kompanię wrześniową rozpoczął w Kolonii Marysin na północny zachód od Lublina. Następnie, skierowany na linię Wisły, brał udział w boju pod Puławami. Po 5 września jego batalion rozpoczął wycofywanie się na wschód - przez Bochotnię, Klementowice, Nasutów, Mełgiew, Pawłów. W okolicach Krasnegostawu, w miejscowości Zastawie, w potyczce z Niemcami 18 września został ranny w bark. W szpitalu w Krasnymstawie przebywał do 5 października 1939 r. Po kampanii wrześniwej powrócił do Ewopola.

W czasie okupacji, nie ujawniając swych kwalifikacji, pracował w wiejskim sklepie. W 1940 r. wstąpił do konspiracyjnych batalionów „Zemsty”. W 1942 r. został aresztowany, uwięziony najpierw w obozie pracy w Trawnikach, a następnie na cztery miesiące w obozie koncentracyjnym na Majdanku. Po wojnie powrócił do pracy pedagogicznej. W 1946 r. został kierownikiem Szkoły Podstawowej w Dorohuczy. Zawodowo pracował do 1957 r. Był szanowanym nauczycielem i wychowawcą wielu roczników młodzieży, a także cenionym regionalistą, spisującym tragiczne dzieje Trawnik czasów okupacji hitlerowskiej. W swoim pamiętniku utrwalił m.in. tragedię holocaustu Żydów z całej Europy, zamordowanych w listopadzie 1943 r. w Trawnikach. Zmarł 13 stycznia 1970 r. w Świdniku.

okladka
KUP
Cena: zł 40,00
  • Oleksandra Radczenko
  • Było sobie miasto. Lubelskie impresje
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-536-8
  • Lublin 2014
  • 75, [3] s.
  • Format 230 x 210 mm
  • Oprawa miękka szyta

[ Album fotograficzny o Lublinie ]

Wydanie i promocja albumu zostały objęte Honorowym Patronatem Marszałka Województwa Lubelskiego
Zrealizowano przy pomocy finansowej Miasta Lublin

Autorka o albumie
Fotografie, które wypełniają ten album, są moją wizją Lublina – miasta, które kocham, w którym mieszkam już od lat. Podobno tak jak człowiek, miasto też ma swoje humory i nastroje – kogoś lubi, kogoś niszczy. Nauczyłam się odczuwać w atmosferze Lublina momenty radości, smutku, gniewu i rozpaczy – wszystkie odcienie emocji są dla mnie widoczne. Mam nadzieję, że te „uczucia” miasta udało mi się pokazać w mojej fotografii; ten album powstał właśnie po to, aby przekazać widzom wewnętrzne życie Lublina.
Lubelskie impresje są wynikiem mojej wieloletniej pracy – w tworzeniu albumu wykorzystałam zdjęcia wykonane w okresie od 2001 do 2014 roku. Niektóre fragmenty Lublina w tym czasie zmieniły się nie do poznania, niektóre zniknęły i istnieją już tylko na fotografii i w pamięci.

O Autorce
Oleksandra Radczenko (urodzona w 1975 r. w Kijowie) od kilku lat mieszka i tworzy w Lublinie. Specjalizuje się w fotografii artystycznej, wykonywanej klasycznym, analogowym sposobem. Wielokrotnie nagradzana w konkursach fotograficznych, m.in.: „Portret dziecięcy”' (Kijów 1999, I nagroda), „Zabawa” (Moskwa 2010, I nagroda), „Wielki mały człowiek” (Lublin 2012, I nagroda). Stypendystka Województwa Lubelskiego w zakresie kultury (2013). Uczestniczka i organizatorka wielu wystaw fotograficznych, m.in. w Moskwie, Sankt-Petersburgu, Lublinie. Jej wystawa „Kwadratowy świat” otworzyła festiwal Wielokulturowy Lublin (maj 2013).

okladka
Nakład wyczerpany
  • Konstanty Rostworowski
  • Zmierzch Gałęzowa
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-290-9
  • Lublin 2007
  • 309 s., 24 s. il.
  • Format 147 x 205 mm
  • Cena: zł 25,00
  • Oprawa miękka klejona

Wspomnienia Konstantego Rostworowskiego łączą w sobie sentymentalną, pełną uroku opowieść o końcu epoki ziemiaństwa z dokumentalną precyzją. Ukazują międzywojenną i okupacyjną historię jednego z najbardziej znamienitych polskich rodów w jego gałęzi osiadłej na Lubelszczyźnie. Gałęzów w okolicach Bychawy to rodzinne gniazdo skoligacone z rodem Koźmianów. Losy ludzi, zwierząt (głównie koni i psów) oraz ziemi ukazane zostały na tle przemian i dramatów historii. Bogate źródło wiedzy o rodzie i jego zaangażowaniu w dzieje Polski.

Zmierzch Gałęzowa ukazuje dzieje dworu ziemiańskiego - jego mieszkańców i pracowników - z okresu przełomu ostatnich lat pokoju, wojny, okupacji niemieckiej i kataklizmu wyzwolenia przez Sowietów. Książka, napisana barwnym stylem, w tonacji wspomnień, staje się dziś dokumentem - świadectwem istnienia i roli warstwy ziemiańskiej, zmiecionej z rzeczywistości Polski niszczycielską przemocą dwóch najeźdźców naszego kraju. Nie jest to jednak rapsod tęsknoty i nostalgii. Z kart tych wspomnień tchnie radosna siła wpierw twardej, ale płodnej pracy ziemianina-rolnika, potem walki młodego oficera akowskiego oddziału „Spartanina” na Lubelszczyźnie i wreszcie skutecznej ucieczki, mylącej ścieżki poszukiwań funkcjonariuszy NKWD i UB z pierwszych lat uprawianego w Polsce terroru komunistycznego. Autor spisał swe wspomnienia w Niemczech (RFN), gdzie znalazł się z falą emigracji lat 80.; do kraju docierały one na falach Radia „Wolna Europa”.

Fragmenty książki:

Mieszkańcami gałęzowskiego dworu byli: właścicielka Teresa (I voto Rostworowska, II voto Zakrzeńska), córka Konstantego Przewłockiego z Woli Gałęzowskiej i jego żony Eleonory z Plater-Zyberków z Liksny na Litwie, Stefan Zakrzeński z majątku Podedworze w Kieleckiem, mąż Teresy, oraz my, dzieci: ja - Konstanty, mój brat Stefan i siostra Maria.

[..] w rozmowach z mamą i Stefanem, począwszy już od 1937 roku, przynaglaliśmy ich [...] do sprzedaży Gałęzowa i kupna czegoś analogicznego w Kanadzie czy w Peru. Te nasze propozycje obijały się o ich argumenty jak groch o ścianę. Na przykład jedno ze zdań mamy: „Tu żeśmy się urodzili i tu będziemy umierać” [...].

Nie przestałem być porucznikiem AK, ale obecnie jestem porucznikiem armii polsko-sowieckiej, która tworzy się z wcielonych przymusowo do wojska chłopców z terenów na wschód od Wisły. Zdaję sobie sprawę, że gra nie jest bezpieczna, ale do tego zdążyłem się już przyzwyczaić. Śmierć przecież nieraz już zaglądała mi w oczy.

okladka
KUP
Cena: zł 8,00
  • Jadwiga Łucja Skierczyńska
  • Zmierzchy i świty, czyli wędrowanie przez życie
  • ISBN 978-83-7222-328-9
  • Lublin 2008
  • 110, [2] s.
  • Format 147 x 205 mm
  • Cena: zł 10,00
  • Oprawa miękka klejona

Moje „wędrowanie przez życie” przedstawione jest w formie nietypowej: składa się z trzech części pisanych w różnych latach, przy tym część pierwsza Ślepe kocię - która powstała w roku 1978 i obejmuje okres około sześćdziesięciu lat - wyróżnia się specyficznym stylem: przedstawione w niej bardzo zwięźle wydarzenia opatrzone są komentarzami w formie intymnych zwrotów do Boga.
Część ta była pisana w okresie PRL-u i przygotowana do druku w wydawnictwie PAX, toteż nie ma w niej wzmianek ani o służbach bezpieczeństwa, ani o ograniczaniu w Polsce obywatelskich swobód, co powoduje, iż niektóre opisane tu wydarzenia nie znajdują racjonalnych wyjaśnień: na przykład moje odejście z uczelni, ze stanowiska wicedyrektora Instytutu Fizyki, w przeddzień otwierającej się perspektywy naukowej kariery. Wydarzenia te miały (bądź niektóre, jak sądzę, mogły mieć) podłoże polityczne, co wyjaśniam w trzeciej części pisanej już w wolnej Polsce w roku 2000 i zatytułowanej Lubelskie bilanse.
Część druga Kalifornia słońcem malowana zawiera [...] wspomnienia z rocznego pobytu w Kalifornii. Chciałam zwrócić uwagę czytelnika na aspekty religijne tego opisu, między innymi na posoborowy charakter amerykańskiego katolicyzmu i praktykowany w amerykańskim Kościele szeroko pojęty ekumenizm.

Fragm. Słowa od Autorki

okladka
Nakład wyczerpany
  • Jerzy Starnawski
  • Sylwetki lubelskich humanistów XIX i pierwszej połowy XX wieku
  • ISBN 83-7222-195-2
  • Lublin 2004
  • 334 s.
  • Format 147 x 205 mm
  • Cena: zł 26,00
  • Oprawa miękka klejona

W swojej książce wybitny literaturoznawca, filolog-edytor, biograf zaprezentował sylwetki 32 uczonych, będących przedstawicielami różnych dziedzin humanistyki. Śledząc ich kariery naukowe, starał się szczególnie zaakcentować okres lubelski w ich działalności badawczej. Praca i życie większości prezentowanych tu humanistów wpisują się więc w naukowy pejzaż Lublina. Czytelnik zetknie się tu z najbardziej sztandarowymi postaciami polskiej humanistyki - H. Łopacińskim, S. Srebrym, W. Hahnem, J. Krzyżanowskim, J. Kleinerem, M. Dłuska, J. Parandowskim, H. Elzenbergiem.

O Autorze
Jerzy Starnawski, historyk literatury polskiej, filolog-edytor, bibliograf, emerytowany profesor zwyczajny, członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności, członek czynny Towarzystwa Naukowego KUL, członek korespondent Lubelskiego Towarzystwa Naukowego. Ogłosił ponad tysiąc prac, w tym kilkadziesiąt książkowych. Główne kręgi zainteresowań w zakresie literatury polskiej: romantyzm, literatura staropolska, neolatynistyka polska. Zajmował się naukami pomocniczymi historii literatury polskiej (bibliografia i edytorstwo). Najważniejsze prace: Dzieje wiedzy o literaturze polskiej. Do końca wieku XVIII (1984), Sylwetki lwowskich historyków literatury (1997), Z dziejów polskiej nauki o literaturze dwanaście rozpraw (2004).

okladka
KUP
Cena: zł 18,00
  • Teresa Syta
  • Czar Roztocza. Lato. Jesień
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-528-3
  • Lublin 2013
  • 57, [1] s., 8 s. il. kolor.
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

[ Poezja ]

Każdego dnia nad Roztoczem
Każdego dnia
nad Roztoczem
brzask przebija się
przez defiladę chmur

każdej wiosny
w lasach z bursztynową żywicą
drzewa budzą się ze snu

każdego lata
na łąkach pszczoły wlewają
miód w dzbanuszki

każdej jesieni
klucz żurawi i dzikich kaczek
rzewnie żegna okolicę

każdej zimy
lisia ruda kita
pławi się w bieli
leśnymi drogami
mkną konie
głos dzwonków
prowadzi kulig

bycie tu
jest darem

Czar Roztocza, część I: Lato. Jesień to debiutancki tomik poezji, w którym umieściłam wiersze napisane w ciągu kilku minionych lat. Każdy, kto sięgnie po te wiersze, odnajdzie w nich cząstkę siebie i miejsc zwiedzanych na Roztoczu lub tych, które zwiedzi w najbliższym czasie. Pozna utwory inspirowane pięknem przyrody, dniami spędzonymi na łonie natury. Jest tutaj miejsce i na tematy religijne, z którymi można się utożsamić. Ponadto zaznaczone też zostały zmiany zachodzące na Roztoczu.
Moje wiersze to wrażliwość, czas poświęcony drugiemu człowiekowi, to śpiew otaczających nas lasów, to szept kwiatów z naszych łąk i przecudowne pola, nawet pokryte ugorami, oraz nasze niebo z migocącymi gwiazdami. To słońce na naszych włosach i wiatr z deszczem pod rękę. To również moja radość, że mimo nawału codziennych spraw widzę to piękno i mam siłę, by je opisywać i dzielić się tym szczęściem z innymi.
Wszystkie wiersze powstały we wsi Rybnica w gminie Susiec – na Roztoczu. Chcę treścią tych wierszy pokazać mieszkańcom Roztocza i turystom odwiedzającym naszą krainę, że żyją i wypoczywają w jednym z najpiękniejszych miejsc na Ziemi. Ten tomik to jedno z ogniw promocji uroku tego regionu. Otwieram zatem bramy poetyckiego Roztocza...

Teresa Syta, fragment wstępu

O Autorce
Teresa Syta (z d. Łagowska) urodziła się 27 września 1957 roku. Od dzieciństwa mieszka w Rybnicy w gminie Susiec (na Roztoczu). Posiada wykształcenie wyższe magisterskie (administracja) oraz podyplomowe (bezpieczeństwo i higiena pracy oraz legislacja samorządowa). Pracuje zawodowa jako urzędnik samorządowy. Wiersze pisze od 17. roku życia, z mniejszymi i większymi przerwami (przeważnie do szuflady). Debiutowała w czerwcu 1986 roku utworem Jeden wiersz, który otrzymał wyróżnienie w Turnieju Jednego Wiersza zorganizowanym przez Wojewódzki Dom Kultury i Klub Literacki w Zamościu. Kilkanaście jej wierszy było drukowanych w prasie, między innymi w „Rewizjach Tomaszowskich” i w „Kurierze Lubelskim”. W 2013 roku dwa utwory – Mojej ziemi ojczystej i Garść ojczyzny – wyróżniono w Konkursie na Wiersz Patriotyczny im. Władysławy Milczarek, zorganizowanym przez Polish American Poets Academy (Wellington, New Jersey, USA); zostały wydrukowane w antologii W łańcuchy zakute marzenia. Jest uczestnikiem warsztatów literackich przy Centrum Kultury w Lublinie. Najbardziej interesuje ją tematyka przyrodnicza i psychologiczna. Wszystko, co piękne i warte zapamiętania, utrwala w wierszach, ponieważ twierdzi, że poezją jest całe życie człowieka.

okladka
Nakład wyczerpany
  • Ks. Jan Ambroży Wadowski
  • Kościoły lubelskie
  • ISBN 83-7222-200-2
  • Wdanie II reprint
  • Lublin 2004
  • 13 + 598 s.
  • Format 170 x 240 mm
  • Cena: zł 44,00

Dla uczczenia 200. rocznicy powstania Diecezji Lubelskiej oraz uroczystej Peregrynacji Kopii Ikony Matki Boskiej Częstochowskiej po Ziemi Lubelskiej i Chełmskiej wydawnictwo Norbertinum opublikowało reprint monumentalnego dzieła ks. Jana Ambrożego Wadowskiego. Zostało ono opublikowane w 1907 roku i do tej pory nie było wznawiane, a zasługuje na szczególną uwagę ze względu na bogaty materiał dokumentujący dzieje najstarszych świątyń Lublina: kościoła Trójcy Przenajświętszej na Zamku lubelskim, kościoła św. Mikołaja na Czwartku, kościoła św. Michała Archanioła (starej fary, dziś nieistniejącej), kościoła św. Stanisława przy klasztorze oo. Dominikanów, kościoła Świętego Ducha, kościoła Wniebowzięcia NMP (powizytkowskiego), kościoła Świętego Krzyża, kościoła Nawrócenia św. Pawła Apostoła przy byłym klasztorze oo. Bernardynów. Monografia ks. Wadowskiego, mimo swojej prawie 100-letniej historii, odznacza się wysokim poziomem naukowym i wykazuje wybitne walory warsztatu pracy autora. Pozostaje wciąż najbardziej wnikliwym studium kościelnych dziejów miasta, zwłaszcza w odniesieniu do jego początków. Poprzedzone zostało wstępami: abpa Józefa Życińskiego oraz ks. dra Jarosława R. Marczewskiego, podkreślającymi wagę przypomnianego dzieła dla dokumentowania dziejów Kościoła lubelskiego.

O Autorze
Ks. Jan Ambroży Wadowski urodził się 26 sierpnia 1839 r. w położonym na północ od Lublina miasteczku Kamionka. Rodzice, Tomasz i Marianna z d. Drozdowska, byli właścicielami dużego gospodarstwa rolnego, a ponadto ojciec piastował urząd miejscowego burmistrza. Przez 2 lata Jan Wadowski uczęszczał do miejscowej szkoły elementarnej, po czym przez dłuższy czas kształcił się prywatnie. W wieku 16 lat, idąc za głosem odkrytego powołania, wstąpił do lubelskiego klasztoru dominikanów. Po odbyciu nowicjatu, w 1857 r. złożył uroczyste śluby zakonne, przyjmując zarazem imię Ambroży. W klasztornym studium kontynuował edukację w zakresie filozofii i teologii. W 1860 r. został wysłany do Akademii Duchownej w Warszawie w celu odbycia pełnych studiów teologicznych. W 1862 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa lubelskiego Wincentego a Paulo Pieńkowskiego. Wskutek przeprowadzonej przez zaborców w 1864 r. represyjnej akcji kasaty klasztorów w Królestwie Polskim, przez kilkanaście miesięcy przebywał w klasztorze w Gidlach, przeznaczonym dla zakonników ze skasowanych placówek warszawskich. W tym czasie starał się o przyjęcie do grona lubelskiego duchowieństwa diecezjalnego. W 1866 r. uzyskał dekret sekularyzacyjny, jednakże sprzeciw władz zaborczych uniemożliwił mu inkardynację do rodzinnej diecezji. Miejscem pełnienia posługi kapłańskiej stała się diecezja kujawsko-kaliska. W 1867 r. podjął pracę w charakterze wikariusza katedralnego we Włocławku, a jednocześnie w latach 1868-1870 pełnił obowiązki wykładowcy historii Kościoła w tamtejszym seminarium duchownym. W 1871 r. został inkardynowany do diecezji lubelskiej. W latach 1871-1872 pełnił posługę wiakriusza w lubelskiej katedrze. W okresie 1872-1883 był sekretarzem lubelskiego konsystorza generalnego, a w latach 1883-1884 - jego regensem. W 1883 r. został mianowany notariuszem sądu biskupiego I i II instancji. Od 1872 do 1884 r. ks. Wadowski prowadził wykłady z zakresu historii Kościoła w lubelskim seminarium duchownym. W 1879 r. otrzymał godność kanonika kapituły kolegiaty zamojskiej, a po 28 latach, tzn. na kilka miesięcy przed śmiercią, został jej prałatem scholastykiem. W 1876 r. objął stanowisko administratora parafii Bystrzyca. W 1881 r. zbudował nową plebanię, a w 1888 powiększył miejscowy kościół. W 1895 r. został administratorem parafii w Abramowicach. Wśród jego licznych zajęć i obowiązków dominowała wtedy aktywność katechetyczna wśród dzieci i młodzieży oraz zaangażowanie w ruch pielgrzymkowy. W 1904 r. objął etat wikariusza, przysługujący opiekunowi pokapucyńskiego kościoła pw. św.św. Piotra i Pawła w Lublinie. Na tym stanowisku pozostał aż do śmierci 24 maja 1907 r. Jego pogrzeb stał się wielką manifestacją religijną.
(na podst. przedmowy ks. dra Jarosława R. Marczewskiego)

okladka
KUP
Cena: zł 26,00
  • Zdzisław Wiater
  • Studnie wiercone i hydrogeologia Lubelszczyzny
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-512-2
  • Lublin 2014
  • 109, [1] s., 3 mapy
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

[ Omówienie warunków hydrogeologicznych Lubelszczyzny połączone z historią lubelskich firm wiertniczych ]

O książce

Tematem książki jest historia działających na Lubelszczyźnie firm i instytucji o profilu geologicznym, ze szczególnym uwzględnieniem budowy studni wierconych i rozpoznaniem oraz ochroną użytkowych wód podziemnych. Początki tej działalności sięgają 1955 roku, kiedy to Centralny Urząd Geologii w Warszawie utworzył terenową komórkę organizacyjną państwowej służby geologicznej w Lublinie, oraz 1956 roku, kiedy rozpoczęły budowę studni wierconych cztery miejscowe firmy. Od tego czasu zaznaczyła się znaczna intensyfikacja wierceń studziennych, jak również badań geologicznych związanych z poszukiwaniem węgla, ropy i gazu prowadzonych przez firmy zewnętrzne. Nastąpiła rozbudowa przedsiębiorstw geologicznych, tworzone były nowe przedsiębiorstwa oraz filie instytutów badawczych w Lublinie.
Lubelskie środowisko geologów szybko się powiększało: z 4 osób w 1956 r., 18 w 1960 r., 56 w 1970 r., do 150 w 1980 r. W 1990 r. liczba lubelskich geologów zmniejszyła się do 120 osób. Od 1955 r. do chwili obecnej w firmach lubelskich zatrudnionych było 209 geologów, których imienny wykaz dołączono do opracowania. Aktualnie czynnych zawodowo jest około 70 geologów i wiertników, w większości prowadzących własną działalność gospodarczą, gdyż wiele przedsiębiorstw o profilu geologicznym w ostatnim dwudziestoleciu uległo likwidacji.
Oprócz dziejów przedsiębiorstw, instytucji i ludzi z nimi związanych, ważną częścią książki jest aktualny opis budowy geologicznej i warunków hydrogeologicznych regionu lubelskiego, sięgający głębokiego podłoża. Wraz z załączonymi mapami pozwala on na poznanie czynników decydujących o zasobach wody na Lubelszczyźnie oraz o możliwościach ich pozyskiwania.

O Autorze
Mgr inż. Zdzisław Wiater (ur. 1936 w Lublinie) ukończył studia z zakresu geologii (Politechnika Gdańska, 1958), jest również inżynierem urządzeń sanitarnych (Wyższa Szkoła Inżynierska w Lublinie, 1972). Pracę zawodową rozpoczął w Lublinie, specjalizując się w zakresie hydrogeologii, geologii inżynierskiej i wiertnictwa studziennego. Przez wiele lat pełnił funkcję kierownika ruchu zakładu górniczego w największych lubelskich firmach geologicznych. Ponadto zajmował się projektowaniem wiejskich stacji wodociągowych oraz sieci wodociągowych i kanalizacyjnych. Był członkiem Wojewódzkiej Komisji Hydrogeologicznej w Lublinie i biegłym w Komisji Szkód Górniczych przy Okręgowym Urzędzie Górniczym w Kielcach. Od 50 lat jest członkiem Polskiego Towarzystwa Geologicznego.

SPIS TREŚCI

  • Wprowadzenie

Rys historyczny

    Historia budowy ujęć wody
  • Początkowy okres – do 1918 roku
  • Okres międzywojenny
  • Okres drugiej wojny światowej i powojenny do 1955 roku
  • Okres rozkwitu budowy studni (1955–1990) i ich znacznego spadku (po 1990)
  • Grupa wiertnicza
  • Przedsiębiorstwo Zaopatrzenia Rolnictwa i Wsi w Wodę „Wodrol” w Lublinie
  • Zakład Instalacyjno-Montażowy w Lublinie
  • Lubelskie Przedsiębiorstwo Robót Instalacyjnych
  • Spółdzielnia Pracy „Geowiert”
  • Przedsiębiorstwo Hydrogeologiczne w Warszawie, Oddział Lublin
  • Przedsiębiorstwo Geologiczne w Kielcach, Oddział Lublin
  • Przedsiębiorstwo Geologiczne „Polgeol” SA w Warszawie, Zakład w Lublinie
  • „Geoprojekt” (Warszawa), Wydział w Lublinie
  • Spółdzielnia Pracy „Technoplan”
  • Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna w Drzewcach
  • Przedsiębiorstwo Badań Geofizycznych w Warszawie, Oddział Lublin
  • Okręgowa Dyrekcja Dróg Publicznych w Lublinie
  • UMCS Lublin
  • Geolog Wojewódzki
  • Lubelskie biura projektów, instytuty i instytucje inwestorskie
  • Główny Instytut Górnictwa w Katowicach, Oddział Lublin
  • Pracownia Instytutu Geologicznego w Warszawie
  • Lubelski Węgiel „Bogdanka” SA
  • Aktualni wykonawcy studni wierconych na Lubelszczyźnie (roboty wiertnicze wykonywane głównie metodą obrotową)

Charakterystyka wykonanych studni

Stan rozpoznania budowy geologicznej i warunków hydrogeologicznych

  • Budowa geologiczna
  • Warunki hydrogeologiczne
  • Podsumowanie

Lubelscy geolodzy i wiertnicy

  • Wykaz lubelskich geologów
  • Wykaz lubelskich wiertników
  • Skróty firm i urzędów zastosowane w wykazach
Załączniki
  1. Mapa paleozoicznych jednostek geologicznych Lubelszczyzny
  2. Mapa jednostek hydrologicznych Lubelszczyzny
  3. Mapa obszarów głównych zbiorników wód podziemnych Lubelszczyzny
okladka
KUP
Cena: zł 15,00
  • Alfred Marek Wierzbicki
  • ... na ziemi w lublinie ... Felietony społeczno-kulturalne
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-318-0
  • Lublin 2008
  • 256, [3] s.
  • Format 147 x 205 mm
  • Oprawa miękka klejona

Ksiądz profesor Alfred M. Wierzbicki, filozof i poeta, tym razem obdarzył swoich czytelników felietonami społeczno-kulturalnymi zebranymi w tomie zatytułowanym ... na ziemi w lublinie ... Autor już w pierwszym szkicu „Medaliony” wyznaje, że od dawna marzył o zasmakowaniu lekkiego lotu felietonisty, ale strach przed upadkiem powstrzymywał go. Widać, że fascynacja niełatwym gatunkiem literackim oraz inspiracja duchowością dwóch wybitnych przewodników, Władysława Panasa i Józefa Czechowicza, przekonały go do tego - jakże ryzykownego - przedsięwzięcia literackiego. Chociaż debiutancki to lot, nie przypomina jednak lotu jaskółczego ani nie zdradza lęku wysokości. Dopiero na tym poziomie zadziwia nowe spojrzenie na oblicze tej uśpionej prowincji, bo dotychczas żaden z lublinian nie odważył się tak spojrzeć na to miasto.

Lublin jawi się jako żywy tekst, współczesny „palimpsest złożony z budowli, kształtów ulic, z żywotów ludzi i ich dokonań, wreszcie idei”, jako - pewnie wielu się zdziwi - ostatnie miasto dawnej, wspaniałej Rzeczypospolitej jagiellońskiej. Jagiellonowie władali Rzeczypospolitą Polską przez pięć wieków. Za ich panowania stała się ona państwem o dużej różnorodności narodowej, religijnej i kulturowej. „Wszyscy Polacy nosili w sobie tę religijną i narodową różnorodność - pisał Jan Paweł II. - Sam pochodzę z Małopolski, z terenu dawnych Wiślan, silnie związanych z Krakowem. Ale nawet i tu, w Małopolsce - może nawet w Krakowie bardziej niż gdziekolwiek - czuło się bliskość Wilna, Lwowa i Wschodu”. Jagiellonowie nadali polskości nowy wymiar - ta „polskość jagiellońska” przejawia się właśnie w otwartości na wyznaniową i kulturową inność, w wielości i pluralizmie. Rozumiał to Jan Paweł II, który okazał się współczesnym kontynuatorem i duchowym spadkobiercą dziedzictwa Polski jagiellońskiej. Dziś, kiedy nie ma już Jagiellonów, a jagielloński model polskości przestał być dla polskich obywateli sprawą oczywistą, słowa Gustawa Herlinga-Grudzińskiego: „Lublin jest ostatnim miastem dawnej Rzeczypospolitej”, nabierają szczególnego znaczenia. Tu... na ziemi w Lublinie, między Krakowem i Wilnem, 1 lipca 1569 roku, w dniu podpisania unii lubelskiej, Polska zaczęła oddychać płucami wielu różnych kultur i narodowości. Książka księdza profesora Wierzbickiego jest wytrwałym nasłuchiwaniem ech „polskości jagiellońskiej”, która w przekonaniu Autora powinna określać współczesny styl bycia Polakiem. Refleksja ta nie przebiega na jednej tylko płaszczyźnie. Doświadczenie „polskości jagiellońskiej” niczym niewidzialna nić w tej książce łączy światy poezji, literatury, sztuki, religii, polityki i filozofii. Felietonistyka księdza Wierzbickiego staje się niezapomnianą lekcją humanizmu, aby w wielości i różnorodności nie poszukiwać granic, ale wspólnoty i człowieczeństwa.

O Autorze
Alfred Marek Wierzbicki jest prorektorem Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie, dyrektorem Instytutu Jana Pawła II KUL i wikariuszem biskupim do spraw kultury w archidiecezji lubelskiej. Opublikował pięć tomików wierszy: Inaczej każdej wiosny (Lublin 1993); Jak ciemność w ciemności (Lublin 1991); Kogut z Akwilei (Lublin 1992); Znaki szczególne (Lublin 2000); Miejsca i twarze (Lublin 2003), autor książek: Filozofia a totalitaryzm. Augusta Del Nocego interpretacja kryzysu moderny (Lublin 2005); The ethics of struggle for liberation. Towards a personalistic interpretation of the principle of non-violency (Frankfurt am Main 1992), Spotkania na placu (Lublin 2001), redaktor prac zbiorowych, autor wielu recenzji i artykułów.
Fascynuje go duch miasta, w którym wypadło mu żyć i pracować. Leży ono w połowie drogi na dawnym szlaku pomiędzy Krakowem i Wilnem, nic więc dziwnego, że autor książki ...na ziemi w lublinie... wraz z Józefem Czechowiczem wytrwale nasłuchuje ech polskości jagiellońskiej w zaułkach swego miasta. Ośmiela go to do podjęcia aktualnego sporu o styl bycia Polakiem.

okladka
  • Ks. Andrzej Woch, Anna Potocka, Agnieszka Tuderek-Kuleta
  • Dzieje Księżomierzy
    Zarys historii wsi i kultu Matki Bożej Księżomierskiej
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-514-6
  • Lublin 2013
  • 102, [1] s., 20 s. fot.
  • Format 170 x 240 mm
  • Oprawa miękka klejona

O książce
Publikacja ta jest pierwszym obszernym opracowaniem dziejów wsi i parafii Księżomierz, miejsca szczególnego kultu Matki Bożej, wyrosłego na gruncie objawienia Maryi na przełomie XVI i XVII wieku. Według podań, mieszkańcom wsi objawiła się Matka Boża w stroju chłopki, siedząca na przydrożnym kamieniu i płacząca. Miejsce objawienia, zwane do dziś „Na Zjawieniu”, było przez wieki otaczane czcią, przyciągało pielgrzymów z całej Polski, a we wsi ufundowano kościół, który w 2010 roku, dekretem abpa Józefa Życińskiego został podniesiony do godności sanktuarium. Wieś i parafia Księżomierz są również znane z corocznych przeglądów pieśni maryjnej.
Książka opisuje historię zarówno gospodarczą i społeczną wsi, począwszy od średniowiecznych pierwszych osad na tym terenie, poprzez lokację wsi w XVI wieku przez Stanisława Tęczyńskiego, złożone losy właścicieli i mieszkańców aż po współczesność. Wiele uwagi autorzy poświęcili historii parafii i kultu Matki Bożej Księżomierskiej, dynamicznie rozwijającego się szczególnie w ostatnich dziesięcioleciach.

okladka
KUP
Cena: 26,00 zł
  • Ks. Andrzej Woch
  • Szkolnictwo średnie ogólnokształcące Lublina w latach 1918-1939
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-495-8
  • Lublin 2013
  • 197, [1] s. + 20 s. fot
  • Format 147 x 208 mm
  • Oprawa miękka klejona

Dysertacja jest próbą spojrzenia na szkolnictwo średnie ogólnokształcące Lublina, stolicy regionu, który w dwudziestoleciu międzywojennym był jednym z bardziej zapóźnionych w całym państwie. Autor wykorzystał źródła urzędowe i ówczesną prasę. Zgłębiając problemy, z jakimi borykała się ówczesna szkoła średnia, rozejrzał się szerzej w spuściźnie pisarskiej na jej temat. Przedstawiając tło i środowiska, w jakich funkcjonowała szkoła średnia ogólnokształcąca w Lublinie, sięgnął również do pamiętników i literatury pomocniczej. Trzeba dodać, że szkołę traktuje nie tylko jako miejsce nauczania, ale także jako narzędzie kształtowania człowieka. Nie stawia nauczyciela na pierwszym miejscu. Równolegle portretuje całe społeczeństwo, które angażowało się w proces wychowawczy. To ono dbało o zapełnienie ławek szkolnych, nie zawsze jednak mogło zaopatrzyć najbiedniejszych uczniów w niezbędne rzeczy do nauki i odpowiednią do pory roku odzież, zapewnić im podstawowe wyżywienie. Taki sposób ukazywania historii szkolnictwa ma swoje zalety. Szkoła traktowana jest nie jako instytucja respektująca wymogi prawa i funkcjonująca jako jedna ze struktur nowoczesnego państwa (choć i ten aspekt pojawia się w pracy ks. Wocha), ale na pierwszy plan wysuwa się jej funkcja społeczna jako kuźni cywilizacyjnej, sięgającej swym wpływem daleko poza klasy szkolne: do rodzin, do mentalności wielu ludzi myślących wówczas kategoriami doraźnego zysku kosztem zaniedbań w umożliwieniu dziecku dobrego startu życiowego. Ważnym walorem omawianego tu studium jest udokumentowanie postępującego w Polsce w latach 1918-1939 awansu cywilizacyjnego. Szkoła była wtedy ogromnie twórczym czynnikiem nie tylko w stosunku do dzieci i młodzieży, ale także do ich środowisk rodzinnych. Upowszechniała zrozumienie ogromnej roli oświaty w procesie przygotowania młodego pokolenia do dorosłego życia. Młodzież kształcono i wychowywano w duchu przywiązania do ojczyzny, w poczuciu obowiązku służby dla niej i obrony jej granic, jej niepodległości i suwerenności. Wolną Polskę ukazywano jako wielką wartość. Podkreślano, że należy ona do kultury zachodniej, co na Lubelszczyźnie, obejmującej teren dawnego zaboru rosyjskiego, było szczególnie ważne po długich latach intensywnej carskiej indoktrynacji młodzieży.

Ks. prof. dr hab. Edward Walewander, fragm. Przedmowy

O Autorze
Ks. kan. dr Andrzej Woch urodził się 31 marca 1965 r. w Tomaszowie Lubelskim. Szkołę podstawową ukończył w 1980 r. w Wożuczynie. Naukę kontynuował w Liceum Ogólnokształcącym im. Bartosza Głowackiego w Tomaszowie Lubelskim. Po egzaminie maturalnym w 1984 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Lublinie i podjął studia teologiczne w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.
W 1990 r. obronił pracę magisterską w Katedrze Egzegezy Nowego Testamentu na temat: Znaczenie tekstów starotestamentalnych w Liście św. Pawła do Galatów (pod kierunkiem o. prof. dra hab. Hugolina Langkamera), otrzymał święcenia kapłańskie z rąk Księdza Biskupa prof. dra hab. Bolesława Pylaka oraz rozpoczął pracę duszpasterską.
W 1993 r. decyzją Księdza Biskupa został skierowany na studia pedagogiczne, jednocześnie pracując w duszpasterstwie. Pełnił funkcje: Wizytatora Nauki Religii, Dekanalnego Duszpasterza Nauczycieli, Dekanalnego Duszpasterza Młodzieży.
Po ukończeniu studiów pedagogicznych podjął studia doktoranckie w Katedrze Pedagogiki Porównawczej Wydziału Nauk Społecznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II uwieńczone w 2012 r. napisaniem i obroną pracy doktorskiej Szkolnictwo średnie ogólnokształcące Lublina 1918-1939, pod kierunkiem ks. prof. dra hab. Edwarda Walewandra.
W 2006 r. rozpoczął pracę duszpasterską, jako proboszcz w parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Księżomierzu. W 2010 r. został mianowany Kustoszem Sanktuarium Matki Bożej Księżomierskiej w Księżomierzu, Wizytatorem Archidiecezjalnym i Duszpasterzem Nauczycieli.
Rezultatem jego pracy naukowej jest kilkanaście artykułów z zakresu pedagogiki porównawczej.

SPIS TREŚCI


Przedmowa (Ks. prof. dr hab. Edward Walewander)
Wstęp

Rozdział I: Szkolnictwo średnie na Lubelszczyźnie w przededniu odzyskania niepodległości
1. Stan szkolnictwa
2. Podstawy prawne
3. Specyfika szkolnictwa średniego

Rozdział II: Sieć szkół
1. Szkoły państwowe
2. Szkoły prywatne

Rozdział III: Struktura i organizacja
1. Kontekst społeczny
2. Warunki materialne
3. Program dydaktyczno-wychowawczy
4. Znaczenie reformy jędrzejewiczowskiej

Rozdział IV: Uczniowie
1. Pochodzenie
2. Warunki materialne młodzieży
3. Organizacje i stowarzyszenia społeczne i religijne

Rozdział V: Nauczyciele
1. Pochodzenie i kwalifikacje
2. Aktywność społeczno-kulturalna

Rozdział VI: Wpływ lubelskiego szkolnictwa na życie intelektualne i kulturalne miasta i regionu
1. Losy absolwentów
2. Grono pedagogiczne
3. Zasłużeni dla rozwoju szkolnictwa ogólnokształcącego w Lublinie

Zakończenie

Wykaz skrótów
Bibliografia
Streszczenie
Summary
Spis tabel
okladka
Nakład wyczerpany
  • Józef Zięba
  • Wspaniały dar króla. Poeta-burmistrz i inne lubelskie opowieści
  • ISBN 83-7222-135-9
  • Wydanie IV poszerzone
  • Lublin 2003
  • 327 s.
  • Format 125 x 195 mm
  • Cena: zł 20,00
  • Oprawa miękka klejona

Zbiór kilkunastu opowieści o ludziach, budowlach i wydarzeniach wpisanych na trwałe w dzieje Lublina. Biernat z Lublina, Jan Kochanowski, Sebastian Fabian Klonowic, Jakub Icchak Horowic ("Widzący z Lublina"), Józef Czechowicz, dzieje Kaplicy Zamkowej, lubelskiej fary, początki KUL-u - to tylko wybrane fragmenty bogatej i frapującej historii miasta. Opowiadania zostały podane czytelnikowi w stylu barwnej legendy. Legenda splata się tutaj z faktami historycznymi, podania i dokument wzajemnie się uzupełniają. Tej kompozycji historyczno-literackiej towarzyszą anegdoty i humorystyczne obrazki obyczajowe. Książkę te polecamy miłośnikom miasta i regionu - znajdą tu wiele szczegółów o najcenniejszych zabytkach i życiu mieszkańców Lublina w minionych wiekach, również nauczycielom jako pomoc na lekcjach przybliżających wiedzę o regionie.

O Autorze
Józef Zięba, ur. 1932 r. w Powursku na Wołyniu, ukończył studia polonistyczne na KUL w Lublinie, doktorat uzyskał w Instytucie PAN w Warszawie, założyciel i wieloletni kierownik Muzeum Literackiego im. Józefa Czechowicza w Lublinie. Autor m.in. siedmiu tomików wierszy, powieści Dzierżak (1978) oraz opowieści lubelskich, opublikowanych w tomie Wspaniały dar króla, Poeta-burmistrz i inne lubelskie opowieści, oraz wspomnień kresowych Znad Stochodu (2001)

okladka
Nakład wyczerpany
  • Franciszek Żurek
  • Powiat krasnostawski w walce o wolność
  • Wydanie II
  • ISBN 978-83-7222-369-2
  • Lublin 2009
  • 264, [1] s., 56 s. il.
  • Format 170 x 240 mm
  • Cena zł 32,00
  • Oprawa miękka klejona

Franciszek Żurek („Płomyk”, „Ostroróg”) urodził się w 1895 r. w Olszance na ziemi krasnostawskiej. W 1908 r. zamieszkał wraz z rodziną we wsi Krynica, gdzie jego rodzice kupili kilkuhektarowe gospodarstwo. Wychowany w duchu patriotyzmu, już jako młody człowiek zaangażował się w działalność niepodległościową. Był członkiem Oddziałów Lotnych dezorganizujących tyły wojsk rosyjskich, uczestniczył w powoływaniu na terenie powiatu krasnostawskiego Polskiej Organizacji Wojskowej i Narodowego Wydziału Lubelskiego. Był również działaczem Polskiego Stronnictwa Ludowego. Helena Orsza Radlińska w swojej przedmowie do wydania pierwszego książki napisała:

Jako „obywatel «Płomyk»” codziennymi niemal czynami rozświetlał mroki wiosek, budzących się do twórczego udziału w życiu narodowym. [...] W wojnie 1920 r. i w powstaniu śląskim prowadził znowu prace dywersyjne, wymagające samotnego męstwa i najtrudniejszego panowania nad sobą. W rzadkich chwilach wolnych kształcił się żarliwie, porzucając jednak kurs czy szkołę rolniczą na pierwszą pobudkę, wzywającą do nowej walki”.

Po zakończeniu działań wojennych i odzyskaniu przez Polskę niepodległości Franciszek Żurek zaangażował się w działalność Związku Młodzieży Wiejskiej w powiecie krasnostawskim, a w 1921 r. został członkiem Zarządu Głównego PSL „Wyzwolenie”. Tak jak wielu zasłużonych uczestników walk o niepodległość, otrzymał nadział ziemi na Kresach Wschodnich i w 1922 r. został osadnikiem wojskowym, osiedlając się we wsi Podzamcze koło Krzemieńca.

W wyniku agresji Armii Czerwonej na Polskę 17 września 1939 r. Franciszek Żurek podzielił los wielu Polaków, mieszkańców Kresów Wschodnich, wywiezionych na nieludzką ziemię. Po ponad dwuletnim pobycie wraz z rodziną na zesłaniu, uwolniony na mocy amnestii ogłoszonej w 1941 r. udał się w swoją ostatnią podróż. Dotarłszy do miejscowości Guzar w Uzbekistanie, jednego z miejsc, gdzie formowana była Armia Polska na Wschodzie, zachorował na tyfus i zmarł 7 kwietnia 1942 r.

Książka Powiat krasnostawski w walce o wolność opisuje dzieje stron rodzinnych Franciszka Żurka, opowiada o mieszkańcach ziemi krasnostawskiej i ich udziale w walkach o odzyskanie niepodległości, począwszy od okresu manifestacji patriotycznych poprzedzających wybuch Powstania Styczniowego, aż po wojnę polsko-bolszewicką w 1920 r.

okladka
Nakład wyczerpany
  • Prezydent Miasta Lublin, Urząd Miasta Lublin Wydział Planowania
  • Rewitalizacja obszaru Podzamcza w Lublinie
  • Wydanie I
  • ISBN 978-83-7222-468-2
  • Lublin 2012
  • 74, [2] s.
  • Format 340 x 235 mm mm
  • Oprawa miękka klejona

Słowo wstępne: Krzysztof Żuk

Publikacja prezentuje prace zgłoszone do konkursu urbanistyczno-architektonicznego (otwartego, jednoetapowego) na opracowanie projektu koncepcyjnego pod nazwą Projekt rewitalizacji obszaru Podzamcza w Lublinie, ogłoszonego w sierpniu 2011 r. Jego organizatorem była Gmina Miasta Lublina, reprezentowana przez Prezydenta Miasta Lublina, we współpracy z oddziałem Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP). Celem konkursu było dokonanie wyboru najlepszych spośród zgłoszonych prac, a następnie wykorzystanie ich ustaleń przy opracowaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rozstrzygnięcie nastąpiło w styczniu 2012 r. Chcąc uchonorować twórczy wkład i wysiłek zespołów projektowych oraz zaprezentować różnorodność pomysłów w zagospodarowaniu obszaru ważnego w strukturze miasta, opracowano niniejszą publikację.

Spis treści w formacie PDF

okladka
Nakład wyczerpany
  • Stąd ruszyła lawina... Region Środkowowschodni NSZZ „Solidarność” 1980-1989
  • ISBN 83-7222-250-9
  • Lublin 2006
  • 532 s., 16 s. il. czarno-białych
  • Format 147 x 240 mm
  • Oprawa miękka klejona

Przedmowa: Piotr Paweł Gach

Książka powstawała w latach 2004-2006, służy upamiętnieniu 25-lecia strajków w Świdniku, Lublinie i w innych zakładach Lubelszczyzny oraz przypomnieniu okoliczności powstania i różnych form działalności NSZZ „Solidarność” Regionu Środkowowschodniego. Jest rezultatem pracy badawczej Zespołu Historycznego, powołanego przez Zarząd Regionu wobec niedostatku badań i publikacji na te tematy.

Publikacja prezentuje pokaźnych rozmiarów zestaw zagadnień. Opracowania w niej zawarte mają charakter pionierski, a zarazem źródłowy, przygotowane zostały na podstawie zebranych materiałów archiwalnych, przechowywanych w zbiorach prywatnych i państwowych (Archiwum Pamięci Narodowej w Lublinie, Archiwum Państwowe w Lublinie, Archiwum Regionu Środkowowschodniego NSZZ „Solidarność” w Lublinie).

Dzięki wnikliwej pracy badaczy, w świetle nieznanych dotąd materiałów archiwalnych, ukazana została panorama życia i działalności społeczeństwa regionu lubelskiego, zmagań z komunistyczną władzą od czasu zakończenia II wojny światowej o niepodległość i sprawiedliwość, a także sposoby i kierunki działań przedsiębrane przez te władze jawnie i w ukryciu.

W katalogu:

Strona główna